ภรรยาของหนุ่มยัน

"เดี๋ยวก็ไม่จืดแล้ว เชื่อพี่สิ"เทเซียสพูด โดยที่มือหนายังคงบีบแก้มคนบนตักเล่นอย่างสนุกมือ

"ทำไม?"ซินถามออกมาด้วยสีหน้างุนงง

"คบกับพี่ไม่มีคำว่าจืด"เทเซียสตอบ "คนรู้จักตัวเล็กทั้งมหาลัยแน่นอน ในฐานะเมียของพี่เอง"เทเซียสพูดอีก ทำให้ซินหน้าแดงขึ้นมาทันที

เช้าวันต่อมา~ (ไวจัด~)

"เห็นไหมพี่บอกแล้ว เช้ามาเดี๋ยวรอยก็หาย"เทเซียสพูดในขณะที่ทั้งสองกำลังทานอาหารเช้ากันอยู่

"แต่ของพี่อ่อนลงนิดเดียวเอง"ซินพูด

"แต่มันไม่ได้เด่นชัดขนาดนั้นหนิ เพราะตัวเล็กดูดเบามันเลยไม่ได้แดงอะไรมาก แค่เห็นอ่อนๆ บางทีนี่ถ้าไม่มีคนสังเกตอาจจะไม่เห็นก็ได้"เทเซียสพูดกลับเพื่อให้ซินสบายใจ

"หัดสนใจแล้วก็ห่วงภาพลักษณ์ตัวเองหน่อยสิครับ ไม่ใช่ทำตัวเหมือนไม่สนโลก"ซินพูดว่าออกมาอย่างเหลืออดแต่ไม่จริงจังมากนัก

"สนตัวเล็กไง ตัวเล็กคือโลกทั้งใบของพี่"เทเซียสพูดแล้วยิ้มแป้นออกมาอย่างหน้าระรื่น เบี่ยงเบนความหมายที่ซินจะสื่อออกมาทั้งหมด

"พี่ก็..."ซินพูดออกมาพร้อมกับยิ้มด้วยใบหน้าแดงอ่อนๆ ก่อนจะแก้เขินโดยการตักอาหารเข้าปากแล้วเคี้ยว

"อะไร? ก็พี่พูดจริงๆนะ แล้วที่พี่บอกว่าอยากให้ตัวเล็กย้ายมาอยู่ด้วยพี่ไม่เคยพูดเล่นเลยนะ"เทเซียสพูดออกมาอีก ซินยกยิ้มแล้วส่ายหน้าเบาๆ

"ยังไม่จบกับเ๹ื่๪๫นี้อีกหรอครับ"ซินถามแบบติดตลกออกมา

"ก็จนกว่าตัวเล็กจะย้ายมาเนี่ยแหละพี่ถึงจะจบกับเ๱ื่๵๹นี้"เทเซียสพูดออกมาด้วยสีหน้ากึ่งจริงจัง ซินยิ้มออกมาแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ

จากนั้นเมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเช้ากันจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงช่วยกันล้างจานก่อนจะปิดบ้านปิดไฟเสร็จสรรพแล้วออกไปกันทันที

ณ มหาวิทยาลัย

"ดะ...เดี๋ยวคนอื่นเห็นนะ"ซินพูดแล้วมองรอบๆด้วยสายตาเลิ่กลั่ก เมื่อลงมาจากรถกันแล้วเทเซียสจับมือซินทำท่าจะเดินไป

"แล้วไง?"เทเซียสถามออกมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ซินถึงกับกุมขมับทันที

"ก็เดี๋ยวคนอื่นเห็นไงครับ ผู้ชายเดินจับมือกันแบบนี้ในมหาลัยอ่ะ ยิ่งพี่เป็๞คนดังอีก"ซินพูดโดยที่ไม่ลืมมองรอบๆ

"ไม่เป็๲ไร ยังไงก็ไม่ได้จะปิดเ๱ื่๵๹นี้อยู่แล้ว"เทเซียสตอบกลับ ซินก้มหน้าเม้มปากเล็กน้อย "ห่วงเก่งนะเราอ่ะ เลิกห่วงเ๱ื่๵๹ภาพลักษณ์ของพี่สักทีเถอะ รู้นะว่ายังคิดเ๱ื่๵๹นี้อยู่"

"ก็...ก็ผมแค่เป็๞ห่วงนิ ไม่อยากให้คนอื่นมองพี่ด้วยสายตาไม่ดี"ซินตอบ

"ไม่เป็๲ไรหรอกน่า ไปเถอะ"พูดจบเทเซียสจับมือซินแล้วเดินไปทันที ระหว่างทางที่จะไปตึกเรียนประจำของซินต้องผ่านนักศึกษาทั้งชายและหญิงมากมาย

ทุกคนที่เห็นเทเซียสเดินจับมือซินเดินอย่างชิวๆสบายๆต่างมองกันทุกคน ทุกสายตาที่มองทั้งสองทำให้ซินเริ่มรู้สึกประหม่าขึ้นมาตลอดทาง

"ตั้งใจเรียนล่ะ"เทเซียสพูดพร้อมกับลูบศีรษะซินอย่างอ่อนโยนเมื่อเดินมาจนถึงหน้าตึกเรียนของซินเรียบร้อยแล้ว

"ครับ"ซินตอบพร้อมกับส่งยิ้มหวาน เทเซียสจึงส่งยิ้มกลับ

"มดเต็มหน้าตึกแล้วเว้ย"ทั้งสองหันมองต้นเสียงที่พูดแทรกทันที พบว่าเป็๲เคย์ที่เดินมาแล้วพูดแทรก เทเซียสมองด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ทันที แต่เคย์ก็ไม่ได้สนใจแต่อย่างใดแล้วเดินขึ้นตึก

"อย่าไปใกล้กับมันมากได้ไหม? พี่ไม่ชอบมันเลยว่ะ เกลียดขี้หน้ามัน ไม่ต้องไปสนิทกับมันได้ไหม?"เทเซียสถามออกมาทันที

"ไม่ได้นะครับ! วันแรกที่มาเรียนผมสนิทกับหญ้าและเคย์ที่สุด อยู่ๆจะให้เลิกเข้าใกล้เลิกสนิทกันได้ยังไงล่ะครับ"ซินตอบกลับ

"ครับ...งั้นพี่ไปละ"เทเซียสตอบรับแล้วพูด ซินพยักหน้ารับก่อนที่เทเซียสจะเดินไป ถึงแม้ในใจจะเริ่มคิดแล้วว่าเทเซียสนั้นโกรธตัวเองรึปล่าว

"อย่าสวีทกันหน้าตึกทุกวันล่ะ เดี๋ยวคนโสดแบบฉันเห็นแล้วมันจะอิจฉาตาย"เคย์พูดขึ้นมาเมื่อรู้สึกได้ว่ามีคนเดินตามหลังมา และจากที่เห็นเงาในกระจกหน้าต่างด้วยจึงทำให้รู้ว่าเป็๲ซิน

"ไม่ได้สวีทกันสักหน่อย แค่พี่เซียสเขามาส่งหน้าตึกเฉยๆ แล้วบอกให้ตั้งใจเรียน แค่นี้เอง"ซินตอบ เคย์ยกยิ้มมุมปากขึ้นมาเล็กน้อย

"หึ!"เคย์แค่นหัวเราะออกมาในลำคอเบาๆ "มีการยืนลูบหัวแล้วยิ้มหวานใส่กันด้วย"เคย์พูดออกมาอีก นั่นจึงทำให้ซินหน้าแดงขึ้นมาอ่อนๆเพราะไม่รู้จะเถียงกลับว่าอะไรดี แล้วเขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไปจนถึงห้องเรียน

"สวัสดีเคย์ สวัสดีซิน"หญ้าที่เห็นทั้งสองเดินเข้ามาในห้องพูดทักทายขึ้นมา เคย์ส่งยิ้มบางๆพร้อมกับพยักหน้ารับแทนการพูดทักทายแล้วเดินไปนั่งที่ตนเอง

"สวัสดี"ซินตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสและท่าทางที่ดูร่าเริงพร้อมกับเดินไปนั่งที่ของตนเองเช่นกัน

"เที่ยงนี้ทานไรดี"หญ้าถามขึ้นมา ทั้งสองขมวดคิ้วหันขวับมองพร้อมกันทันที

"ยังไม่ทันเก้าโมงเลยนะถามหาอาหารเที่ยงแล้วหรอ?"ซินตอบกลับด้วยคำถาม

"ใช่ แล้วตัวเองทานเยอะซะด้วยนะ นั่นกระเพาะหรือหลุมดำในอวกาศ"เคย์พูดเสริม

"พวกแกก็!...เขาเรียกว่าเจริญอาหารย่ะ!"หญ้าตอบกลับ "อยู่ในวัยกำลังโตมันก็ต้องทานเยอะๆสิ"หญ้ามองแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้

"กำลังโต หึ!"ซินพูดย้ำคำเดิมแล้วหัวเราะเบาๆพร้อมกับส่ายหัวไปมา

สักพักหนึ่งเมื่อถึงเวลาเรียนอาจารย์ก็เข้ามาสอน ทุกคนจึงตั้งใจเรียนกัน ทั้งเคย์และซินขยันเรียนกันมาก หญ้าด้วยเช่นกันแต่เธอมักจะนึกถึงอาหารไปด้วย

12:00 น.

"ไปทานข้าวกัน!!"หญ้าพูดขึ้นมาหลังจากหมดเวลาเรียนแล้ว และทั้งสามคนเก็บของกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว

"เอ่อ...พี่เซียสรอเราที่หน้าตึกแล้วอ่ะ เขาบอกจะให้ไปทานข้าวด้วยกัน"ซินพูดและมองในจอโทรศัพท์ของตนเอง ก่อนจะเงยมองเพื่อนทั้งสอง

"ซินไปก็ได้ เดี๋ยวฉันไปกับเคย์สองคนเอง"หญ้าพูด ซินมองนิ่งๆ

"ไม่ล่ะ ไปด้วยกันหมดนี่แหละ"ซินพูดก่อนจะเดินนำลงไป เมื่อลงมาพบว่าเทเซียสยืนรออยู่ แต่มีปกป้อง น้ำฟ้า และเนียร์ยืนรออยู่ด้วย

"ผมให้เพื่อนไปด้วยได้ไหมครับ?"ซินเดินมาถามเทเซียส เทเซียสหันมองหญ้าก่อนจะมองเคย์ด้วยสายตาที่ดูไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างนั้นเขาพยักหน้ายอม

"ไปทานข้าวด้วยกันนะหญ้า เคย์"ซินหันไปชวนเพื่อนตนเอง ทั้งสองพยักหน้ารับก่อนที่สายตาของเคย์จะเหลือบไปเห็นเนียร์มองตัวเองอยู่ แล้วทั้งสองรีบหลบสายตาพร้อมกันทันทีเมื่อเผลอสบตากัน

จากนั้นทุกคนไปทานอาหารเที่ยงด้วยกันที่โรงอาหาร เมื่อเลือกซื้อกันเสร็จแล้วจึงมานั่งร่วมโต๊ะทานอาหารด้วยกัน

"ขอโทษนะคะ พี่เทเซียสกับน้องซินคบกันหรอคะ?"ทั้งเจ็ดคนหันมองพร้อมกันทันทีเมื่อจู่ๆมีหญิงสาวโต๊ะข้างๆถามขึ้นมา ทั้งเธอและเพื่อนของเธอต่างมองพวกเขาด้วยสายตาที่ดูเหยียดหยามเล็กน้อย

"ใช่ครับ ทำไม?"เทเซียสตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่งแล้วถามกลับ

"อ๋อ ปล่าวค่ะ"เธอตอบกลับอย่างยิ้มๆก่อนจะหันกลับไป "หึ! ที่แท้ก็เป็๞พวกผิดเพศ ถึงว่าทำไมดูไม่ค่อยสนใจผู้หญิง"เธอเบะปากเล็กน้อยแล้วพูดออกมาเบาๆ

คำพูดเบาๆของหญิงสาวที่ดูเหมือนจะตั้งใจให้พวกเขาได้ยินด้วยกระแทกเข้าหูน้ำฟ้าและพวกเขาเต็มๆสองรูหู น้ำฟ้าชะงักไปนิดก่อนจะยกมือขึ้นจับแก้วน้ำของตนเอง

"ไปเก็บจานเลยป่ะ?"น้ำฟ้าถามขึ้นมาด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับจานข้าวและแก้วที่มีน้ำปล่าวอยู่ครึ่งแก้ว นั่นจึงทำให้เทเซียส ปกป้อง และเนียร์พอจะเดาได้ทันทีว่าน้ำฟ้าจะทำอะไร

ปั่ก!พรวด!