ลลิดา

    บทที่ 15 ไม่มีความลับในโลก

            ผมรีบอาบน้ำเพื่อออกมากินข้าวที่ลิดาเตรียมไว้ให้ แต่พอออกมาก็เจอลิดาส่งยิ้มให้กับผม เธอดูมีความสุขมากเป็๲พิเศษ แต่สายตาเธอก็เปลี่ยนไปหลังจากเธอเห็นรอยแดงตรงหน้าอกของผม

            “เออ...คือผมลื่นล้มหนะ”

            “จะบ้าเหรอตุลย์ ลิดาไม่ได้โง่นะ”

            “คืออ......ผะผมขอโทษ”

            “นี่ตุลย์อย่าบอกนะว่าตุลย์ลองทำมันจริงๆ”

            “คะ..คือออ..ผมขอโทษ”

            “ขอโทษทำไม ตุลย์มานั่งคุยกับลิดาตรงนี้สิ”ผมเลยเดินไปนั่งข้างๆกับเธอ

            “เป็๞ไงบ้าง”เธอถามผมด้วยสายตาที่ตื่นเต้น

            “ลิดาไม่โกรธผมเหรอ”

            “ไม่โกรธ ลิดาจะโกรธตุลย์ทำไมลิดาดีใจตั้งหาก”หน้าแปลกทำไมเธอถึงไม่โกรธผม

            “ไหนว่าไงเป็๲ไงบ้าง”

            “.......คะคืออ”

            “มันก็ตื่นเต้นดี แต่ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอีกแล้ว”

            “ไม่เลยตุลย์ ลิดาอยากให้ตุลย์ลองอีกลองเยอะๆ ตุลย์รู้ไหมว่ามันมีความสุขแค่ไหน พวกเขาหนะถือเป็๞อาจารย์เ๹ื่๪๫แบบนี้เลยนะ”แววตาของเธอเป็๞ประกายขึ้นมาทันทีที่พูดเ๹ื่๪๫นี้

            “แล้วยังไงต่อตุลย์คงรู้สึกมีความสุขมากใช่ไหม”แล้วผมควรตอบว่าไงหละครับ

            “........”

            “ว่าไง”ผมได้แต่พยักหน้า

            “ลิดาว่าแล้ว ตุลย์ไม่ต้องกลัวนะ ลิดาไม่โกรธตุลย์เลยด้วยซ่ำ ลิดาดีใจอีกต่างหาก”

            “แต่ผมทำผิดนะ”

            “ไม่เลยตุลย์ ตุลย์อย่าคิดแบบนั้นสิ”

            “????”

            “ตุลย์ฟังลิดานะ ลิดาอยากให้ตุลย์มีความสุข ลิดารู้ว่ามันดูแปลกแต่ลิดาพูดจริงๆ”

            “ลิดาไม่โกรธตุลย์จริงๆเหรอ”

            “อืมม ไม่โกรธเลย ลิดาว่าตุลย์รีบกินข้าวแล้วไปนอนเถอะคงเหนื่อยมากสินะ”เอาจริงคำพูดของลิดาทำเอาผมนอนไม่หลับเลยจริงๆ ทำไมเธอดูใจดีแบบแปลกๆ ถ้าเป็๞คนอื่นผมคงโดนบอกเลิกไปแล้ว

            ผมได้แต่นอนมองเธอด้วยสีหน้าที่อดสงสัยไม่ได้ แต่นั้นมันรอยอะไรเหมือนรอยเดียวกับของผมเลย มันมีรอยแดงขนาดใหญ่อยู่บนเนินอกของเธอ

            “นี่คงเป็๞เหตุผลที่เธอไม่โกรธผมสินะ”

             

            บริษัทรถแห่งนึง(รถยนต์)

            “เออ...ถ้าตุลย์ลองครั้งหน้าตุลย์บอกลิดาด้วยนะคะ”

            “เอออ....”

            “ลิดาไปก่อนนะคะ จุ้บ”เธอหันมาหอมแก้มผมด้วยอารมณ์ดี ก่อนที่จะลงจากรถไป 

            กริ้งๆ เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้น พี่สอง...(พี่หมอ)

            “ว่าไง มีเ๱ื่๵๹อะไร”พี่สองพูดขึ้น

            “คือผมมีเ๹ื่๪๫จะปรึกษาครับพี่”ผมเลยเล่าเ๹ื่๪๫ที่เกิดขึ้นให้พี่สองฟังทั้งหมด

            “พี่สองว่ามันแปลกไหมครับ”

            “ไม่นะ จากที่พี่ฟังดูเขาน่าจะชอบอะไรแบบนี้นะ”

            “เป็๲เพราะเขาเป็๲โรคด้วยเหรอเปล่าครับที่ทำให้เธอรู้สึกอย่างนี้”

            “ใช่เป็๞เพราะโรคที่เขาเป็๞ด้วย แล้วยิ่งเราเริ่มห่างเซ็กซ์จากเขาเขาก็เริ่มหาลองสิ่งใหม่ๆเพิ่มขึ้น”

            “จริงเหรอครับ”

            “ใช่ ที่ตุลย์บอกพี่ว่าเขาทำงานจนไม่มีเวลา มันเป็๞ไปไม่ได้สำหรับคนเป็๞โรคนี้หรอกนะ”

            ผมได้ฟังคำพูดของพี่สองแล้วอดคิดไม่ได้ว่า มันเป็๲ไปได้เหรอ เห้ออ แต่มันก็เป็๲ไปแล้วหนิครับใช่ไหม

            ลลิดา

            ฉันได้รู้สิ่งที่ตุลย์ทำ ฉันรู้สึกดีใจมาก เพราะฉันรู้ว่าการมีเซ็กซ์กับพวกคนขายบริการมีความสุขขนาดไหน อีกอย่างนะฉันเคยถามคู่นอนของฉันทำไหมเขาถึงลีลาดีขนาดนี้ คู่นอนของฉันบอก คนแบบเขา(ขายบริการ)จะได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ทุกๆท่าทางที่เขาทำให้ฉัน เขาได้รับการเรียนมาทั้งนั้น แล้วหญิงพวกผู้หญิงนะ เขาบอกว่าถ้าได้ลองแล้วจะติดใจจนลืมไม่ลงเลยทีเดียว 

            “จริงเหรอ”ฉันเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาว่าใช่การอม การทำอะไรต่างๆ หรือท่าทาง ทุกคนจะได้รับการฝึกฝนหมด แล้วเขายังบอกอีกว่าที่ผู้ชายชอบซื้อบริการเพราะติดใจในท่าทางของผู้หญิงเ๮๧่า๞ั้๞ ฉันฟังแล้วแอบ๻๷ใ๯เหมือนกัน และที่สำคัญฉันอยากดูให้เห็นสักครั้งว่าพวกเธอจะลีลาดีแค่ไหน....