เช้าวันใหม่
เสียงรองเท้าส้นสูงอันคุ้นหูดังขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนในแผนกงานรู้ดีว่าเสียงนั้นเป็ของใคร ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าใส่รองเท้าส้นสูงปลายแหลมขนาดนั้น ผู้จัดการน้ำตาลเดินถือกระเป๋าหรูเข้ามาทักทายลูกน้อง เสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอมันบอบบางจนเห็นชุดชั้นในสีแดงจางๆแหลมออกมา
แต่ก่อนที่เรียวขาจะมุ่งตรงไปยังห้องส่วนตัว เต้านมโตๆขนาดใหญ่กลับเลี้ยวหันไปทางโต๊ะทำงานของไอ้สมยศ ก่อนที่บั้นท้ายอวบอ้วนน่าขย่ำจะส่ายไปมาด้วยความรวดเร็ว!
“โครงการที่ฉันสั่งให้แกไปสรุป…เสร็จหรือยัง?” เสียงหวานก้มลงกระซิบ
“ยังครับ”
“แล้วจะเสร็จตอนไหน อีกสองวันฉันจะต้องเอาไปนำเสนอในที่ประชุมแล้วนะ”
“ถ้าเมื่อวานผู้จัดการไม่ไล่ผมกลับก่อนป่านนี้คงเสร็จแล้วล่ะครับ จะเอายังไงกันแน่”
“….ชิ”
เมื่อน้ำตาลไม่อาจโต้เถียงกับไอ้ลุงแก่นี้ได้ เธอจึงสะบัดผมส่ายก้นเดินหายเข้าไปในห้องแอร์เย็นฉ่ำ ไอ้สมยศเอียงหน้าเหลียวมองบั้นท้ายกลมงอนลูกใหญ่นั้น ก่อนจะก้มลงต่ำและมองภาพโป๊เปลือยที่กำลังเคลื่อนย้ายโยกเอวในโทรศัพท์มือถือ
เย็นวานนี้ไอ้ลุงแก่ไม่ได้ออกไปใช้บริการร้านนวด มันขัดจรวดช่วยตัวเองด้วยคลิปลับอันฉาวโฉ่ของผู้จัดการคนดังทั้งคืน!
ตกบ่าย...
บรรยากาศของวันนี้ไม่ค่อยมีแดดเท่าไหร่นัก เมฆก้อนใหญ่ตั้งเค้าบดบังแสงอาทิตย์จนเกือบหมด พนักงานทุกคนต่างหลั่งไหลกลับมาทำงานหลังจากพักรับประทานอาหารเที่ยงเสร็จ ยกเว้นเสียแต่ไอ้สมยศ มันเดินขึ้นไปบนชั้นดาดฟ้าเพื่อสูบบุหรี่คลายเครียด แต่ระหว่างที่กำลังจะจุดไฟแช็คขึ้นรนบุหรี่ เสียงอันคุ้นหูก็ดังขึ้นเหมือนกำลังสนทนาอยู่กับใครบางคน
“ก็ใช่น่ะสิยะ”
“….”
“เมื่อวานนี้ฉันต้องเต้นยั่วไอ้แก่แทบตาย กว่าจะแข็งได้เล่นเอาหอบไปหมด”
“….”
ไอ้สมยศค่อยๆย่องไปยังมุมผนังของดาดฟ้า
มันชะโงกหน้าไปมองก่อนจะเห็นร่างระหงกำลังคุยโทรศัพท์ด้วยเสียงสนุกสนาน การนินทาท่านประธานเจื้อยแจ้วออกมาอย่างหยาบคาย มิหนำซ้ำเธอยังวิจารณ์ขนาดแท่งน้อยๆเหี่ยวเฉาอย่างออกรส ไอ้สมยศไม่ลืมที่จะถ่ายคลิปการสนทนาของเธอเอาไว้ ยิ่งผู้จัดการสาวเผยธาตุแท้ออกมามากเท่าไหร่ ไอ้ลุงแก่ก็ยิ่งเป็ต่อมากเท่านั้น!
“เื่โครงการน่ะหรอ”
“…..”
“อืม ก็เป็โครงการของไอ้ลุงแก่ที่ฉันเล่าให้แกฟังนั่นแหละ”
“…..”
“ฉันจะไปให้เครดิตมันทำไมล่ะ หลังจากที่มันทำสรุปให้ฉันเสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะหาทางไล่มันออกให้เร็วที่สุด”
“…..”
“ฮ่าๆๆ ใครสนกัน แก่ใกล้เกษียรขนาดนั้นยังมีหน้ารอตำแหน่งผู้จัดการอีก ฉันอยากให้แกมาเห็นสภาพมันจริงๆ หน้าตาไม่เป็มิตรสุดๆ ถ้าไปเจอกันข้างนอกฉันก็คิดว่าโจร”
การบรรยาถึงรูปร่างหน้าตาและนิสัยถูกบรรยาออกมาจนหมด แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้เอ่ยชื่อ แต่ไอ้สมยศก็รู้ดีว่านังผู้หญิงคนนั้นพูดถึงใคร ชายร่างสูงกัดฟันกรอดด้วยความโกรธเคือง ดูเหมือนครั้งนี้มันต้องดัดสันดานผู้จัดการสาวให้รู้แล้วรู้รอดกันไปข้าง!
“ว้าย อ…ไอ้สมยศ!?”
“อ้าว คุณผู้จัดการ มาทำอะไรบนนี้ครับ”
“เื่ของฉัน แล้วนี่แก….อ๋อ….ที่แท้ก็แอบอู้งานมาสูบบุหรี่นี่เอง”
“ครับ”
“นี่ งานฉันน่ะเสร็จหรือยัง”
“ไม่เกินพรุ่งนี้ครับ”
“พรุ่งนี้ แกจะบ้าหรอ โครงการใหญ่ขนาดนั้นฉันไม่ต้องอ่านข้ามวันข้ามคืนเลยหรือไง”
“ถ้าอย่างนั้น ผมจะเร่งให้เสร็จคืนนี้ให้ แต่ผู้จัดการต้องรออยู่ในบริษัทด้วยนะครับ”
“ทำไม หน้าตาอย่างแกเกิดกลัวผีขึ้นมาหรอ”
“เปล่าครับ พวกยามเฝ้าตึกมันจะขึ้นมาไล่ ถ้าเกิดว่าผู้จัดการอยู่ให้เหตุผลกับพวกมัน ผมอาจจะสรุปโครงการทันก่อนพรุ่งนี้ก็ได้นะครับ”
เมื่อน้ำตาลได้ยินเช่นนั้นเธอก็รู้สึกไม่พอใจ แต่จะให้หญิงสาวทำอย่างไรได้ เธอไม่อาจรออ่านโครงการจนถึงวันพรุ่งนี้ หญิงสาวไม่มีทางเลือกอื่น เธอบีบจมูกกันควันบุหรี่และเดินกระแทกเท้าออกไปจากชั้นดาดฟ้า เมื่อไอ้สมยศไม่ได้ยินการปฏิเสธของน้ำตาลมันจึงรู้ว่าเธอต้องอยู่กับมันทั้งคืน
ความจริงแล้วไอ้ลุงแก่ได้สรุปโครงการเสร็จลุล่วงมานาน...
แต่มันอยากหาเวลาสรุปให้ผู้จัดการฟังสองต่อสองแบบตัวต่อตัวก็เท่านั้น!