ณ ตำหนักเ้า์
ในยามสายของตำหนักเ้า์ในวันนี้นั้นไม่เหมือนทุกวัน ผู้คนมากมายหนาตาไปหมด ทั้งข้ารับใช้ในตำหนักรวมถึงเทพเซียนต่างๆในดินแดน์เเละดินแดนอื่นๆ ต่างมาร่วมกันเพื่อแสดงความยินดีแก่ 'พระชายาเฟิ่งซู' พระชายาของ'องค์รัชทายาทฉือเซิง' ที่จะได้ให้กำเนิดบุตรคนแรกหลังจากรอมานานหลายพันปี
"ท่านหมออีกนานแค่ไหนเฟิ่งซูของข้าจะคลอดเสียที นี้ข้ารอมานานหลายราตรีเเล้วน่ะ หรือมีสิ่งใดเกิดขึ้น" องค์รัชทายาทฉือเซิง เอ่ยถามหมอหลวง์ด้วยท่าทีกระวนกระวายใจเป็อย่างยิ่ง
"กราบเรียนองค์รัชทายาทโปรดวางพระทัย มิได้มีสิ่งใดเกิดขึ้น เเค่ตอนนี้ครรภ์ของพระชายาธาตุร้อนเข้าแทรกเกรงจะเป็ภัยต่อพระชายาเเละบุตรในครรภ์ ข้าจึงได้นำบัว์ทั้ง 6 เผ่าซึ้งเป็ธาตุเย็นมาเพิื่อคลายธาตุร้อนในครรถ์ กระหม่อมจะทำให้สุดความสามารถ"
หมอหลวง์ตอบได้เพียงเท่านั้นก่อนจะเงียบหายไประยะหนึ่ง ทุกคนตต่างพากันวุ่นวายวิ่งเข้าวิ่งออกจากตำหนักกันจ้าละหวั่นเเล้วจึงมีเสียงเด็กร้องดังออกมาจากภายในตำหนัก ทุกคนต่างพากันใเเล้วพากันยิ้มออกมาด้วยความยินดี. ไม่นานนักหมอหลวง์ก็เปิดประตูออกมาจากตำหนัก พร้อมกับคุกเข่าทำความเคารพ
"กระหม่อมขอถวายพระพรแก่องค์รัชทายาทพะยะค่ะ พระชายาเฟิงซูได้ให้กำเนิดพระโอรสที้มีสุขภาพ แข็งแรงยิ่งนักพะยะค่ะ"
"อะไรน่ะ! เราได้โอรสหรือ......เรามีโอรส" องค์รัชทายาทฉือเซิงยิ้มออกมาอย่างปรื้มปิติยิ่งก่อนจะหันไปสั่งการข้ารับใช้คนสนิท
"ถ่ายทอดคำสั่งข้าไปทั่ว 6 ดินแดน ข้าจะทำการเฉลิมฉลองให้แก่โอรสของข้าเป็เวลา7วัน7คืน พร้อมกับจงส่งคำเชิญไปให้ทั้ง6ดินแดนเข้าร่วมงานรวมถึงเหล่าเทพเซียนน้อยใหญ่เช่นกัน พวกเ้าตรงเตรียมของไว้มอบให้แก่เหล่าเซียนต่างๆที่มาร่วมอวยพรเเก่โอรสของข้าครั้งนี้ด้วย"
"กระหม่อมรับบัญชาจากองค์รัชทายาทฉือเซิง พะยะค่ะ"
"โอรสของข้าผู้นี้ ข้าขอให้นามว่า ม่อเหยียนเซิง"
"ขอให้องค์รัชทายาทฉือเซิงเเละพระโอรสเหยียนเซิง ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ!!"
ในขณะที่ดินแดน์กำลังเฉลิมฉลองให้กับพระโอรสนั้น ณ ดินแดนบุปผา ซวี่เหมยโฮ ภูติผู้ปกป้องบ่อน้ำแห่งชีวิตของดินแดนบุปผา ได้ไปพบเข้ากับเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่งที่เหมือนถูกทิ้งใว้ เนื้อตัวเต็มไปด้วยาแ
"ใครกัน! กล้าเอาเด็กตัวน้อยแค่นี้มาทิ้งไว้แบบนี้ ตามตัวช้ำแดงไปหมด ข้าต้องรีบไปรายงานราชินีจื่อฟ่าง"
ไม่นานนักซวี่เหมยโฮก็มาถึงท้องพระโรงเพื่อที่จะขอเข้าเฝ้า ราชินีจื่อฟ่าง ราชินีแห่งแดนบุปผา
"เ้ามีเื่อันใดเหมยโฮ ข้าเห็นเ้าวิ่งหน้าตาตื่นตะหนกเข้ามา" เหลี่ยวเหลา 1ใน 4 เซียนบุปผา
"ข้ามีเื่ต้องขอเข้าเฝ้าองค์ราชินีบุปผา โดยด่วน" เหมยโฮบอกด้วยท่าทีร้อนลน
"มีเหตุอันใดที่บ่อน้ำแห่งชีวิตรึ เเล้วเ้านำสิ่งใดมาด้วยหรือ" ซุยเหอถามขึ้นขณะเดินเข้ามาพร้อมเฉาซุยเเละมู่ฉาง ทั้ง3คนล้วนแต่คือ3ใน4 เซียนบุปผาที่มีอำนาจรองลงมาจากราชินีบุปผานั้นเอง
"ใช่ๆดูเ้ารีบร้อนมีเื่อันใด เเละที่เ้าอุ้มอยู่นั้นเด็กมิใช่หรือ?" มู่ฉางถามขึ้น ทำให้ทุกคนต่างพากันสนใจเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนเหมนโฮกันยกใหญ่
"ข้าได้พบเด็กน้อยผู้นี้ที่ข้างๆบ่อน้ำแห่งชีวิต ตามร่างกายนางมีรอยฟกช้ำเต็มไปหมด ข้ากลัวว่างนางอาจจะตายได้ เลยรีบเร่งมาขอเข้าเฝ้าราชินีบุปผา ขอข้าเขาเฝ้าราชินีเถอะ ท่านเซียนบุปผาทั้ง4 " 4เซียนบุปผาต่างมองหน้ากันก่อนที่เหลี่ยวเหลาจะเดินปลีกตัวออกไปเพื่อไปรายงานแก่ราชินีบุปผาจื่อฟ่าง
"เหมยโฮ ราชินีบุปผามีรับสั่งให้เ้ารีบเข้าเฝ้าได้" เหลี่ยวเหลาบอกหลังออกมา
"ขอบใจท่านเซียนเหลียวเหลา" เหมยโฮไม่รอช้ารีบเข้าไปก่อนจะค่อยๆย่อทำความเคารพเเละวางเด็กน้อยใว้ต่อหน้าราชีนีพร้อมเล่าว่าตนไปพบเด็กน้อยนี้ได้อย่างไร
"ใครกันกล้าทิ้งเด็กที่ยังไม่รู้ความแบบนี้ได้ลงคอ ช่างโหดร้ายนัก เเล้วยังกล้ามาทำผิดศิลธรรมในแดนนบุปผานี้อีก!!" ราชินีบุปผาตระวาดกร้าว
"ขอราชินีบุปผาโปรดเมตตาเด็กตาดำๆ ได้โปรดช่วยนางด้วยเถิด"เหมยโฮขอร้อง
ราชินีบุปผานิ่งไปครู่นึงก่อนจะค่อยๆลุกมาอุ้มเด็กน้อยไปใว้ในอ้อมกอดเเล้วใช้พลังบำเพ็ญภายในรักษารอยฟกช้ำต่างๆในตัวเด็กน้อยนั้นจนหายหมดจดเเถบยังถ่ายเทพลังในกายตนให้แก่เด็กน้อยไปด้วยเพื่อให้เด็กน้อยผู้นี้มีชีวิตต่อไปได้
"ขอบพระทัย ราชินีบุปผา ท่านทรงมีเมตตานัก"
"เด็กคนนี้ช่างน่ารักน่าชังยิ่งนัก ใครกันกล้าทิ้งเด็กที่น่ารักแบบนี้ได้ลงคอ จิจใจช่างอำมหิตเสียจริง กลิ่นกายของนางก็ช่างหอมดั่งกลิ่นดอกบัว น่าแปลกเสีย มิใช่เด็กธรรมดาจะมีกลิ่นกายเช่นนี้ได้"
"หม่อมฉันจะให้เหล่าภูติบุปผาออกไปตระเวนดูเพค่ะว่าใครกันกล้านำเด็กผู้นี้มาทิ้งใว้ที่บ่อน้ำแห่งชีวิตของแดนบุปผา" เหลียวเหลาพูดขึ้น
"ไม่ต้องหลอก หากคนผู้นั้นทิ้งเด็กไว้ ยอมมีเหตุผลที่ต้องปกปิดตัวตน ไม่ให้พวกเ้าหาเจอง่ายๆ ผ้าผืนที่ห่มกายนางอยู่ถือเป็ผ้าใยแมงมุม8ทิศที่หายากยิ่ง ข้าเชื่อว่าพ่อเเม่นางต้องเป็เทพเซียนเป็เเน่ในเมื่อเขาทิ้งนางเเล้ว ข้าก็จะรับเด็กผู้นี้มาเป็ส่วนหนึ่งของเเดนบุปผาเอง พวกเ้าคงไม่ขัดข้องอันใด" ราชินีบุปผาถามพร้อมปลายตาไปรอบอย่างสังเกตุ
"เหมยโฮต่อไปนี้ข้าขอมอบหน้าที่ในการดูแลเด็กน้อยผู้นี้ให้แก่เ้า เ้าจะรังเกียจหรือไม" ราชินีบุปผาเอ่ยถาม
"หาไม่เพคะ หม่อมฉันพร้อมเเละยินดีมากเพคะ"
"งั้นก็ดี ต่อไปนี้เด็กผู้นี้อยู่ในความดูแลของเ้า นางถือเป็คนของแดนบุปผา ต่อแต่นี้เ้าจงดูเเลนางให้ดีเถิด"
"เพคะ ราชินี"
" ข้าขอตั้งชื่อนางว่า ไป๋ซูจิน เเห่งแดนบุปผา"
.
.
...................................................................................................................................................................................
TbC
5K
