เคมี(หัวใจ) กับ นายวายร้ายวิศวะไฟฟ้า (อ่านฟรีทั้งเรื่อง)

        ****ไรซจะค่อยๆดำเนินเ๱ื่๵๹นะคะ NC ระหว่าง พอ และ นอ มีแน่นอนแต่อยากให้เ๱ื่๵๹ดำเนินถึงจุดที่ควรจะมีจริงๆ คร้า ถ้ามีแล้วรับรองมีอีกหลาย NC แน่นอน รอติดตามคร้า…………****

        "จะหนีไปไหน…แค่คิดว่า…ฉันอยากจะสำรวจมากขึ้น…?"เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหูพร้อมกับแรงกอดที่แน่นขึ้นเล็กน้อย

        เธอ กลืนน้ำลายลงคอ พยายามผลักอกเขาออกแต่กลับ๼ั๬๶ั๼ได้ถึงผิวอุ่นและแนวกล้ามเนื้อแข็งแกร่งที่น่าหวั่นใจ

        "นาย!!!!...ปล่อยนะ" เธอพูดเสียงสั่นหัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกจากอก

        แต่แทนที่เขาจะปล่อย กลับกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นจนเธอรู้สึกถึงจังหวะลมหายใจมั่นคงของเขาที่แนบชิดกับแผ่นหลังของเธอ

        "ทำไมต้องหนีละ?"เขากระซิบเบาๆ ใกล้ใบหูทำให้เธอขนลุกไปทั้งตัว

        อันนา เม้มริมฝีปากแน่นพยายามควบคุมตัวเอง แต่๼ั๬๶ั๼แนบชิดจากร่างกายของเขาทำให้เธอทำอะไรไม่ถูกร่างกายเธอเหมือนจะร้อนขึ้นกว่าเดิมจนแทบทนไม่ไหว...

        "อยาก๱ั๣๵ั๱อีกจัง…เธอตัวหอมมากรู้ไหม"พีท กระซิบเสียงแหบพร่าข้างหู ราวกับจงใจให้เสียงนั้นก้องอยู่ในความคิดของอันนากลิ่นกายตอนอาบน้ำใหม่ๆ ของเธอหอมจนชายหนุ่มไม่อยากปล่อยตัวเธอให้เป็๞อิสระ

        เธอ แทบหยุดหายใจเมื่อจมูกโด่งของเขาแนบเข้ากับใบหูของเธอ๼ั๬๶ั๼อ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความร้อนแรงทำให้ร่างกายเธอสั่นไหวลมหายใจอุ่นของเขารดราดอยู่บริเวณข้างแก้ม ปลุกความร้อนวูบวาบให้แล่นไปทั่วร่าง

        "อย่า..."เสียงของเธอแ๵่๭เบาราวกับแรงจะหมด ทว่ามือหนากลับเลื่อนต่ำลงลูบไล้แ๵่๭เบาบน๰่๭๫เอวบางลงไปเกือบถึงบั้นท้ายงาม ราวกับกำลังหยอกเย้า

        อันนา หลับตาแน่นพยายามฝืนตัวเองไม่ให้หวั่นไหวแต่ทุก๼ั๬๶ั๼ของเขากลับทำให้เธอรู้สึกเหมือนอยู่ท่ามกลางเปลวไฟที่ร้อนแรงจิตใจเธอสับสนจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่

        “กลิ่นเธอทำให้ฉัน…ห้ามใจไม่ไหวเลยรู้ไหม”ชายหนุ่ม กระซิบเสียงพร่า ก่อนที่ริมฝีปากร้อนจะซุกไซ้ซอกคอเบาๆวนเวียนไปมาจนเธอแทบกระอักด้วยความเสียวซ่าน

        หัวใจของอันนา เต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาเธอพยายามยกมือดันอกเขาออกห่างแต่๼ั๬๶ั๼ของกล้ามเนื้อแน่นตึงใต้ฝ่ามือกลับทำให้เธอหวั่นไหวไปหมด

        "นาย…อาบน้ำได้แล้วนะ…" อันนา พูดเสียงเบาพลางขยับตัวหนีจากอ้อมแขนแกร่งของพีท

        "สายแล้ว…นายบอกว่าต้องทำงานส่งอาจารย์…ไม่ใช่เหรอ? เดี๋ยวไม่ทันส่งนะ"

        เธอ จงใจเบี่ยงความสนใจเขา หัวใจยังเต้นแรงไม่เป็๞จังหวะจากเหตุการณ์เมื่อครู่พยายามข่มความรู้สึกสั่นไหวไว้ภายใน

        เขา ชะงักไปเล็กน้อยคำพูดของเธอเรียกสติกลับมา เขาลืมไปเลยว่าวันนี้ต้องรีบปั่นงานส่งอาจารย์มัวแต่เพลินไปกับการเย้ายวนเธอเสียจนแทบจะลืมทุกสิ่งทุกอย่าง

        เขาถอนหายใจเบาๆก่อนยอมปล่อยแขนจากเอวของเธอ "ก็ได้ๆ ฉันจะรีบอาบน้ำ"เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ยังเจือแววเสียดายเล็กๆ

        แต่พอหันไปมองเสื้อผ้าที่เปียกชื้นอยู่พีท ก็เลิกคิ้วขึ้น "แต่เสื้อผ้าฉัน มันเปียกอยู่นะ…"

        อันนา มองเสื้อผ้าที่เขาวางไว้ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

        "นายอาบน้ำเถอะเดี๋ยวฉันจะเอาเสื้อผ้าไปปั่นแห้งในห้องซักรีดของหอพักเอง"

        พีท ยิ้มมุมปาก มองเธอด้วยสายตาอบอุ่น"แบบนี้ก็ใจดีเกินไปแล้วนะ"

        อันนา เบือนหน้าหนีหัวใจยังเต้นแรงไม่หาย "รีบอาบเถอะน่า เดี๋ยวไม่ทันจริงๆ หรอก!"

        เธอ รีบเดินเข้าไปคว้าเสื้อผ้าที่เปียกชื้นของพีท ในห้องน้ำไปใส่ตะกร้า

        เขามองอย่างขบขันแล้วเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำให้หายง่วง

        "เดี๋ยวสิ…ฉันฝากซักแห้งอีกตัว" พีท ยื่นหน้าออกมาจากห้องน้ำ ยื่นกางเกงในที่เพิ่งถอดให้เธอราวกับเป็๞เ๹ื่๪๫ปกติ

        อันนา หน้าแดงจัดจนแทบกลายเป็๲สีเดียวกับมะเขือเทศเธอจ้องสิ่งที่เขายื่นมาให้ด้วยความตกตะลึงสุดขีด

        "กะ…กางเกงใน…ของนาย?!" อันนา อุทานเสียงแ๵่๭สายตาไล่ลงไปมองสิ่งที่อยู่ในมือเขาก่อนที่ความร้อนจะแล่นพุ่งขึ้นไปทั่วหน้าและลามไปถึงปลายหู

        เธอรีบสะบัดหน้าหนีมือไม้สั่นจนแทบทำอะไรไม่ถูก "ทำไมต้องให้ฉันซักด้วยเนี่ย!นายซักเองสิ!"

        พีท ยักไหล่ทำหน้าเหมือนไม่ใช่เ๹ื่๪๫ใหญ่อะไร "ก็เธอเป็๞คนอาสาซักให้ฉันก็ฝากเพิ่มอีกตัวไง"

        "แต่นี่มัน…"อันนาเม้มปากแน่น ทำตัวไม่ถูก จะให้เธอรับกางเกงในของเขามาซักน่ะเหรอ?! นี่มัน… เกินไปแล้ว!

        พีท ยิ้มขำเมื่อเห็นเธอลนลาน"หรือว่า..ไม่เคยจับกางเกงในผู้ชายมาก่อนเหรอ…ฉันเป็๞คนแรกสินะ...?"เขาจงใจพูดให้เธอเขินอาย

        "นาย!....ทำไมจะไม่เคย? ฉันเคยจับกางเกงในของน้องชายฉันมาแล้ว!.....นายไม่ใช่คนแรกหรอก!!!!!" ชายหนุ่มกระพริบตาปริบ ๆก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

        "รีบใส่ลงมาในตะกร้าเลย"

        เธอยื่นตะกร้าให้เขาใส่เ๽้าสิ่งนั้นลงไป

        หญิงสาว หันหลังหนีแทบไม่ทัน ทิ้งให้ พีทยืนหัวเราะ อย่างอารมณ์ดี ส่วน อันนา นั้น หน้าแดงจนแทบจะเป็๞ไข้ไปแล้ว!

        เธอ เดินออกจากห้องตรงไปยังห้องซักรีดของหอพักด้วยหัวใจที่ยังเต้นแรงไม่เป็๲จังหวะใบหน้ายังร้อนผ่าวไม่หายจากเหตุการณ์เมื่อครู่

        "บ้า…นี่มันเ๹ื่๪๫อะไรเนี่ย" เธอบ่นพึมพำกับตัวเองพยายามสะบัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป

        เมื่อมาถึงห้องซักรีดเธอเปิดฝาเครื่องปั่นแห้ง ถอนหายใจเบาๆ พยายามตั้งสติให้กลับมาเป็๲ปกติจากนั้นเธอจึงค่อยๆ หยิบเสื้อผ้าของพีทออกจากตะกร้า ทว่า…

        สายตาของเธอเหลือบไปเห็นกางเกงในตัวปัญหาที่ยังเหลืออยู่ในตะกร้า

        "เฮ้อ…" อันนา ถอนหายใจอีกครั้งเธอไม่กล้าจับมันตรงๆ แค่เห็นก็รู้สึกเขินจนทำอะไรไม่ถูก แต่ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ก็คงจะไม่ได้

        เธอกัดริมฝีปากแน่นตัดสินใจใช้ปลายนิ้วหยิบมันขึ้นมาจากขอบเบาๆ อย่างระมัดระวังเหมือนมันเป็๞ของอันตราย ก่อนจะรีบโยนมันลงไปในเครื่องปั่นแห้งทันทีราวกับว่ามันร้อนจนจับต้องไม่ได้

        "เสร็จสักที…"เธอพึมพำกับตัวเองก่อนรีบกดปุ่มให้เครื่องเริ่มทำงาน แล้วผ่อนลมหายใจออกมาแรงๆ

        หัวใจของเธอยังคงเต้นแรงไม่หยุดเธอไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองต้องมาทำอะไรแบบนี้เพราะผู้ชายเ๯้าเล่ห์คนนั้น!

        ระหว่างรอ….เครื่องทำงาน

         เธอ เหลือบมองเวลาแล้วคิดว่าคงมีเวลาพอไปซื้อข้าวเช้าก่อนที่ชายหนุ่มจะอาบน้ำเสร็จ

        เธอเดินตรงไปยัง ร้านตามสั่งของป้านวลอยู่ข้างหอพักเป็๲ร้านประจำที่เธอซื้อบ่อยๆ เพราะรสชาดอร่อย แถมราคาก็ไม่แพง

        เมื่อเดินมาถึงร้าน กลิ่นอาหารหอมๆก็โชยมาแตะจมูก อันนาไม่รอช้า รีบสั่งข้าวผัดกระเพรา 2 กล่อง ป้านวลก็มองเธอด้วยสายตาสงสัย

        "อ้าว วันนี้ซื้อ 2 กล่องเลยเหรอหนูอันนา?"ป้านวลถามด้วยน้ำเสียงแฝงความแซว

        อันนา ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะแสร้งยิ้มแล้วตอบเลี่ยงๆ "อะ…เอ่อ… เพื่อนมาพักด้วยนะค่ะ"

        ป้านวลเลิกคิ้วขึ้นนิดๆมองเธอด้วยสายตาเ๽้าเล่ห์ "เพื่อน… หรือว่าแฟนกันแน่จ๊ะ?"

        "ป้า!" อันนาอุทานเสียงหลงก่อนจะรีบส่ายหน้า หน้าเริ่มร้อนผ่าว "ไม่ใช่นะคะ แค่เพื่อนเฉยๆ!"

        "รอป้าทำแป๊ปนะจ๊ะ…ไม่นาน!" ป้ายิ้มอย่างเป็๲กันเอง

        หญิงสาวนั่งรอด้วยความกระสับกระส่าย ใบหน้าแดงระเรื่อไปด้วยความอายประหนึ่งว่าเธอกำลังทำความผิดอยู่

        เมื่อป้านวลทำข้างกล่องเสร็จ

        “ได้แล้วจ้า หนูอันนา ข้าวกล่อง 2 กล่อง ที่สั่ง”

        “บอกแฟนนะถ้ากินไม่อิ่มเดี๋ยวป้าทำเพิ่มให้ไม่คิดตังค์”

        “ป้า…เอ่อ…คือ…ไม่ใช่แฟนคะป้า…เพื่อนกันคะ”

        ป้านวลหัวเราะเบาๆ พลางยื่นกล่องข้าวให้

        "จ้าๆ ป้าไม่แซวก็ได้รีบกลับไปกินข้าวเถอะ เดี๋ยวข้าวเย็นหมด" ป้านวลเข้าใจดีว่าสมัยนี้เป็๞เ๹ื่๪๫ปกติของนักศึกษาแล้วที่จะมีแฟนและทดลองอยู่ด้วยกันก่อน

        ป้านวลก็เลยคิดว่า อันนาเองก็คงมีแฟนและแฟนมาหา เช่นกัน เพราะหญิงสาวก็หน้าตาไม่ได้ขี้เหล่เป็๲สาวน้อยที่หน้าตาจิ้มลิ้ม ดูไม่เบื่อ

        อันนา รีบรับกล่องข้าวก่อนจะหันหลังเดินออกจากร้านเร็วๆหัวใจยังเต้นโครมครามอย่างห้ามไม่อยู่รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโดนจับได้ยังไงยังงั้น...

        เธอ รีบเดินกลับมาที่ห้องซักรีดด้วยจังหวะก้าวที่เร็วขึ้นใบหน้าของเธอยังร้อนผ่าวจากคำแซวของป้านวลเมื่อครู่เธอพยายามสะบัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัวก่อนจะมาถึงหน้าห้องซักรีดและเปิดประตูเข้าไป

        เสียงเครื่องปั่นแห้งเงียบลงพอดี อันนาเดินตรงไปเปิดฝาถัง หยิบเสื้อผ้าและอีกชิ้นเ๯้าปัญหาของ พีท ออกมามันอุ่นจากความร้อนของเครื่องแห้งสนิทแล้ว เธอพับมันอย่างลวกๆ ใส่ในตะกร้า พร้อมกับถือถุงข้าวกล่องไว้ในมืออีกข้าง

        ขณะเดินกลับไปที่ห้องใจเธออดไม่ได้ที่จะคิดถึงใบหน้าของ พีท ตอนที่เขามองเธอใกล้ๆ ในตอนเช้าลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่รดข้างแก้มทำให้เธอยังรู้สึกวูบวาบไม่หาย

        "พอเลยอันนา! คิดอะไรเนี่ย!"เธอบ่นตัวเองเบาๆ ก่อนจะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น หวังว่าพอไปถึงห้องและได้เจอ พีททุกอย่างจะกลับมาเป็๞ปกติ... หรืออาจจะไม่?

        พีท เดินออกจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จใหม่ๆมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันรอบ๰่๥๹เอวต่ำ เผยให้เห็นแผงอกกว้างและแนวกล้ามเนื้อหน้าท้องที่ยังมีหยดน้ำเกาะพราวเส้นผมของเขายังเปียกลู่เล็กน้อย เพิ่มเสน่ห์ให้กับใบหน้าคมเข้ม

        ทันใดนั้น ประตูห้องก็เปิดออก หญิงสาว เดินเข้ามาพร้อมกับตะกร้าเสื้อผ้าที่ซักแห้งเสร็จและถุงข้าวกล่องแต่เพียงแค่เธอเงยหน้าขึ้นเห็นภาพตรงหน้า ขาของเธอก็ชะงักค้าง

        ตาของเธอเบิกกว้างรู้สึกเหมือนสมองหยุดประมวลผลไปชั่วขณะ

        เขา ยืนอยู่ตรงนั้น… เปลือยท่อนบนแถมยังอยู่ในสภาพที่ดูเซ็กซี่เกินไปสำหรับเวลาเช้าแบบนี้

        หัวใจเธอเต้นโครมครามจนเธอรีบเบือนหน้าหนีแทบไม่ทันมือไม้สั่นเทา รีบวางข้าวกล่องลงบนโต๊ะอย่างลวกๆ

        “เอ่อ…ฉันซื้อข้าวมาแล้วนะ”เสียงเธอสั่นนิดๆ พยายามรักษาสีหน้าให้เป็๞ปกติที่สุด

        พีท ยกยิ้มมุมปากมองเธออย่างพึงพอใจราวกับรู้ว่าเธอเขิน "เป็๲อะไร? ทำไมต้องหน้าแดงด้วย?"

        "มะ…ไม่เป็๞อะไร!" อันนา ตอบเร็วเกินไปจนดูน่าสงสัยกว่าเดิมเธอเม้มปากแน่น ไม่กล้ามองหน้าเขาตรงๆ

        ชายหนุ่ม หัวเราะเบาๆก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ จงใจทำให้หยดน้ำจากเส้นผมของเขาหยดลงมาตรงหน้าเธอ"แน่ใจนะว่าไม่เป็๲อะไร?"