ที่ลานกว้างบริเวณด้านหน้าคฤหาสน์ของอนาเธอร์ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและแรงกดดัน
กิลด์เซฟิรอสและกิลด์แองเจิ้ลได้เผชิญหน้ากันตรงหน้าอย่างเปิดเผย โดยมีหัวหน้ากิลด์ทั้งสอง ไมเยอร์และเรนยืนอยู่เป็ผู้นำของกลุ่ม
ผู้นำทั้งสองฝ่ายยืนอยู่คนละฝั่งกัน สายตาของแต่ละฝ่ายสะท้อนถึงความระแวดระวังและความไม่ไว้วางใจที่ปิดบังไม่ได้เลย
“ถอยไปดีกว่าน้องพี่.. ”
“รอบนี้พี่ชายเช่นข้าขอละกัน”
ไมเยอร์สวมชุดเกราะสีดำเงางามที่เสริมพลังด้วยออร่า แขนของเขาถูกประดับด้วยเกราะเงินที่มีลวดลายซับซ้อน แสดงถึงตำแหน่งและอำนาจของเขาในกิลด์เซฟิรอส
“คิกคิก คนบ้าพลังอย่างพี่ก็ขอตลอดนั่นแหละ”
เรนเองก็ไม่ยอมแพ้ สวมชุดเสื้อคลุมสีขาวบริสุทธิ์ที่สะท้อนแสงแดดออกมาเหมือนประกายทอง สัญลักษณ์รูปปีกเทวทูตที่ปักอยู่บนอกซ้ายของเธอเป็เครื่องหมายของกิลด์แองเจิ้ลที่เธอภาคภูมิใจ
ผู้เล่นทั้งสองกลุ่มที่ติดตามพวกเขามา ต่างเป็ผู้เล่นระดับสูงจากทั้งสองกิลด์ นักรบและนักเวทย์ในชุดเครื่องแบบเต็มตัวแต่ละคนต่างมีพลังอำนาจเหนือชั้น ระดับความสามารถของพวกเขาอยู่ในระดับประเทศ ผู้ที่มองเห็นเหตุการณ์นี้จากระยะไกลคงคิดว่าเป็การประชันหน้าของกองทัพใหญ่สองกองที่พร้อมจะปะทะกันได้ทุกเมื่อ
ในขณะที่ทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้ากัน ความตึงเครียดค่อยๆแผ่ขยายออกไปเรื่อยๆ
ราวกับว่าอากาศรอบข้างเริ่มหนักขึ้น รองหัวหน้ากิลด์เซฟิรอสที่มีชื่อว่าอาลัน ชายหนุ่มที่มีใบหน้าดูเ้าเล่ห์และแฝงด้วยความก้าวร้าวได้ก้าวขึ้นมาด้านหน้าเล็กน้อย
เขาสวมชุดคลุมสีเทาหม่นๆที่สะท้อนแสงอาทิตย์ได้อย่างมัวหมอง สายตาของเขาจับจ้องไปทางกลุ่มหญิงสาวของกิลด์แองเจิ้ลด้วยความไม่ชอบหน้า ก่อนจะเอ่ยคำพูดที่เจือความยียวนออกมา
“วันนี้น้องชายของหัวหน้าจะต้องเข้าร่วมกับกิลด์เซฟิรอสของเราแน่นอน!”
“เพราะเราคือกิลด์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศัแห่งนี้... พวกเธอไม่เห็นด้วยหรือไง?”
เขาพูดพลางยิ้มมุมปากอย่างยั่วเย้า และพยายามจ้องไปยังเรนที่ยืนอยู่ด้านหน้าโดยตรง เขาตั้งใจใช้คำพูดเพื่อกดดันฝ่ายตรงข้าม
“ฮ่าฮ่าฮ่า สมเป็รองหัวหน้าอาลัน คำพูดคำจายังคงเฉียบคมเหมือนเช่นเดิม!”
“น้องสาวทั้งหลายของกิลด์แองเจิ้ล.. ทำไมไม่ถอยให้พวกเราผู้แข็งแกร่งกันละ”
“ถูกต้อง ท่านอนาเธอร์จะต้องมาอยู่กิลด์ของเราตังหาก เพราะเขาคืออวาตาร์ของซุนหงอคง! ไม่เหมาะกับกิลด์ผู้หญิงหรอก!”
เสียงหัวเราะเบาๆที่เต็มไปด้วยความดูถูกจากผู้เล่นฝ่ายชายของเซฟิรอสดังก้องขึ้น ราวกับว่าพวกเขามั่นใจในชัยชนะครั้งนี้
แต่คำพูดเ่าั้กลับทำให้กลุ่มหญิงสาวจากกิลด์แองเจิ้ลไม่พอใจอย่างชัดเจน ใบหน้าอันงดงามของพวกเธอเริ่มเดือดพล่านขึ้น
“ไอ้พวกกิลด์ผู้ชายเซฟิรอส”
“อยากเปิดาหรือไงกันวะ?”
หญิงสาวบางคนถึงกับทำหน้าบึ้งตึง และส่งเสียงตอบโต้ขึ้นมาด้วยท่าทีที่แสดงออกถึงความรังเกียจ ตอนนั้นหนึ่งในนักรบหญิงจากกิลด์แองเจิ้ลซึ่งสวมชุดเกราะเบาและมีดาบเล่มใหญ่ห้อยอยู่ข้างหลังได้โต้ตอบทันที
“ฝันไปเถอะไอ้พวกผู้ชาย! น้องชายของท่านเรนไม่มีทางเข้าร่วมกิลด์ของพวกแกหรอก เซฟิรอสน่ะเก่งแค่ในความคิดของพวกแกเอง!”
เธอพูดอย่างฉุนเฉียว พร้อมกับยกนิ้วกลางขึ้นให้ท่ามกลางสายตาของทุกคน ซึ่งมันก็ทำให้หญิงสาวทั้งหลายต้องแสยะยิ้มออกมา
“พูดได้ดี! พวกผู้ชายมันก็แค่พูดจาโอ้อวด! คิดยังไงถึงบอกว่าตนเองเก่งกว่า?”
“เห็นด้วย กลับบ้านไปดูดนมแม่ไป!”
เสียงโห่ร้องจากฝั่งกิลด์แองเจิ้ลดังขึ้น เมื่อกลุ่มของพวกเธอสนับสนุนท่าทีดังกล่าว นักเวทย์หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆก็หัวเราะเบาๆ ก่อนจะเสริมด้วยน้ำเสียงที่ไม่ต่างจากเพื่อนของเธอ
“จริงๆแล้วพวกนายก็น่าจะรู้ตัวนะ ว่ากิลด์ของท่านเรนเหนือกว่าพวกนายมากแค่ไหน จะเอานายน้อยอนาเธอร์ไปได้ยังไง!”
ไมเยอร์ที่ยืนอยู่ด้านหน้าเหลือบสายตามองสถานการณ์และขมวดคิ้วขึ้น ถึงแม้เขาจะ้าดึงตัวอนาเธอร์เข้ามาอยู่ในกิลด์ก็ตาม แต่การพูดจายียวนต่อหน้าครอบครัวของเขาก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าพอใจ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันมาทางเรน
แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
“เรน พี่รู้ดีว่าเธอคงไม่อยากยกน้องชายให้กิลด์อื่น แต่เธอก็ต้องยอมรับความจริงนะว่าเซฟิรอสจะเป็กิลด์ที่อนาเธอร์เติบโตได้ดีที่สุด”
คำพูดของไมเยอร์นั้นชัดเจนและมั่นใจเต็มเปี่ยม แต่เรนที่ยืนอยู่ตรงข้ามกลับหัวเราะเบาๆอย่างไม่สนใจ ั์เหลือบมองไปเล็กน้อย
“พี่ใหญ่คงจะลืมไปแล้วว่าอนาเธอร์มีอิสระในการตัดสินใจของเขาเอง”
“ไม่ว่าพี่จะพูดอะไร หรือแม้แต่รองหัวหน้าที่เ้าเล่ห์ของพี่จะพูดยังไง มันก็ไม่สำคัญหรอก อนาเธอร์จะเลือกเส้นทางของเขาเอง”
เรนตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง ขณะที่สายตาของเธอก็แสดงให้เห็นชัด ว่าหญิงสาวจะไม่ยอมให้ใครมาบังคับน้องชายคนนี้ได้
ผู้เล่นจากทั้งสองกิลด์ต่างก็เริ่มขยับตัวด้วยความตึงเครียด ราวกับว่าพวกเขาพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ หากหัวหน้าของพวกเขาให้สัญญาณ
ผู้เล่นจากกิลด์แองเจิ้ลที่เต็มไปด้วยหญิงสาวผู้แข็งแกร่งและงดงามเริ่มยืนเรียงแถวเตรียมพร้อม ส่วนฝั่งเซฟิรอสก็ไม่ได้แตกต่างกัน ผู้เล่นแต่ละคนเตรียมอาวุธและสกิลของตนเองเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้
แม้ว่าในเวลานี้จะยังไม่มีการปะทะกันโดยตรง แต่แรงกดดันจากทั้งสองฝ่ายก็หนักหน่วงจนคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆสามารถรู้สึกได้
ความสงบเงียบนี้อาจจบลงในพริบตา ขณะที่ผู้เป็พ่อที่ยืนอยู่มองดูเหตุการณ์ทั้งหมดจากห้องทำงานของเขาผ่านหน้าต่างกระจก
มองออกไปยังลานกว้างด้านนอกคฤหาสน์ที่กำลังกลายเป็สนามรบเล็กๆ ระหว่างกิลด์เซฟิรอสและกิลด์แองเจิ้ล
ชายวัยกลางคนรู้ดีว่าหากไม่ออกไปห้ามในตอนนี้ สถานการณ์อาจจะบานปลายจนทำให้อาณาเขตของตระกูลซิกฟรีดพังทลายลงอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ความตึงเครียดระหว่างลูกๆของเขากำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งเรนและไมเยอร์ต่างก็ไม่ยอมกันเลยแม้แต่นิดเดียว
ผู้เล่นของทั้งสองฝ่ายต่างเตรียมพร้อมที่จะลงมือทุกเมื่อหากหัวหน้ากิลด์ของตนสั่งการ
“หยุดกันเดี๋ยวนี้!”
แต่ก่อนที่คานจะได้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เขาก็สังเกตเห็นบางสิ่งที่ทำให้ต้องหยุดการเคลื่อนไหวทันที ท้องฟ้าเหนือคฤหาสน์พลันเปลี่ยนเป็มืดครึ้ม แรงลมพัดกรรโชกอย่างรุนแรง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างสั่นะเือย่างไม่อาจหยุดยั้งได้
“ละ..ลงมือเร็วชะมัด!”
สายตาของคานเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้นและหวาดหวั่น เมื่อเขาเห็นร่างของอนาเทอเรีย ภรรยาของเขาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างสง่างาม
อนาเทอเรีย หญิงสาวผู้เป็ที่เคารพนับถือและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน เธอคือผู้เล่นระดับสูงสุดที่แทบจะไม่มีใครกล้าเผชิญหน้าด้วย ใบหน้าที่งดงามของเธอเต็มไปด้วยความเฉียบคมและจริงจัง แรงกดดันจากตัวเธอเริ่มปะทุออกมาอย่างหนักหน่วง ราวกับูเาไฟที่พร้อมจะะเิ
“ทะ..ท่านอนาเธอเลีย!!”
ทุกคนที่ยืนอยู่ในอาณาเขตต่างรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน มันดูหนักอึ้ง
เสียงของผู้เล่นที่เคยโต้เถียงกันค่อยๆเงียบลง มีเพียงความเงียบงันที่ปกคลุมไปทั่วบริเวณ
“..................”
อนาเทอเรียไม่ได้พูดอะไร แต่พลังที่เธอปลดปล่อยออกมาก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนรู้ว่าเธอ้าให้สถานการณ์นี้ยุติลง
ร่างกายของเธอสั่นะเืเล็กน้อยก่อนที่พลังแห่งเผ่าพันธุ์ัจะปรากฏออกมา
พลังที่แผ่ออกมาจากตัวเธอรุนแรงและหนักอึ้งราวกับูเาทั้งลูก ความยิ่งใหญ่ของเธอสะท้อนออกมาในทุกอณูของพลังที่เธอปลดปล่อย แผ่นดินใต้ฝ่าเท้าของทุกคนสั่นะเืตามแรงกดดันที่มาจากตัวของหญิงสาว
ทำให้ทั้งหมดต้องหน้าซีดเผือด
...
ท่านแม่มมมมมมมมมมมมมม
8K
