เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

ตอนที่ 66 วิกฤตยาพิษระเบิดปะทุ และการถอนพิษเบื้องต้น

กลิ่นอายคาวเลือดและเศษซากความโกลาหลที่ยังหลงเหลืออยู่ในโถงสมาคมแพทย์หลงเหมินยังไม่ทันจางหาย หลีเฮงก้าวเท้าเดินเหินอย่างเร่งรีบกลับมาจากห้องครัวหลังตึก ชายหนุ่มเพิ่งจัดการสะกดจุดสองหนอนบ่อนไส้ตระกูลฉู่และผู้อาวุโสจง พร้อมยึดขวดยาพิษหยกดำซึ่งเป็นหลักฐานชิ้นเอกเก็บเข้าสู่แหวนมิติของระบบได้สำเร็จ ทว่าความโล่งอกในใจของเขายังคงอยู่ได้ไม่ถึงอึดใจเดียว เสียงคำรามต่ำแปลกประหลาดพลันดังสะท้อนก้องมาจากใจกลางโถงรักษาตัว!

*ครืน... ครืน...!!!*

หม้อกลั่นสมุนไพรทองเหลืองขนาดยักษ์สูงท่วมหัวซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางสมาคมเพื่อใช้ปรุงยากระจายไออุ่นฟื้นฟูชีพจรให้ผู้ป่วย ยามนี้กลับเกิดการสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นอย่างรุนแรง ฝาครอบหม้อที่มีอักขระมนตราแพทย์ส่องสว่างกลับกลายเป็นริ้วแสงสีม่วงดำคล้ำน่ากลัว เนื่องจากไอพิษที่ปนเปื้อนอยู่ในวัตถุดิบซึ่งถูกต้มกลั่นและสูบฉีดผ่านระบบหมุนเวียนลมปราณภายในตึกสมาคมเกิดการสะสมตัวจนถึงขีดจำกัดและเกิดการต้านกลับของพลังงานอย่างฉับพลัน

"แย่แล้ว! หม้อต้มยากลั่นตัวสมาคมกำลังจะระเบิด! หลบเร็ว!" ศิษย์แพทย์หนุ่มคนหนึ่งร้องอุทานเสียงหลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด

ทว่ามันช้าเกินไป! ฝาหม้อทองเหลืองขนาดยักษ์พลันถูกแรงดันภายในกระแทกกระเด็นหลุดลอยปลิวว่อนชนผนังเสียงดังปังใหญ่ พร้อมกับเกิดเสียงระเบิดปะทุดังสนั่นหวั่นไหวประดุจสายฟ้าฟาดก้องโลก หมอกยาสมุนไพรที่เคยหอมสะอาดพลันเปลี่ยนสภาพเป็นไอหมอกหนาทึบสีม่วงคล้ำดำทะมึนซึ่งอบอวลไปด้วยพิษสะกดปราณสวรรค์อันเข้มข้น รัศมีหมอกพิษแผ่พุ่งกระจายตัวกวาดกลืนครอบคลุมไปทั่วโถงสมาคมแพทย์หลงเหมินในพริบตาประดุจอสูรกายกลืนเหยื่อ

เหล่าแพทย์และคนไข้ที่นอนรักษาตัวอยู่ซึ่งลมปราณยังไม่ฟื้นฟูดียิ่งบิดกายทรมานมากขึ้น ผิวกายของพวกเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม ชีพจรที่เพิ่งได้รับการบรรเทาเริ่มหดเกร็งตีบตันซ้ำสอง ส่งเสียงครางโอดโอยระงมแผ่นดิน

ในบรรดาผู้เผชิญหน้ากับหมอกพิษนั้น ร่างระหงของไป๋ซือหนิงในชุดขาวที่เพิ่งล้มหมดสติอยู่บนตั่งไม้ยามนี้ไม่มีปราณแท้จริงคอยโอบอุ้มร่างปกป้องใดๆ ทั้งสิ้น แกนปราณตันเถียนของนางว่างเปล่าไร้สิ่งป้องกันตัว เมื่อคลื่นหมอกพิษเข้มข้นปะทุเข้าหากาย ผิวกายขาวผุดผาดของนางพลันซับสีกุหลาบร้อนแดงก่ำขึ้นมาในทันที พิษสะกดปราณสวรรค์ร้ายแรงย้อนกลับเข้าปะทะและแทรกซึมเข้าสู่แกนชีพจรหลักแผ่นหลังและไหล่ผ่านหน้าอกของนางอย่างรุนแรงไร้แรงต้าน

"อึ่ก... อ๊า..." หญิงสาวแสนดีหลุดเสียงครางแผ่วระริกปนสะอื้น เจ็บปวดจนหน้าอกอวบสั่นสะท้าน ร่างกายสั่นงกด้วยความหนาวสลับร้อนปานจะขาดใจตายลงไปในเสี้ยววินาทีนั้น

"ไป๋ซือหนิง!"

หลีเฮงเบิกตากว้าง จิตวิญญาณในการรักตัวกลัวตายกระเจิดกระเจิงหายวับ ชายหนุ่มรุดหน้าพริ้วกายดุจเงาอสูรก้าวข้ามสิ่งกีดขวางพุ่งเข้าไปช้อนร่างอวบหยุ่นนุ่มนิ่มของไป๋ซือหนิงไว้แนบเนื้อได้ทันท่วงทีก่อนที่นางจะร่วงหล่นลงพื้นศิลา ทันทีที่สองมือสัมผัสโดนเรือนร่างเนียนนุ่ม ชายหนุ่มสะดุ้งสุดตัวเมื่อพบว่าผิวกายของนางร้อนรุ่มดุจถ่านไฟเปียกชื้น เสื้อผ้าชุดขาวชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อเปียกโชก ลมหายใจอุ่นร้อนหอบกระเส่ารุนแรงทว่าเบาบางลงทุกทีจนน่าใจหาย

*วิ้ง...*

> [แจ้งเตือนระบบ: ไป๋ซือหนิงติดพิษสะกดปราณสวรรค์ระดับรุนแรง ไอพิษแทรกซึมลึกสู่แกนวิญญาณตันเถียนเนื่องจากปราณแท้จริงในร่างเหือดแห้ง หากไม่ได้รับการล้างพิษและกระตุ้นจุดชีพจรหลักภายในเวลาครึ่งชั่วยาม แกนวิญญาณวิถีแพทย์ของนางจะสลาย และเสียชีวิตลง]

> [คำแนะนำจากระบบ: โฮสต์ต้องอุ้มพาเป้าหมายไปยังสถานที่ปิดล้อมมิดชิด ปราศจากหมอกพิษรอบข้าง เพื่อชำระล้างไอพิษเบื้องต้นผ่านระบบนวดสัมผัสผสานปราณหยางอุ่น]

หลีเฮงสบถเบาๆ ในลำคอ แววตากะล่อนเปลี่ยนเป็นฉลาดเฉียบคมจริงจัง ชายหนุ่มช้อนใต้ข้อพับและโอบแผ่นหลังบางพยุงร่างอวบอัดของเทพธิดาแพทย์สาวอุ้มขึ้นแนบอกอย่างมั่นคง ความนุ่มนวลเปี่ยมล้นจากเนินอกอวบอัดคู่ใหญ่ที่บดเบียดแผ่นอกของเขาทำให้หลีเฮงเสียวซ่านเล็กน้อยทว่าไม่มีเวลาคิดฟุ้งซ่าน ชายหนุ่มกวาดสายตามองและหวนนึกถึงคำบอกเล่าของนางเกี่ยวกับโครงสร้างสมาคม ชายหนุ่มสาวเท้าวิ่งเตลิดฝ่าไอหมอกสีม่วงลงไปยังบันไดหินลับใต้ถุนอาคาร มุ่งตรงเข้าสู่ห้องปรุงยาลับใต้ดินที่ปิดผนึกด้วยทวารศิลาและค่ายกลยันต์หนาแน่นไร้ทางเข้าออก

*ครืน... ปัง!*

หลีเฮงใช้ไหล่กระแทกประตูศิลาปิดปังสนิท ลงกลอนค่ายกลอักขระสยบเสียงและความร้อนทั้งหมดทันที บรรยากาศภายในห้องปรุงยาลับใต้ดินเงียบงันลงทันตาเห็น เหลือเพียงแสงไฟสลัวสีส้มจากตะเกียงน้ำมันสมุนไพรโบราณรอบผนังห้อง กลิ่นอายสงบไร้หมอกพิษปะปน ทว่าอุณหภูมิร่างกายของไป๋ซือหนิงในอ้อมแขนกลับยิ่งทวีทวีความร้อนแรงดุจเตาไฟ ผิวหยกนวลละเอียดแดงก่ำลามไปถึงพวงแก้มและลำคอหอมกรุ่น

"แม่นางไป๋... เจ้าต้องอดทนไว้ก่อนนะขอรับ" หลีเฮงกระซิบเสียงเครียดขณะประคองร่างอ่อนระทวยปวกเปียกลงนอนราบบนเบาะรองนอนเคลิบเคลิ้มหนานุ่มที่ชายหนุ่มหยิบเรียกใช้ออกมาจากคลังระบบวางปูไว้บนพื้นศิลา

ยามนี้เหงื่ออุ่นหลั่งรินท่วมร่างของหญิงสาวจนเสื้อคลุมแพทย์สีขาวและเสื้อตัวนอกเปียกแนบเนื้อ เผยให้เห็นทรวดทรงองค์เอวส่วนคอดกิ่วและอกอวบหยุ่นทรงเสน่ห์ปูดเป่งชัดเจน หากปล่อยให้เสื้อผ้าเปียกชุ่มไอพิษห่อหุ้มร่างต่อไป ความเย็นชื้นและอักขระพิษจะยิ่งแทรกซึมกลับเข้าทางรูขุมขนจนยากแก่การเยียวยา

หลีเฮงกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ จิตใจเริ่มหวั่นไหววูบวาบ ชายหนุ่มยื่นฝ่ามือหนาอุ่นจัดไปแกะสายรัดเอวและปลดเสื้อคลุมยาวรวมถึงเสื้อนอกเปียกชื้นของนางออกอย่างนุ่มนวลทะนุถนอมที่สุด เผยให้เห็นเรือนร่างท่อนบนที่สวมใส่เพียงเอี๊ยมผ้าผูกปมคาดอกสีฟ้าอ่อนตัวบางเบา ผืนผ้าที่ชุ่มเหงื่อแนบสนิทไปกับสองเนินปทุมถันคู่โตมโหฬารอวบอัดแน่นตึงที่สั่นไหวระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะชีพจรคลั่ง ยอดปทุมถันชูชันดันเนื้อผ้าบางเบาจนเห็นรอยเงาสีหวานลอยเด่นสะดุดตาสั่นคลอนศีลธรรมของหลีเฮงอย่างรุนแรง

"ระบบ... เพื่อช่วยชีวิตคนงามแท้ๆ เชียว ข้าไม่ได้คิดลามกเลยจริงจริ๊ง..." หลีเฮงพูดแก้ตัวกับตัวเองพลางเอื้อมมือถอดเสื้อผ้าเปียกชื้นของตนเองออกจนเผยแผ่นอกและแผ่นหลังแกร่งเปลือยเปล่า เพื่อป้องกันการนำพาละอองพิษและเพื่อสร้างแรงสัมผัสแนบชิดถ่ายเทปราณร้อนเข้าสู่ผิวเนื้ออย่างไม่มีสิ่งใดขวางกั้น

ชายหนุ่มช้อนประคองร่างนุ่มหยุ่นอุ่นร้อนของไป๋ซือหนิงขึ้นมาเหนือนวดเตียงจัดท่าทางให้ร่างระหงนอนคว่ำลง แผ่นหลังนวลเนียนขาวกระจ่างใสดุจหิมะยามนี้กลับแผ่ไอสีม่วงจางๆ ของพิษร้ายออกมา หลีเฮงรีบดึงขวดน้ำมันนวดสปามะลิเหมันต์ในคลังออกมาเทชะโลมลงบนฝ่ามือหนาทั้งสองข้างจนชุ่มฉ่ำ ร่างกายแนบชิดลงประชิดจากด้านหลัง แผ่นอกแกร่งเบียดประคองสะโพกกลมกลึงและบั้นท้ายอวบหยุ่นแน่นตึงของนางไว้ ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึกรวบรวมลมปราณหยางสวรรค์ในร่างให้แล่นพล่านไปยังสิบปลายนิ้วมือจนเปล่งออร่าสีทองอุ่นร้อน

"พี่สาวไป๋... ข้าจะเริ่มสะกิดจุดและรีดพิษออกให้ท่านแล้วนะขอรับ อาจจะมีความเสียวซ่านสะท้านและเจ็บปวดปะปนกันไป ขอให้ท่านทนรับสัมผัสจากข้าไว้ให้ดี"

หลีเฮงกล่าวเสียงกระซิบข้างใบหูบางที่แดงก่ำ ก่อนจะแตะทาบฝ่ามือใหญ่ร้อนจัดลงบนลาดไหล่ขาวเนียนและบดบีบนวดฟื้นชีพจรหลักตรงช่วงฐานคอ ลากไล้นิ้วโป้งหนาหน่วงเน้นย้ำน้ำหนักลงมาตามแนวกระดูกสันหลังบดเบียดเค้นกล้ามเนื้อเนียนละเอียดเสียงดัง *ซี้ด...* เบาๆ จากไออุ่นสปาอโรม่าที่ซึมลึก พลังปราณหยหยางร้อนอันเปี่ยมด้วยพลังชีวิตของหลีเฮงถูกขับส่งแผ่ซ่านผ่านผิวหยกขาว ชะล้างไอพิษสีม่วงคลั่งที่ตกค้างตามแผ่นหลังให้ละลายคลายเกลียวแตกตัวออก

"อื้อ... อ๊า... ฮ้า... หลี... หลีเฮง..."

เสียงหวานสะรัญจวนครางระริกกระเส่าเล็ดลอดมาจากเรียวปากบางของไป๋ซือหนิง ร่างของนางบิดไหวสะท้านส่ายวนไปมาบนเบาะนุ่มด้วยความร้อนผ่าวเสียวสะท้านล้ำลึกที่ทะลวงจากหลังเข้าสู่ขั้วหัวใจ พลังมือของเขาไม่เพียงอุ่นร้อนแต่ช่างทรงอิทธิพลเหนี่ยวนำปฏิกิริยาร่างกายจนกลีบเนื้อกุหลาบด้านล่างตึงขมิบและหลั่งน้ำหวานปนเปื้อนพิษจางๆ ซึมเยิ้มชโลมหน้าขาเนียน ชายหนุ่มเปลี่ยนตำแหน่งมือลากสไลด์ลงมาสัมผัสบั้นเอวคอดกิ่วอันแสนบอบบาง สอดนิ้วเข้าบดขยี้บีบขยำสะโพกผุดผาดบั้นท้ายอวบหยุ่นแน่นตึงขนาดใหญ่ที่สั่นส่ายรับจังหวะนวดเฟ้นอย่างหนักสลับเบา กระตุ้นจุดชีพจรสะโพกที่เชื่อมไปกู้ชีวิตแกนปราณหลักในร่างของนาง

ไป๋ซือหนิงที่ครึ่งหลับครึ่งตื่นปรือดวงตาคู่สวยฉ่ำเยิ้มแดงก่ำหันกลับมองสัมผัส ชายหนุ่มที่นางคุ้นเคยในยามนี้ไม่มีเสื้อผ้าปกปิดแผ่นอกกำลังคลอเคลียนวดเค้นสะโพกและเอวของนางอย่างแนบชิด ผิวเนื้อเสียดสีจนเกิดเสียงผิวบดผิวชวนหน้าแดงและหัวใจเต้นโครมคราม

"หลี... อ๊ะ... เจ้านวด... สัมผัสตรงไหนกัน... อ๊า! ร้อน... ร้อนไปหมดทั้งตัวแล้ว..." นางกระซิบเครือพยายามเอ่ยประท้วงด้วยจริตแพทย์สาวผู้รักนวลสงวนตัว ทว่าความซาบซ่านจากพลังปราณหยางกลับทำให้ปีกสะโพกของนางสั่นสะท้าน แอ่นก้นงอนนุ่มตอบสนองการกดเค้นของฝ่ามือทองคำอย่างยินยอมพร้อมใจไร้เรี่ยวแรงหนี

หลีเฮงแสยะยิ้มกะล่อนทว่าถนอมรัก พลับประคองร่างนุ่มนิ่มของนางให้หงายขึ้นนอนหงาย สองเต้าอวบอัดใหญ่โตล้นลามสั่นคลอนไร้ทิศทางเมื่อปราศจากเสื้อนอกปกคลุม มีเพียงเอี๊ยมตัวจิ๋วชื้นเหงื่อปกปิดครึ่งเดียว ชายหนุ่มหยดน้ำมันลงบนหน้าท้องขาวนวลแบนราบสะอาดยวบยาบของนาง วนฝ่ามืออุ่นนวดหมุนตามเข็มนาฬิการอบสะดือเพื่อจี้กระตุ้นจุดกวนหยวน พลังอุ่นซ่านผ่านปลายนิ้วแทรกซึมผ่านชั้นไขมันบางและผิวเนียนนุ่มเข้าสู่ตันเถียน กระตุ้นประกายไฟชีวิตและประคองชีพจรลมหายใจที่สั้นเครือให้กลับมาทำงานสม่ำเสมอ ผิวกายซีดสลบเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อชวนหลงใหลน่าขยำขยี้เตะตา

> [แจ้งเตือนระบบ: โฮสต์ใช้ทักษะนวดสยบพิษสตรีบริสุทธิ์สะกิดจุดแผ่นหลังและหน้าท้องสะสมแต้มแมงดาความพอใจสตรี +2,000 แต้ม]

> [ไอพิษสะกดปราณสวรรค์ในร่างไป๋ซือหนิงลดลงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ชีพจรกลับมาหายใจปกติแล้ว]

> [คำเตือน: ความร้อนจากพิษสะกดปราณสวรรค์ที่สะสมสลายตัวแปรสภาพผสมผสานกับกระแสปราณหยางร้อน เกิดปฏิกิริยาต้านระบบเคมีแปรสภาพเป็นพลังงานความต้องการลึกซึ้ง... โฮสต์โปรดระมัดระวังตัว!]

หลีเฮงแอบปาดเหงื่อข้างแก้ม ขณะเดียวกันพลังหยางร้อนในตัวเขาก็ค่อยๆ ช่วยนางประคองไฟชีวิตและล้างพิษไปทีละน้อย ทว่าในเวลาเดียวกัน ความตึงเครียดภายนอกห้องปรุงยาลับใต้ดินแห่งนี้กลับกำลังทวีความรุนแรงและป่าเถื่อนนองเลือดขึ้นทุกวินาที!

---

*ปัง...!!!*

ประตูบานใหญ่ด้านหน้าทางเข้าสมาคมแพทย์หลงเหมินถูกฟาดทำลายจนหักพังกลายเป็นฝุ่นผงเศษไม้ปลิวว่อน ท่ามกลางเสียงระเบิดไอหมอกพิษและฝุ่นควันสีม่วงที่ฟุ้งกระจาย กลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดคลุมสีดำประทับตราอสรพิษเพลิงทมิฬของตระกูลฉู่นับสิบคนพร้อมอาวุธครบมือวิ่งดาหน้ากรูกันเข้ามาในโถงสมาคม แววตาเหี้ยมเกรียมกระหายเลือดสาดจิตสังหารมุ่งทำลายล้างเพื่อฆ่าปิดปากพยานหลักฐานและตัดหัวหลีเฮงกลับไปรับรางวัล

"ฆ่ามันให้หมด! ใครที่อยู่ในสมาคมแพทย์หลงเหมินคืนนี้ห้ามปล่อยรอดชีวิตไปได้แม้แต่คนเดียว! นำตัวไอ้สารเลวหลีเฮงกลับไปให้ประมุขตระกูลฉู่!" หัวหน้านักฆ่าปราณแท้จริงขั้นสูงสุดแผดเสียงตวาดสั่งการอย่างอำมหิต

ทว่าเงาร่างสามสายสีสันงดงามเปี่ยมกลิ่นอายพลังอันสูงส่งพลันร่อนถลาลงมาจากยอดตึกประดุจธิดาสวรรค์ก้าวลงสู่โลกมนุษย์ ขัดขวางเส้นทางตรงดิ่งสู่บันไดลับห้องปรุงยาใต้ดินไว้ได้อย่างเหนียวแน่นหนาหน่วง กลิ่นอายความหนาวเย็น ความมืด และเปลวเพลิง ปะทะเข้ากับจิตสังหารของเหล่านักฆ่าจนสภาพอากาศบิดเบี้ยวทันที!

"หากพวกเจ้าคิดว่ามีปัญญาเอาชีวิตรอดจากดาบของข้า ใครกล้าบุกรุกก็เข้ามา!"

เสียงเย็นชาปานน้ำแข็งพันปีดังจากริมฝีปากบางของ **หลินเสวี่ยเหยา** หญิงสาวในชุดศึกรัดรูปสีขาวปักลายดอกบัวหิมะยืนสง่าถือดาบน้ำแข็งยาวสลักลวดลายเยือกแข็ง แววตาคู่สวยไร้ความปรานี ยามนี้นางทะลวงขึ้นสู่ปราณนักสู้ขั้นต้นอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว อณูความเย็นแผ่กระจายตัวสร้างชั้นเกล็ดหิมะเกาะตามผนังและพื้นศิลากลายเป็นดินแดนเหมันต์ในพริบตา

"หมอนวดกะล่อนคนนั้นกำลังช่วยถอนพิษข้างในอย่างเหน็ดเหนื่อย... พวกขยะตระกูลฉู่เช่นพวกเจ้า อย่าได้คิดไปรบกวนเวลาอันแสนสุขของเขาเชียวล่ะ"

**เยี่ยหลัวอิน** ราชินีรัตติกาลแค่นยิ้มมุมปากงดงามชวนลุ่มหลงทว่าน่าขนหัวลุก ใบหน้าของนางประดับรอยยิ้มเย้ยหยัน ดวงตาเปล่งประกายสีดำทมิฬลึกล้ำประดุจหุบเหวมืดมิด พลังมารรัตติกาลของนางก่อตัวเป็นเส้นสายใยเงาคมกริบประหนึ่งกรงเล็บปีศาจขยับเคลื่อนไหวอยู่ใต้ร่มเงาของเสาหินและเก้าอี้

"ไอ้สารเลวตระกูลฉู่! บังอาจคิดทำร้ายหลีเฮงของข้ารึ! วันนี้ข้าจะเผาจิตวิญญาณพวกเจ้าให้เป็นเถ้าธุลีไร้ทางผุดเกิด!"

เสียงตวาดแผดกร้าวทรงพลังของ **จ้าวฉินซวง** เสือสาวพยัคฆ์เพลิงทมิฬดังคำรามลั่น โลหิตอัคคีทมิฬในร่างของนางเดือดพล่าน ร่างในชุดหนังสัตว์รัดรูปสีดำฉูดฉาดถูกโอบล้อมด้วยเปลวไฟสีดำก้อนใหญ่สะท้อนความหึงหวงและเดือดดาลระดับร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่แล่นพล่านในใจ ยามเมื่อคิดว่ามีศัตรูคิดทำร้ายชายหนุ่มที่เป็นเจ้าของสัมผัสและผู้บำบัดกลีบชีพจรรักของนาง

"ฆ่าพวกมัน!" หัวหน้านักฆ่าตระกูลฉู่ตะโกนกึกก้อง เงื้อดาบใหญ่นำกองกำลังเข้าจู่โจมทันที

สงครามนองเลือดปะทุขึ้นในโถงสมาคมอย่างบ้าคลั่ง!

หลินเสวี่ยเหยาขยับกายพริ้วไหวประดุจสายลมเหมันต์ ดาบน้ำแข็งยาวในมือตวัดกวัดแกว่งสร้างรังสีดาบน้ำแข็งแหลมคมนับสิบสาดพุ่งเข้าใส่นักฆ่าตระกูลฉู่ นักฆ่าสามคนแรกที่พุ่งเข้ามายังไม่ทันตั้งตัวพลันโดนไอเย็นเยือกเกาะกุมแช่แข็งกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งยืนนิ่งกลางอากาศ ก่อนที่หลินเสวี่ยเหยาจะสืบเท้าเข้าไปฟาดสันดาบกระแทก ร่างน้ำแข็งเหล่านั้นพลันแตกละเอียดกระจัดกระจายระเบิดพังพินาศเป็นฝุ่นหิมะสีแดงเลือดอย่างน่าสยดสยอง

ด้านเยี่ยหลัวอินหัวเราะคิกคักเสียงใสไพเราะทว่าทิ่มแทงวิญญาณ ร่างกายของนางพลันสลายหายไปกลมกลืนไปกับมุมเงาดำมืด ก่อนจะโผล่วาบขึ้นด้านหลังนักฆ่าสองคนอย่างเงียบกริบไร้เสียงฝีเท้า ฝ่ามือเรียวงามตวัดออกไปเป็นเส้นสายเงาทมิฬกรีดชอนไชปาดลำคอหอยของพวกมันจนโลหิตสาดพุ่งทะลักเล็ดลอดออกมา ทรุดตัวล้มลงขาดใจตายโดยที่ดวงตายังเบิกกว้างสั่นระริกด้วยความงุนงงหวาดกลัวสุดชีวิต

"เพลิงทมิฬกลืนวิญญาณ! มลายสิ้นสูญ!"

จ้าวฉินซวงร้องคำราม สองมือประสานผลักดึงพลังงาน ปลดปล่อยลูกไฟสีดำคล้ำขนาดใหญ่สามสี่ลูกพุ่งแหวกอากาศเข้าไประเบิดใส่ใจกลางกองกำลังนักฆ่าตระกูลฉู่ที่พยายามปิดล้อมเกราะคุ้มกัน เปลวไฟทมิฬแผดเผาร่างของพวกมันอย่างหิวกระหาย เผาไหม้เสื้อคลุมและเนื้อหนังจนดำเกรียมส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวนอย่างทรมานแสนสาหัสของนักฆ่าที่โดนไฟทมิฬเกาะกุมไร้ทางดับลงได้

สามสตรีผู้แข็งแกร่งประสานร่วมมือกันอย่างทรงพลังและเหนียวแน่นหน่วง โดยมีเหล่าองครักษ์บุปผาหิมะสิบแปดนางคอยคุมพื้นที่และตั้งค่ายกลคุ้มกันรอบนอกเพื่อสกัดกั้นไม่ให้นักฆ่าหลุดรอดผ่านลงบันไดใต้ดินไปได้แม้แต่นิ้วเดียว พวกนางต่อสู้ดิ้นรนหลั่งเลือดเฉือนเนื้อกับฝูงนักฆ่าระลอกแล้วระลอกเล่าอย่างห้าวหาญทนทาน แม้จะมีอาการล้าและบาดเจ็บสะสม ทว่าความแน่วแน่ในการปกป้องหลีเฮงกลับทำให้หัวใจของพวกนางร้อนรุ่มไม่ยอมถอยร่นแม้แต่ก้าวเดียว!

---

ตัดกลับมาภายในห้องปรุงยาลับใต้ดินอันปิดตายและเงียบสงัด...

กระบวนการนวดเฟ้นรื้อจุดชีพจรของหลีเฮงสิ้นสุดลงหลังจากผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม ฝ่ามือหนาที่เหน็ดเหนื่อยล้าจนเกร็งยกขึ้นเช็ดเหงื่อสะสมบนหน้าผาก ชายหนุ่มหอบหายใจถี่กระชั้นจ้องมองร่างระหงเนียนนุ่มของไป๋ซือหนิงที่ยามนี้ผิวกายขาวนวลท่อนบนและแผ่นหลังกระจ่างใสไร้ร่องรอยไอพิษสีม่วงหลงเหลือ ไอพิษสะกดปราณสวรรค์ร้ายกาจถูกถอนออกจนเกลี้ยงเกลาเบื้องต้น ประกายแสงสีทองอ่อนๆ เริ่มส่องแสงเจิดจ้าห้อมล้อมร่างของนาง

ทว่าสิ่งผิดปกติและน่าตระหนกตกใจอย่างรุนแรงกลับเกิดขึ้นในเสี้ยววินาทีต่อมา!

แทนที่ไป๋ซือหนิงจะสงบนิ่งพักผ่อนฟื้นฟู ร่างกายเนียนนุ่มของนางกลับเริ่มสั่นระริกและบิดเร่าส่ายไหวไปมาบนเบาะนอนหนานุ่มอย่างผิดธรรมดา ลมหายใจที่อุ่นร้อนแปรเปลี่ยนเป็นหอบกระเส่ารุนแรงพวยพุ่งพัดพาสารเคมีแปลกประหลาดแดงซ่านเต็มหน้าอก ผิวขาวหยกชื้นเหงื่อสะท้อนแสงไฟสลัวเป็นสีชมพูฉ่ำระเรื่อสวยงามเร่าร้อนจนน่ากลัว ดวงตาคู่สวยที่เคยบริสุทธิ์นุ่มนวลปัดเป่ามาร ยามนี้ปรือลืมขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ ทว่านัยน์ตากลับพร่าเลือนไปด้วยริ้วแสงสีชมพูส้มและไอพิษราคะร้ายแรงที่ก่อตัวขึ้นจากการแปรสภาพของพิษสะกดปราณสวรรค์ที่โดนความหยางอุ่นกระตุ้นจนแปรสภาพกลายเป็นยากระตุ้นกำหนัดรัญจวนวิญญาณระดับสูงสุดขีด!

"หลี... หลีเฮง... ข้า... ข้าร้อนเหลือเกินจ้ะ..."

น้ำเสียงของนางสั่นพร่าไม่เป็นภาษา สุภาพสตรีผู้แสนดีเรียบร้อยบัดนี้สูญเสียความรู้สึกและการควบคุมจิตใจโดยสิ้นเชิง สายตาสั่นระริกเยิ้มหยาดฉ่ำรักจ้องมองแผ่นอกและกายแกร่งของหลีเฮงอย่างกระหายในความร้อนหยางสะกดพิษ ร่างระหงโผถลาเข้ากอดรัดลำคอหนาของชายหนุ่มทันควันจนอกอวบอัดคู่โตเบียดกระแทกแผ่นอกแกร่งเต็มแรง

"แม่นางไป๋! เดี๋ยวสิขอรับ! สติ! รักษาสติไว้ก่อน!" หลีเฮงสะดุ้งวาบ พยายามเบี่ยงกายต้านทาน ทว่าพละกำลังของสตรีระดับสูงปราณแท้จริงขั้นสูงสุดที่เกิดแรงกระตุ้นกำหนัดกลับมหาศาลจนชายหนุ่มขยับหลบเลี่ยงไม่พ้น

ไป๋ซือหนิงไม่ฟังคำทักท้วงใดๆ ทั้งสิ้น นางโน้มใบหน้าสวยหยาดเยิ้มลงมาบดขยี้เรียวปากอิ่มทับริมฝีปากของหลีเฮงอย่างบ้าคลั่งรุนแรง สอดเรียวลิ้นอุ่นชื้นแฉะชำแรกแทรกซึมเข้าตักตวงชิมหยาดรสสัมผัสอย่างหิวโหยสะท้านวิญญาณ สองมือเรียวงามลากไล้จิกข่วนบดเบียดแผ่นหลังและเอวของชายหนุ่ม ดึงรั้งกอดรัดลากทับให้ชายหนุ่มนอนคว่ำลงนอนทับร่างกึ่งเปลือยของนางบดขยี้เข้าหาจุดสวาทเบื้องล่างอย่างบ้าคลั่งโดยสิ้นศีลธรรม!

"อื๊อ... ฮ้า... ขอ... ขอสัมผัสมากกว่านี้... หลีเฮง... เอาตัวเจ้า... มอบตัวเจ้าให้ข้าเถอะนะ..."

เสียงหวานสะอื้นสลับพร่ำวอนอย่างหิวกระหายชวนหัวใจเต้นคลั่ง หลีเฮงที่เนื้อตัวแนบสนิทไร้สิ่งปิดกั้นจนสัมผัสได้ถึงส่วนล่างที่เริ่มดึงดันตึงเปรี๊ยะปะทะกลีบเนื้อนุ่มเปียกชื้นฉ่ำหวานเยิ้มด้านล่างถึงกับตาโตเหงื่อตก ความรู้สึกหวาดเสียวซ่านลึกระคนตกใจกวาดแล่นไปทั่วร่าง ยามเมื่อเทพธิดาแพทย์ผู้อ่อนโยนเรียบร้อยแปรเปลี่ยนร่างเป็นเสือสาวจอมล่าขย้ำบดบี้สะโพกเหล็กไหลของเขาอย่างไร้ทางหลบหนีในห้องลับปรุงยาใต้ดินที่ปิดตายอย่างสมบูรณ์แบบนี้...!

- จบบทที่ 66 -