อากาศเช้าแสนสดใส...
คุณผู้ชายเ้าของบ้านกำลังนั่งจิบกาแฟร้อนๆหลังสวนด้วยอารมณ์ผ่อนคลาย ใบหน้าหล่อเหลายิ้มแย้มจ้องมองดอกไม้ผลิบานรับแสงอาทิตย์ ผิวขาวใสที่ได้มาจากเชื้อสายจีนกระทบกับแสงแดดอ่อนๆ ร่างสูงใหญ่กำยำจากการออกกำลังกายเป็ประจำทำให้คุณนิกร หรือ คุณกร มีมาดผู้ดียิ่งกว่าใครๆ
“คุณกรคะ คุณนายรบกวนให้มาเชิญไปที่ห้องรับแขกค่ะ”
“มีอะไรหรือเปล่าน้อย”
“มีคนสวนคนใหม่มาสมัครงานค่ะ”
“อย่างนั้นหรอ อีกสักพักเดี๋ยวฉันตามไป”
“ค่ะ”
เนื่องด้วยตาเริงคนสวนคนเก่าล้มป่วยตามอายุไข ทำให้ไม่สามารถกลับมาทำงานในบ้านหลังใหญ่แห่งนี้ได้อีก คุณกรป่าวประกาศอยู่หน้าประตูรั้วว่า้าคนสวนมาทำงาน แต่เวลาผ่านไปถึงสองเดือนก็ยังไม่มีใครมาจนหญ้าเริ่มรกบ้าน เมื่อรู้ว่ากำลังจะได้คนสวนคนใหม่ ชายวัยกลางคนผู้มีอารมณ์ยิ้มแย้มก็มุ่งตรงไปที่ห้องโถงใหญ่ทันที
“อ้าว นู่นไง คุณกรมาแล้ว”
“จะได้คนสวนซักทีนะ”
“จะได้หรือเปล่า…ก็ยังไม่รู้นะคะคุณ”
คุณหญิงพิณทองพูดกับสามีเมื่อชายร่างใหญ่นั่งใกล้ๆ สายตาดูถูกมองไปทางชายหนุ่มผิวเข้มร่างกำยำที่ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเครา คุณผู้ชายเ้าของบ้านก็มองตามสายตาภรรยาเช่นกัน รูปร่างสูงใหญ่หนาแกร่งนั้นคงจะผ่านการใช้แรงงานมาหนักพอสมควร
“เด็กกว่าที่คิดเลยนะ”
“สวัสดีครับคุณท่าน”
“เรียกฉันว่าคุณกรดีกว่า ว่าแต่เราชื่ออะไรล่ะ”
“ผมชื่อเข้มครับ”
“หน่วยก้านดีไม่เบา ฉันเอานายนี่แหละ สวนเริ่มรกแล้ว”
“ทำไมคุณถึงตัดสินใจเร็วขนาดนั้นคะ”
“เอาน่า ก็ดีกว่าถูกงูฉกตายนะคุณ”
สามีหันไปบอกภรรยา ก่อนจะส่งยิ้มไปให้ชายหนุ่มกลัดมันหน้าคมเข้ม
แม้คุณนายพิณทองจะไม่ค่อยชอบไอ้เข้มเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของสามี แถมตอนนี้งูเงี้ยวก็เลื้อยตามดงหญ้ามาหลายวัน ด้วยรูปร่างกำยำเกินอัตรา แถมใบหน้ายังเต็มไปด้วยหนวดเคราเหมือนกับโจรป่า คุณนายเลยกลัวว่าสักวันของมีค่าในบ้านจะหายไปกับคนสวน
“เริ่มงานวันนี้ได้เลยนะเข้ม”
“ครับคุณกร ขอบพระคุณมากครับ”
เมื่อไอ้เข้มได้งาน ใบหน้าของมันก็แสดงความดีใจจนชายเ้าของบ้านอดยิ้มให้ไม่ได้ ลักษณะร่างกายของคนสวนและเ้านายแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ไอ้เข้มมีผิวเข้มดิบเถื่อน ส่วนคุณกรมีผิวขาวใสไร้ที่ติ แม้มัดกล้ามของคนสวนจะเท่าๆคุณผู้ชาย แต่ความแข็งแรงก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ไอ้เข้มทำงานใช้แรงมาทั้งชีวิต เลยทำให้ร่างกายและกล้ามเนื้อของมันแข็งแรงกว่าคุณกรเป็อย่างมาก แม้ว่าเ้าของบ้านจะล่ำสันสมความเป็ชาย แต่ผิวกายและใบหน้าหวานหมวยลูกครึ่งจีนก็ทำให้ดูอ่อนวัยกว่าที่เป็ ดวงตาเรียวยาวจ้องมองตอหนวดดกหนาของหนุ่มใต้กลัดมัน...
จากนั้นความรู้สึกบางอย่างก็ทำให้เป้ากางเกงมีความนูน...
“เอ่อ…เดี๋ยวผมไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน พอดีวันนี้มีประชุม”
“เดี๋ยวฉันจะสั่งแม่บ้านเตรียมอาหารเช้าให้นะคะ”
“ขอบคุณครับ”
คุณผู้ชายลุกขึ้นอย่างเร่งรีบ...ก่อนจะแอบชำเลืองมองผิวแทนเข้มของคนสวนอีกครั้ง จากนั้นก็รีบเดินหนีหายไปในห้องน้ำ
332
