**ความลึกลับแห่งสุสาน**
หรือ
**“การแก้แค้นของคนตาย”**
เื่สืบสวน
โดย เอช. พี. เลิฟคราฟท์
---
### บทที่ 1
**สุสานของตระกูลเบิร์นส์**
ตอนเที่ยงวันในหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อเมนวิลล์ กลุ่มคนที่โศกเศร้ารวมตัวกันอยู่รอบสุสานของตระกูลเบิร์นส์ โจเซฟ เบิร์นส์ได้เสียชีวิตลง (ก่อนเสียชีวิต เขาได้ให้คำสั่งที่แปลกประหลาดไว้ว่า: “ก่อนที่พวกเ้าจะนำร่างของข้าเข้าไปในสุสาน จงทิ้งลูกบอลนี้ลงบนพื้นในจุดที่มีเครื่องหมาย ‘A’”) จากนั้นเขาก็ยื่นลูกบอลทองคำลูกเล็กให้แก่คุณโดบสัน บาทหลวงของหมู่บ้าน
ผู้คนต่างเสียใจกับการจากไปของเขา หลังจากพิธีศพเสร็จสิ้น คุณโดบสันกล่าวว่า “เพื่อนๆ ทุกคน ข้าจะทำตามความปรารถนาสุดท้ายของผู้วายชนม์เดี๋ยวนี้”
พูดจบ เขาก็ลงไปในสุสานเพื่อนำลูกบอลไปวางบนจุดที่มีเครื่องหมาย ‘A’ ไม่นานหลังจากนั้น ผู้ร่วมพิธีก็เริ่มร้อนใจ เมื่อเวลาผ่านไป นายชาร์ลส์ กรีน ทนายความ จึงลงไปค้นหา ทันใดนั้นเขาก็ขึ้นมาพร้อมกับสีหน้าหวาดกลัวและพูดว่า “คุณโดบสันหายไป!”
---
### บทที่ 2
**มิสเตอร์เบลล์ผู้ลึกลับ**
เวลา 3.10 น. ใน่บ่าย เสียงกริ่งประตูดังขึ้นที่คฤหาสน์ของตระกูลโดบสัน คนรับใช้ที่ไปเปิดประตูพบชายสูงอายุคนหนึ่ง เขามีผมดำและจอนข้างยาว เขาขอเข้าพบมิสโดบสัน
เมื่อได้พบเธอ เขากล่าวว่า “มิสโดบสัน ผมรู้ว่าพ่อของคุณอยู่ที่ไหน และหากคุณจ่ายเงิน £10,000 ผมจะพาเขากลับมาให้ ผมชื่อมิสเตอร์เบลล์”
“มิสเตอร์เบลล์” มิสโดบสันพูด “ขออนุญาตฉันออกไปข้างนอกห้องสักครู่ได้ไหมคะ?”
“ได้แน่นอน” มิสเตอร์เบลล์ตอบ
ไม่นานเธอก็กลับเข้ามาและกล่าวว่า “มิสเตอร์เบลล์ ฉันเข้าใจคุณดี คุณลักพาตัวพ่อของฉันไป และเรียกค่าไถ่เขา”
**บทที่ 3**
**ที่สถานีตำรวจ**
เวลา 3.20 น. บ่ายวันเดียวกัน เสียงโทรศัพท์ดังสนั่นที่สถานีตำรวจ North End กิบสัน เ้าหน้าที่รับโทรศัพท์ยกสายขึ้นและถามว่าเกิดอะไรขึ้น
“ฉันรู้เื่การหายตัวไปของพ่อแล้ว!” เสียงผู้หญิงตอบกลับมา “ฉันคือมิสโดบสัน และพ่อของฉันถูกลักพาตัว ส่งคิงจอห์นมา!”
คิงจอห์นเป็นักสืบชื่อดังจากฝั่งตะวันตก
ในขณะเดียวกัน ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในสถานีและะโว่า “โอ้! มันน่ากลัวมาก! ไปที่สุสานเดี๋ยวนี้เลย!”
---
**บทที่ 4**
**หน้าต่างฝั่งตะวันตก**
ขอกลับไปที่คฤหาสน์โดบสัน มิสเตอร์เบลล์ดูใกับคำพูดตรงไปตรงมาของมิสโดบสัน แต่เมื่อเขาได้สติ เขากล่าวว่า “อย่าพูดตรงไปนักเลย มิสโดบสัน เพราะผม—”
เขาถูกขัดจังหวะโดยการมาถึงของคิงจอห์น ซึ่งถือปืนลูกโม่สองกระบอกในมือ เขายืนขวางทางออกทางประตูไว้ทั้งหมด
แต่เร็วกว่าความคิด มิสเตอร์เบลล์พุ่งตัวไปที่หน้าต่างฝั่งตะวันตก—และะโลงไป
---
**บทที่ 5**
**ความลับของสุสาน**
ตอนนี้ขอกลับไปที่สถานีตำรวจ หลังจากชายผู้มาเยือนด้วยความตื่นเต้นได้สงบลง เขาก็สามารถเล่าเื่ได้ชัดเจนขึ้น เขาเล่าว่าเขาเห็นชายสามคนอยู่ในสุสาน พวกเขาะโว่า “เบลล์! เบลล์! คุณอยู่ไหนลุง!” และมีท่าทีที่น่าสงสัยมาก
เขาติดตามพวกเขาไป และพวกเขาเข้าไปในสุสานของตระกูลเบิร์นส์ เมื่อเข้าไป พวกเขากดสปริงที่จุดซึ่งมีเครื่องหมาย “A” จากนั้นก็หายตัวไป
“ฉันหวังว่าคิงจอห์นจะอยู่ที่นี่” กิบสันพูด “ชื่อคุณคืออะไร?”
“จอห์น สปรัตต์” ผู้มาเยือนตอบ
---
**บทที่ 6**
**การไล่ล่ามิสเตอร์เบลล์**
ตอนนี้ขอกลับไปที่คฤหาสน์โดบสันอีกครั้ง คิงจอห์นตกตะลึงกับการเคลื่อนไหวฉับพลันของมิสเตอร์เบลล์ แต่เมื่อเขาได้สติ ความคิดแรกของเขาคือการไล่ตามผู้ลักพาตัว
เขาตามรอยเบลล์ไปจนถึงสถานีรถไฟ และพบด้วยความใว่าเบลล์ได้ขึ้นรถไฟไปยังเมืองเคนต์ ซึ่งเป็เมืองใหญ่ทางใต้ ระหว่างเคนต์และเมนวิลล์ไม่มีโทรเลขหรือโทรศัพท์ให้ใช้ รถไฟเพิ่งออกจากสถานีไป!
---
**บทที่ 7**
**คนขับรถม้าผิวดำ**
รถไฟไปเคนต์ออกจากสถานีเวลา 10.35 น. และราว 10.36 น. ชายคนหนึ่งที่เหนื่อยล้าและเต็มไปด้วยฝุ่นวิ่งเข้าไปในสำนักงานรถม้าของเมนวิลล์ เขาพูดกับคนขับรถม้าผิวดำที่ยืนอยู่ใกล้ประตูว่า
“ถ้าคุณพาผมไปเคนต์ใน 15 นาทีได้ ผมจะให้คุณ 1 ดอลลาร์”
“ฉันไม่เห็นว่าจะไปถึงได้ยังไง” คนขับรถม้าพูด “ฉันไม่มีม้าที่ดีพอ และฉัน—”
“2 ดอลลาร์!” นักเดินทางะโ
“ตกลง” คนขับรถม้าตอบ
(ชายคนนี้คือคิงจอห์น)
**บทที่ 8**
**เซอร์ไพรส์ของเบลล์**
เวลา 11 โมงที่เมืองเคนต์ ร้านค้าทั้งหมดปิดลง ยกเว้นร้านเล็กๆ ทรุดโทรมและสกปร้าร้านหนึ่งที่อยู่ปลายถนนฝั่งตะวันตก มันตั้งอยู่ระหว่างท่าเรือเคนต์และทางรถไฟสายเคนต์-เมนวิลล์
ในห้องหน้าของร้าน ชายแต่งกายซอมซ่อคนหนึ่งกำลังสนทนากับหญิงวัยกลางคนผมสีเทา
“ฉันตกลงทำงานนี้แล้ว ลินดี้” ชายคนนั้นพูด “เบลล์จะมาถึงตอน 11.30 น. และรถม้าก็เตรียมพร้อมจะพาเขาไปที่ท่าเรือ ที่ซึ่งเรือสำหรับแอฟริกาจะออกคืนนี้”
“แต่ถ้าคิงจอห์นมาล่ะ?” ลินดี้ถาม
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะโดนจับ และเบลล์ก็จะถูกแขวนคอ” ชายคนนั้นตอบ
ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น “คุณคือเบลล์ใช่ไหม?” ลินดี้ถาม
“ใช่” เสียงตอบกลับ “และฉันขึ้นรถไฟรอบ 10.35 มาได้ คิงจอห์นตกขบวนไป ดังนั้นทุกอย่างปลอดภัย”
เวลา 11.40 น. กลุ่มคนไปถึงท่าเรือ และเห็นเรือลำหนึ่งโผล่ขึ้นมาในความมืด บนตัวเรือมีคำว่า **“The Kehdive of Africa”** เขียนอยู่
ขณะที่พวกเขากำลังจะก้าวขึ้นเรือ ชายคนหนึ่งก็ก้าวออกมาจากความมืดและพูดว่า “จอห์น เบลล์ ฉันจับกุมคุณในนามของสมเด็จพระราชินี!”
เขาคือคิงจอห์น
---
**บทที่ 9**
**การพิจารณาคดี**
วันพิจารณาคดีมาถึง ผู้คนจำนวนมากรวมตัวกันรอบป่าละเมาะเล็กๆ (ซึ่งถูกใช้เป็ศาลในฤดูร้อน) เพื่อร่วมฟังการพิจารณาคดีของจอห์น เบลล์ ในข้อหาลักพาตัว
“คุณเบลล์” ผู้พิพากษากล่าว “ความลับของสุสานตระกูลเบิร์นส์คืออะไร?”
“ฉันจะบอกได้แค่นี้” เบลล์ตอบ “ถ้าคุณเข้าไปในสุสานและแตะจุดที่มีเครื่องหมาย ‘A’ คุณจะพบคำตอบ”
“แล้วคุณโดบสันอยู่ที่ไหน?” ผู้พิพากษาถามต่อ
“อยู่ที่นี่!” เสียงหนึ่งตอบมาจากด้านหลัง และร่างของคุณโดบสัน *ตัวเขาเอง* ปรากฏขึ้นที่ประตู
“คุณมาที่นี่ได้ยังไง?” ทุกคนประสานเสียงถาม
“มันเป็เื่ยาว” โดบสันตอบ
**บทที่ 10**
**เื่ราวของโดบสัน**
“ตอนที่ฉันลงไปในสุสาน” โดบสันกล่าว “ทุกอย่างมืดมิด ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย แต่ในที่สุดฉันก็สังเกตเห็นตัวอักษร *A* ที่พิมพ์ด้วยสีขาวบนพื้นโอนิกซ์ ฉันปล่อยลูกบอลลงไปบนตัวอักษรนั้น และทันใดนั้นกับดักก็เปิดออก และชายคนหนึ่งก็กระโจนขึ้นมา
เขาคือชายคนนี้” (โดบสันชี้ไปที่เบลล์ ผู้ยืนตัวสั่นอยู่บนแท่นพยานจำเลย) “เขาดึงฉันลงไปในห้องที่สว่างไสวและหรูหรา ซึ่งฉันอาศัยอยู่จนถึงวันนี้
วันหนึ่งมีชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งเข้ามาและอุทานว่า *‘ความลับถูกเปิดเผยแล้ว!’* และจากไปทันที เขาไม่เห็นฉันเลย ครั้งหนึ่งเบลล์ลืมกุญแจไว้ และฉันใช้ขี้ผึ้งทำรอยพิมพ์กุญแจไว้ วันต่อมาฉันใช้เวลาทั้งวันในการตะไบกุญแจให้พอดี วันถัดมา กุญแจที่ฉันทำใช้ได้ และในวันถัดมา (ซึ่งก็คือวันนี้) ฉันหลบหนีออกมาได้”
---
**บทที่ 11**
**ความลึกลับที่ถูกเปิดโปง**
“ทำไมโจเซฟ เบิร์นส์ ถึงขอให้คุณวางลูกบอลที่จุด *A*?” ผู้พิพากษาถาม
“เพื่อใส่ร้ายฉัน” โดบสันตอบ “เขาและฟรานซิส เบิร์นส์ (น้องชายของเขา) วางแผนทำร้ายฉันมาหลายปีแล้ว แต่ฉันไม่รู้เลยว่าพวกเขาจะทำอย่างไร”
“จับกุมฟรานซิส เบิร์นส์!” ผู้พิพากษาะโ
---
**บทที่ 12**
**บทสรุป**
ฟรานซิส เบิร์นส์ และจอห์น เบลล์ ถูกส่งตัวไปจำคุกตลอดชีวิต โดบสันได้รับการต้อนรับกลับบ้านอย่างอบอุ่นจากลูกสาวของเขา ซึ่งในระหว่างนี้ได้กลายเป็ *มิสซิสคิงจอห์น*
“ลินดี้” และผู้สมรู้ร่วมคิดของเธอถูกส่งตัวไปยังนิวเกตเพื่อจำคุก 30 วันในข้อหาสมคบคิดและช่วยเหลือผู้ต้องหาในการหลบหนี
**จบบริบูรณ์**
304
![ผู้เป็นที่รักนิรัดร์ [รันดร์×กานต์] Omegavers](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1670138564_11802194.webp)
