บทที่ 7 สามบุรุษแย่งชิงหนึ่งสตรี?
ในขณะที่เซี่ยงเฉิงหลีกำลังครุ่นคิดว่าจะคลี่คลายสถานการณ์ยั่วยุตรงหน้าอย่างไร
พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นสตรีร่างอรชรอ้อนแอ้นนางหนึ่ง สวมอาภรณ์สีฟ้ากระจ่าง สวมหมวกคลุมหน้าสีเดียวกันปิดบังใบหน้าไว้อย่างเลือนราง นางก้าวย่างเนิบช้า ท่วงท่าสง่างามและพลิ้วไหวดุจสายลม
ผู้มาใหม่เดินตรงเข้าไปย่อกายคารวะเบื้องหน้า จี้กั๋วกง “ท่านพ่อ ท่านแม่ พี่รองกับพี่แปดช่างมีวาสนานักเ้าค่ะ ท่านซื่อจื่อทั้งสองช่างรู้ใจยิ่ง เลือกนำของขวัญล้ำค่ามามอบให้จวนจี้กั๋วกงในวันนี้เสียด้วย?”
[นักชิมชาเขียว: เพิ่งเคยเห็นลูกไม้แอ๊บใสที่น่าเอ็นดูขนาดนี้เป็ครั้งแรก มอบรางวัล 66 เหรียญดวงดาว]
การเดินหมากผิดแผนของจี้หานลั่ว
ทำให้ผู้คนในที่นั้นต่างพากันตะลึงงัน
เซี่ยงเฉิงหลีจดจำเสียงของจี้หานลั่วได้ มุมปากจึงยกขึ้นเล็กน้อย
แม้จะมีผ้าโปร่งจากหมวกคลุมหน้ากั้นขวาง ทำให้ไม่อาจเห็นใบหน้าของจี้หานลั่วได้ชัดเจน
ทว่าเหลียงห้าวเหยียนพลันหวนนึกถึงเงาร่างในชุดสีฟ้าที่หอคัดตำราได้ทันที รอยยิ้มมุมปากยิ่งฉีกกว้างขึ้น “คุณหนูเก้ามาได้จังหวะพอดี ทองคำและอัญมณีเหล่านี้ ข้ามอบให้เ้าเอาไว้ดูเล่น”
[นกพิราบตัวน้อยบินมาในฤดูใบไม้ผลิ: โอ้ว ๆ ๆ สตรีมเมอร์รีบตกลงพี่ชายตาดอกท้อเร็วเข้า มอบรางวัล 999 เหรียญดวงดาว]
“เหลียงซื่อจื่อล้อเล่นแล้ว ของขวัญล้ำค่าของท่าน สมควรให้พี่แปดได้พิจารณาก่อนสิเ้าคะ” ภายใต้หมวกคลุมหน้า มุมปากของจี้หานลั่วกระตุกยิ้มอย่างดูแคลน
[นินี่ผู้น่ารัก: เมนต์บนไสหัวไปเลย สตรีมเมอร์เป็ของคุณชายเซี่ยงของข้า ใครหน้าไหนก็ห้ามแย่ง...ตำแหน่งพี่ใหญ่สายเปย์ต้องเป็ของข้า มอบรางวัล 1,999 เหรียญดวงดาว]
[แจ้งเตือนจากระบบถ่ายทอดสดจักรวาล: รหัสดาวเคราะห์: 10086, บัญชีสตรีมเมอร์: บุตรีสายรองหานลั่ว, สะสมเหรียญดาราครบ 5,877 เหรียญ, ้าอัปเกรดสู่ Lv3 หรือไม่?]
จี้หานลั่วกดปุ่มอัปเกรดด้วยรอยยิ้ม
[แจ้งเตือนจากระบบถ่ายทอดสดจักรวาล: ยินดีด้วย รหัสดาวเคราะห์: 10086, บัญชีสตรีมเมอร์: บุตรีสายรองหานลั่ว, อัปเกรดเป็ Lv3 สำเร็จ] [ปลดล็อกฟังก์ชัน ‘เลือกซื้อสินค้าออนไลน์’] [ขยายขีดจำกัดจำนวนผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดเป็ 1,000,000 คน]
จี้หานลั่วชะงักกึก
ระบบถ่ายทอดสดจักรวาลนี้ ยังสามารถซื้อร้านค้าออนไลน์ได้ด้วยหรือ?
[ชอบดูเื่วุ่นวาย: เฮ้ย ๆ ๆ โดนเพื่อนแท็กเรียกมาดู สามบุรุษแย่งชิงหนึ่งสตรีงั้นรึ? ใครอัดคลิปไว้บ้าง? มอบรางวัล 223 เหรียญดวงดาว]
“ไม่ชอบทองคำกับอัญมณีหรือ? เช่นนั้นของเก่าหายากของเว่ยซื่อจื่อเล่า? เ้าเลือกเอาได้ตามใจชอบเลย?” รอยยิ้มของเหลียงห้าวเหยียนแข็งค้างไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาแพรวพราวระยิบระยับอีกครั้ง มือก็ผลักเว่ยเซียวโจวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เบาๆ
อย่างไรเสียจุดประสงค์ที่พวกเขาทั้งสองมาในครานี้ นอกจากจะมาเพื่อสร้างความขุ่นเคืองให้เซี่ยงเฉิงหลีแล้ว
ยังตั้งใจมาเพื่อ ‘แย่งตัวเ้าสาว’ อีกด้วย
ทางที่ดีที่สุด คือการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตระกูลเซี่ยงให้จมดินแล้วขยี้ซ้ำให้แหลกลาญ
เพื่อให้ชาตินี้ทั้งชาติ เซี่ยงเฉิงหลีไม่มีหน้ากลับมาเหยียบเมืองหลวงได้อีก
[แมวหางกุดตัวหนึ่ง: สตรีมเมอร์ ข้าเชียร์ให้เ้าเลือกท่านเว่ยซื่อจื่อของข้านะ มอบรางวัล 99 เหรียญดวงดาว]
หลังจากระบบอัปเกรด ูเาที่กดทับอยู่ในใจของจี้หานลั่ว ก็พลันมลายหายไปในพริบตา ความรู้สึกของนางกลับมาปลอดโปร่งโล่งสบายยิ่งนัก
นางค่อย ๆ ก้าวเดินไปยังกองวัตถุโบราณหายาก หยิบน้ำเต้าหยกขาวขนาดเท่าหัวแม่มือชิ้นหนึ่งขึ้นมา พลิกดูเล่นพิจารณาอย่างละเอียด
เหลียงห้าวเหยียนยิ้มออกมาด้วยความยินดี “ยินดีด้วยนะพี่เว่ย มีโอกาสได้สาวงามกลับไปครองแล้ว”
[แมวหางกุดตัวหนึ่ง: ตาถึงจริง ๆ มอบรางวัล 199 เหรียญดวงดาว]
[ฤดูร้อนไม่หนาว: @ชอบดูเื่วุ่นวาย ข้าอัดคลิปไว้แล้ว เดี๋ยวค่อยไปดูที่ช่องข้านะ]
จี้หานลั่วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเนิบนาบไม่รีบร้อน “เว่ยซื่อจื่อเ้าคะ คราวก่อนที่ข้าไปเยี่ยมพี่รองที่จวนเว่ยกั๋วกง พี่รองบ่นกับข้าว่าอยากได้จี้หยกแกะสลักประณีตสักชิ้น ไปทำเป็เครื่องประดับให้หยวนหยวน ข้าเห็นว่าน้ำเต้านี้ดูเหมาะสมยิ่งนักเ้าค่ะ”
หยวนหยวนคือบุตรีของจี้หานเมยกับเว่ยเซียวโจว
เด็กน้อยหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม รูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์ ชื่อเล่นจึงเรียกว่าหยวนหยวน
[นินี่ผู้น่ารัก: เมนต์บนไสหัวไปเลย สตรีมเมอร์เป็ของคุณชายเซี่ยงของข้า ตำแหน่งพี่ใหญ่สายเปย์เป็ของข้า มอบรางวัล 299 เหรียญดวงดาว]
“เว่ยซื่อจื่อ ท่านส่งของขวัญชิ้นใหญ่เพียงนี้ให้จวนจี้กั๋วกง สมควรให้พี่รองมาช่วยพิจารณาด้วยนะเ้าคะ”
การแสร้งทำไขสือ แกล้งโง่จนถึงที่สุดของจี้หานลั่ว ทำให้ทั้งเว่ยเซียวโจวและเหลียงห้าวเหยียนต่างนิ่งอึ้งไป
[หลงรักใบหน้าของเ้า: กดไลก์ให้ความสามารถในการตีมึนของสตรีมเมอร์เลย ข้าขออยู่ทีมสตรีมเมอร์กับคุณชายเซี่ยง มอบรางวัล 223 เหรียญดวงดาว]
เหลียงห้าวเหยียนจ้องมองจี้หานลั่วอย่างลึกล้ำ
นางโง่จริง?
หรือแกล้งโง่กันแน่?
เขาไม่เชื่อหรอกว่าบุตรสาวจวนจี้กั๋วกงที่ถูกเลี้ยงมาเพื่อเกาะขาทองคำ จะสามารถทนกินชาหยาบข้าวแดงได้จริง ๆ ?
“คุณหนูเก้า ช่างเป็คนน่าสนใจจริง ๆ”
“เช่นนั้นข้าคงต้องพูดให้ตรงไปตรงมาเสียแล้ว”
“ข้ากับเว่ยซื่อจื่อ ต่างก็มาที่จวนจี้กั๋วกงเพื่อลงสินสอด”
ดวงตาดอกท้อของเหลียงห้าวเหยียนโค้งหยีเป็รูปจันทร์เสี้ยว พยายามเพ่งมองทะลุหมวกคลุมหน้าเข้าไปเพื่อดูสีหน้าของนางให้ชัดเจน “เป้าหมายของเราทั้งคู่ ล้วนคือเ้า”
ั์ตาดอกท้อคู่นั้นส่งสายตาหวานเชื่อม ยั่วยวนใส่จี้หานลั่ว “คุณหนูเก้า ร่างกายบอบบาง ผิวพรรณล้ำค่า สมควรได้รับการทะนุถนอมเลี้ยงดูอย่างดีนะ”
[นกพิราบตัวน้อยบินมาในฤดูใบไม้ผลิ: สายตายั่วยวนของพี่ชายตาดอกท้อนี่มันเกินต้านจริง ๆ มอบรางวัล 199 เหรียญดวงดาว]
[ฝนตกไม่เก็บผ้า: จากประสบการณ์เกาะขอบจอมาหลายปี สตรีมเมอร์เจอปัญหาใหญ่เข้าให้แล้ว มอบรางวัล 223 เหรียญดวงดาว]
จี้หานลั่วชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ
“ที่แท้ ในยามปกติเหลียงซื่อจื่อก็ชอบดูงิ้วหรอกหรือเ้าคะ?”
[ตามหารักแท้ในห้องไลฟ์: โอ้ว ๆ ๆ สตรีมเมอร์ต้องยึดมั่นในอุดมการณ์นะ ข้าตามมาเพราะประโยคเด็ดในคลิปของเ้าที่ว่า ‘หานลั่วไม่กลัวความลำบาก ยินดีถอดเครื่องทรงผ้าไหมแพรพรรณ ลงมือดูแลบ้านเพื่อคุณชายเซี่ยง ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับตระกูลเซี่ยง...เพื่อฟื้นฟูเกียรติยศ’ มอบรางวัล 2,999 เหรียญดวงดาว]
“สามบุรุษแย่งชิงหนึ่งสตรี? ฟังดูแปลกใหม่ดีนะเ้าคะ ทว่า...วาสนาของข้าน้อยนิดนัก เกรงว่าจะแบกรับไว้ไม่ไหว”
นางเปลี่ยนน้ำเสียงในทันใด แฝงแววหยอกเย้าขบขันขึ้นมาหลายส่วน “คุณชายเซี่ยง ท่านไปล่วงเกินท่านซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกงทั้งสองด้วยเื่อันใดหรือ? ความแค้นฆ่าบิดา? หรือความแค้นฆ่าล้างตระกูลกันเล่า?”
[ลมพัดตึง: ห้ามพิมพ์เรียงความโว้ย มันบังหน้าจอ ข้าจะดูไลฟ์]
เซี่ยงเฉิงหลีชะงักงัน
“มิใช่ทั้งนั้น...”
จี้หานลั่วไม่รอให้เซี่ยงเฉิงหลีกล่าวจบ
นางก็ชิงเอ่ยแทรกขึ้นมาเอง “เช่นนั้นก็คงเป็...ความแค้นพรากภรรยา?”
“คงมีเพียงความแค้นฝังหุ่นระดับนี้กระมัง ถึงจะคุ้มค่าให้ท่านซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกงทั้งสอง ไม่หวั่นเกรงต่อชื่อเสียงอันฉาวโฉ่ ยอมแบกรับคำครหาเพื่อที่จะแก้แค้นแบบตาต่อตาฟันต่อฟันเช่นนี้?”
[หลงรักใบหน้าของเ้า: ดูออกละ สตรีมเมอร์พอเจอเื่งานแต่งของตัวเองเข้าหน่อย ก็สวมเกราะพร้อมรบไม่กลัวใครเลยแฮะ สายบวกชัดๆ!! เห็นนางปกป้องความรักแบบนี้แล้วฟินจัง...มอบรางวัล 99 เหรียญดวงดาว]
เซี่ยงเฉิงหลี: “...”
ว่าที่ภรรยาตัวน้อยที่ยังไม่เข้าพิธีของเขาผู้นี้
ปากคอเราะร้ายใช่ย่อย
เมื่อหันมองเว่ยเซียวโจวและเหลียงห้าวเหยียนที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งพากันหน้าเปลี่ยนสีด้วยความโกรธจัด
ทว่ากลับจุกจนพูดไม่ออกสักครึ่งคำ
ภายในใจของเขา กลับรู้สึกซาบซ่านสะใจยิ่งกว่าได้ดื่มสุราฤทธิ์แรงสักหนึ่งจินเสียอีก
“ฝีปากกล้านักนะ”
เหลียงห้าวเหยียนแค่นเสียงเย็นในลำคอ หมุนตัวกลับไปกดดันจี้ป๋อหรูแทน “ท่านจี้กั๋วกง ข้อเสนอของข้าเมื่อครู่ ท่านไตร่ตรองว่าอย่างไร?”
[น้องสาวรีบมาซบอกพี่: @หลงรักใบหน้าของเ้า เมนต์บนตื่นค่ะ ในยุคโบราณที่พ่อแม่กุมอำนาจชี้เป็ชี้ตายลูกเต้า ลำพังแค่ปากเก่งอย่างเดียว มันไม่ช่วยอะไรหรอก]
ยังมิทันที่จี้ป๋อหรูซึ่งกำลังเดือดดาลจะได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด
จี้หานโม่ก็ใช้การกระทำ เป็คำตอบสำหรับคำถามของจี้หานลั่วในวันวาน
เขาเดินสืบเท้าก้าวยาว ๆ เข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าเหลียงห้าวเหยียน แล้วกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังเคร่งขรึม “เหลียงซื่อจื่อ โปรดสำรวมกิริยาด้วย น้องหานลั่วได้หมั้นหมายให้กับตระกูลเซี่ยงแล้ว”
[ฝันหนึ่งในหนานหัว: พี่ชายกางปีกป้องน้องสาวแบบคูล ๆ แล้ว มอบรางวัล 99 เหรียญดวงดาว]
“เช่นนั้นก็ถอนหมั้นเสียสิ” แววตาของเหลียงห้าวเหยียนฉายแววเหยียดหยามออกมาอย่างปิดไม่มิด
เขาโน้มตัวเข้าไปกระซิบที่ข้างหูของจี้หานโม่ด้วยเสียงแ่เบา “เ้าอย่าได้ลืมเชียว ว่าเหตุใดสกุลจี้ถึงยอมส่งบุตรสาวสี่คนไปเป็อนุภรรยาให้จวนขุนนางใหญ่ในเมืองหลวง...เพื่ออะไรกัน?”
“ในแคว้นเสวียนนี้ ยังจะมีตัวเลือกใดที่เหมาะสมไปกว่าข้ากับเว่ยซื่อจื่ออีกหรือ?”