ซูหมิงเยว่ : ทะลุมิติมาเป็นยอดหญิงหมอเทวดา [จบ]

        ซูหมิงเยว่เดินไปเปิดประตูห้องให้คนเอาอาหารถังน้ำและเสื้อผ้าสะอาดเข้ามาส่ง

        หลังจากปิดประตูแล้ว ซูหมิงเยว่ก็พิงกับที่บังลมในห้อง ดวงตามองไปทางจี๋โม่หานแล้วถาม “ท่านจะทานก่อนหรือว่าจะอาบน้ำก่อน?”

        “อาบน้ำก่อนแล้วกัน”จี๋โม่หานลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามา “แม่หนูหิวแล้วใช่หรือไม่ ไม่ต้องรอข้าเจ้าทานไปก่อนเลย”

        “ได้ ท่านก็ไปอาบเถิด หม่อมฉันรับรองว่าจะไม่แอบดู”ซูหมิงเยว่พูดไปพลางเดินไปนั่งข้างโต๊ะก่อนจะเริ่มทานอาหาร

        จี๋โม่หานกลั้วเราะเบาๆแล้วเดินไปด้านหลังที่บังลม

        และก็ใช่อย่างที่คิด ปกติแล้วจี๋โม่หานเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับเรื่องความสะอาดถึงแม้ปากจะไม่พูดอะไร ในใจจะต้องใส่ใจอยู่แน่นอน

        ซูหมิงเยว่ตักอาหารทานไปก็ฟังเสียงน้ำที่ดังมาจากที่บังลมไป

        จนกระทั่งนางทานไปได้พอสมควรแล้วจี๋โม่หานก็อาบน้ำเสร็จพอดี เขาเปลี่ยนเป็นชุดสะอาดแล้วเดินออกมา เส้นผมยังเปียกติดอยู่ด้านหลัง

        ซูหมิงเยว่วางตะเกียบลงแล้วลุกขึ้นยืน นางหยิบผ้าขนหนูแห้งเดินไปเช็ดผมให้จี๋โม่หานเขาจับมือของนางเอาไว้ “ไม่ทานแล้วหรือ?”

        “อิ่มแล้ว”ซูหมิงเยว่เช็ดผมที่เปียกน้ำของจี๋โม่หานจนแห้ง “เรียบร้อย ท่านรีบทานอาหารเถิด หม่อมฉันจะไปอาบน้ำแล้ว”

        “อืม”

        ซูหมิงเยว่ออกจากห้องไป แล้วสั่งให้เสี่ยวเอ้อร์เอาน้ำร้อนสองถังมาเทที่ห้องด้านข้างจากนั้นก็ไปอาบน้ำให้ดีๆ สักรอบ ถึงจะเดินออกมาอย่างพอใจ

        ทั้งสองคนวางแผนจะนอนพักที่นี่สองคืนพรุ่งนี้ค่อยไปหาคนชราไร้ชื่อที่ภูเขาฉางหมิง

        เช้าวันต่อมา ซูหมิงเยว่ตื่นขึ้นมาแต่งตัวให้จี๋โม่หานนางเลือกชุดสตรีมาหนึ่งชุดจากบรรดาชุดที่เสี่ยวเอ้อร์คนเมื่อวานเอามาส่งให้ เสี่ยวเอ้อร์คนนี้ถือว่าตาดี ชุดสตรีที่ส่งมาให้นั้นเหมาะสมกับรูปร่างของจี๋โม่หานพอดี

        ส่วนซูหมิงเยว่ก็เลือกชุดผู้ชายออกมาเปลี่ยนก่อนจากนั้นถึงจะมองไปทางจี๋โม่หานพลางแย้มยิ้มดีใจ “ท่านชอบสีชมพูหรือว่าสีขาว?”

        จี๋โม่หานนั่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับ แล้วพูดอย่างจำยอม“ข้าสวมชุดบุรุษก็ได้ ตอนนี้สตรีแต่งชุดบุรุษเป็นเรื่องปกติ”

        “ไม่ได้” ซูหมิงเยว่ปฏิเสธโดยไม่คิด “ท่านหน้าตางดงามถึงเพียงนี้ หากไม่ปกปิดเพิ่มอีกหน่อย แค่เดินออกไปก็มีคนจำได้แล้วอีกอย่างหากฮ่องเต้ส่งคนมาตรวจสอบบริเวณนี้ล่ะ ความก็แตกกันพอดี เด็กดี เชื่อฟังเถิด”

        ซูหมิงเยว่ยิ้มตาหยีพลางเอ่ยคำพูดที่เหมือนหลอกเด็กออกมา

        จี๋โม่หานยังไม่ขยับ ซูหมิงเยว่เองก็ไม่ยอมเขา

        ทั้งสองอยู่ในสภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายจี๋โม่หานก็สู้นางไม่ได้ เขาจึงเอ่ยเสียงอ่อนเพื่อต่อรอง“เอาเช่นนี้แล้วกัน พวกเราสวมชุดสตรีทั้งคู่เป็นอย่างไร”

        “ไม่ได้” ซูหมิงเยว่ปฏิเสธโดยไม่คิด “ตอนนี้หม่อมฉันเป็นเด็กรับใช้ชายของท่านส่วนท่านก็คือคุณหนู ท่านจะเลือกหรือไม่ หากไม่เลือกหม่อมฉันจะเลือกแทนท่านแล้ว”

        จี๋โม่หานหมดทางเลือกสุดท้ายทำได้แค่ให้ความร่วมมือ “ก็ได้ ข้าเลือกสีขาว”

        “มันต้องแบบนี้สิ”ซูหมิงเยว่ยิ้มตาหยีแล้วหยิบเสื้อสีขาวออกมา นางมองจี๋โม่หานอย่างพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง “ท่านจะสวมเองหรือจะให้หม่อมฉันช่วยสวม?”

        จี๋โม่หานเลิกคิ้ว ก่อนที่เขาจะยืนขึ้นกางแขนออกพร้อมกับยกยิ้ม“แม่หนูช่วยใส่ให้ข้าเถิด”

        หูของซูหมิงเยว่แดงขึ้นมา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นจี๋โม่หานเปลือยเสียหน่อย มีอะไรให้น่าอายกัน

        นางถอดเสื้อของจี๋โม่หานออกจนเหลือแค่กางเกงตัวในจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นชุดสตรีให้

        อดที่จะพูดไม่ได้เลยว่า รูปร่างของจี๋โม่หานนั้นดีจริงๆ ขนาดสวมชุดสตรีก็ยังไม่มีอะไรที่ไม่เหมาะเลยสักนิด เอวบาง ขายาวเอวเล็กๆ นั่นนางมองแล้วก็อดที่จะหยิกไม่ได้

        จี๋โม่หานจับมือซุกซนของนางดึงเข้ามาในอ้อมกอด แล้วพูดเสียงแหบพร่าข้างหูนาง“เป็นอะไรไปหรือ ถูกเสน่ห์ของข้าทำให้ทนไม่ไหวแล้วหรือ?”

        ซูหมิงเยว่ร้องจุ๊ๆ ออกมา ก่อนจะยกมือเชยคางของจี๋โม่หานขึ้นพลางหรี่ตามอง“แต่ก่อนหม่อมฉันไม่ค่อยได้เห็นเท่าไหร่ ที่แท้องค์ชายสามก็มีมุมหลงตัวเองอยู่เหมือนกันนะแต่ก่อนที่ท่านเย็นชาขนาดนั้น คงไม่ใช่ว่าแสร้งทำหรอกนะ”

        จี๋โม่หานเลิกคิ้ว น้ำเสียงแฝงความหยอกล้ออยู่หลายส่วน“เช่นนั้นก็ต้องดูว่าข้าทำกับใครแล้วล่ะ”

        ซูหมิงเยว่หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะผลักอกของจี๋โม่หานแล้วออกมาจากอ้อมกอดของเขาจากนั้นก็ตรวจสอบตัวเขาจากบนลงล่างอีกรอบ “เอาล่ะ สมบูรณ์แบบ”

        นางพูดไปก็หยิบผ้าอีกชุดมาทำเป็นผ้าคลุมครึ่งหน้าให้เขาก่อนจะตบมือ“แบบนี้ถึงจะยิ่งสมบูรณ์แบบ”

        ต่อมาซูหมิงเยว่ก็มัดผมให้จี๋โม่หานแบบง่ายๆถึงจะพอใจ “ไปกันเถิด แม่นางเวิ่นออกเดินทางกัน”

        ทั้งสองเก็บของเสร็จเรียบร้อยก็เปิดประตูเดินออกไปตอนนี้ที่โถงด้านล่างมีคนมาทานอาหารอยู่จำนวนไม่น้อย พอเห็นการเคลื่อนไหวก็มองมามีหลายคนที่มองตาค้างไปเลยภายในชั่วพริบตา

        แค่เพียงเห็นแม่นางหน้าตางดงามสวมชุดสีขาวเอวเล็ก ขายาว ตัวสูง หลุบตาลง ถึงแม้ใบหน้าครึ่งล่างจะถูกผ้าสีขาวปิดเอาไว้ แต่ก็มองเห็นได้ว่าเป็นหญิงที่งามล่มเมือง

        ซูหมิงเยว่ประคองจี๋โม่หานเดินลงบันไดมา

        สายตาของบุรุษจำนวนไม่น้อยต่างจ้องไปที่จี๋โม่หานที่ไม่อาจละสายตาออกไปได้

        ซูหมิงเยว่ทำเป็นมองไม่เห็นอะไรแล้วเดินตรงมานั่งที่โต๊ะว่าง จากนั้นก็เรียกเสี่ยวเอ้อร์มาสั่งอาหาร

        ด้านหลังมีบุรุษจำนวนไม่น้อยที่เพิ่งได้สติก็ละสายตาไปจากจี๋โม่หานพวกเขาพูดคุยกันเสียงเบา “ที่แท้ก็คนตาบอดนี่เอง”

        อีกคนก็หัวเราะออกมา “ถึงแม้จะเป็นคนตาบอดแต่ว่าสตรีเช่นนี้เจ้าก็เอามาไม่ได้หรอก”

        ซูหมิงเยว่ยกยิ้มที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มออกมานางยกแก้วขึ้นมาดื่ม จากนั้นก็จงใจวางกลับไปแรงๆ ดังปังพวกคนที่พูดคุยกันด้านหลังก็เงียบลงทันที

        จี๋โม่หานหัวเราะเบาๆแล้วเอามือที่อยู่ใต้โต๊ะขึ้นมากุมมือของซูหมิงเยว่เอาไว้ในฝ่ามือ

        เพียงครู่เดียวอาหารก็มาวางบนโต๊ะซูหมิงเยว่ล้วงเงินออกมาจากอกเสื้อส่งให้เสี่ยวเอ้อร์เพื่อเตรียมรถม้าให้พวกนางหนึ่งคัน

        ตอนที่จี๋โม่หานทานอาหารก็ไม่ได้ถอดผ้าที่ปิดปากออกเขาทำเพียงแหวกมุมผ้าออกแล้วทาน ท่าทางการทานอาหารของเขาดูกระดาก ค่อยๆ กัดคำเล็กๆค่อยๆ กลืน ไม่ได้ให้ความรู้สึกไม่เหมาะสมเลยสักนิด

        หลังจากทานอาหารเสร็จ ทั้งสองคนก็ออกจากโรงเตี๊ยมไปขึ้นรถม้าที่เตรียมเอาไว้ก่อนจะออกเดินทางไปยังภูเขาฉางหมิง

        ซูหมิงเยว่นั่งอยู่ตรงด้านหน้าเพื่อขับรถม้าตอนที่ใกล้จะออกจากเขตแล้ว รถม้าก็ได้มาหยุดตรงหน้าร้านเล็กๆ ข้างถนน

        “เกิดอะไรขึ้นหรือ?” จี๋โม่หานที่อยู่ในรถม้าถาม

        “ไม่มีอะไร ท่านรอสักครู่ หม่อมฉันจะไปซื้อของสักหน่อย”ซูหมิงเยว่พูดแล้วก็กระโดดลงจากรถม้า ไม่นานนักก็กลับมา นางเอาของที่เพิ่งซื้อมาวางไว้ในรถม้า

        จี๋โม่หานได้กลิ่นสุรากับถั่วเขียว

        “ท่านอาจารย์ชอบขนมเปี๊ยะถั่วเขียวของร้านนี้ แล้วก็ชอบดื่มสุราของร้านข้างๆมาก” ซูหมิงเยว่อธิบายให้เขาฟัง “แต่นิสัยของท่านอาจารย์ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่นี่ก็ถือว่าเตรียมเอาไว้ก่อน”

        จากนั้นซูหมิงเยว่ก็ขับรถม้ารีบเดินทางต่อเพียงครู่เดียวก็ออกจากเขต รอบๆ ด้านจึงเงียบลง

        เส้นทางในป่าเขาตอนกลางวันมีแค่เสียงของจักจั่นบนต้นไม้ร้องมาเป็นพักๆ เมื่อมาไกลพอสมควรแล้วซูหมิงเยว่ถึงได้เข้ามาด้านในรถม้า จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้ากับจี๋โม่หานกลับเป็นเพศเดิม