พรมแดน คาวสวาท (ภาคต่อ แอบเป็นหมอนวด)

คฤหาสน์หินอ่อนโบราณกึ่งโมเดิร์นของ 'เคนจิ' (Kenji) ยากูซ่าผู้มีอิทธิพลอันดับต้นๆ ของโตเกียว ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางสวนสนที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน ที่นี่ไม่เพียงแต่เป็นรังหลักของแก๊งยากูซ่าผู้ทรงอิทธิพล แต่ยังเป็นศูนย์กลางเครือข่ายบล็อกเชนฟอกเงินสีเทาที่ชานนท์ร่วมเป็นพันธมิตรทางธุรกิจอีกด้วย

ด้วยการรับรองและการวางเครือข่ายจากมาสเตอร์เคนโซ รัญชิดาสามารถแฝงตัวเข้ามาทำงานในคฤหาสน์แห่งนี้ได้สำเร็จในฐานะ 'หมอนวดบำบัด VIP ส่วนตัว' เพื่อเตรียมสืบเสาะเส้นทางการเงินและหาจุดอ่อนเพื่อทำลายพันธมิตรของชานนท์

ในชุดยูกาตะสีน้ำเงินเข้มลวดลายเรียบหรู รัญชิดายืนเงียบๆ อยู่ริมระเบียงทางเดินยาวที่กรุกระจกมองเห็นวิวหิมะตก หล่อนใช้สายตาคมกริบกวาดมองไปที่ห้องโถงทำงานใหญ่ด้านใน มีผู้ชายในชุดสูทสีดำยืนคุมกันหนาแน่น ทว่าบุคคลที่ดึงดูดความสนใจของรัญชิดาได้มากที่สุดกลับเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง

'ซายากะ' (Sayaka) เลขาสาวคนสนิทของเคนจิ...

หล่อนเป็นหญิงสาวชาวญี่ปุ่นรูปร่างบอบบาง ทว่ามีส่วนเว้าส่วนโค้งอวบอัดสะกดสายตาภายใต้ชุดกิโมโนสีม่วงเข้ม ใบหน้าของซายากะสวยคมคายทว่ากลับเย็นชา ไร้อารมณ์ความรู้สึกราวกับหุ่นยนต์ที่ขยับเขยื้อนตามคำสั่งของยากูซ่าผู้เป็นนายเท่านั้น ทว่ารัญชิดาผู้เจนโลกและผ่านการศึกษาจิตวิญญาณแห่งความเจ็บปวดมาแล้ว กลับมองเห็นรอยแตกร้าวลึกภายในแววตาคู่นั้นอย่างชัดเจน

"ซายากะ... เอาเหล้าสาเกมาเพิ่มสิ! ช้าจริงนังโง่!" เสียงตะคอกกร้าวของเคนจิยากูซ่าวัยกลางคนดังแว่วออกมาจากห้องโถงหลัก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

ซายากะเพียงแต่ผงกศีรษะรับคำสั่งนิ่งๆ ใบหน้าสวยไร้การตอบสนองใดๆ ทว่านิ้วมือเรียวเล็กที่กำถาดแก้วกลับเกร็งแน่นจนปลายนิ้วขาวซีด หล่อนเดินก้มหน้าก้มตาเลี่ยงออกมาตามระเบียงทางเดินเพื่อไปจัดเตรียมของตามคำสั่ง

รัญชิดาเหยียดยิ้มร้ายลึกในมุมมืด หล่อนรู้จากรายงานลับของเคนแล้วว่า ซายากะไม่ใช่แค่เลขาธรรมดา แต่หล่อนคือเหยื่อที่โดนเคนจิขู่บังคับใช้งานด้วยพันธะหนี้สินและครอบครัว หล่อนถูกกดขี่และใช้เรือนร่างเป็นของเล่นบำบัดราคะส่วนตัวของเคนจิและสมุนยากูซ่ามานานปี ความกดดันและรอยช้ำในใจส่งผลให้หล่อนกลายเป็นสายลับไร้หัวใจ

เมื่อซายากะเดินเลี้ยวพ้นมุมทางเดินที่ไร้ผู้คุม รัญชิดาขยับก้าวเข้าไปขวางเส้นทางของหล่อนอย่างเงียบเชียบและนุ่มนวล

"ขอโทษนะคะ... คุณซายากะใช่ไหมคะ?" รัญชิดาเอ่ยถามเสียงหวานทุ้มชวนฟังเป็นภาษาญี่ปุ่นสำเนียงนุ่มนวล

ซายากะชะงักเท้า เงยหน้ามองสบตารัญชิดาด้วยความระแวดระวัง แววตาเย็นชาคู่นั้นกวาดมองผู้หญิงไทยตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ "มีธุระอะไรกับฉันงั้นรึ? ถ้าไม่มีฉันต้องไปเตรียมงานให้นายท่านเคนจิ"

รัญชิดาไม่ได้ถอย หล่อนขยับก้าวเข้ามาชิดอีกก้าวหนึ่ง จนซายากะได้กลิ่นอายออยล์น้ำมันป่านสีแดงและกลิ่นหอมกฤษณาปนเซ็กซี่โชยละมุน รัญชิดาเอื้อมมือเปียกชุ่มไปด้วยครีมบำรุงบางเบาแกล้งทำเป็นประคองช่วยประคองถาดแก้วในมือของซายากะ ทว่านิ้วเรียวกลับจงใจนวดบีบเน้นกดจุดชีพจรผ่อนคลายที่ฝ่ามือบางของซายากะอย่างแช่มช้าและหนักแน่น

ความอุ่นซ่านจากนิ้วของรัญชิดาแล่นวาบผ่านประสาทสัมผัสของซายากะจนหล่อนสะดุ้งตัวเกร็ง แววตาเย็นชาเริ่มไหววูบสั่นสะท้าน

"ไหล่ของคุณตึงมากเลยนะคะ... แววตาของคุณก็ดูเหนื่อยล้าเหลือเกิน" รัญชิดากระซิบพร่าข้างใบหูของเลขาสาว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจจำลอง "คุณต้องแบกรับความเจ็บปวดไว้คนเดียวมานานแค่ไหนแล้วคะ? โลกใบนี้... มีวิธีหลุดพ้นจากกรงขังที่แสนทารุณนี้นะคะซายากะ"

คำพูดของรัญชิดาพุ่งตรงเข้าเสียดแทงหัวใจและปมความเจ็บปวดในอดีตของซายากะอย่างจัง ซายากะเผลอสูดลมหายใจสั่นระริก ใบหน้าเริ่มขึ้นสีเรื่อด้วยความสับสนและแรงกดดันทางจิตวิทยาที่โดนสะกิด

รัญชิดาแสยะยิ้มยั่วยวนในดวงตา หล่อนขยับปล่อยมือและเดินสวนผ่านตัวซายากะไปอย่างเนิบช้า ทว่าในจังหวะที่เดินสวนกันนั้น ปลายนิ้วเรียวของรัญชิดาลอบสอดกระดาษโน้ตสีดำสนิทประทับตราสีทองเล็กๆ ใส่มือบางของซายากะอย่างรวดเร็วและเงียบกริบ

ซายากะกำกระดาษแผ่นนั้นไว้แน่น หล่อนก้มลงเปิดอ่านข้อความภาษาญี่ปุ่นที่เขียนด้วยปากกาสีทองขีดเขียนสั้นๆ:

*'เที่ยงคืนคืนนี้... บ่อน้ำแร่ธรรมชาติส่วนตัวหลังคฤหาสน์ มาหาฉันสิคะซายากะ แล้วฉันจะสอนวิธีที่ทำให้คุณได้ก้าวพ้นความทารุณและได้รับอิสรภาพที่แท้จริง... หรือจะยอมนอนคุกเข่าเป็นทาสของเคนจิไปจนตาย'*

ซายากะยืนนิ่งงันอยู่ท่ามกลางระเบียงทางเดินเย็นเยียบ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างสั่นเครือ แผ่นกระดาษในมือเริ่มชื้นหยาดเหงื่อ หล่อนจ้องมองแผ่นหลังอวบอัดเย้ายวนของรัญชิดาที่ก้าวเดินลับหายไปในไอน้ำสปาช้าๆ