บทที่29 คำขอ
“นี่คืออะไรครับ?”ไอแซคกล่าวถาม
“สิ่งนี้เรียกว่าต้นท้อเทวะมันเป็ต้นไม้วิเศษที่มีพลังของฟ้าดิน พลังของมันอย่างแรกคือการสร้างข่ายมนตราปกป้องพื้นที่รัศมีไม่ต่ำกว่าร้อยกิโลเมตรอาณาจักรวานรฟ้าของเราก็ได้สิ่งนี้ช่วยปกป้อง มันเป็สิ่งของวิเศษที่เป็ที่หมายตาของทุกสรรพชีวิต”าาวานรฟ้ากล่าวตอบ
“งานที่ผมต้องทำคงเกี่ยวข้องกับต้นท้อเทวะสินะครับ”
“ถูกแล้วทุกๆ1,000ปีต้นท้อเทวะจะออกผล เด็กน้อยลองดูสิ บนต้นท้อเทวะนั้นมีผลท้อเทวะอยู่ห้าผล”
ไอแซคจึงมองดูและเห็นผลเล็กๆของท้อเทวะอยู่จริงๆ
“เวลามันใกล้จะสุกแล้วแต่น่าเสียดายที่เกิดเื่ไม่คาดฝันขึ้น”าาวานรฟ้าเอ่ย
“?”
“เมื่อราวสิบปีก่อนปรากฏมีสัตว์ร้ายที่เรียกว่าปลวกเทวะมันเป็สัตว์ร้ายตัวเล็กราวกับเส้นผมของเ้า แต่พลังของมันไม่เล็กเลย พวกมันสามารถดำดินได้ในพริบตาและสามารถเดินทางใต้ดินได้ในระยะหนึ่งพันกิโลเมตรในชั่วอึดใจแม้ร่างกายของมันอ่อนแอแต่ว่ามันก็มีพลังในการอำพรางซ่อนเร้นเมื่ออยู่ใต้ดินหนำซ้ำยังรวดเร็วนี่ทำให้การกำจัดมันเป็ปัญหา...”
“ปลวกเทวะนั้นชื่นชอบเป็พิเศษสำหรับต้นไม้เทวะทั้งหลายเมื่อพวกมันรู้ตำแหน่งมันจะมุ่งมาจำนวนนับไม่ถ้วน คอยกัดแทะรากเมื่อรากทั้งหมดตายมันก็จะกัดแทะลำต้น ใบรวมถึงผลของต้นไม้เทวะด้วยการที่มันกัดแทะรากก่อนนี่เองทำให้กว่าจะรู้สึกตัวว่าต้นไม้เทวะเกิดสิ่งผิดปกติก็เวลาล่วงเลยไปหลายปีแล้ว...เราเองก็กว่าจะรู้ตัวก็เมื่อสองสามปีก่อนนี้เอง...”
“ต้นท้อเทวะเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆและปรากฏสัญญาณอันตรายหากปล่อยไว้นานกว่านี้อีกสักสองสามปีข่ายมนตราธรรมชาติที่ปกป้องคุ้มครองพวกเราก็อาจจะไม่มั่นคง นั่นจะทำให้มีช่องโหว่ในการเข้ามาในดินแดนของเราแต่แม้ว่าเราจะสามารถฆ่าพวกปลวกเทวะได้ในพริบตาแต่ก็จนปัญญาเมื่อมันอยู่ใต้ดิน”
ไอแซคเงียบและฟังอย่างตั้งใจ
าาวานรฟ้าหันมาหาไอแซค
“สิ่งที่เราร้องขอไม่สิ เผ่าพันธุ์ของเราร้องขอต่อเ้าคือการช่วยเหลือเราในการกำจัดปลวกเทวะเหล่านี้”
“ผมเข้าใจปัญหาของพวกคุณแล้วแต่จะให้ผมช่วยยังไงครับ?”
“ทิศเหนือห่างจากดินแดนวานรฟ้าของเรานั้นจะมีสถานที่ที่เรียกว่าหลุมยมโลกสถานที่แห่งนั้นเป็ดินแดนแห่งความตาย การจะเข้าไปในนั้นได้ต้องเป็เผ่าพันธุ์มนุษย์เท่านั้นเนื่องจากมีข่ายมนตราป้องกันเอาไว้อย่างแน่หนาที่แม้แต่เราเองก็ไม่อาจทำลายได้นั่นทำให้เ้าสำคัญกับพวกเรานักเด็กน้อยไอแซค”
ไอแซคจึงคิดได้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเลี้ยงดูปูเสื่อเขาเสียดิบดีอาหารการกินและการฝึกฝนก็ยอดเยี่ยม ทั้งหมดแล้วเพื่อผลประโยชน์ในการใช้งานแต่ไอแซคก็ไม่ได้ไม่พอใจอะไร เพราะเขาคาดเดาในจุดนี้เอาไว้ั้แ่ที่พูดคุยกันครั้งแรกแล้วในตอนนั้นหากพลังของเขาเพียงพออีกฝ่ายคงส่งเขาไปยังสถานที่ที่เรียกว่าหลุมยมโลกไปั้แ่ต้นแล้ว
อันที่จริงเพราะการใช้ประโยชน์ทั้งสองฝ่ายทำไอแซคไม่คิดว่าตนเองเสียเปรียบอะไรเขาเก่งขึ้น อีกฝ่ายได้ใช้งานเขา(เมื่อเก่งขึ้น) เรียกว่าได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
หนำซ้ำเขายังได้เพื่อนมากมายจากบรรดาวานรเหล่านี้
“ผมต้องหาอะไรครับ?”ไอแซคถามเข้าประเด็น
ต้นท้อเทวะก็ดีปลวกเทวะก็ดี หลุมยมโลกก็ดี แต่ทั้งหมดนั้นยังไม่สรุปว่าเขาต้องหาอะไรหรือช่วยอย่างไร
“สิ่งที่เ้าต้องหาเรียกว่าน้ำทิพย์ยมโลกของสิ่งนี้หายากมากและมีจำนวนน้อย ผลของมันคือทำให้สัตว์ร้ายเทวะทั้งมวลเหี่ยวแห้งตายลงนั่นทำให้แม้ว่าจะใช้น้ำทิพย์ยมโลกกับต้นท้อเทวะแต่มันก็ไม่เป็ไรเพราะว่ามันไม่ใช่สัตว์ร้ายแต่เป็ต้นไม้...”
“เมื่อได้น้ำทิพย์ยมโลกมาแม้แต่หยดเดียวเรามีวิธีการในการหลอมยาน้ำเพื่อรดต้นท้อเทวะทั้งต้นและปลวกเทวาก็จะตายสิ้น”
“อย่างนี้นี่เอง”ไอแซคผงกศีรษะ
สรุปแล้วสิ่งทีไอแซคต้องทำคือการไปยังหลุมยมโลกเพื่อนำน้ำทิพย์ยมโลกมาให้กับาาวานรฟ้าเพื่อให้เขาปรุงยาน้ำสำหรับรดต้นท้อเทวะ
“น้ำทิพย์ยมโลกนั้นมีพลังหยินที่รุนแรงมากหากไม่ใช้ภาชนะเฉพาะก็ไม่สามารถขนย้ายได้เป็เวลานาน ดังนั้นเราขอเตือนไม่ให้เ้าััมันโดยตรงเพราะไม่อย่างนั้นเ้าจะตายอย่างแน่นอนสำหรับภาชนะบรรจุนำทิพย์ยมโลกนั้นให้ใช้สิ่งนี้”าาวานรฟ้ายื่นขวดที่ทำจากไม้ที่สามารถบรรจุของเหลวได้ครึ่งลิตรให้กับเขา
“ขวดที่สร้างจากต้นไม้ิญญานี้สามารถใช้เพื่อบรรจุน้ำทิพย์ยมโลกได้เป็เวลา1เดือนดังนั้นหากเ้าได้รับน้ำทิพย์ยมโลกแล้วต้องรีบกลับมาทันทีอย่าได้รอช้า”
“ครับ”
“สำหรับรางวัล...เราจะมอบผลท้อเทวะให้กับเ้า1ผล”
“สิ่งนี้มีผลอะไรครับ?”
“พลังของผลท้อเทวะนั้นเรียบง่ายมากนั่นคือมันจะทำให้เ้าวิวัฒนาการ”
“วิวัฒนาการ?”
“การวิวัฒนาการของเ้าเผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นทำให้เ้าทรงพลังกว่าเดิมในทุกด้านในอดีตอันยาวนานนั้นเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเ้าจะมีชนกลุ่มน้อยที่เรียกว่าเมต้าฮิวแมน(Metahuman) พวกเขาเป็เผ่าพันธุ์ที่สูงขึ้นจากมนุษย์ปกติ(Human) พวกเขาทรงพลังจนราวกับเป็สัตว์ร้ายการใช้ผลท้อเทวะจะทำให้เ้ามีโอกาสเข้าถึงระดับเมต้าฮิวแมนได้”
“มีโอกาส?”
“ถูกต้องแม้ว่าพลังของผลท้อเทวะจะยอดเยี่ยมแต่ก็เพียงทำให้เ้าได้รับโอกาสในการวิวัฒนาการสูงขึ้นเท่านั้นแต่ไม่ต้องห่วงไป แม้ว่าเ้าอาจไม่ได้กลายเป็Metahumanแต่เ้าจะทรงพลังขึ้นกว่าเดิมหลายสิบเท่าแน่นอน”
าาวานรฟ้าหันมาจ้องมองไอแซค
“ว่าอย่างไรของรางวัลตอบแทนเช่นนี้เ้าชื่นชอบหรือไม่?”
“แน่นอนครับ”ไอแซคตอบตามตรง
หากพลังของผลท้อเทวะตรงตามที่าาวานรฟ้ากล่าวอ้างมามันก็ถือเป็สุดยอดของวิเศษที่ผู้คนได้แต่เฝ้าฝันถึงถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้จักเื่ราวของMetahumanแต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมากนักหากมันทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นทุกสิ่งล้วนดีสำหรับเขา
“ดีเช่นนั้นขอให้เ้าเตรียมตัว ยิ่งเ้าเดินทางเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี เส้นทางไปยังหลุมยมโลกก็ใช่ว่าจะปลอดภัยแต่เราจะส่งนักรบวานรฟ้าที่แข็งแกร่งปกป้องเ้าจนถึงเขตแดนของหลุมยมโลกหลุมยมโลกนั้นห่างจากที่นี่ไม่ไกลมากนักดังนั้นระยะทางไม่ใช่ปัญหาเกินไป”
“ได้ครับผมขอไปวันพรุ่งนี้เช้าก็แล้วกัน”
“ดี”
จากนั้นทั้งสองก็พูดคุยรายละเอียดอีกหลายอย่างพวกเขาก็เดินออกไปไอแซคก็แยกตัวไปเตรียมตัว อันที่จริงเขาก็ไม่ได้มีข้าวของอะไรมากนักเพราะตอนมาก็มาตัวเปล่าแต่มาอยู่ที่นี่เขาก็ได้รับยาอมผลไม้รวมอันเป็ผลผลิตของเผ่าวานรฟ้า
ยาอมผลไม้รวมเป็ยาอมพิเศษที่หลอมรวมผลไม้หายากจำนวนมากในดินแดนเผ่าวานรฟ้าแห่งนี้อย่างที่รู้กัน ดินแดนแห่งนี้มีผลไม้หายากจำนวนมากและอุดมสมบูรณ์ดังนั้นสิ่งที่ไม่ขาดของดินแดนแห่งนี้คือผลไม้และพืชพันธุ์อันมากมายยาอมผลไม้รวมคือของทานเล่นของบรรดาวานรฟ้า
มันมีสารอาหารธรรมชาติอัดแน่นจนน่าทึ่ง
ดังนั้นมันจึงเป็ยาเสบียงระหว่างเดินทางได้เป็อย่างดี
ไอแซคได้รับมาหลายเม็ดแต่มันมีขนาดใหญ่มากเขาจึงนำมาแยกใหม่ให้กลายเป็เม็ดเล็กๆเพื่อให้ง่ายต่อการทานและขนย้าย
ในคืนนั้นเกิดงานเลี้ยงอำลาไอแซคและอวยพรทุกตัวรู้ว่าไอแซคได้รับภารกิจจากาาวานรฟ้าในการทำเื่สำคัญให้กับเผ่าพันธุ์ของพวกเขาดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกซาบซึ้งและรู้สึกดีกับไอแซคเป็อย่างมากในงานเลี้ยงาาวานรฟ้ายังนำสุราวานรฟ้าที่หมักบ่มมายาวนานกว่า50ปีมาให้ทุกคนดื่มกิน
งานเลี้ยงอันเรียบง่ายแต่จริงใจดำเนินต่อไปจนดึกหากคุณไม่เคยเห็นลิงเมาก็สามารถมองเห็นได้ทั่วไปจากในงานเลี้ยงครั้งนี้ ไอแซคชินแล้วกับภาพลิงเมาเช่นนี้มันทั้งตลกและน่าขบขัน ไอแซคชื่นชอบภาพเช่นนี้และจะจดจำในความทรงจำตลอดไป
เช้าตรู่ของอีกวัน
ไอแซคกับนักรบวานรฟ้าที่มีพลังต่อสู้สูงรวมไปถึงคิงคองขาวและคิงคองดำก็เดินทางออกจากดินแดนเผ่าวานรฟ้าแม้ระดับมิตรภาพของไอแซคจะดีมากในเผ่าพันธุ์วานรฟ้าแต่ก็ยังไม่ถึงขั้นมีสิทธิ์รู้เส้นทางลับบในการเข้าออกอยู่ดีแม้ว่าไอแซคจะรู้ความลับยิ่งใหญ่ที่สุดของเผ่าวานรฟ้าแต่เขาก็ยังไม่อาจรับรู้เส้นทางลับอยู่ดี
ไม่ใช่เพราะไม่ไว้ใจไอแซคแต่เป็เพราะว่าป้องกันความเสี่ยงในพิภพนี้มีพลังวิเศษมากมายที่อาจทำให้บุคคลที่สามสามารถหาเส้นทางลับเข้าเผ่าพันธุ์วานรฟ้าผ่านทางไอแซคดังนั้นจนกว่าจะมั่นใจเต็มที่าาวานรฟ้าจะยังไม่ให้ไอแซครู้เส้นทางลับเข้าออกดินแดนของตนเป็อันขาด
เื่นี้ไอแซคเข้าใจดีดังนั้นเขาจึงไม่คิดอะไรมาก
เมื่อออกมาจากดินแดนเผ่าพันธุ์วานรฟ้าแล้วทั้งคณะก็มุ่งขึ้นเหนือด้วยความเร็วสูงไอแซคที่ทรงพลังกว่าเดิมมากติดตามความเร็วของบรรดาวานรฟ้าได้สบายมาก
ใช้เวลาเดินทาง5วันและฆ่าสัตว์ร้ายแรงค์สูงกว่าแรงค์10ไปหลายตัวในที่สุดเบื้องหน้าสายตาของไอแซคก็มองเห็นป่าสีดำมืดอย่างชัดเจนต้นไม้ ใบหญ้า ก้อนหินหรือผืนดิน ทั้งหมดล้วนเป็สีดำชัดเจนมันตัดกับสีเขียวที่พวกเขาอยู่อย่างเด่นชัด
“นี่คือดินแดน...เขตแดนหลุมยมโลก...เรามาถึงแล้วเจี๊ยกค่อก!”นักรบวานรตัวหนึ่งบอกกับไอแซค
อีกตัวก็เอ่ยต่อ
“จากนี้...เ้า...ตัวคนเดียวแล้ว”
เพราะพวกเขาเป็สัตว์ร้ายทำให้ไม่อาจล่วงล้ำเข้าไปในดินแดนสีดำได้เหตุผลนั้นไอแซคไม่เข้าใจและาาวานรฟ้าเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน มีแค่มนุษย์เท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้ดังนั้นมันจึงเป็ปริศนามายาวนาน
“ขอบใจพวกคุณมาก”ไอแซคกล่าว
“ระวังตัว...โชคดี...สหาย”คิงคองขาวและคิงคองดำกล่าวกับไอแซค
“โชคดี”นักรบวานรฟ้าก็เอ่ยกับไอแซคเช่นกัน
“ถ้าอย่างนั้นผมไปก่อนล่ะแล้วเจอกันใหม่เมื่อผมได้น้ำทิพย์ยมโลกนะ”ไอแซคโบกมือแล้วก้าวเดินเข้าไปในดินแดนสีดำ
ััแรกที่เขาก้าวเข้ามาก็คือความรู้สึกเย็นเล็กน้อยมันไม่ได้เย็นที่ร่างกายเป็ความเย็นที่จิติญญาของเขาเอง ความรู้สึกนี้ไอแซคไม่เคยััมาก่อนเขาระมัดระวังตัวขึ้นอีกระดับและแผ่พลังKiเพื่อตรวจสอบรอบด้าน จนถึงตอนนี้ด้วยระดับพลังKiที่เพิ่มขึ้นทำให้เขาสามารถขยายััไปได้ไกลถึง50กิโลเมตรแล้ว
“ไม่มีสิ่งมีชีวิตในรัศมี50กิโลเมตรแม้แต่แมลง?”ไอแซคสงสัยอย่างมาก
ดูเหมือนมันจะเป็ดินแดนแห่งความตายจริงๆ
“เอาล่ะเพื่อไม่ให้เสียเวลาเรามุ่งตรงไปเลยก็แล้วกัน หลุมยมโลกนั้นอยู่ใจกลางของดินแดนสีดำนี้มันไม่น่าจะหายากเกินไป”
ไอแซคกล่าวจบก็ดีดร่างสู่ท้องฟ้าใช้ก้าวสายลมและก้าวพริบตาเพื่อเดินทางกลางอากาศ
...................................
2K
