ตอนที่ 8 ชีวิตคู่มาถึงทางตัน
นิราขับรถออกจากบ้าน เวลุวัฒ ด้วยน้ำตานองหน้าทำไมเธอทำอะไรผิด ทำไมคนที่เธอรักคนที่เธอคิดว่าเป็ครบครัวของเธอจริงๆ ที่มีอยู่กลับเป็คนทำร้ายเธอเสียเองคำสัญญาในวันแต่งงานมันคงหมดอายุ เมื่อเขาเจอคนใหม่
นิราขับเข้ามาในบ้านบ้านที่เป็บ้านของเธอจริงๆ ที่ไม่ใช้เรือนหอของเธอกับธีรวัฒน์
รถยุโรปคันเล็กวิ่งมาจอดสงบนิ่งอยู่หน้าบ้านหลังสีขาวสไตล์โมเดิร์น ที่สร้างจากน้ำพักนำแรงของตัวเอง
รถจอดสนิทอยู่หลายนาทีแล้วแต่นิรายังคงนังหลับตาเพื่อไล่หยดน้ำตาที่มันยังไหลออกมาไม่ขาดสาย
ชีวิตหนอชีวิต เพราะความไม่รู้จักพอเพราะความหลงในรูปทรัพย์สินะ เธอถึงต้องถูกทิ้ง จนได้มานั่งร้อง ไห้อย่างน่าสมเพชอยู่แบบนี้
แอรี่โผล่หน้าออกมาดูเพื่อนรัก เธอได้ยินเสียงรถมาจอดตั้งนานแล้ว แต่..ทำไมเพื่อนของเธอถึงยังไม่ลงมาซักที แอรี่เดินมาที่รถของเพื่อนรักเธอค่อยๆ ยื่นมือไปเปิดประตูด้านข้างคนขับเบาๆ แล้วเธอก็แทบผงะเมื่อเห็นสภาพของเพื่อนรักที่สภาพย่ำแย่สุดๆ
"นิ"
แอรี่เรียกชื่อเพื่อนรักด้วยความใ เมื่อเห็นสภาพของเพื่อนรัก
"นิเป็อะไรทำไมสภาพเป็แบบนี้"แอรี่รีบถามเพื่อนรักพลางดึงร่างบ่างของเพื่อนรักดึงเข้ามากอด
นิราโผเข้ากอดเพื่อนรักร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน
"นิๆ ไม่เป็ไรแล้วนะ แอลอยู่นี้แล้ว "แอรี่กอดเพื่อนรักพลันน้ำตาก็ไหลลงตามแก้มเนียนของเธอ เพราะความสงสารเพื่อนรัก
"เข้าบ้านกันนะ"แอรี่พยุงนิราเข้ามาในบ้าน ด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง
มันเกิดอะไรกับชีวิตเพื่อนของเธอผู้หญิงที่น่าสงสาร ที่เหลือตัวคนเดียว พอเจอคนที่คิดว่าจะฝากชีวิตที่เหลือเอาไว้ด้วยได้ แต่มันกับไม่ใช้อย่างที่คิด กลับกลายเป็ว่า ผู้ชายคนนั้นกลับเข้ามาเพื่อฆ่าเพื่อนรักของเธอให้ตายทั้งเป็ ด้วยการนอกใจ "บัดซบสิ้นดี"
แอรี่ประคองนิรามานั่งลงบนโซฟาตัวนุ่ม ด้วยความนุ่มนวลและอ่อนโยน
"นิ ทำใจดีๆ ไหนเกิดอะไรขึ้นเล่าให้แอลฟังหน่อยซิ" เธอถามทั้งๆ ที่พอจะรู้ดีอยู่แก่ใจอยู่แล้ว
และครั้งนี้เธอก็พอจะเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอถามเพื่อที่จะให้เพื่อนรักได้ระบายมันออกมาเธอไม่อยากให้เพื่อนรักเก็บความทุกเอาไว้เพียงคนเดียว
"แอล..นิไปบ้านใหญ่มา พี่ธี!พาผู้หญิงคนอื่นมาที่บ้าน พี่ธีเขาไม่ได้แคร์นิเลยซักนิด พี่ธีเขาแคร์ผู้หญิงคนนั้น เขารักผู้หญิงคนนั้น ฮือ! ฮือ! ฮือ!"นิราปล่อยโฮออกมาเสียงดังลั่น
เธอปล่อยโฮออกมาอย่างน่าส่งสาร จนแอรี่ก็กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ปล่อยน้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เพราะสงสารเพื่อนรักจับใจ
"นิ มีเรา นิมีแอลนะ แอลจะไม่ทิ้งนิ เราจะสู้ไปด้วยกันนะนิ ในเมื่อเขาไม่รักเราไม่เลือกเรา เราด็ต้องเดินออกมา ทนอยู่ต่อไปมันก็มีแต่เจ็บ ยิ่งจะเจ็บมากขึ้นทุกวัน ถ้าทุกอย่างมันยังคงเป็อยู่แบบนี้"
นิราเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเพื่อน
"นะนิ เชื่อแอลนะ ถอยออกมาตั้งหลักใช้ชีวิตโดยไม่มีเขา นิต้องเข้มแข็ง นิเก่ง นิสวย นิรวย เชื่อแอลนะ"
นิรามองหน้าเพื่อนด้วยน้ำตา เธอเช็ดน้ำตาออกจากดวงตาคู่สวย
"ขอบคุณนะแอล ขอบคุณที่ไม่ทิ้ง นิ"
" แอลจะทิ้งนิ ได้ยังไงเราเป็เพื่อนกันนะ เราเป็ครอบครัวเดียวกัน นิลืมไปแล้วเหรอ"
นิรายิ้มให้เพื่อนด้วยความซาบซึ้งใจในความรักความห่วงใยของเพื่อนรัก
"แอลจ๋า แม่พี่ธีเขาบอกให้นิหย่ากับพี่ธี แม่พี่ธีบอกกับนิว่า เขาได้หาผู้หญิงที่เหมาะสมกับพี่ธีเอาไว้ให้พี่ธีแล้ว"
"เหอะ! แอลอยากเห็นผู้หญิงที่แม่ไอ้พี่ธีบอกว่าเพรียบพร้อมจังว่า มันจะเพรียบพร้อมขนาดไหนดูซิว่าผู้หญิงที่เพียบพร้อมของแม่ไอ้พี่ธีมันจะได้ครึ่งหนึ่งของนิหรือเปล่า"
"นิ ต่อจากนี้ไปนิต้องเปลี่ยนตัวเองไม่ต้องเกรงใจใคร ไม่ต้องเชื่อฟังใครอีกแล้วนะ มันไม่มีประโยชน์ ทำดีแค่ไหนเขาก็ไม่เห็นค่าของเรา ต่อจากนี้ นิ..ต้องสวยต้องเชิดต้องเริ่ด..เหมือนแอลนี้ไงเห็นไหม ให้ไอ้ผู้ชายเฮงซวย กับยัยแม่ผัวตาต่ำนั้นหน้าหงายไปเลยรู้ไหม ฮึ ไม่รู้จักเ้าแม่อสังหาริมทรัพย์ตัวจริงเสียแล้วอยากได้มากใช้ไหมทำงานเก่งออกสังคมเก่ง ได้..แม่จะจัดให้" แอรี่ทำสีหน้าสะใจ????????
นิราหัวเราะน้อยๆ ให้กับท่าทางสะใจของเพื่อนรัก
"นิจะพยายามทำใจให้ได้ นิสัญญา "นิราให้สัญญากับเพื่อนรัก
แอรี่เมื่อเห็นเพื่อนเริ่มดีขึ้นเธอก็เริ่มเปลี่ยนเื่ทันที
"อ้อ..นี้นิ...แบบรถหรูที่นิส่งไปให้กับบริษัทไทเกอร์ยานยนต์ เขาขอเซ็นสัญญากับเราเลยนะคราวนี้ นิจะมีข้อตกลงอะไรให้เพิ่ม...นิบอกแอลมาเลยนะ แอลจะได้ร่างสัญญาเอาไปให้เขาดูอีกที"
"แล้วเขาจะให้เราไปหา หรือเขาจะส่งคนมาหาเราเอง"นิราถามเพื่อนรักทันที
"เขาจะมาเอง" แอรี่ตอบเพื่อนรัก
"นิจะไปคุยเอง หรือจะให้แอลไปแทน และไปทำสัญญากับทะนายเหมือนเดิมจ้ะ"แอรี่ถามเพื่อน
"แอลไปเหมือนเดิมจ้ะ"
"ได้เลยจ๊ะ"เธอรับคำแล้วส่งยิ้มให้กับเพื่อน
"ครั้งนี้นิ ขอรถหนึ่งคัน ขอส่วนแบ่ง10% ของราคารถแต่ละคัน ขอสงวนราคาห้ามต่ำกว่า 600 ล้านบาทต่อคัน ถ้าเขาตกลงตามนี้ก็เป็อันว่าตกลง"นิราบอกกับแอรี่ทันที
"อยากได้จังสวยแอลชอบ แต่คันเดิมก็ยังเริ่ดอยู่ มีคันเดียวในไทย 100 คันทั่วโลก" แอลมองดูแบบรถสามมิติที่เพื่อนออกแบบ สวยสุดๆ จนเธอเกิดกิเลส
"วันนี้นอนค้างที่นี้นะ ไม่ต้องกลับอยู่บ้านเรานี้แหละ บ้านนั้นปล่อยให้คนไม่รักดี พวกตาต่ำมันอยู่ไป"
นิราพยักหน้ารับคำชวนของเพื่อนรัก เธอก็ไม่อยากจะกลับไปเจอหน้าสามีเหมือนกัน เธอยังทำใจเจอหน้าเขาไม่ได้
สองวันผ่านไป
นิราขับรถเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าหน้าที่นิ่งสงบไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ เธอลายตามองไปยังโรงรถที่เห็นรถของสามียังคงจอดอยู่ เพราะวันนี้เป็วันหยุดเขาไม่ได้ไปทำงาน แต่..แปลกที่เขาอยู่ติดบ้าน นิราจอดรถลงตรงหน้าบ้าน เธอได้ไม่ได้เอาเข้าไปจอดในโรงรถจอดรถ เพราะมีธุระที่จะต้องไปทำต่อ
นิราเดินผ่านห้องรับแขกก็เห็นธีรวัฒน์ นั้งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โซฟาตัวใหญ่เขาเงยหน้าขึ้นมองมายังเธอ ด้วยสายตาที่ตำหนิ และมีแต่คำถาม
"นิ นิไปไหนมาทำไมไม่กลับบ้าน" เขาถามเสียงห้วน
นิรา มองสามีแว๊บหนึ่งแล้วเธอก็เดินผ่านหน้าเขาไปอย่างไม่สนใจ
"นิพี่ถาม ไม่ได้ยิน เหรอ "เขาเริ่มจะเสียงดังขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด ที่เห็นภรรยาไม่ใส่ใจในสิ่งที่เขาถาม
"ทำไมคะ นิแค่ไม่กลับบ้านแค่สองวันพี่ธีจะเดือดร้อนทำไมคะ"เธอถามสามีพลางจ้องหน้า
ธีรวัฒน์กัดกรามแน่น "นี้พี่ถามดีๆ นะ นิก็แค่บอกพี่มาดีๆ ว่าไปนอนค้างที่ไหนมาก็แค่นั้น อย่ามาชวนทะเลาะ นิอย่าลืมนะว่านิยังเป็เมียพี่อยู่ "
"ค่ะนิไม่เคยลืมว่านิมีสามี แล้วพี่ธีละคะ นิก็หวังว่าพี่ธีคงยังไม่ลืมหรอกนะคะว่ายังมีเมียอยู่ และยังไม่ได้หย่า"
ธีรวัฒน์โดนภรรยาตอกหน้ากลับมา ก็ถึงกับหน้าชา แต่..กระนั้นเขาก็คิดว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด ผู้ชายมีเล็กมีน้อยมันก็เป็เื่ปกติ ธรรมดาของผู้ชาย
"นิอย่ามาย้อนพี่ พี่กำลังถามนิอยู่ นิก็แค่ตอบพี่มาว่า นิหายไปไหนมา2 วัน 2 คืนก็เท่านั้น"
นิรามองหน้าสามีแล้วยิ้มเย็น"นิก็แค่เบื่อบ้านเหมือนที่พี่ธีเบื่อไงค่ะ"เธอตอบออกไปอย่างประชด
"นิอย่ามาระชดพี่ แล้วก็อย่ามาก้าวร้าวกับพี่"ธีรวัฒน์ขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจ
"นิไม่ได้ก้าวร้าว นิก็พูดตามความเป็จริง ทำไมคะ นิแสดงความรู้สึกนึกคิดของตัวเองไม่ได้เลยใช่ไหมคะ"
ธีรวัฒน์หลับตาสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ นิราไม่เคยเถียงเขาแบบนี้มันจึงทำให้เขาเริ่มจะโกรธขึ้นมาจริงๆ เขาไม่ชอบให้ภรรยา ไม่เชื่อฟังคำสั่งของเขา
"พี่ธีมีอะไรจะพูดกับนิอีกหรือเปล่าคะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วนิขอตัวนิเหนื่อย"เธอบอกกับสามี อย่างที่รู้สึกจริงๆ เพราะเธอเล่งเขียนแบบทั้งคืนทั้งวัน
ธีรวัฒน์ทำท่าทางฮึดฮัดไม่พอใจ ที่ภรรยาตัวน้อยของตัวเองที่เคยสงบเสงี่ยมเจียมตัว แสดงกิริยาไม่น่ารักกับเขา
"ไปทำอะไรมาถึงเหนื่อย เขาถามเสียงดุ"และ้าตำตอบเพราะไม่แน่ใจว่าภรรยาของเขาไปทำอะไรที่มันเสื่อมเสียมาถึงเขาหรือเปล่า
นิรามองหน้าสามีด้วยความผิดหวัง นี้เขาคิดว่าเธอไปทำอะไรมา เขาถึงต้องมาถามเธออย่างนี้ นิราเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของสามี เธอเลือกที่จะเดินหันหลังแล้วเดินออกไปจากผู้ชายใจดำใจที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็สามีทันที
"เดี๋ยวนิ" นิราชะงักเท้าที่กำลังจะเดินผ่านเขาไป
"พี่จะให้คุณฟ้ามาอยู่ที่นี้กับเราชั่วคราว เธอไม่กล้าอยู่บ้านคนเดียว คุณพ่อกับคุณแม่ของเธอไปต่างประเทศ"เขาบอกกับภรรยาโดยไม่สนใจว่าคำพูดของเขาจะทำร้ายจิตใจผู้เป็ภรรยามากแค่ไหน
"เฮอะ!!ทำไมคะ ไม่กล้าอยู่บ้านคนเดียว แต่..กล้ามาอยู่บ้านคนอื่น กับผัวคนอื่น ทำไม่คะพี่ธี พี่ธีไม่อายบ่าวไพรในบ้านบ้างเลยเหรอคะ ที่เอาเมียน้อยมาอยู่ในบ้าน ทั้งๆ ที่เมียหลวงอย่างนิยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ พี่กับผู้หญิงคนนั้นไม่อายแต่นิอาย!!"
นิราตะคอกใส้หน้าธีรวัฒน์ด้วยโกรธและความน้อยเนื้อต่ำใจ ที่เขาทำอะไรไม่นึกถึงจิตใจของเธอบ้างเลยแม้แต่นิดเดียว ถ้าจะทำกันได้ถึงขนาดนี้ฆ่ากันให้ตายเลยเสียยังจะดีกว่า
"ทำไมนิ นี้มันบ้านพี่ พี่จะให้ใครอยู่หรือให้ใครไปพี่ก็ไม่จำเป็ต้องขออนุญาตใคร" เขาพูดอกมาอย่างคนที่เห็นแก่ตัว
"แต่นิเป็เมียพี่ พี่ก็ควรให้เกียรตินิบ้าง นิยังถือใบทะเบียนสมรถอยู่นะคะอย่าลืม"
"แล้วไงก็แค่กระดาษแผ่นเดียว"เขาพูดได้อย่างน่ารังเกียจ
นิราเข่าแทบทรุดที่ได้ยินคำพูดที่ไร้จิตรสำนึกของสามี
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เธอหัวเราะทั้งน้ำตา นี่เหรอวะสามีที่เธอรักนักรักหนา สามีที่เธอมอบกายถวายชีวิตให้ คิดแล้วก็รู้สึกสมเพชตัวเองฉิบหาย..
"นิขอถามพี่ธีอะไรซักอย่างได้ไหมคะ และขอให้พี่ธี ตอบนิตามตรงนะคะ"เธอถามออกไปทั้งน้ำตา พร้อมกับเสียงสะอื้น
"ถามอะไร" ธีรวัฒน์ถามกลับอย่างเบื่อหน่ายๆ ที่เห็นน้ำตาของภรรยา
"พี่ธีเคยรักนิบ้างหรือเปล่าคะ"เธอถามพลางจ้องหน้า
ธีรวัฒน์หลับตาลงช้าๆ จะให้เขาตอบยังไงดีละ ว่าเขาเคยรักนิรา แต่นั่นมันก็คือเมื่อก่อน แต่ตอนนี้เขาคิดว่าเขารักคนอื่นไปแล้ว ไม่ได้รักภรรยาตีทะเบียนคนนี้แล้ว เขาถอนหายใจแรงๆ แล้วมองหน้าภรรยาที่ตอนนี้เขาคิดว่าเขาคงไม่ได้รักเธออีกแล้ว จึงตอบเธอออกไปอย่างที่ใจเขาคิด
"พี่! พี่!" เขาสูดลมหายใจเอาปอดลึกๆ แล้วเอ่ยคำพูดออกมาในที่สุด
"พี่เคยรักนิ แต่นั่นมันเมื่อก่อน..พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความรักที่พี่มีให้นิ มันหมดไปั้แ่เมื่อไหร่ พี่ขอโทษที่พี่ไม่สามารถรักหนูนิต่อไปได้อีกแล้ว หนูนิให้สิ่งที่พี่้าไม่ได้ หนูนิต้องเข้าใจพี่นะ"เขาพูดพลางหลบตา
"อะไรละคะที่พี่ธี้า ความสวย! ความรวย!ความเก่ง!อย่างนั้นเหรอคะ แล้วทำไมพี่ธีไม่เคยถามนิบ้างว่านิมีสิ่งที่พี่้าให้พี่ได้หรือเปล่า!? พี่ธีไม่เคยถาม ไม่เคยใส่ใจ ทำไมคะ ก็คงจะเป็เพราะว่า พี่ธีไม่ได้รักนิสินะคะ" เธอถามสามีออกไปพร้อมกับเสียงสะอื้น
ที่ฟังแล้วมันชั่งบาดลึกในใจของคนฟังยิ่งนัก แต่เขาก็ต้องเลือกคนที่เขารัก และคนคนนั้นก็ไม่ใช่ภรรยาของเขาคนนี้
"เพราะพี่รู้ไงว่าหนูนิเป็อย่างที่พี่อยากให้เป็ไม่ได้" เขาตอบเสียงแ่
"แล้วทำไมพี่ธีไม่พูดไม่ถามนิสักคำ พี่ธีเคยใส่ใจนิบ้างไหม ไม่เลยพี่ธีนอกใจนิมาตลอด"เธอพูดทุกอย่างที่อยากจะพูดทั้งนานแล้ว ออกมา
"พี่ขอโทษนะหนูนิ ที่ตอนนี้เอ่อ!เอ่อ!" ธีรวัฒน์พูดพลางหลบตาภรรยา
"พี่!พี่! รักคุณฟ้า พี่ขอโทษพี่จะต้องรับผิดชอบคุณฟ้า คุณฟ้าเขาเป็คนมีหน้ามีตาในสังคม พี่ปล่อยให้คุณฟ้าเสียหายไม่ได้"พี่ขอโทษ
ฮือ ฮือ ฮือ
นิราพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ปล่อยโฮออกมา มันเจ็บ! มันทรมาร! มันเหมือนกับว่ามีมือใหญ่ๆ ยื่นมาบีบเธอเอาไว้ทั้งตัว มันเจ็บมันจุก จนแทบหายใจไม่ออก จนเธอต้องปล่อยโฮออกมาต่อหน้าผู้ชายที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็สามี ที่ยืนพูดป่าวๆ ว่ารักผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าเธอผู้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็ภรรยาที่อยู่กินกันมาหลายปี ที่ถูกตามกฎหมายโดยที่เธอทำอะไรไม่ได้เลย เธอทรุดนั่งลงกับพื้น ร่ำไห้ปานใจจะขาด มันจบแล้วสินะ ชีวิตคู่ของเธอ มันมาถึงทางตันแล้วจริงๆ สินะ!
2K
