หลังจากปีเก่าผ่านไปเข้าสู่อีกปีการเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆไม่ว่าใครก็อยากให้เป็ปีที่ดีแต่ก็อย่างว่ามีดีก็ต้องมีชั่วหรือมีใครขอพรให้พบแต่สิ่งดีๆในปีนั้นแล้วได้ตามคำขอบ้างล่ะ
“นี่ๆ พวกเธอเห็นเหมือนกับฉันไหม"
"ห่ะ เห็นอะไร?"
"ก็คุณณภัทรไง" (กระซิบ)
ที่ตลาดหน้าหมู่บ้านผู้คนต่างดูคึกคักในการค้าขายและจับจ่ายซื้อของผลผลิตปีนี้ของชาวไร่ชาวสวนในหมู่บ้านดีขึ้นกว่าที่ผ่านมาเนื่องจากได้มีการเริ่มนำปุ๋ยเคมีเข้ามาใช้อย่างเหมาะผสมแม้จะมีปุ๋ยเคมี เข้ามาแต่ทุกคนก็ยังใช้ชีวภาพร่วมไปด้วยเพราะชาวบ้านที่นี่คิดว่าผลผลิตที่ดีมาจากดินที่ดีจึงมีการใช้ปุ๋ยชีวภาพในการช่วยปรับปรุงดินที่อาจจะเป็กรดมากขึ้นจากการใช้ปุ๋ยเคมีเนื่องจากคนใน หมู่บ้านทำเกษตรกันทั้งปีบ้านคุณยาย
"แค่ก แค่ก" เสียงไอภายในบ้านทำให้เด็กหนุ่มอิงดาวที่สะลึมสะลือลืมตาขึ้นมองไปยังทางด้านประตูก่อนจะลุกขึ้นออกไปตามเสียง
"คุณยาย!!" เมื่อเปิดประตูออกมาภาพตกหน้าก็ทําให้เขาใเป็อย่างมากหญิงชราผมขาวในชุดที่คาดว่าจะเป็ชุดที่ใส่นอนเมื่อคืนเธอล้มพับอยู่ที่หน้าห้องของเธอพร้อมกับมีอาหารไอ เด็กหนุ่มรีบอุ้มคุณยายของเขากลับเข้าไปในห้องของ เธอทันที่
"คุณยายไม่สบายตัวร้อนมากเลยนะครับ" อิงดาวคิ้วขมวดเขาดูแลคุณยายของเขาไม่ได้หรอทำไมคุณยายถึงไม่สะบายได้ล่ะ
"ยายไม่เป็ไรยายตื่นสายกลัวว่าหนูจะตื่นมาไม่มีอะไรกินยายเลยว่าจะไปทำ" แม้ว่าจะไม่สบายแต่หลานห้ามอดเธอมีเพียงหลานคนนี้เธอจึงอยากจะดูแลให้มากที่สุดในตอนที่เธอนั้นยังคงทำได้" "ไม่เป็ไรครับเดี๋ยวผมทำให้เองคุณยายอยู่นี่เดี๋ยวผมเอาน้ำมาให้ล้างหน้าครับ" อิงดาวลุกขึ้นจากพื้นเพราะเขานั่นยองๆอยู่ข้างเคียงของคุณยาย
หลังจากเอาน้ำไปให้คุณยายล้างหน้าเขาก็เดินออกมาที่ครัวเขาก็คิดสักพักว่าจะทำอะไรดีแต่ตอนนี้คุณยายไม่สะบายการทำอาหารงายๆได้กินเร็วๆเป็ดีที่สุดอิงดาวจึงเลือกทำข้าวต้มหมูเนื่องจากทำง่ายหมูก็มีผักก็อยู่ในสวนหลังบ้านใช้เวลาไม่ถึง20นาทีข้าวต้มร้อนๆก็พร้อมทาน
หลังจากกินข้าวเสร็จอิงดาวก็อาบน้ำจะออกไปข้างนอกเพื่อไปซื้อยาลดไข้ให้คุณยาย
"เอ้า" อิงดาวหยุดเดินอยู่ข้างถนนหน้าบ้านเหมือนว่าจะคิดอะไรบางอย่าง
"ฉันจะไปซื้อยาที่ไหนเนี้ย" อิงดาวยกมือขึ้นมาตีไปที่หน้าผากตัวเองไปทีหนึ่ง คิดอยู่สักพักเขามองกลับไปที่ตัวบ้านแล้วก็เดินมุ่งหน้าออกไปทางที่จะไปไร่
"ใต้ฝุ่นๆ คุณใต้ฝุ่นครับ อยู่รึเปล่าครับ" อิงดาวเดินมุ่งหน้ามาถึงบ้านของใต้ฝุ่น มองไปที่คอกวัวก็ไม่มีวัวสักตัว (ไม่อยู่หรอ)
"อิงดาว!" ใต้ฝุ่นเดินออกมาจากหลังบ้าน ตัวเปียกโชกไปด้วยน้ำั้แ่หัวจรดเท้า ใบหน้าหล่อเหลาเดินมาพร้อมกับกางเกงผ้าฝ้ายบางๆที่โดนน้ำจนเปียกแนบชิดไปกับร่างกายท่อนล่างได้อย่างพอดีเมื่อก่อนที่เจอกันเขานั้นดูมอมแมมไม่น้อยแต่พออาบน้ำใหม่ๆกลับดูดีผิดหูผิดตา
"โทษที่ฉันอาบน้ำอยู่นึกว่านายไปสะแล้ว" ใต้ฝุ่นเขายังพูดด้วยท่าทีปกติทั้งๆที่ตัวเขาตอนนี้แทบจะโป๊อยู่แล้ว
"ผมว่าคุณไปแต่งตัวก่อนดีไหมครับ แบบนี้ไม่หนาวรึไง" อิงดาวพูดพร้อมก้มหน้าส่ายหัวพร้อมโบกมือไปมา
"อ่าโทษที นายมารอตรงนี้ก็ได้เขาพูดพรางชี้มือไปที่แคร่ไม้ไผ่เล็กๆอิงดาวก็เดินเข้าไปนั่งก่อนจะพูดถึงเื่ธุระที่มา
"ที่นี่หาซื้อยาได้ที่ไหนครับ"
"ร้านยา ยาแบบไหนล่ะยาสมุนไพรหรือยาแผนปัจบันถ้าเป็ยาแผนปัจจุบันที่นี้ไม่มีหรอก" ใต้ฝุ่นเดินกลับออกมาจากหลังบ้านหลังจากที่แต่งตัวแล้วเขาเดินมาพิงกอดอกอยู่ที่เสาชายคาบ้าน "นายเป็ อะไร ไม่สะบายตรงไหน"
"ไม่ใช่ผมหรอกครับคุณยายครับ น่าจะเป็ไข้ตัวร้อนมากครับ แล้วก็มีอาการไอด้วยผมก็เลยว่าจะไปซื้อยาลดไข้มาให้น่ะครับ"
"งั้นนายต้องเข้าไปที่ตลาด"
"ตลาด?"
"คือ คนที่นี้จะเรียกในตัวอำเภอว่าตลาด เพราะมีของซื้อของขายมากนั้นแหละถ้านาย้ายาแผนปัจจุบันที่ไปที่ร้านหมอในอำเภอ" ใต้ฝุ่นพูดแล้วก็ทำท่าคิด
"แล้วนายจะไปตลาดยังไงฉันอยากช่วยนายนะแต่ฉันไม่มีรถนี้สิ" เขาพูดด้วยความรู้สึกผิดเล็กๆเด็กหนุ่นอุตส่ามาหาเขาถึงที่นี้แต่เขากลับช่วยได้แค่นี้เขาถอนหายใจก่อนจะเด้งตัวออกมาจากเสา
"งั้นฉันจะไปหาคนที่มีรถพานายไปแล้วกัน" ใต้ฝุ่นพูดจบก็ทำท่าจะหันหลังเดินไป แต่อิงดาวก็ห้ามเขาไว้ก่อน
"เดี๋ยวครับ ไม่เป็ไรขอบคุณครับผมว่าผมมีคนที่ช่วยผมได้ (ยิ้ม) ขอบคุณมากๆนะครับ" อิงดาวหลังจากได้ยินว่าคนที่มีรถเขาก็นึกถึงคนคนนั้นขึ้นมา ทันทีเพราะคนคนนี้น่าจะช่วยเขาได้
"ใคร" ใต้ฝุ่นขมวดคิ้วแต่ก็รู้สึกโล่งที่มีคนช่วยเด็กหนุ่มคนนี้ได้แต่คำตอบกลับทำให้เขาต้องเปลี่ยนความรู้สึกแทบไม่ทันที
"คุณณภัทรครับ" อิงดาวพูดด้วยรอยยิ้มกำลังจะเดินไปแต่ใต้ฝุ่นก็พูดขึ้น
"นายสนิทกับเขาขนาดขอความช่วยเหลือเขาได้แล้วหรอคน คนนั้นน่ะ" ใต้ฝุ่นเงียบไม่ได้พูดอะไรต่อ
"ผมสนิทกับเขาครับสนิทมากด้วยผมไปก่อนนะครับ"
อิงดาวพูดจบก็รีบเดินมุ่งหน้าไปที่ไร่ทันที ทิ้งให้ปารางรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อยเขาคิดกับตัวเองทำไม่คนที่เขารู้จักถึงก็ต่างได้ชื่นชอบณภัทรนักทั้งลิฟาและอิงดาวก็เป็คนที่เขารู้จักก่อนณภัทรทั้งนั้น
"เพราะนายรวยหรอ.........ใช่ เพราะนายมีทุกอย่างหรอ.......ก็ใช่ เฮ้อ~ส่วนฉันมันไม่มีอะไรเลย"