ตอนที่23 ค้นหาความลับของกล่องดำ
"เ้าก็พูดเกินไปหนิงหนิงข้าเพิ่งเกิดได้วันเดียว จะมีอารมณ์ความรู้สึกได้อย่างไรข้าก็เป็เพียงเด็กเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้น เ้าอย่าได้กังวลใจไปเลย เพียงแต่ข้าไม่คุ้นชิน มันจึงมีปฏิกิริยาของร่างกายที่ผิดปกติไปบ้างเล็กน้อยเท่านั้นเอง..."
กริชเพชรพูดกลบเกลื่อนเนียนๆ ไปทั้งๆ ที่ร่างกายของเขามันไม่ได้บอกอย่างที่ชายหนุ่มอธิบายให้หญิงสาวฟังเธอ หดตัวไปนั่งอยู่มุมเตียง คิดสับสนวุ่นวายในใจเธอเป็ภูตสาวที่บำเพ็ญตบะจนเลื่อนสู่ระดับสี่ได้ด้วยการฆ่าอสูรนับร้อยนับพันตัว
ความมุ่งมั่นที่จะเอาชีวิตรอดนางจึงไม่มีเวลาสร้างความสัมพันธ์ กับเพศตรงข้ามจนตายอย่างปัจจุบันทันด่วน เื่แบบนี้หญิงสาวจึงไม่ค่อยได้ระมัดระวังตัวเท่าไหร่
แต่ตอนนี้นางเป็ภูตสาวรับใช้ต้องอยู่ใกล้ชิด กับร่างจำแลงของกริชเพชรที่หล่อเหลาเหลือเกิน จนหญิงสาวหวั่นไหวมันสุดแสนจะห้ามใจเมื่ออยู่ใกล้ชิดเขา
เมื่อคิดแบบนี้ขึ้นมาทำให้หนิงหนิงหายใจฝืดๆ หน้าอกกระเพื่อมจนกริชเพชรกลืนน้ำลายลงคอ เหมือนเืกำเดามันจะไหลกระฉูดออกมาอีกรอบ
เขารีบหันหน้าหนี นอนขดกอดหมอนข้าง หันหลังให้หญิงสาวอย่างรวดเร็วสะกดกลั้นอารมณ์สุดๆ
"ไม่ได้นะนางเป็ครู และเป็ผู้ช่วยชีวิตเราอย่าคิดอะไรบ้าๆ แบบนี้กับนางไม่ได้เห่ย..ทำยังไงดีแข็งไปทั้งตัวแล้ว.."
ชายหนุ่มคิดตัดใจปลงตกหลับตาสะกดกลั้นจิตใจนอนบนเตียงนุ่มๆ สีแดงนั้นอย่างทุกข์ทรมานใจ
ร่างกายของชายหนุ่มเมื่อััเตียงความชุ่มชื่นของพลังดวงจิต มันค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในดวงจิตแก่นแท้ของเขา คล้ายๆ กับขณะที่ ชายหนุ่มกลืนกินดวงจิตแก่นแท้ของพวกอสูร
พลังมันวิ่งวนเวียนไปทั่วสรรพรางค์กายแล้วไหลกรรโชก เข้าไปในดวงจิตแก่นแท้ของชายหนุ่มมันช่างละโมบ
ตะกละตะกลามเหลือเกิน ดูดซับพลังในห้องสีชมพูนั้นอย่างบ้าคลั่ง
กริชเพชรรู้สึกเคลิบเคลิ้มลืมตัวเลิกคิดถึง เื่ร่างกายของหนิงหนิงไปหมดสิ้น เขาค่อยๆ นอนหงายลงบนเตียงแขนทั้งสองข้างกางออก ดูดซึมซับพลังสีชมพูที่ไหลรอบห้อง มันเหมือนไม่มีสิ้นสุดแม้นว่าดวงจิตแก่นแท้ของเขาจะดูดซับมันเข้าไปได้มากเพียงใด มันก็ไม่มีทีท่าเจือจางคล้ายกับว่ามันเป็พลังที่บริสุทธิ์ไม่มีวันหมดสิ้น
"กล่องสีดำนี้ช่างวิเศษจริงๆ นะ..."
หนิงหนิงนั่งมองดูชายหนุ่มตลอดร่างดวงจิตของเขา ตอนนี้ส่องประกายสีรุ้งอ่อนๆ ออกมารวมตัวเข้มข้นสีเขียวส่องสว่างขึ้นมาทันที
หญิงสาวขมวดคิ้วนางไม่เคยเห็นดวงจิตแก่นแท้ ของใครเป็แบบนี้มาก่อนเลย ตลอดระยะเวลาที่นางมีชีวิตอยู่ดวงจิตแก่นแท้ของอสูรวารีน้ำจืด จะเป็สีเขียวเพาะมีธาตุน้ำอย่างเดียว
แต่ของนายน้อยของนางกับมีเจ็ดสีมันช่างแปลกประหลาดจริงๆ ครั้งหนึ่งตอนนางไปเขตแดนของอสูรอัคคี นางเห็นอสูรอัคคีระดับแปด สู้กับคนครึ่งอสูรวารี ระดับหนึ่ง
เขาฆ่าอสูรอัคคีแล้วทิ้งดวงจิตของมันที่เป็สีแดงเพลิงไว้ เพราะว่าบอลดวงจิตแก่นแท้อสูรวารี ไม่สามารถดูดซับบอลดวงจิตแก่นแท้ของอสูรอัคคีได้ จึงจำเป็ต้องทิ้งมันไปอย่างเสียดาย
ซึ่งตอนนั้นดวงจิตแก่นแท้ของอสูรอัคคีก็เป็สีแดง หรือว่านายน้อยของนางจะสามารถดูดซับดวงจิตแก่นแท้ของพวกอสูรอัคคีได้ เพราะเขามีดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งซึ่งแปลกกว่าคนอื่น ถ้าเป็เช่นนั้นนายน้อยของนางก็เป็อสูรขั้นเทพแน่นอนในวันข้างหน้า เพราะสามารถดูดกลืนกินพลังบอลดวงจิตแก่นแท้อสูรทุกชนิดในโลกนี้ได้ หญิงสาวคิดเรื่อยเปื่อยมโนไปแบบไม่มีหลักการเท่าไหร่
แต่นางก็จะทดลองให้เขาลองดูดซับดวงจิตอสูรทุกประเภทดูในวันข้างหน้า ตอนนี้ชายหนุ่มดูดซับพลังสีชมพูเข้าไปในดวงจิตของเขาจนเต็ม ซึ่งมันเป็ดวงจิตแก่นแท้ที่ยังไร้ระดับ
ดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งของชายหนุ่มช่างใหญ่โต กว่าดวงจิตแก่นแท้ของเหล่าอสูรวารีน้ำจืดทั่วไปจริงๆ มันละโมบดูดกินพลังอย่างมากมายจนเต็ม ซึ่งจะส่งผลให้เขาสามารถ ร่ายคาถาต่อสู้ได้มากกว่าเก่าถึงสิบเท่าตัว
หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่มอย่างพิจารณาหน้าเรียวงามมีความแกร่งสมส่วนอย่างลูกผู้ชายตัวจริง สิ่งเดียวที่ผิดปกติคือเืที่ไหลซึมออกจากจมูกของเขา มันคืออะไรกันแน่ เธอตกตะลึงเหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้
"นายน้อยดูเหมือนว่าบางสิ่งบางอย่างไม่ถูกต้องนะเ้าคะ มันเหมือนมีอะไรไม่ปกติเลยเ้าค่ะนายน้อย...."
หนิงหนิงทะลึ่งพรวดลุกขึ้นนั่ง ทำให้กริชเพชรใลุกขึ้นตามหญิงสาวมองซ้ายมองขวา เหมือนหวาดระแวงเภทภัยที่จะมาถึงเขาโดยไม่รู้ตัว
"มีศัตรูหรอหนิงหนิง..มีอะไรผิดปกติรีบบอกข้าด่วน...." โลกอสูรมันช่างโหดร้าย เขาระแวดระวังตลอดเวลาั้แ่เกิด
ชายหนุ่มขยับเข้ามาจับแขนที่อวบขาวของสาวสวย หันมามองหน้านางแล้วมองดูรอบๆ ห้องอีกครั้ง ทุกอย่างปกติดีไม่มีใครอยู่ในนี้อย่างที่เขาคิดระวัง
"นายน้อยไม่ใช่อย่างนั้น ท่านก็ระวังเกินไป นี่เราอยู่ในกล่องสีดำนะเ้าคะ..มันเป็สิทธิของท่าน ใครจะเข้ามาอยู่เล่า ข้าหมายถึงเื ที่ไหลออกจากจมูกของท่านเท่านั้นที่มันไม่ปกติ
หญิงสาวหันหน้ามองชายหนุ่มที่เข้า
มากอดแขนนาง กลิ่นกายหอมจางๆ ของบุรุษเพศที่สมบูรณ์ มันกระทบจมูกนาง
หนิงหนิงรู้สึกเคลิบเคลิ้มจนต้องเอียงแก้มแนบกับศีรษะเขา เหมือนพี่สาวที่กำลังปกป้องน้องชายไม่มีผิด หัวใจเธอรู้สึกวาบหวามขึ้นมายังไงไม่รู้ มันเป็ความสุขที่ไม่เคยได้ััมาตลอดทั้งชีวิตของนาง
"อุ้ย!! ..ข้าขอโทษลืมตัวไปหน่อยกอดแขนเ้าสะแน่นเลย..." กริชเพชรสะดุ้ง รู้ตัวขึ้นอีกครั้ง เมื่อกลิ่นกายของหญิงสาวััจมูกเขา
มันหอมเย็นระรื่นเข้าไปในทรวงรู้สึกวาบหวาม พลังิญญาของนางเมื่อดูดซับพลังสีชมพูในห้องเข้าไปจนเต็มเปี่ยม กลับส่งกลิ่นหอมจางๆ ออกจากกายอย่างน่าพิศวง เขาดึงตัวออกห่างจากนางแก้ตัวแบบเขินๆ
แต่ไอ้ที่ผิดปกติมันไม่ยอมทำตามคำสั่งของเขาก็คือแก่นกายนั่นเอง เืกำเดาไหลกระฉูดออกมาอีกครั้ง เมื่อก้มลงมองอกอวบอิ่มสีชมพูของนาง เม็ดติ่งบัวที่แอบซ่อนอยู่ใต้เสื้อบางๆ มันตั้งชูชันจนเขาต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ มันแห้งผากขึ้นมาทันที
"ดวงจิตของท่านทำไม? มีเืออกได้ท่านไม่แปลกใจหรือไร..." หญิงสาวทักนายน้อยของเธอ
กริชเพชรรีบเอามือลูบจมูกมีเืกำเดาไหลซึมออกมาจริงๆ ชายหนุ่มยกคิ้วสูงขมวดเข้าหากันคิดสงสัยขึ้นมา เป็อย่างที่หนิงหนิงบอก เขาเข้ามา
ในกล่องสีดำด้วยพลังดวงจิต มันไม่น่าจะมีเืออกเหมือนกายเนื้อหนัง แต่ทำไม? เขาถึงััรู้สึกได้ว่านี่ มันเืจริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่มโนขึ้น
"จริงๆ ด้วยหนิงหนิงมันมีอะไรไม่ถูกต้องกายดวงจิตจะมีเืเนื้อได้อย่างไร...." กริชเพชรครุ่นคิดไม่เข้าใจ เขามองหน้าหญิงสาวเหมือนจะขอความเห็นจากนาง
"นายน้อยท่านลองออกไปด้านนอกดูสิว่า ถ้าออกจากกล่องดำนี้แล้ว ท่านจะสามารถสื่อสารกับข้าได้เหมือนเดิมหรือไม่.."
เพียงแค่นางบอก ความคิดของกริชเพชรก็พาดวงจิตของเขาออกไปด้านนอก ลืมตาขึ้นทันที
วูบๆ!!
"หนิงหนิงข้าออกมาอยู่ด้านนอกแล้วเ้ายังอยู่ที่เดิมหรือไม่.."
กริชเพชรรีบถามหนิงหนิงทันที เมื่อเขาออกมาจากกล่องสีดำ
"ข้ายังอยู่ในห้องสีชมพูนี้เหมือนเดิม แปลกจังท่านอยู่ด้านนอกก็ยังสื่อสารกับข้าได้..."นางพูดจบกายดวงจิตของกริชเพชร ก็ก่อร่างขึ้นข้างตัวนางอย่างเดิม
"กล่องดำนี้น่าพิศวงยิ่งนักกายดวงจิตที่อยู่ในห้อง มันกับเหมือนมีชีวิตเืเนื้อจริงๆ ...."
ชายหนุ่มพึมพำขึ้นพร้อมกับคิดถึงกล่องอยากจะลูบคลำมันดูให้ละเอียด ฉับพลันมันก็ปรากฏขึ้นบนมือของเขา กริชเพชรสะดุ้งโหยงะโขึ้นไปนั่งบนเตียงอย่างลืมตัว
"ผีหลอกแล้วหนิงหนิงกล่องสีดำยังอยู่ในถุงนิมิตข้าเลย มันออกมาอยู่บนมือนี้แล้วพวกเราอยู่ที่ไหนกันแน่...."
หนิงหนิงก็ตกตะลึงเหมือนกัน มันเป็สิ่งที่น่าพิศวงจนเธอต้องอ้าปากค้าง
"แล้วพวกเราไม่ได้อยู่ในกล่องสีดำเหรอเป็ไปไม่ได้ เห็นอยู่ชัดๆ ว่าท่านเข้าออกกล่องสีดำได้อย่างใจนึก นายน้อยท่านลองเข้าไปในกล่องสีดำ ที่อยู่ในมือท่านอีกครั้งหนึ่งจะได้หรือไม่...."
กริชเพชรกำกล่องสีดำไว้ในมือใช้ความคิดอย่างหนัก มันเป็เื่แปลกสำหรับเขาสุดๆ เขาอยู่ในกล่องสีดำและออกไปข้างนอกเหมือนอยู่ในถ้ำที่เขาเข้ามาครั้งแรก
และพอมาอยู่ในห้องสีชมพูหนิงหนิงก็อยู่ที่นี่แล้ว กล่องสีดำที่อยู่ในมือมันปรากฏขึ้นมาอีกได้ยังไง ชายหนุ่มงงสุดๆ เขาพิจารณาคิดอยู่สักครู่ด้วยความอยากรู้ จึงตัดสินใจส่งดวงจิตเข้าไปในกล่องนั้นอีกครั้ง
วูบๆ!!
หนิงหนิงเห็นร่างกายชายหนุ่มหายวับไปกับตาสักพักหนึ่งก็เลือนรางจนหมดสิ้น ไม่ถึงอึดใจก็ปรากฏร่างของกริชเพชรขึ้นมาอย่างเก่า ทั้งสองมองตากันอย่างตกตะลึง
"นายน้อยพวกเราอยู่ในกล่องสีดำจริงๆ ร่างกายของท่านเข้ามาทั้งเืเนื้อเป็อีกร่างหนึ่ง อุปกรณ์ทั้งหมดแม้แต่ถุงนิมิตก็เป็ของจริงกล่องสีดำที่อยู่ในมือท่านนี้ก็เป็กล่องเดิม พวกเราอยู่ในกล่องของท่านทั้งๆ ที่อีกกายหนึ่งก็ยังอยู่ด้านนอกนั่น มันช่างเป็กล่องที่น่าพิศวงพิกลจริงๆ ..."
หญิงสาวพยายามอธิบายในสิ่งที่เกิดขึ้นกริชเพชรก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่านาง คิดได้ถูก ต้องเขาลองเข้าออกกล่องสีดำหลายหน
เมื่อออกไปก็อยู่ในถ้ำเมื่อเข้ามาก็อยู่ในห้องสีชมพู เมื่อเข้าไปในกล่องสีดำที่อยู่ในมือ กริชเพชรกลับมาปรากฏตัวยืนอยู่ในห้องข้างหนิงหนิงอย่างเก่า มันช่างน่าอัศจรรย์ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ
"หนิงหนิงข้าว่ากล่องสีดำนี้ต้องมีอะไรที่น่าพิศวงให้เราค้นหาแน่ พวกเราสำรวจดูอีกครั้งดีหรือไม่ กายที่สองของข้าที่อยู่ในนี้ มันมีเืเนื้อจริงๆ นะข้าไม่อยากเชื่อเลย มันเป็อะไรที่อัศจรรย์ใจมากๆ "
เขามโนนึกถึงหนังฝรั่งเื่จูแมนจี้ ที่เคยดูหรือมีอีกโลกหนึ่งซ่อนอยู่ในกล่องสีดำนี้
หนิงหนิงพยักหน้ารับทั้งสองพากันเดินสำรวจในห้องอย่างละเอียด มันเป็ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ไม่ใหญ่มาก ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย มันก็แค่ห้องโล่งๆ อบอุ่นด้วยไอสีชมพูอ่อนๆ บางๆ เท่านั้น ซึ่งทั้งสองก็รู้ดีอยู่แล้วว่าไอทั้งหมดนี้ มันช่วยเพิ่มพลังดวงจิตแก่นแท้ที่เหือดหายไปให้เต็มเท่านั้นเอง
หลังจากที่กริชเพชรพยายามค้นหาเบาะแสเป็เวลานาน ทั้งสองก็หมดปัญญาหาอะไรที่เป็ช่องทางออกไปที่อื่นได้ นอกจากกริชเพชรจะออกไปในถ้ำได้เท่านั้นเอง มันไม่มีอะไรที่พิเศษยังกับกล่องจูแมนจี้ที่เขาคาดคิดไว้ในใจ ชายหนุ่มมีความรู้สึกว่า เหมือนเล่นเกมส์แล้วพบทางตันไขปริศนาไม่ออก สุดท้ายกริชเพชรก็กลับขึ้นไปนอนหงายหลังอยู่บนเตียงอย่างเก่า
ชายหนุ่มนอนลงหลับตาพยายามใช้ความคิด ว่าในห้องนี้มันมีอะไรที่พิเศษหรือผิดปกติ ที่เขายังไม่ได้ค้นหาความเป็นักโบราณคดี มันยิ่งยั่วยุเขาให้ค้นหาในสิ่งที่เหนือธรรมชาติในห้องสีชมพูนี้ ความพิเศษของมันต้องไม่ใช่แค่ฟื้นฟูพลังจิติญญาเท่านั้นแน่ๆ ถ้ากล่องนี้เป็กล่องระดับเทพมันต้องมีอะไรที่เป็ความลับซ่อนเร้นไว้อย่างแน่นอน
..........................................................................................................................................................
15K
