Rust....ปัดราคะ! NC++

บทที่ 50 สมรภูมิสยบปราณกระบี่

เศษแก้วกระจกใสแตกร้าวจำนวนมหาศาลจากแผ่นหลังคาและบานหน้าต่างของเรือนกระจกเพาะชำตากอากาศยังคงร่วงหล่นลงมากระทบพื้นไม้กระดานและแปลงเพาะปลูกด้านล่างเสียงดังคลิ้งๆ สะท้อนสลับกังวานระยิบระยับ หยาดน้ำฝนเย็นเยือกสาดเทกระหน่ำเข้ามาภายในอาคารผ่านช่องกระจกที่พังยับเยิน ผสมปนเปกับกระแสลมพายุหมุนภายนอกที่หอบพัดพัดโบกโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่ง ส่งผลให้อากาศภายในเรือนกระจกที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นคราวน้ำรักปนไออุ่นตัณหาอันเร่าร้อนปานเปลวไฟร้อนระเบิดประทุหนักหน่วงของหลิวหยางและกวนเยว่ 

เปลี่ยนสภาพเป็นความหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจในพริบตา กลิ่นคาวรักอุ่นๆ และกลิ่นกายสาวหนุ่มหอมระเหยบัดนี้ลอยคละคลุ้งกวัดแกว่งเข้าปะทะกับมวลลมปราณแช่แข็งเย็นจัดที่แผ่คลุมโดยรอบ ทิ้งให้ร่างเปลือยเปล่าทาบทับชุ่มเหงื่อที่ไร้สติสัมปชัญญะของคนทั้งสองนอนกอดก่ายซบหน้าแอบอิงแอบกันอยู่ใต้ผ้าคลุมกระสอบปุ๋ยหนาบนโต๊ะไม้อันเปียกแฉะดินเพาะปลูก หมดสิ้นการรับรู้เรื่องราวการต่อสู้ใดๆ ในค่ำคืนนี้

ตรงหน้าของพวกเขา เงาร่างสูงใหญ่สง่างามยืนหยัดเนี้ยบในชุดเสื้อสูทสากลสีดำสนิทของ *เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เคร้ง!*

เสี้ยววินาทีถัดมา ทั้งคงเสวียนและซีซีต่างพุ่งทะยานร่างเข้าหากันรวดเร็วปานอัสนีบาตสองขั้วแล่นตัดสลับ คมกระบี่เหมันต์โบราณและกระบี่บุปผาเยือกแข็งปะทะชนกันเสียงดังสนั่นหวั่นไหวสะท้านเลื่อนลั่นดงไผ่และผืนดินชานเมืองปักกิ่ง ประกายไฟสีฟ้าใสของมวลพลังเย็นจัดและสีชมพูทองของปราณมารราคะระเบิดแตกกระจายสาดแสงสว่างจ้าเป็นลูกไฟสลับไปมา ฉีกม่านน้ำฝนที่ตกลงมาหนาแน่นให้กลายเป็นไอน้ำพวยพุ่งพัดวน คลื่นแรงอัดจากกระแทกปราณกระบี่แผ่ทะยานรอบด้าน 

กวาดทำลายโครงเหล็กและแผ่นหน้าต่างกระจกเรือนกระจกส่วนที่เหลือให้ระเบิดแตกกระจายหล่นลงมาปานสายฝนเศษแก้วระยิบระยับปนหยาดน้ำฝน คมกระบี่ของเว่ยคงเสวียนตวัดฟาดฟันรุกคืบเฉือนผ่ามวลอากาศอย่างรวดเร็วและดุดันดั่งพายุหิมะถล่มทลายจากยอดเขาหิมะพันปี ตวัดดาบแช่แข็งเฉือนอากาศกลั่นหยดน้ำฝนรอบตัวให้กลายเป็นเข็มน้ำแข็งพุ่งจู่โจมแทงร่างกึ่งกายหยาบของซีซีอย่างโหดเหี้ยมไร้ความปราณีใดๆ 

ทว่าซีซีที่บัดนี้ครอบครองร่างกายมายากึ่งหยาบจำเลงสมบูรณ์แบบขีดสุดจากการดูดรับแต้มพลังงาน LP ก้อนใหญ่จากคู่รักในเรือนกระจก ได้โคจรพลังวิชาสูงสุด อาณาเขตเทวะราคะ แผ่ขยายมวลออร่าสีชมพูทองล้อมกรอบเรือนเพาะชำตากอากาศทั้งระบบ ท่วงท่าการขยับเท้าเบี่ยงกายก้าวหลบหลีกและตวัดกระบี่ปัดป้องพลังของเธอนั้นชดช้อยพริ้วไหว อ่อนช้อยปนความเซ็กซี่เย้ายวนใจดั่งนางอัปสรราคะร่ายรำกล่อมตัณหา ทุกครั้งที่ตัวกระบี่ทั้งสองเล่มสัมผัสเสียดสีกัน 

ซีซีจะสะบัดปล่อยละอองฟีโรโมนกลิ่นดอกท้อเสน่หารสหวานเข้มข้นฟุ้งกระจายเข้าปะทะกับใบหน้าและจมูกของคงเสวียนอย่างจัง ปั่นป่วนจิตกระบี่และความแน่วแน่ในความแค้นของชายหนุ่มให้ไหวเอนสับสน ภาพความรักความหลังอันสุดรัญจวนวาบหวามวาบกลับเข้ามาฉายซ้ำในดวงจิตของคงเสวียนบีบครั้นหัวใจกามารมณ์ให้เต้นระรัวและหายใจสั่นพร่า หายใจไม่ทั่วท้องจนลมปราณเย็นถดถอยรือ ซีซี ร่างจำเลงกึ่งหยาบสมบูรณ์แบบด้วยจิตสังหารและความแค้นฝังลึกจากชาติปางก่อนอย่างยากจะควบคุมอารมณ์

"นางมารราคะ... ในที่สุดข้าก็จับกลิ่นอายตัณหาของเจ้าได้คาหนังคาเขา ชาติก่อนเจ้าล่อลวงหลอกข้าจนหลงใหลในความเสียวซ่านและละทิ้งหน้าที่ธรรมะสำนักกระบี่ขาว ชาตินี้เจ้ายังกล้าใช้แอปบงการและมอมเมาผู้คนสร้างกิเลสตัณหาอันโสมมป่าเถื่อนในโลกปัจจุบันนี้อีก วันนี้กระบี่เหมันต์ของข้าจะสะบั้นวิญญาณและตัดปราณราคะชั่วช้าของเจ้าให้ขาดสูญสลายไปชั่วนิรันดร์!" เว่ยคงเสวียนคำรามเสียงต่ำดังก้องสะท้านเรือนกระจกจนบานหน้าต่างกระจกด้านข้างสั่นสะเทือนร้าวรวดเพิ่มขึ้น

ซีซียืนแย้มยิ้มหวานยั่วยวนชดช้อย ดึงดูดสายตาอย่างประณีต สองมือเรียวบางของเธอกุมกระชับด้าม "กระบี่บุปผาเยือกแข็ง" ที่ทอแสงรัศมีประกายสีชมพูครามสลักลวดลายดอกท้อสีแดงอมชมพูสว่างไสว ออร่าร้อนอุ่นรักและออร่าปราณกระบี่เย็นสายราคะที่ผสานกันสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์หมุนเวียนล้อมรอบเรือนร่างระหงสะคราญตา ปัดเป่าคลื่นไอเย็นสังหารของคงเสวียนให้สลายตัวกลายเป็นไอระเหยหอมละมุนต้านทานความหนาวเหน็บได้อย่างวิเศษสุด

"เว่ยคงเสวียน... จอมยุทธ์คุณธรรมจอมปลอมผู้ไร้หัวใจ เจ้าอ้างธรรมะเพื่อปกปิดความเย็นชาและปฏิเสธรักแท้ ชาติก่อนเจ้าแทงกระบี่เหมันต์ปักอกข้าตายอนาถคาผาดอกท้อเพื่อพิสูจน์ความจงรักภักดีต่อสำนักกระบี่ขาว ทั้ง ๆ ที่พวกเราเคยร่วมนอนกอดเสพสุขสมสู่กันใต้แสงจันทร์ เจ้าเลือกทรยศรักข้าเพื่อคุณธรรมจอมปลอม แต่บัดนี้ข้าได้ขัดเกลาวิชาประจุแอปราคะกามารมณ์จนบรรลุขีดขั้นไร้พ่ายแล้ว คืนนี้จะเป็นวันตัดสินชะตาของเจ้า และกระบี่ของข้าจะชำระหนี้แค้นละลายความหนาวเย็นของเจ้าเอง!" ซีซีกล่าวตอบกลับเสียงหวานกระเส่าพร่าแต่เปี่ยมไปด้วยลมปราณแกร่งกล้าส่งสัญญาณปะทะ

*เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!*

เสี้ยววินาทีถัดมา ทั้งคงเสวียนและซีซีต่างพุ่งทะยานร่างเข้าหากันรวดเร็วปานประกายแสง คมกระบี่ทั้งสองเล่มเข้าปะทะชนกันดังกึกก้องสะท้านเลื่อนลั่นป่าไผ่ชานเมือง ประกายไฟสีฟ้าเหมันต์และสีชมพูราคะระเบิดปะทุสาดแสงสว่างวาบฉีกม่านน้ำฝนที่ตกลงมา คลื่นแรงกระแทกจากปราณยุทธ์แผ่ขยายกวาดทำลายบานกระจกและหลังคาเรือนกระจกส่วนที่เหลือจนระเบิดแหลกสะบั้นหลุดลอย คมกระบี่ของคงเสวียนตวัดรุกคืบเฉือนผ่าอากาศอย่างรวดเร็วดุดันดั่งพายุหิมะถล่มทลาย เข็มปราณน้ำแข็งแหลมคมนับร้อยพวยพุ่งจู่โจมร่างมายากึ่งหยาบของซีซีหวังเผด็จศึก

ทว่าซีซีที่บัดนี้มีร่างกายกึ่งหยาบจำเลงสมบูรณ์แบบจากการแฮกปั๊มแต้ม LP ของแอปโคจรพลังวิชา อาณาเขตเทวะราคะ ปล่อยออร่าสีชมพูเข้มเข้าล้อมรอบเรือนกระจก ท่วงท่าการขยับก้าวหลบหลีกและสะบัดป้องกระบี่ของเธอมันชดช้อยพริ้วไหวปนความเซ็กซี่เย้ายวนดั่งนางฟ้าสวรรค์ร่ายรำกล่อมตัณหา ทุกครั้งที่ดาบปะทะกัน ซีซีจะสะบัดปล่อยละอองฟีโรโมนเสน่หากลิ่นดอกท้อเข้มข้นฟุ้งกระจายปะทะใบหน้าและจมูกของคงเสวียน บิดปั่นจิตกระบี่และความแน่วแน่ของชายหนุ่มให้เอนเอียงวุ่นวาย ภาพอดีตชาติอันรัญจวนใจสะกดจิตใต้สำนึกกามารมณ์ปะทุอกจนหัวใจเขาเกร็งสั่นสะท้านลมหายใจสั่นพร่า

*เคร้ง! เคร้ง! ฉับ!*

เว่ยคงเสวียนสะดุดจังหวะ ลมปราณเย็นแช่แข็งสั่นสะเทือนชะงักงันชั่วขณะ ซีซีไม่ปล่อยโอกาสทองให้หลุดมือ เธอแย้มยิ้มเสน่หายั่วยวน โคจรปราณราคะขั้นสูงสุด ส่งไปที่คมดาบกระบี่บุปผาเยือกแข็งจนทอแสงประกายสีชมพูทองร้อนระอุเจิดจ้ากลบกลืนความเย็นทั้งหมด เธอตวัดกระบี่ฟันเฉือนสลักรอยผ่านกลางใบดาบเหล็กแช่แข็งของคงเสวียนอย่างรวดเร็วและแม่นยำดุจจับวาง

*เพล้ง!*

เสียงโลหะหักสะบั้นดังลั่นลนลาน ใบกระบี่เหมันต์โบราณของคงเสวียนขาดสะบั้นสลายเป็นเศษเหล็กน้ำแข็งร่วงระเบิดเกลื่อนพื้นดิน ชายหนุ่มสูทดำเบิกตากว้างตระหนกตกใจสุดขีด ลมปราณเหมันต์เย็นแช่แข็งในกายสะท้อนกลับกระแทกตีเข้าสู่จุดตันเถียนหัวอกจนเขากระอักเลือดอุ่นสีแดงสดไหลล้นพ่นออกมาจากริมฝีปาก ร่างสูงทรุดเข่าขวาลงกับพื้นดินอย่างบอบช้ำสะท้านและไร้เรี่ยวแรงต้านทาน

ซีซีก้าวเท้าเรียวสวยชดช้อยประชิดตัวคงเสวียน ชูกล้องมือถือสมาร์ทโฟนที่หน้าจอแอป Rust เปล่งแสงรัศมีสีชมพูเข้มสะกดจิตระดับสูงสุด จ่อเข้าหน้าผากของจอมกระบี่แกร่ง แสงสีชมพูเข้มสว่างวาบแผ่ซ่านแทรกซึมเข้าสู่ระบบดวงตาและระบบประสาทสั่งการสมองของคงเสวียนทันที ลบเลือนข้อมูลการตรวจจับคลื่นสัญญาณแอป ความจำเกี่ยวกับการแฮกรถไฮเปอร์คาร์ ข้อมูลวิชากระบี่ที่หายไป รวมถึงตัวตนร่างจิตของซีซีในชาติปัจจุบันนี้จนสิ้นสูญหมดสิ้นชั่วคราว

"ลืมเลือนวิญญาณราคะและแอปพลิเคชันนี้ไปซะคงเสวียน... ชาตินี้เจ้าจะไม่มีทางจับร่องรอยข้าได้อีก" ซีซีกระซิบเสียงหวานกระเส่ายั่วยวนชิดริมหูเขา

คงเสวียนดวงตาพร่ามัวขาวโพลนสะสม ลมปราณในกายสลายดับสติหลุดลอย ร่างสูงใหญ่ล้มพับทรุดลงหมดสติบอบช้ำบนเศษกระจก ทันใดนั้น บอดี้การ์ดสูทดำตระกูลเว่ยที่เฝ้ารอบอกฟาร์มห้าหกคนรีบถลันตัวพังซากกระจกเข้ามาขวางหน้า ประคองร่างนายท่านของตนหลบหนีถอยร่นออกไปท่ามกลางสายฝนอย่างลนลานหวั่นเกรงพ่ายแพ้

ซีซีลดกระบี่ในมือลง ก่อนที่ตัวกระบี่สะกดและร่างจิตมายากายหยาบของเธอจะค่อยๆ สลายตัวสลายร่างกลายเป็นกลุ่มละอองหมอกสีชมพูทองบางเบาปลิวละลิ่วหายตัวไปตามลมฝนพายุ คืนสู่ร่างจริงของเธอที่ลืมตาสะดุ้งตื่นขึ้นบนเตียงสปาในบ้านไร่หลังเล็ก ร่างกายของเธอนิ่มนวลเปียกโชกไปด้วยเม็ดเหงื่ออุ่น คราบน้ำรักสวาทไหลเปียกเกร็งง่ามขาเรียวสวยยาวจนชุ่มโชกฟูกที่นอน ซีซีลูบไล้หน้าอกอวบและสะโพกกลมของตนเองเบาๆ 

พลางหยิบมือถือขึ้นตรวจสอบแต้มสะสม 28,000 LP ที่ปลอดภัยและระดับวิชากระบี่สมบูรณ์แบบในมือถือ เธอยิ้มหวานสะใจกับชัยชนะอันงดงามท่ามกลางสายฝนชานเมืองปักกิ่งที่เริ่มขาดสายและแสงแดดเช้าสีทองที่เริ่มขับไล่ความมืดมิดรอบทิวเขา ท้องฟ้ายามเช้าเริ่มสว่างไสวเป็นสีประกายส้มทองงดงามดั่งการเริ่มต้นใหม่ ซีซีรู้ดีว่าการลบความทรงจำของคงเสวียนครั้งนี้อาจจะเป็นเพียงการซื้อเวลาชั่วคราวเท่านั้น ทว่าด้วยพลังราคะระดับสูงและวิชากระบี่สยบมารที่เธอขัดเกลาจนสมบูรณ์แบบ มันทำให้เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับศัตรูทุกรูปแบบในโลกยุคปัจจุบันนี้โดยไม่มีความหวาดกลัวอีกต่อไป เธอลูบไล้โทรศัพท์มือถือในมือด้วยความทะนงและแววตาที่เป็นประกายระยิบระยับ พร้อมที่จะก้าวเดินต่อในแผนการเก็บแต้มความเสียวซ่านและฟื้นคืนร่างสมบูรณ์แบบอย่างไม่หยุดยั้ง...

---