วันหนึ่งผมนั้นได้หาหนังสือศิลปะการต่อสู้อ่านเพื่อศึกษาเเต่ผมนั้นดันเห็นหนังสือหน้าตาเเปลกๆที่เขียนเขียนว่า Lern(การเรียนรู้)เื่จะพูดถึงเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ชื่อว่าทัด ซาราน เเต่เรียกง่ายๆว่าทัดเค้านั้นเป็อายุ16ปีสูง174นํ้หนัก60กรุ๊ปเืO เป็คนสวมส่วนมี
ดวงตาสีดำมืดเหมือนด่างคํ่าคืนที่ไม่มีพระจันทร์ ทัดนั้นเป็เด็กที่ไม่ค่อยได้รับความสนใจไม่คอยโดดเด่นทั้ง
เื่กีฬาเเละเื่เรียน การเรียนของเค้านั้นก็ไม่ได้เเย่เเละไม่ได้ดีอะไรเเต่ก็ไม่เคยสอบตกเื่กีฬาก็เหมือนกันไม่ได้เล่นกีฬาอะไรเก่งเป็พิเศษเเต่ก็เล่นได้กีฬา
เเทบทุกชนิด เค้าจึงมีความคิดว่าอยากจะมีจุดเด่นของตนเองสักด้านนึงจึงได้ไปศึกษาวิชาต่อสู้โบราณ เเต่ในขนาดที่กำลังหาสมุดวิชาต่อสู้โบราณนั้นในห้องสมุดที่โรงเรียน เอ๊ะเจอหนังสือหน้าตาเเปลกๆได้เขียนคำว่าLern (เรียนรู้) ด้วยความสงสัยเเละไม่เคยเห็นหนังสือหน้าตาเเบบนี้มาก่อนก็ลองเปิดดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น เเละเเล้วเื่ราวบทใหม่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น
"ทัดนั้นได้หมดสติลง หลังจากที่ได้เปิดสมุดเล่มนั้นเค้าตื่นอยู่ในป่าเเห่งหนึ่งโดยรอบๆพื้นที่นี่เต็มไปด้วยอัก
ขระเเปลกๆเต็มไปหมดเอ๊ะนี่มันอักขระบ้าอะไรกันเนี่ย
ลองเดินสำรวจดูดีกว่าทำไมในป่านั้นมีสัตว์เเปลกๆเต็มไปหมด ตอนนี้ชั้นนั้นมีทั้งความรู้สึกกลัวเเล้วก็ตื่นเต้น!!!เต็มไปหมด เออกจากป่านี่ดีกว่า อะอาเห็นทาง
ออกเเล้วเอ๊ะเเถวๆนี้มีหมู่บ้านอยู่ด้วยงั้นเหรอเนี่ยเเต่หมู่บ้านนี้ดูไม่ค่อยใหญ่เท่าไหร่เเฮะในหมู่บ้านนี้ดูเเล้วไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่เเฮะโหคนพวกนี้ใส่ขุดเกราะกับถืออาวุทเพียบเลยเค้าไปทำอะไรกันมานะ ในขณะที่เดินไปบ่นพึมพามก็ได้เดินไปชนกับคุณลุงคนหนึ่ง "ขอโทษครับผมไม่ได้ตั้งใจเมื่อกี้ผมไม่ทันได้มองทางน่ะยกโทษให้ผมด้วยนะครับ
"เเล้วลุงเค้าก็ได้ตะครอกใส่เดินไม่ดูทางเลยนะระวังหน่อยสิเดี๋ยวก็ตึ้บสะหรอกไอ่หนุ่ม สักพักคุณลุงก็ได้ดูการเเต่งกายของทัดเเล้วถามว่ามาจากไหนชั้นไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย
"ทัด ผมไม่ใช่คนเเถวนี้หรอกลุงลุุงเห็นว่าน่าสนใจลุงเลยเเนะนำตัวไป ว่า "เเม๊ก สมิธ เป็ชายเเก่อายุราวไปสัก50-60ปีได้มีผมสีขาวมีผมที่ยาวเเต่มัดผมไว้ในตาสีฟ้าราวกับทะเลสาบสูงประมาณ180กว่าๆเเละทัดก็ได้บอกชื่อของตัวเองไป "ทัด ซาราน
"คุณลุงเเม๊กได้ถามทัดว่าเป็ใครมาจากไหนไมคุ้นหน้าคุ้นตาเลยนะ"ทัดนั้นก็บอกไปว่าผมก็ไม่รู้ว่ามาอยู่ที่นได้ยังผมมาจากประเทศไทย ลุงเเม๊กเลยเเปลกใจเเละทำหน้างงเพราะไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน เเละคุณลุงเเม๊กก็เสนใจในตัวทัดมากขึ้นเลยถามทัดไปว่าทัดนาย มีพลังอะไรรึเปล่าทัดก็รู้สึกเเปลกเเละทำถ้าใเเละหน้างงเหมือนทำข้อสอบไม่ได้เพราะไม่รู้ว่าพูดถึงเื่พลังอะไร
"พลังในโลกนี้นั้นคนในโลกนี้10เปอร์เซ็นเกิดมาพร้อมพลังอยู่เเล้วเเต่ถ้าไม่มีก็สามรถฝึกได้เเต่จะพัฒนาได้ช้ากว่าคนที่มีพลังตั้งเเต่เกิด"
"ทัดก็เลยบอกกลับไปว่าไม่รู้จักพลังอะไรทั้งนั้นเเหละด้วยความขี้สงสัยของลุงเเม๊กเเละทำหน้าเเปลกใจเพราะไม่คิดว่าจะไท่รู่เเม้กระทั่งเื่พื้นฐานเเบบนี้เลยชวนทัดไปบอกว่าเเถวๆนี้มีที่วัดพลังได้อยู่จึงพาทัดไปที่ร้านเเห่งหนึ่งร้านนั้นมีอุปกรณ์ต่างๆมากมายเพียบราวกับด่างของในเกมเพียบ เเต่ที่"ลุงเเม๊กพามาไม่ใช่เื่นั้นเพราะในร้านนนี้มีที่ลูกเเก้วเวทวัดพลังอยู่เพราะว่าบางคนเกิดมาเเล้วมีพลังอยู่เเล้วเเต่ไม่รู้ตัวก็มีมากมายเลยมีเ้าลูกเเก้ววัดพลังนี้ขึ้นมาลุงเเม๊กเลยให้ทัดก็เข้าไปวัดดูตามที่ลุงเเม๊กบอกเเต่ผลที่ได้คือ
" ไม่ทราบ ไม่ทราบ ไม่ทราบ ไม่ทราบ"
มันเลยทำให้"ลุงเเม๊กนั้นใเป็อย่างมากเพราะไม่เคยมใครวัดลูกเเก้วนี้เเล้วไม่ทราบมาก่อนเลยทำให้สนใจในตัวทัดมากยิ่งขึ้นเลยเอ่ยปากชวนทัดไปอยู่ด้วยกันสัก่หนึ่ง่
"ทัดทำหน้าลังเลเเล้วตอบตกลงเพราะไม่รู้วาจะไปค้างคืนที่ไหนตอนนี้ไปถึงบ้านลุงเเม๊กนั้นทัดก็ช๊อคนิดนึง เพราะว่าบ้านของลุงเเม๊กนั้นเป็โรงฝึกเก่าๆเหมือนอย่างที่กับเทคอนโด้ในญี่ปุ่นเลยทัดเลยถามไปว่าลุงเคยมีสำนักเหรอ
"ลุงเเม๊ก เเค่เคยมีน่ะ เพราะว่าลุงสมัยหนุ่มๆเคยเป็นักสู้มือเปล่าเมื่อสมัยสัก20-30ปีก่อน
" ทัดทำหน้าสนใจเเล้วดีใจเพราะสนใจเื่ศิลปะต่อสู้อยู่เเล้วเเล้วอยากลองฝึกดูเลยถามกับลุงเเม๊กว่าช่วยสอนผมหน่อยจะได้มั้ยครับ
"ลุงเเม๊กเลยช๊อคไปชั่วขณะ(ประมาณ3-5วิ)เพราะว่าสมัยนี้ไม่ทีใครอยากเรียนวิชาต่อสู้มือเปล่าอยู่เเล้วเพราะว่าเสียเปรียบในการต่อสู้มากเพราะสมัยนี้มีทั้งอาวุทมากมายเเละก็พลังที่คนนั้นมีมาอยู่เเล้วอีก ลุงเเม๊กก็ยิ้มมาที่ทัดเเล้วก็บอกว่าได้สิเธอสามรถอยากเรียนรู้เทุกอย่างเท่าไหร่ก็ได้จากชั้นี้ ชั้นจะสอนให้เธอความรู้สึกของลุงเเม๊กตอนนี้คงจะอิ่มล้นไปทั้งหัวใจเพราะว่าไม่รู้จะได้ยินคำนี้อีกมั้ยในชีวิตนี้ เเละนี่ยังเป็จุดเริ่มต้นเล็กๆของทัดอีกด้วย
.................................................
1K
