บทที่4
บทที่4“ข้าก็อยากรู้เช่นนั้นกัน แต่ตามข้อมูลที่ข้าค่อยไปหาทุกคืน ข้าได้ยินว่ามีโอสถที่จะถอนพิษมันได้อยู่ในนิกายโบกธงแดง ข้ามันแปลกๆนะท่านว่าเช่นใด”โกหวังกล่าวถามออกมาด้วยสีหน้าเย็นชา เมื่อราชินีได้ยินก็ระเบิดพลังปราณความร้อนออกมาสั่นสะเทือนทุกอย่างด้วยความโกรธ“พวกนิกายโบกธงแดงจะต้องตาย”“แล้วท่านจะทำสิ่งใดได้ในเมื่อท่านมีพลังระดับจอมทัพเท่ากับประมุขนิกายโบกธงแดง และเขายังอยู่ในระดับจอมทัพมานานกว่าท่านด้วย ตอนนี้อาจจะขั้นที่สองไม่ก็สามไปแล้ว”โกหวังกล่าวถามออกมาเมื่อราชินีได้ยินก็ยิ่งโกรธขึ้นไปอีก โกหวังปรากฏตัวเข้ามาใช้พลังของเขาปกป้องถิงถิงเอาไว้“ท่านจะสังหารนางก่อนพวกเขาเสียอีก”“ลูกถิงแม่ขอโทษ”เมื่อราชินีได้ยินก็จ้องมองไปที่ถิงถิงที่กำลังหายใจไม่ออกและผิวเริ่มแดงจากความร้อน นางจึงสลายพลังออกมาและกล่าวออกมาเบาๆ ถิงถิงเพียงแค่ยิ้มให้กับแม่ของนางและสั่นด้วยความกลัว“ตอนนี้ข้าไม่มีทางเลือกเลย เจ้ามีนามว่าโกหวังซินะ เจ้ามีความคิดใดบางที่จะช่วยพวกเราได้”“ไม่ยากเลย ก็ให้ข้าลอบเข้าไปเอาโอสถนั้นออกมาก็เท่านั้น”โกหวังกล่าวตอบเมื่อทุกคนได้ยินก็สับสน ราชินีพุ่งเข้าหาโกหวังและพยายามที่จะโจมตีเขาแต่พริบตาราวกับการโจมตีนั้นทะลุผ่านร่างกายของโกหวังไป ในตอนนี้โกหวังปรากฏตัวเข้ามายืนที่ทุ้มดอกไม้พิชิตใจ และมองกลับมาที่ทุกคนด้วยรอยยิ้มบนหน้า เส้นผมปลิวไสวไปตามอากาศ ภาพนี้สร้างความความรุนทางจิตใจให้กับหญิงสาวหลายคน ถิงถิงดวงตาของนางกลายเป็นรูปหัวใจไปเสียแล้ว“เจ้ารวดเร็วมาก และยังไม่มีเสียงฝีเท้าเลย ทักษะ หมื่นมายา ซินะ ข้าไม่คิดว่าเจ้าที่อายุน้อยจะฝึกฝนมันในระดับเชี่ยวชาญเช่นนี้ได้”“ไม่เลยท่านแม่ เขาใช้เวลาฝึกฝนถึงระดับนี้เพียงแค่ครึ่งวันเท่านั้น”ถิงถิงกล่าวออกมาทันทีเมื่อได้ยินคำกล่าวของราชินี เมื่อราชินีได้ยินก็แสดงท่าทีประหลาดใจ ลูกสาวของนางไม่เคยโกหกนางนั้นแสดงว่าคำกล่าวนั้นคือเรื่องจริง โกหวังสามารถฝึกฝนทักษะระดับพิภพขั้นสูงถึงระดับเชี่ยวชาญในเวลาเพียงแค่ครึ่งวัน“ข้าอยากเห็นกับตา ฝึกฝนทักษะนี้ให้ข้าได้เห็น มันคือทักษะ ดรรชนีพิชิต ทักษะระดับพิภพขั้นสูงเช่นกัน ข้าให้เวลาเจ้าครึ่งวันฝึกฝนมันต่อหน้าข้าให้สมบูรณ์ในระดับเชี่ยวชาญ”“ตอนนี้ก็ได้เสียเวลา”โกหวังตอบและรับตำราจากราชินีหลังจากอ่านเสร็จก็เริ่มเคลื่อนไหวมือซ้ายไขว้หลังและมือขวาขยับไปมาอย่างรวดเร็ว มันค่อยๆแทงออกไปด้านหน้าอย่างช้าๆ ทักษะ ดรรชนีพิชิตนั้นแบ่งออกเป็นสามบท บทแรก ทลายภูผา บทที่สอง แหวกนภา บทที่สามพิชิตโลกา โกหวังค่อยๆฝึกฝนมันอย่างช้าๆ“เขาเริ่มมันแล้ว ความผิดพลาดทั้งหมดถูกแสดงออกมา และค่อยๆหายไป”สิ้นเสียงของถิงถิงทุกคนที่กำลังหัวเราะอย่างดูถูกในท่าทีแปลกของโกหวังก็เริ่มหยุดลงและจ้องมองไปที่โกหวังที่กำลังเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว บทแรกผ่านไป บทที่สองผ่านไปและเข้าสุ่บทที่สาม ทุกการโจมตีของโกหวังเต็มไปด้วยพลัง ความน่าเกรงขามเริ่มปรากฏ ระดับของโกหวังพุ่งทะยานทักษะเริ่มสมบูรณ์ โกหวังแทงนิ้วออกไปด้านหน้าด้วยความรวดเร็วจนคนทั่วไปไม่สามารถที่จะมองได้เห็นอีกแล้ว แม้ทั่วร่างกายจะเต็มไปด้วยเหงื่อ แต่รอยยิ้มของโกหวังค่อยๆปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ“เรียบร้อย”โกหวังพึมพำมออกมาก่อนที่การโจมตีสุดท้ายจะถูกปลดปล่อย ลำแสงพลังปราณพุ่งออกไปทะลวงผ่านม่านพลังที่ป้องกันตำหนักของราชินี รอยยิ้มของโกหวังขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะเล็กน้อย“ข้าใช้เวลาเพียงแค่สามชั่วโมงเท่านั้น ทักษะก้าวย่าง อย่าง หมื่นมายา นั้นซับซ้อนยากกว่านี้เยอะ”“ดี เช่นนั้นข้าจะมอบรางวัลให้เจ้า ในเมื่อสมบัติอย่าง มีดเงาทมิฬนั้นอยู่กับเจ้า ข้าจะมอบทักษะระดับพิภพขั้นสูงอีกเล่มให้กับเจ้า มันมีนามว่า เงาสังหาร และรางวัลอีกอยากเมื่อเจ้าทำงานลอบนำโอสถออกมาได้สำเร็จ ข้าจะมอบมันให้ข้ากับมือ”ราชินีกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง และโยนตำราเล่มหนึ่งให้กับโกหวัง เมื่อโกหวังได้ยินก็มุมปากกระตุก“เจ้าหญิงน้อยของข้าไม่ได้กล่าวกับท่านหรือว่าข้าถนัดศาสตราวุธ คันธนู มากกว่ามีดสั้น”“คันธนูหรือ เจ้าไม่ได้ถนัดการใช้มีดสั้นหรอกหรือ เอาเถอะข้าไมได้มีทักษะธนูมากมายนักหรอก แต่ข้ามีทักษะนี้ ทักษะ ศรแฝดวิหคนภา ทักษะระดับพิภพขั้นต่ำ”ราชินีกล่าวออกมาและมอบตำราอีกเล่มให้กับโกหวัง หลังจากนั้นทั้งสองก็กล่าวคุยกันเล็กน้อย ระหว่างเดินกลับตำหนักของถิงถิง นางเอาแต่จ้องมองโกหวังไม่หยุดแววตามีแต่ความเอาแต่ใจ“เหตุใดเจ้าจึงเอาแต่ยิ้มเมื่อยู่ต่อหน้าแม่ของข้ากัน”“ข้าไปยิ้มเมื่อใดกัน”โกหวังกล่าวถามออกมาราวกับคนไม่รู้เรื่องทั้งที่ในใจก็รู้ว่ามันคือสุดยอดแผนการของเขา ถิงถิงแก้มป่องและกระทืบเท้าเดินออกไป ส่วนอีกด้านทหารทั้งหมดเอาแต่ถอนหายใจและเดินจากไป ปล่อยให้โกหวังเอียงคองุนงงอยู่ เมื่อทุกคนจากไปหน้ากากปีศาจก็ปรากฏขึ้นบนหน้าของโกหวัง ความชั่วร้ายของสุดยอดวายร้ายระเบิดออกมาจากร่างกายของโกหวังพร้อมเสียงหัวเราะสยดสยอง“สนุกเป็นบ้า ช่างเถอะ ฝึกดีกว่า อีกสามวันเราก็ต้องไปทำภารกิจเสียชีวิตแล้ว”สามวันต่อมาโกหวังหยุดการเคลื่อนไหวแววตาของเขาปรากฏความเย็นชาราวกับน้ำแข็งก่อนที่จะหัวเราะดังๆ เพราะในตอนนี้ทักษะมีดสั้นทั้งสามของเขาแข็งแกร่งจนเลเวลเกิน 5 ขั้นสูงสุดไปแล้ว ส่วนทักษะศรแฝดวิหคนภาของเขานั้นอยู่ที่เลเวล3ขั้นสูงสุด โกหวังถอนหายใจเล็กน้อย“มีเวลาน้อยไปหน่อยแต่ตอนนี้ได้เวลาเริ่มแล้ว”โกหวังเปลี่ยนชุดกลายเป็นชุดสีดำสนิทคลุมทั่วร่างกาย และมัดผมสีแดงยาวเอาไว้ ก่อนที่จะพุ่งหายไปในความมืดมิดโกหวังใช้เวลาไม่นานก็มาถึงยังนิกายโบกธงแดง“ยามเยอะมาก แต่ก็เท่านั้น ถ้าพวกมันจับไม่ได้ก็ไม่มีความหมาย ในเมื่ออยู่ต่อหน้าของสุดยอด นักมายากลสังหาร คนนี้”อดีตของโกหวังหลายคนอาจสงสัยเหตุใดเขาจึงแข็งแกร่งมาก่อนแล้ว เหตุใดเจ้าจึงมีจิตสังหารที่รุนแรง เหตุใดเขาจึงเย็นชาเช่นนี้ คำตอบของงคำถามนั้นเป็นความลับแต่หนึ่งในเงื่อนงำนั้นถูกเผยออกมา เขามีฉายาติดตัวว่า นักมายากลสังหาร ในโลกก่อนหน้านี้“เมื่อหลอมรวมทักษะ เท้ามายาดั้งเดิมเข้ากับหมื่นมายา เท่านี้ต่อให้พระเจ้าก็ไม่เห็นเราหรอก”โกหวังคิดและเดินหายไปภายในความมืดมิด เวลาผ่านไปไม่นานโกหวังก็มาโผล่ภายในคลังสมบัติได้ง่ายๆ เขาเปิดประตูออกโดยที่ยามไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย เมื่อโกหวังเดินเข้ามามีสมบัติตรวจจับมากมาย แต่โกหวังสามารถผนึกพวกมันในเวลาอันสั้นก่อนที่จะยืนอยู่กลางห้องสมบัติ“ง่ายกว่าที่คิดเล็กน้อย”“โอสถถอดพิษอยู่ไหนหว่า”โกหวังเริ่มหายใจเอาอากาศเข้าไปภายในปอดก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏเข้าเคลื่อนไหวไปหยิบสมบัติต่างๆและโอสถต่างๆมากมาย รวมถึงเหล่าสมุนไพรและเหล่าสมบัติศาสตราวุธและตำราต่างๆ“เจอแล้ว”“.....ว่าแต่แรงกดดันที่บ้าคลั่งนี้มันคืออันใด”โกหวังคิดและเดินตามทางเข้าไปจนมาหยุดยังที่ด้านหน้าของเสาศิลาขนาดใหญ่สีดำสนิทมีลวดลายอักขระสีแดงฉาน โกหวังขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างช้าๆ ก่อนที่แววตาของโกหวังจะเปลี่ยนไปพลังงานบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลพุ่งเข้าหาโกหวังและดันตัวเขาให้ถอยออกไป“สิ่งใดอยู่ภายในนั้นกัน”ติ้ง ท่านค้นพบทักษะระดับสวรรค์ขั้นต่ำ-ทักษะ ปราณชีวิตนิรันดร์ เพิ่มพลังชีวิตอย่างไร้ขีดจำกัด ยืดอายุขัย เมื่อฝึกฝนจนสมบูรณ์ต่อให้ร่างแหลกเป็นชิ้นๆก็จะฟื้นคืนในพริบตา (0/12) บท-ทักษะ ปราณคุมโลหิต ความสามารถในการควบคุมโลหิตได้ดั้งใจ เมื่อฝึกสมบูรณ์สามารถควบคุมได้แม้แต่โลหิตของศัตรู (0/3) บท“สุดยอด”โกหวังกรีดร้องภายในใจและเริ่มค้นหาความสามารถของสกิลอย่างช้าๆ ความสามารถของทักษะทั้งสองที่ได้มานับว่าสุดยอดอย่างแท่จริงเพราะเป็นทักษะระดับสวรรค์ขั้นต่ำทั้งสอง“ว่าแต่เสาศิลาที่ผนึกทักษะทั้งสองมาอยู่ที่นี้ได้เช่นใดกัน”ติ้ง เสาศิลาคุณสมบัติ- เสาศิลาที่ผู้นำนิกายโบกธงแดงคิดค้นขึ้นเพื่อดูดเอาพลังจากทักษะของสวรรค์ที่เกิดจากดวงดาราตกสวรรค์เมื่อหลายร้อยปีก่อนเข้าไป และให้กำเนิดทักษะที่ยอดเยี่ยมสองทักษะ แต่ไม่มีใครสามารถฝึกฝนทักษะทั้งสองได้เลยตลอดมา จนวันหนึ่งท่านได้ค้นพบและสามารถที่จะเรียนรู้มันได้“แสดงว่าเสานี้สร้างจากดาราตกสวรรค์ ถ้าเอาไปหลอมเป็นศาสตราวุธคงดีไม่น้อยเช่นนั้นข้าขอนะ”โกหวังคิดและโบกมือดึงเอาทั้งเสาศิลาเข้าไปภายในช่องเก็บของมิติ พริบตาทั้งนิกายก็สั่นสะเทือนเพราะเสาค้ำยันหายไป โกหวังไม่รู้ไม่ชี้สิ่งใดทั้งนั้นและหายตัวไปอย่างรวดเร็วมุ่งหน้าออกมาด้านนอกเมื่อยามวิ่งผ่านประตูเข้ามา“เท่านี้นิกายนี้ก็เสียหายไปกว่าครึ่งแล้ว ต่อไปก็เริ่มแผนการหลอกล่อต่อ”โกหวังปรากฏตัวกลับมาภายในพระราชวังโดยที่ไม่รู้เลยว่ามีคนตามมันมาด้วยหลายคน เมื่อมาถึงพื้นเสี้ยววินาทีที่เหยียบพื้นร่างเงาจำนวนมาพุ่งเข้าโจมตีโกหวังทันที จากด้านหลังด้านหน้าด้านข้างทั้งหมดหันศาสตราวุธแกละโจมตีเข้าใส่โกหวัง“ช้าไปพวกสวะ”โกหวังกล่าวออกมาพริบตาโกหวังก็หายไปศาสตราวุธของคนเหล่านั้นพุ่งเข้าปะทะกันเองและหัวพวกเขาก็ปลิวออกไปจากร่างกาย โกหวังปรากฏตัวเข้ามาที่พื้นที่ห่างออกไปราวสิบเมตรเพื่อหลบโลหิตที่พุ่งกระจายไปรอบๆ โกหวังมั่นใจในความเร็วของมันมากกว่าเพราะร่างกายหลอมรวมกับทักษะของเขา ระดับความเร็วมากกว่าคนในระดับขุนพลที่ใช้ทักษะระดับนภาขั้นต่ำเสียอีก“การลอบตามมาเช่นนี้แสดงว่าพวกมันรู้ตัวแล้ว แต่แล้วจะเช่นใดพวกมันจะกล้าบุกมาที่นี้เช่นนั้นหรือ”“ว่าแต่มีดนี้โคตรคมเลยนะ สามารถตัดกระดูกได้ในพริบตา”โกหวังกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะหมุนตัวเดินจากไป และพริบตาแรงกดดันมหาศาลก็พุ่งเข้าหาโกหวังด้วยความเร็วสูง เสี้ยววินาทีที่พลังนั้นจะถึงตัวของโกหวังก็หมุนตัวรับเอาไว้และหมุนตัวเพื่อลดแรงกดดันนั้นลง ปรากฏว่ามันคือหอกที่ถูกเหวี่ยงมาหาโกหวังด้วยความเร็วสูงอาจจะเทียบเท่ากับอสนีบาตฟาดลงสู่พิภพ“น่าสนใจจากนิกายมาที่นี้เกือบห้ากิโลเมตร แต่เหวี่ยงมาถึงที่นี้โดยพลังไม่ลดลงเลย ไม่ธรรมดา แต่ระดับพลังของเจ้ามันน้อยเกินไป ส่วนหอกนี้ข้าขอละนะ”โกหวังเดินจากไปด้วยรอยยิ้มพร้อมเก็บหอกสีเงินไปด้วยร่องรอยที่หอกบงบอกอย่างชัดเจนว่ามันมีเอาไว้เพื่อติดตามตัวของหอก แต่โกหวังมีช่องเก็บของของระบบมาดูกันว่าพวกแกจะได้หอกคืนไหม โกหวังโยนหอกเข้าไปในช่องเก็บของและพริบตาราวกับว่าหอกนั้นหายไปจากโลกไม่อาจสัมผัสถึงได้อีกแล้ว“หอกของข้าหายไปแล้ว ผู้ที่บุกมาที่นิกายจะต้องมีสมบัติที่สามารถแยกมิติออกจากกันได้แน่”ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวออกมาระหว่างที่โบกมือกระบี่ดาบและหอกมากมายพุ่งหมุนวนไปรอบๆ ก่อนที่จะสลายหายไปในพริบตารอยยิ้มของชายหนุ่มปรากฏขึ้น“น่าสนใจ”“เขาไปแล้วอาจารย์”ชายหนุ่มกล่าวออกมาเบาๆ ชายชราด้านหลังพยักหน้าตอบและหมุนตัวเดินจากไป เขาสวมใส่ชุดคลุมที่ด้านหลังมีสัญลักษณ์ของมังกรทองอยู่ และกำลังมุ่งหน้าออกจากาอาณาจักรด้วยความเร็วสูงมาก ส่วนอีกด้านโกหวังเดินเข้ามาภายในตำหนักของราชินีที่มีคนคุ้มกันเยอะมากๆ“ข้ามาหาราชินี”“ท่านโกหวังเชิญด้านใน ราชินีและองศ์หญิงรอท่านอยู่”ทหารกล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังโกหวังพยักหน้าตอบและพริบตาร่างกายของโกหวังก็หายไป และเข้ามาภายในห้อง ซึ่งน่าประหลาดเพราะชายคนหนึ่งก็อยู่ในนั้นด้วย เขาคือหนึ่งในสองแม่ทัพใหญ่ของอาณาจักร โกหวังเดินเข้ามานั่งด้านข้างและโยนกล่องเก็บโอสถไปให้ราชินี“ได้มาแล้ว”“ถิงถิงเจ้ากินมันเลย”ราชินีกล่าวออกมาทันที เมื่อถิงถิงกินโอสถเข้าไปไม่นานกลิ่นของพิษและคำสาปก็หายไป โกหวังไม่ได้สนใจอีกฝ่ายและค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้ตัวเตรียมตัวออกไปนอนทันที เขาไม่สนแม้แต่รางวัลจากความง่วงที่ถาโถมเข้ามาหลังเสร็จงาน“หยุดก่อน ข้าแม่ทัพถังจิน ต้องการกล่าวกับเจ้า”“ว่ามาเถอะ ตอนนี้ข้าเหนื่อยมากจนพร้อมที่จะตายเพื่อให้ได้นอน”โกหวังกล่าวออกมาซึ่งมันดูตลกมากกจนหญิงสาวที่งดงามทั้งสองหัวเราะออกมาเบาๆ ทำให้บรรยากาศในห้องที่อึดอัดเต็มไปด้วยทุ้มดอกไม้ โกหวังถอนหายใจออกมาเบาๆ“ข้าต้องการให้เจ้าเข้าร่วมกับพวกเราเพื่อจัดการทำลายล้างนิกายโบกธงแดง”“เรื่องนั้นมันขึ้นอยู่กับเจ้าหญิงน้อยของข้า ถ้านางต้องการข้าจะทำให้แต่ถ้าไม่ก็ไม่มีใครสั่งข้าได้”โกหวังกล่าวตอบเมื่อทุกคนได้ยินก็หันไปมองถิงถิงที่กำลังบิดไปมาด้วยความเขินเพราะรอยยิ้มของโกหวัง ราชินีถอนหายใจและมองไปที่ถิงถิงจนนางรู้ตัว“โกหวังข้าอยากขอให้เจ้าเข้าร่วมสงครามครั้งนี้”“ได้ซิ ว่าแต่ตอนนี้เริ่มไม่ง่วงละ ขอดูรางวัลของข้าหน่อยเถอะ”โกหวังกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม ราชินีส่ายหัวพร้อมกับโบกมือสิ่งที่ปรากฏต่อหน้าของโกหวังคือ ตราหยกชิ้นหนึ่ง“สิ่งนี้เรียกว่า ตราทดสอบ หากเจ้ามุ่งหน้าไปที่นี้ตามแผนที่ในตราทดสอบ เจ้าจะพบกับขุมสมบัติซึ่งข้าเองก็ไม่รู้ว่ามันคือสิ่งใด”“ยินดีรับไว้”โกหวังกล่าวและหายตัวไปทันทีหลังจากเก็บของแล้ว ทุกคนต่างเริ่มแยกย้ายกันออกไป และในตอนนั้นเองโกหวังก็ปรากฏตัวเข้ามายังห้องโถงขนาดใหญ่ภายในพระราชวัง เพราะสิ่งที่โกหวังต้องการคือสิ่งที่อยู่ด้านใน โกหวังต้องการวางบางอย่างเอาไว้ภายในพระราชวังเสียเล็กน้อย“เตรียมแผนการที่สาม”วันเวลาผ่านไปหลังจากแผนการที่สามเริ่มขึ้นโกหวังก็เริ่มการฝึกฝนของเขาในช่วงเวลาหลายวันมานี้โกหวังเข้าสู่ระดับแก่นแท้ขั้นที่แปดแล้ว และด้วยทักษะ ปราณชีวิตนิรันดร์ กับปราณคุมโลหิต ทำให้ร่างกายของโกหวังแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่าตัวระดับของทักษะ เทพมารเทวะเองก็เข้าสู่ขั้นกลางของบทที่ 4 แล้วด้วย โกหวังเริ่มเชี่ยวชาญในการใช้มีดสั้นในระดับสูงที่สุดแล้ว“ควรหาทักษะระดับนภามาใช้เสียเล็กน้อย”โกหวังคิดและหมุนตัวใช้หมื่นมานาเคลื่อนไหวไปมาภายในป่า และลอบสังหารเหล่าคนภายในพื้นที่ทั้งหมดอย่างรวดเร็ว ภารกิจที่โกหวังได้รับมาคือสังหารกองกำลังที่หลบซ่อนของนิกายโบกธงแดงทั้งหมด ซึ่งโกหวังก็ไม่ได้คิดมากและเริ่มสังหารพวกมันโดยไม่ลังเล“พวกนี้คงเป็นศิษย์ภายนอกและภายในระดับล่างเท่านั้น”“แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะสังหารพวกมันทั้งหมดไม่ได้”โกหวังกล่าวและรอยยิ้มของปีศาจก็ปรากฏ โกหวังพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงสังหารเหล่าศิษย์ทั้งหมดในเวลาอันสั้นและนำศพพวกมันมากองในที่เดียวกัน และเริ่มค้นหาสมบัติต่างๆและในตอนนั้นโกหวังก็ยิ้มออกมาเบาๆเพราะสิ่งที่เขาพบคือตำราทักษะเริ่มหนึ่ง เป็นทักษะ กายา ระดับพิภพขั้นต่ำ นามว่า กายามวลมายา เป็นทักษะที่ไม่เหมาะกับการต่อสู้เลย แต่เป็นทักษะที่สามารถเปลี่ยนร่างกายให้กลายเป็นหมอกควันในเงามือได้“น่าสนใจเหมาะสำหรับข้าในตอนนี้มาก”โกหวังคิดและเดินหน้ากลับสู่พระราชวังแต่ในระหว่างทางหญิงสาวคนหนึ่งเดินหน้าเข้ามาหาโกหวัง นางไมได้หวาดกลัวเลยและเต็มไปด้วยความสนใจเมื่อมองจากแววตาของนาง โกหวังขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่จะกลับมาเย็นชาอีกครั้ง“ท่านแข็งแกร่ง และเต็มไปด้วยความไร้ปราณี เหตุใดท่านจึงเข้าร่วมกับราชวงศ์ละ”หญิงสาวกล่าวถามออกมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ โกหวังเมื่อได้ยินก็หัวเราะออกมาเบาๆ“ก็ไม่มีเหตุผล ข้าได้รับสิ่งนี้จาก เจ้าหญิงถิงถิง ข้าจึงเข้าร่วมแต่ถ้าเจ้าให้สิ่งที่ยอดเยี่ยมกว่าข้าอาจจะเปลี่ยนใจ”“โอ้....ท่านได้รับมีดเงาทมิฬหรือ เช่นนั้นข้าจะมอบนี้ให้ท่าน ศรศักดิ์สิทธิ์หมื่นศร”หญิงสาวกล่าวออกมา เมื่อโกหวังได้เห็น สมบัติศักดิ์สิทธิ์ ที่พลังเทียบเท่ากับศาสตราวุธระดับนภาขั้นสูงก็ยิ้มทันที“ข้ามีแผนหาเจ้าสนใจ ข้าจะยอมแลกการทรยศ ราชวงศ์และเข้าร่วมกับพวกเจ้านิกายโบกธงแดง”“ว่ามาเถอะ”หญิงสาวกล่าวโกหวังปรากฏตัวเข้ามาด้านหน้าของนางและค่อยๆยิ้มขยับเข้ามาข้างหูและค่อยๆกล่าวแผนการออกมาอย่างช้าๆ หญิงสาวตอนแรกที่กำลังเขินเมื่อได้ยินแผนการก็ตกใจและยิ้มออกมา“เป็นอันตกลง ข้าจะยกเลิกพันธสัญญาโลหิตกับศรท่านก็หยดโลหิตลงไปหลังจากนั้นมันจะเป็นของท่าน”“ขอรับไว้อย่างยินดี ว่าแต่สาวงามเจ้ามีนามว่าอันใดแล้วเป็นใครกันแน่”โกหวังกล่าวถามออกมาและค่อยๆใช้มือเงยหน้าของหญิงสาวขึ้นดวงตาของทั้งสองสบกันปรากฏแววตาที่เต็มไปด้วยความสนใจกันและกัน หญิงสาวหัวเราะเบาๆ และโบกมือปัดมือของโกหวังออก“ข้ามีนามว่า ฮันหยิน เป็นคนของจักรวรรดิมาที่นี้เพื่อดูสงครามระหว่างสองฝั่งเท่านั้น แต่ข้าอยากให้นิกายโบกธงแดงชนะมันก็เท่านั้นแหละ แล้วข้าก็พบท่าน”