บทที่13 มหกรรมช้อปปิ้ง
หลังจากได้ทำสัญญาตกลงฝากขายโสมเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลังเดินออกมาจากร้านขายสมุนไพรเฟิงจิน ลู่ชิงรู้สึกเหมือนตัวดูลอยๆ หวิวๆ เหงื่อออกตามฝ่ามือทั้งสองข้าง ไม่ทันไรแข้งขาของนางก็ทำท่าจะทรุดลงไปกองกับพื้น
“ชิงเอ๋อร์ !” ทุกคนใร้องเรียกนาง
ลู่เหวินไวกว่าคนอื่นเขาก้มลงมาคว้าประคองนางเอาไว้ก่อนที่ตัวนางจะตกถึงพื้นแล้วเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงแสนห่วงใยแต่เจือปนไปด้วยความกังวลว่า
“เ้าเป็อะไรไปชิงเอ๋อร์ เจ็บป่วยตรงไหน รีบบอกข้า?”
ลู่ชิงเงยหน้ามองลู่เหวินและทุกคนพร้อมกับตอบไปว่า
“ข้าไม่ได้เป็อะไรเ้าคะ ข้าแค่รู้สึกดีใจมากไปหน่อยที่พวกเราจะขายโสมได้เงินก้อนโตแค่เงินมัดจำที่ได้รับมาก็ทำเอาข้าตื่นใแทบแย่”
“ข้าว่าเ้าคงหิวจนจะเป็ลมด้วยล่ะ ั้แ่เช้าเ้ายังไม่ได้กินอะไรเลยนี่ ซาลาเปาส่วนที่เอาติดตัวมาเป็มื้อเช้า เ้าก็นำไปให้ท่านยายผู้นั้นเสียหมดแล้ว ข้าว่าเ้าคงหมดแรงเพราะหิวด้วยแหละ”
ไม่ทันไรเสียงท้องของนางก็ดังขึ้นจนทั้ง3หนุ่มหัวเราะลั่น
“น่าจะจริงเ้าค่ะ แหะๆ”
นางส่งยิ้มแห้งตอบกลับพวกเขาไปอย่างเก้อเขิน
หลังจากนั้นท่านลุงได้พาพวกนางไปนั่งกินบะหมี่ที่ร้านค้าในตลาด นางเห็นแผงร้านค้าว่างตั้งอยู่แผงหนึ่ง จึงได้สอบถามกับพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้น ได้ความว่าเ้าของแผงเก่าที่เคยขายโจ๊กจะย้ายไปอยู่ในตัวเมืองกับบุตรชายจึงจะปล่อยเช่าต่อ
เมื่อได้ความดังนั้นนางจึงให้ท่านลุงช่วยติดต่อเช่าแผงค้าให้ทันที เพราะภายในแผงมีอุปกรณ์และเตาพร้อมแล้ว นางจะได้ไม่ต้องรบกวนท่านลุงจ้างเกวียนขนไปกลับทุกวัน แต่เมื่อนึกถึงเื่เกวียนเทียมวัวที่ท่านลุงต้องไปเช่ามา นางจึงรีบเอ่ยบอกทุกคนตรงหน้าไปว่า
“ข้าว่าบ้านเราควรมีวัวเทียมเกวียนเอาไว้ใช้ พี่ใหญ่พี่รองท่านสองคนมีใครพอที่จะบังคับวัวเทียมเกวียนได้ไหมเ้าคะ?”
“ข้าสองคนบังคับได้ เพราะท่านพ่อเคยสอน”
พี่รองลู่ฉีรีบเอ่ยตอบนาง
“ดียิ่งเ้าคะ งั้นพวกเราไปซื้อวัวซื้อเกวียนกันเ้าคะท่านลุงพี่ใหญ่พี่รอง”
ลู่ชิงรีบเกาะแขนท่านลุงเพื่อร้านขายวัวและเกวียนทันที
หลังจากได้ท่านลุงเจรจาซื้อวัวและเกวียนมาได้เรียบร้อยนางจึงให้ท่านลุงพาไปร้านขายเมล็ดพันธุ์พืช นางอยากได้พวกเมล็ดผักต่าง ๆ ถึงแม้ตอนนี้จะเหลือเวลาอีกไม่ถึง2เดือนหากตอนนี้เรารีบเพาะปลูกผักชนิดที่มีอายุเก็บเกี่ยวสั้นเช่น ผัดกาดขาว คะน้า กวางตุ้ง กะหล่ำปลี แตงกวา หัวไชเท้า ผักบุ้ง ผักโขม ขึ้นฉ่าย ผักเหล่านี้ยังพอที่จะทันให้ได้เก็บเกี่ยวก่อนเข้าฤดูหนาวมา ผักบางชนิดอย่างกะหล่ำปลี ผักกาดขาวแม้หิมะตกก็ยังสามารถมีชีวิตรอดอยู่ได้หากเรารู้วิธีดูแลเก็บรักษามันให้ดี
ท่านลุงพานางมายังร้านฟู่เทียนดูภายนอกเหมือนร้านขายของชำทั่วไปในสมัยโลกเก่าของนาง เมื่อเข้าไปพบชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมสมบูรณ์ใบหน้าเอิบอิ่มแต้มไปด้วยรอยยิ้ม เดินเข้ามาหาพวกนางและท่านลุงด้วยท่าทีสุภาพนอบน้อม
“ยินดีต้อนรับคุณหนูคุณชายและนายท่านขอรับ ร้านฟู่เทียนของเรามีสินค้ามากมายหลากหลายชนิดให้ซื้อหา หากสนใจสินค้าภายในร้านพวกท่านสามารถ เรียกเด็กรับใช้ที่คอยอยู่บริการตามมุมต่าง ๆของร้านได้ตลอดเวลา”
“เถ้าแก่เ้าคะที่ร้านของท่าน มีพวกเมล็ดถั่วและธัญพืชต่าง ๆขายหรือไม่?”
ลู่ชิงเอ่ยถามเถ้าแก่เ้าของร้าน
“มีขอรับที่ร้านฟู่เทียนของเรามีเมล็ดพันธุ์พืชทุกชนิดทั้งเมล็ดพันธุ์ในแคว้นและนำเข้าจากแคว้นอื่นอีกทั้งร้านฟู่เทียนยัง ต้นกล้าไม้ชนิดต่าง ๆไม่ว่าจะเป็ ไม้มงคล ไม้ดอก ไม้ผล หรือแม้กระทั่งพันธุ์ไม้น้ำทางเราก็มีไว้ให้ลูกค้าได้เลือกซื้อหาตามความ้า”
เถ้าแก่วัยกลางคนตอบออกมาอย่างคล่องแคล่ว
ลู่ชิงได้สั่งซื้อเมล็ดพันธุ์ผักต่าง ๆที่นางตั้งใจไว้และยังซื้อต้นกล้าไม้ผลและไม้ดอกหอมอีกหลากชนิด
“ข้าอยากได้ข้าวสาร ธัญพืชและอาหารแห้งชนิดต่าง ๆด้วยเถ้าแก่”
“เชิญทางนี้ขอรับ ด้านนี้จะเป็ส่วนที่จัดวางขายข้าวสารและเมล็ดธัญพืชหลากชนิด ตอนนี้ทางร้านเรามีนโยบายจากเ้าของร้าน หากลูกค้าซื้อข้าวสารและธัญพืชต่าง ๆครบ10กระสอบทางเราจะแถมธัญพืชให้อีก1กระสอบโดยสามารถเลือกชนิดของแถมที่ท่าน้าได้”
“ตกลงเถ้าแก่ ข้า้า ข้าวสาร3กระสอบ ถั่วเหลือง2กระสอบ ถั่วแดง ถั่วเขียว ถั่วดำ ลูกเดือย ข้าวโพดอย่างละกระสอบ ส่วนของแถมขอเป็ งาดำ เ้าค่ะ”
“ท่านมีชุดเครื่องนอนขายด้วยหรือเ้าคะ?”
ลู่ชิงเห็นฟูกนอนวางขายอยู่อีกมุมถัดไป
“ขอรับมุมนั้นจะเป็อุปกรณ์เครื่องใช้ภายในห้องนอน ไม่ว่าจะเป็โต๊ะตู้เตียงนอน ฟูกนอน ผ้าห่มนวม ผ้าแพร ม่านมุ้ง ทางเรามีบริการหมด ที่เห็นตั้งไว้คือตัวอย่างสินค้าขอรับ”
“ข้าอยากได้ฟูกนอน ผ้าห่มนวม ผ้าแพรสำหรับคน7คนเ้าค่ะ”
นางคิดว่าตอนนี้ซื้อไปเพียงแค่ชุดเครื่องนอนจะดีกว่า พวกชุดตู้เตียงคงต้องรอสร้างบ้านใหม่เสียงก่อน พอจะเดินออกจากมุมขายเครื่องนอนนางเหลือบไปเห็นหมอนใบใหญ่สีขาวลักษณะคล้ายหมอนที่โลกเดิมอย่างมากจึงลองจับขึ้นมาแนบกับศีรษะดู ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงเถ้าแก่เอ่ยว่า
“วันนี้ร้านฟู่เทียนของเราขอนำเสนอ นายท่านทั้งหลายเคยเป็ใช่ไหมที่มีอาการนอนกระสับกระส่ายพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน ทุกเช้าที่ต้องตื่นด้วยความอ่อนเพลียและปวดเมื่อยต้นคอใช่หรือไม่ อะไรที่ช่วยให้เรานอนหลับสบายตลอดคืน ตื่นนอนทุกเช้าด้วยความรู้สึกที่ได้พักผ่อนสดชื่น เสมือนได้พลังงานจากการนอนที่มีประสิทธิภาพหลับสนิทตลอดคืน ด้วยภูมิปัญญาชนิดใหม่กับหมอนขนเป็ด ความลับของหมอนขนเป็คือภายในบรรจุไปด้วยขนสีขาวส่วนหางจากเป็ดสาวพรหมจรรย์ที่ไม่เคยเสียบริสุทธิ์ให้กับเป็ดตัวผู้จำนวน99จำนวนตัว ทั้งยังออกแบบรองรับ ศีรษะ คอ และไหล่ของท่านได้อย่างลงตัว ราวกับเป็หมอนที่สร้างขึ้นเพื่อท่านโดยเฉพาะ บอกลาความเมื่อยล้าที่ทำให้ท่านต้องปวดศีรษะปวดหลังคอไหล่และการนอนกรน เพราะทางเราออกแบบมาให้หมอนมีพื้นที่รองรับศีรษะได้อย่างมีประสิทธิภาพและหมอนยังคืนตัวได้อย่างนุ่มนวล ไม่ว่าจะท่านจะวางศีรษะไว้ตรงมุมไหน หมอนขนเป็ดยังใช้ได้เยี่ยมบริเวณ่ล่างของแผ่นหลัง สะโพก หรือแม้แต่รองใต้เข่า ด้วยคุณสมบัติของหมอนขนเป็ดจะทำให้ท่านหลับสบายมากกว่าที่เคยเป็มา และหากไม่พอใจสินค้าร้านเรายืนดีคืนเงินครึ่งหนึ่งให้ภายใน7วัน ตกลงคุณหนูจะรับกี่ใบดีขอรับ”
ลู่ชิง ท่านลุง ลูเหวินและลู่คง อ้าปากค้างกันอยู่นานกว่าจะได้สติ จนเมื่อได้เสียงเถ้าแก่กระแอมกระไอในลำคอนางจึงพลันได้สติ
“ท่านว่าอะไรนะเ้าคะ?”
“ข้าถามว่าคุณหนูจะรับหมอนขนเป็ดกี่ใบดีขอรับ”
ลู่ชิงคิดเหม่อลอยในใจ
‘นี่ข้า โดนหมอนขนเป็ดตกแล้วใช่ไหม เถ้าแก่พูดมาเสียขนาดนี้ ไม่ซื้อไม่ได้แล้ว’
“หากข้า้า7ใบท่านมีของสมนาคุณด้วยหรือไม่?”
ลู่ชิงเอ่ยถามเถ้าแก่ที่กำลังถือหมอนชูขึ้นเหนือหน้าอกของเขาและยื่นหน้ายิ้มแย้มส่งมาให้นาง
“หากท่านซื้อตอนนี้เรายินดีแถมชุดผ้าปูที่นอนและปลอกหมอนให้ตามจำนวนที่ซื้อขอรับ”
หลังจากที่ซื้อหมอนขนเป็เสร็จแล้วลู่ชิงยังไม่ลืมที่จะซื้อ แป้ง น้ำตาลและเกลือที่แสนจะราคาแพง จริงๆนางแอบคิดว่าชาวบ้านแถวนี้ก็อยู่ใกล้ทะเลทำไมถือไม่ทำนาเกลือกันบ้าง ในแคว้นนี้เกลือมีราคาแพงจนแทบไม่มีบ้านไหนซื้อหามาใช้ได้กันมากนัก ทำไมมีของดีใกล้ตัวไม่รู้จักหยิบมาใช้กันนะ นางรู้สึกหงุดหงิดใจคงต้องเก็บเอาเื่สอนชาวบ้านทำเกลือไปปรึกษาท่านปู่และคนในครอบครัวอีกที
“รายการสินค้าที่สั่งซื้อทั้งหมดรวมเป็เงิน500ตำลึงทอง400ตำเงินกับอีก100อีแปะขอรับ สำหรับลูกค้าที่มียอดสั่งซื้อสินค้าเกิน500ตำลึงทอง ทางร้านฟู่เทียนขอมอบป้ายสมาชิกระดับดาวทองคำที่สามารถใช้เป็ส่วนลดในการซื้อสินค้าครั้งถัดไปในร้านฟู่เทียนและร้านสาขาทั่วแคว้นและยังใช้ได้กับร้านค้าอื่น ๆในเครือฟู่เทียนด้วยขอรับ อย่างเช่นอำเภอนี้คุณหนูสามารถใช้ได้กับร้านค้าผ้า และเหลาอาหารหลงจิ่ว ในตัวเมืองก็ใช้ได้เช่นกันเพียงยื่นป้ายนี้ก่อนชำระเงิน ทางหลงจู้ร้านจะมีส่วนลดหรือของแถมให้ตามนโยบายของแต่ละร้านขอรับ ส่วนวันนี้สินค้าที่พวกท่านยังไม่ได้รับไปจะเป็พวกต้นกล้าพันธุ์ไม้ ทางร้านเราจะตามไปส่งให้ที่บ้านท่านทีหลังแบบไม่คิดค่าบริการจัดส่งขอรับ”
3K
