"คุณจะทำอะไร"
"หึ อย่างกับว่ายังไม่เคย"
"อร้าย~ " เขาเหวี่ยงตัวเธอลงบนเตียงหนาอย่างเต็มแรง เขาไม่เคยที่จะถนุถนอมเธอเลยด้วยซ้ำไป
"หึ คนอย่างเธอแค่นี้มันยังน้อยไป" เขาลากตัวเธอเข้าไปหาเขา จนคืนนี้เธอก็ตกเป็เขาอีกจนได้
เช้านี้เธอตื่นขึ้นมาด้วยความเ็ปและระบมไปทั้งตัวจนไม่สามารถที่จะเดินไปไหนมาไหนได้ เธอต้องถูกเขากระทำอย่างนี้มานับครั้งไม่ถ้วนั้แ่เธอแต่งงานกับเขามา ในทุกๆครั้งที่เขามีอะไรด้วยกับเธอเมื่อตื่นขึ้นมาก็จะมีเงินตั้งเอาไว้ เขาทำเหมือนกับเธอไม่ใช่คน แต่เธอเองก็ยังยอมทนให้เขาด่าเขาว่าเพราะด้วยเหตุผลเดียวคือ เธอรักเขา
"คุณหนูค่ะ ป้าเอาซุปร้อนๆมาให้ค่ะ"
"ขอบคุณค่ะป้า"
"ค่ะ"
ปัง!!! เสียเปิดประตูดังขึ้นตอนที่เธอกำลังจะทานข้าวแต่จู่ๆ เขาก็เปิดประตูเข้ามาอย่างแรงจนเธอและคนใช้ต่างใไม่แพ้กัน
"นางฟ้า!"
"ค่ะ"
"คุณท้องใช่ไหม"
"...." เธอเบิกตากว้างนี่เขารู้ได้ยังไงว่าเธอกำลังท้องอยู่
"ไปเอาเด็กออกซะ"
เขากับเธอโดยที่ไม่สะทกสะท้านอะไรเลยทั้งแววตาและคำพูดที่ออกมาแต่ละคำมันชั่งเยือกเย็นและเ็าเหลือเกิน
"เอาออก? คุณพูดได้ยังไงนี่มันลูกของคุณนะ"
"หึ แล้วใครบอกว่าฉันนับมันเป็ลูก"
"ภูมิน~"
เธอใกับคำที่เขาพูดออกมา เขาพูดได้หน้าตาเฉยอย่างกับเด็กที่อยู่ในท้องของเธอไม่ใช่เืเนื้อเชื้อไขของเขาจริงๆ
"ไปเอาออกซะ ฉันไม่อยากได้เด็กที่มันมีเืสกปรกแบบเธออยู่เกิดออกมา"
"ไม่ ฟ้าไม่ทำ"
"เธอจะลองดีกับฉันเหรอห้ะ!" เขาบีบคางอันเรียวเล็กของเธออย่างแรง
"ปล่อย ฟ้าเจ็บ"
"ไปเอามันออกซะ ถ้าเธอไม่ทำฉันจะเอามันออกเอง"