ยามแก่ใสะดุ้งโหยง...
เสียงหวานสะเนาะหูจากหญิงสาวนอกป้อมทำให้ไอ้สีกระเสือกกระสนปิดโทรศัพท์ อีกนิดเดียวความกระหายของมันก็แทบจะรูดซิบกระชากแท่งทองออกมาขัดจรวดแล้ว หลังจากที่ไอ้เฒ่าตั้งสติได้ มันก็เตรียมตัวจะหันไปตวาดสั่งสอนผู้มาใหม่ แต่พอได้มองออกไป คำพูดต่ำๆก็ถูกกลืนกลับลงไปในลำคอ
“หนูอายตา”
“…จำฉันได้ด้วยหรอ”
ใบหน้าจิ้มลิ้มสวยละมุนนั้นใช้ดวงตากลมโตมองยามแก่ั้แ่หัวจรดเท้า ผมยาวสลวยดัดลอนเข้ากับโครงหน้าทันสมัย ผิวขาวยองใยเหมือนกับน้ำนม แต่ดูเหมือนอารมณ์ตอนนี้จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก อายตาเป็ลูกสาวของนายอำเภอแห่งนี้ เธอเป็เด็กสาวน่ารักนิสัยดี กิริยามารยาทที่ถูกสั่งสอนมาเป็อย่างดีทำให้ใครๆก็เอ็นดู
ในอดีตอายตามักจะไปลามาไหว้ไอ้สีทุกครั้งที่เห็นหน้า แต่ดูเหมือนการเติบโตเป็สาวสะพรั่งจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
เด็กสาวผู้น่ารักและอ่อนหวานไม่มีอีกต่อไป
เหลือเพียงสาวสวยสุดมั่นใจที่มาพร้อมกับชุดนักศึกษามหาลัยรัดแน่นจากตัวเมือง
“แกมองอะไรของแก”
“เอ่อ ตา…ตาขอโทษ ไม่ได้เจอหนูตั้งนาน ตาเกือบจำไม่ได้”
อายตาใช้มือกอดอก
เต้านมในชุดสีขาวรัดแน่นลอยฟูขึ้นมาจนกระดุมปริ ไอ้สีไม่เคยเจอแตงโมอะไรลูกใหญ่ขนาดนี้ ใบหน้าแก่เฒ่าอัปลักษณ์ของมันแสดงอาการตกมันอยากผสมพันธุ์ออกมาชัดเจน ขาขาวๆเรียวยาวเบียดแน่นอยู่ใต้กระโปรงทรงเอรัดบั้นท้าย เล่นเอาน้ำลายยามแก่ยืดออกมามุมปาก
ท่าทางโรคจิตของไอ้สีทำให้ลูกสาวนายอำเภอสะอิดสะเอียดขึ้นมาทันที เธอตะคอกด่าชายที่อายุมากกว่าสี่สิบปีอย่างไม่ลังเล!
“จ้องอะไรของแก ไอ้บ้า!”
“ตา…ตา ไม่ได้จ้องหนูแบบนั้น”
“หรอ แล้วแกมองอะไรล่ะ”
“ตาขอโทษจริงๆหนูอายตา ตาไม่ได้ตั้งใจมองหนูแบบนั้นเลย”
อายตาอยากจะด่าไอ้เฒ่าหัวงูมากกว่านี้ แต่เธอไม่มีเวลามากมายขนาดนั้น หญิงสาวดาวมหาลัยผู้เป็ลูกสาวนายอำเภอถูกเรียกตัวกลับบ้านกระทันหัน เนื่องจากอีกไม่กี่วันงานเลี้ยงสั่งลาคุณพ่อก็จะถูกจัดขึ้น ครอบครัวของอายตาต้องย้ายไปประจำตำแหน่งอีกอำเภอ ซึ่งเป็อำเภอที่มีความเจริญกว่าแถวนี่หลายเท่า
“ช่างเถอะ ไปเลื่อนที่กั้นในโรงรถให้ฉันหน่อย”
“ได้ๆ เดี๋ยวตาไปเลื่อนให้เดี๋ยวนี้”
ไอ้สีโค้งตัวทำหน้าตานอบน้อม แต่ภายในใจลึกๆกลับไม่ชอบที่ถูกสาวน้อยอายุคราวหลานกดขี่เช่นนี้ อายตาไม่เหมือนเด็กสาวนิสัยดีคนเดิมอีกต่อไป ั้แ่ที่เธอเข้าไปเรียนมหาลัย ดวงตาและรอยยิ้มก็เปลี่ยนไปชัดเจน แต่สิ่งที่ไอ้ยามแก่คิดว่าเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี คงจะเป็ไฟหน้าที่ล้นออกมาจากเนินเต้า ขาขาวเรียวยาวนั้นก็ดูเต่งตึงจนอยากจะดอมดมั้แ่ปลายเท้าขึ้นไปถึงง่ามขาใต้กระโปรง
ตาสีเดินตามหลังลูกสาวนายอำเภอติดๆ
สายตาหื่นกระหายของมันจ้องมองบั้นท้ายกลมงอนเบียดเสียดไปตามการก้าวเดินจนถึงรถยนต์คันงาม
“เลื่อนออก”
“ครับ หนูอายตา”
ไอ้สีเดินไปเลื่อนที่กั้นออกตามคำสั่ง จากนั้นรถยนต์ของลูกสาวนายอำเภอก็ขับเข้าไปจอด ไม่มีคำพูดขอบคุณออกมาจากปากของหญิงสาวผู้นั้นเลยสักนิด มีเพียงหางตาดูถูกเหยียดยามที่เปรยมองผ่านๆอย่างรังเกียจ ยามเฒ่าไม่รู้ว่าอะไรทำให้หญิงสาวคนนั้นเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ แต่มันรู้ดีว่าลักษณนิสัยเช่นนั้นควรจะถูกอบรมสั่งสอนเสียบ้าง!