@ ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ลิชชี่ lizsy talk
" มึงอิเฟรมันเข้าห้องน้ำนานไปป่าววะ " ฉันถามอันอันเพราะเฟรมันหายไปนานละ
" โทรหาสิมึง " อันอันบอกฉันเลยกดมือถือหา แต่ก็ไม่มีใครรับ
" ไปตามมันดีกว่า " ฉันบอกแล้วก็วิ่งไปที่ห้องน้ำหญิงแต่ก็ไม่มีใครอยู่ในนี้เลย
" มันจะเป็ไรป่าวมึง " อันอันเริ่มพูดด้วยความเป็ห่วงเพื่อน ยิ่งไม่ชินสถานที่อยู่ด้วย
ตุบ ตุบ ตุบ!!!!!!!
" อันมึงได้ยินเสียงอะไรปะ " ฉันหันไปถามอันอันเพราะได้ยินเหมือนมีคนทุบผนัง อยู่ที่ห้องน้ำชาย
" ไปดูสิมึง " ฉันกับอันอันรีบวิ่งไปในห้องน้ำชาย และเปิดประตูห้องน้ำแต่ละห้อง จนห้องสุดท้าย
" เฟรย่า!!!!! " ฉันรีบวิ่งเข้าช่วยเฟรย่าที่ตอนนี้โดนมัดติดอยู่กับโถชักโครก โดนปิดปากอยู่
" อร๊าย เกิดอะไรขึ้นอิเฟร "ฉันพยายามแก้มัดให้เพื่อน แล้วก็ถามมันด้วยความใ
จากัวร์ jaguar talk
" เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ " ผมทำทีเดินเข้าไปในห้องน้ำชายแล้วพูดเหมือนว่าผมไม่รู้อะไรแค่บังเอิญผ่านมาเจอ
" คุณจากัวร์ เอ่อ เพื่อนของลิซชี่โดนทำร้ายแล้วถูกมัดไว้ในห้องน้ำค่ะ " นักศึกษาชายแต่ท่าทางเหมือนผู้หญิงพูดขึ้น
" เกิดเื่แบบนี้ได้ไง ผมช่วยนะครับ " ผมทำทีเข้าไปแก้มันให้เฟรย่าที่มองผมด้วยท่าทางใกลัวที่เห็นผมอีกครั้ง
" ถ้าบอกใครเธอโดนหนักกว่านี้แน่ แล้วก็ไม่ต้องคิดเื่เกรดเอ ถ้ากล้าลองดู " ผมกระซิบข้างหูเฟรย่าเป็การขู่เธอ ในขณะที่ผมช่วยแก้มัดให้
" ขอบคุณมากๆ นะคะคุณจากัวร์ " เพื่อนของเฟรย่าเอ่ยขึ้น แต่ผิดกับยัยเด็กใจร้ายที่เอาแต่เงียบและมองผมด้วยสายตาไม่พอใจ
" ไม่เป็ไรครับทีหลังอย่าเข้าห้องน้ำคนเดียวสิครับมันอันตราย " ผมพูดและทำเป็ยิ้มกว้างให้ทั้งสามคนเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
" เรียกผมเฮียจากัวร์ก็ได้ครับไม่ต้องเรียกคุณหรอก " ผมแสดงความเป็มิตรกับเพื่อนๆ ของเธอ
" อร๊าย หล่อแล้วยังกันเองอีก " ลิซชี่พูดขึ้น
" เดี๋ยวเฮียไปส่งมั๊ย เอ่อ....กลับไหวรึเปล่าครับ " ผมถามแสดงอาการเป็ห่วง
" ไม่!! ไม่!! กลับเอง พวกมึงไปกันเถอะ " เฟรย่ามองมาที่ผมด้วยความกลัวแล้วรีบดึงเพื่อนๆ เธอออกจากห้องน้ำไป
" ไปนะคะเฮียจากัวร์สุดหล่อ " ลิซชี่กับหันมาโบกมือลาผม
" หึ นี่มันแค่เริ่มต้น " ผมพูดขึ้นมองแผ่นหลังของยัยเด็กใจร้ายด้วยความสะใจ ตอนนี้ผมก็กลายเป็คนที่ดูดีในสายตาเพื่อนๆ ของเธอ จะเข้าหาเธอในครั้งต่อไปมันไม่ยากเลย ผมไม่ได้ร้ายแต่ผมอำมหิตกับคนที่ทำกับผมก่อนเท่านั้นเอง
เฟรย่า freya talk
" เฟรเกิดอะไรขึ้นวะ " อันอันถามฉัน
" เออไปแจ้งตำรวจกัน มึงจำหน้าไอ้คนที่ทำได้มั๊ย " ลิซชี่พูดขึ้น
" จำไม่ได้หรอกมึงตอนนั้นสติกูหลุดไปเลย ไม่รู้ว่าใครเป็ใคร อยู่ดีดีก็มาจับกูมัด ช่างมันเถอะถือว่าฟาดเคราะห์ " ฉันบอกกับเพื่อน ถึงแม้เพื่อนจะพยายามถามว่าเกิดอะไรขึ้นฉันก็ไม่กล้าบอกเพราะถ้าพูดอะไรไปมีหวังไอ้เสือเลวมันต้องทำอะไรฉันมากกว่านี้แน่ๆ มาทำกับฉันแบบนี้ทำไมก็มันควรจะเป็แบบนี้ไม่ใช่รึไงเล่า เื่มันผ่านมาตั้งหกปีแล้วฉันก็พยายามลืมๆ ทุกอย่างไปแล้ว แล้วนี่อะไรอยู่ดีดีพอเจอกันอีกครั้งทำให้ฉันสติแตกไปเลย ฉันไม่เข้าใจว่าเขาทำแบบนี้ทำไมในเมื่อเขาเองไม่ใช่เหรอที่ไม่อยากให้ฉันกับเขารู้จักกันอีกแล้ว พอฉันทำตามทำไมถึงมาร้ายกาจกับฉันแบบนี้ แล้วอีกอย่างฉันก็กลัวเื่ผลการเรียนด้วยถ้ามีเื่กับเขาไปมันไม่คุ้มแน่ๆ
@ dark danger pub
จากัวร์ jaguar talk
" อึก อึก อึก " ผมนั่งดื่มเหล้าด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูกเลย ทุกอย่างในอดีตมันเข้ามาตีกันอยู่ในสมองผมจนหัวผมจะะเิอยู่แล้ว มึงกลับมาแต่มึงทำเป็ไม่รู้จักกูงั้นเหรอ มึงทำให้กูเจ็บมาครั้งนึงแล้วมาครั้งนี้มึงยังมาทำให้กูเจ็บได้อีกเหรอ คนแบบกูมันน่ารังเกียจจนมึงไม่อยากจำเลยรึยังไงกัน
" เฮ้ยๆๆ ไอ้เสือ เกิดเหี้ยอะไรขึ้นวะเป็อะไร " ไอ้ไทเกอร์ถาม
" เปล่าๆ กูแค่อยากดื่ม " ผมบอกกับเพื่อนเพราะยังไม่อยากพูดอะไรตอนนี้
" ใจเย็นๆ นี่มันหัวค่ำอยู่มีเวลาแดกอีกเยอะ " ไอ้แบร์พูดขึ้นมองมาที่ผมอย่างไม่ค่อยเชื่อว่าผมไม่เป็อะไรแต่มันคงไม่อยากถาม
" เออ อย่าสนใจกูน่าดื่มๆ กันไป " ผมบอกกับเพื่อนพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด
แบร์ bear talk
" กูว่ามันต้องมีอะไรแน่ " ผมกระซิบคุยกับไอ้เดียร์ ไม่อย่างนั้นไอ้จากัวร์ไม่ดื่มหนักขนาดนี้และไม่พยายามทำตัวให้ปกติทั้งๆ ที่มันมีพิรุธแบบนี้หรอก
" เื่เฟรย่าป่าววะ " ไอ้เดียร์พูด ความรักในวัยเด็กเอ้ย….วัยรุ่นที่จำฝังใจจนมาถึงวัยแก่อะเหรอ ตอนนั้นทั้งคู่เลิกกันั้แ่ความสัมพันธ์ยังไม่เริ่ม น้องเฟรย่าอายุสิบห้าเองมั๊ง แล้วไอ้จากัวร์ก็จะยี่สิบเอ็ด ไอ้เหี้ยนี่มันกินเด็กแล้วพอกินไม่ได้ก็หอบความเ็ปมาถึงตอนนี้ มันหลงรักเฟรย่าั้แ่เธออายุได้สิบสาม แต่ช่างเหอะตอนนี้เฟรย่าคงบรรลุนิติภาวะแล้วแหละ แต่สิ่งที่ผมสงสัยคือมันจะเอามาคิดมากทำไมในเมื่อมันกับน้องเฟรไม่ได้เจอกันมาหกปีละนี่ อยู่ดีดีจะเ็ปอะไรวันนี้วะ หรือว่า......
" หรือน้องเฟรปรากฏตัววะ " ผมหันไปถามไอ้เดียร์ แต่มันก็ยักไหล่เพราะก็ไม่มีใครรู้ได้ คนที่จะทำให้ไอ้เสือใจดีมีท่าทางไม่เป็ตัวของตัวเองได้แบบนี้คงเป็ใครไปไม่ได้หรอกนอกจากเฟรย่าสาวน้อยดวงตากลมโตผู้เป็ความทรงจำเดียวในใจเสือจากัวร์ และผู้เปลี่ยนวันวาเลนไทน์สีชมพูให้กลายเป็วาเลนไทน์สีเศร้าในใจเสือ ถุยกูพูดอะไรวะยังกับลิเก
#เฮียทำไมหน้ามึนแบบนี้ ฮือสงสารน้อง