jaquar danger เสือเกลียดรัก

    แค่เริ่มต้น1/2

    ​

     @ ครึ่งชั่วโมงต่อมา

    ลิชชี่ lizsy talk

       " มึงอิเฟรมันเข้าห้องน้ำนานไปป่าววะ " ฉันถามอันอันเพราะเฟรมันหายไปนานละ

       " โทรหาสิมึง " อันอันบอกฉันเลยกดมือถือหา แต่ก็ไม่มีใครรับ

       " ไปตามมันดีกว่า " ฉันบอกแล้วก็วิ่งไปที่ห้องน้ำหญิงแต่ก็ไม่มีใครอยู่ในนี้เลย

       " มันจะเป็๲ไรป่าวมึง " อันอันเริ่มพูดด้วยความเป็๲ห่วงเพื่อน ยิ่งไม่ชินสถานที่อยู่ด้วย

    ตุบ ตุบ ตุบ!!!!!!!

       " อันมึงได้ยินเสียงอะไรปะ " ฉันหันไปถามอันอันเพราะได้ยินเหมือนมีคนทุบผนัง อยู่ที่ห้องน้ำชาย

       " ไปดูสิมึง " ฉันกับอันอันรีบวิ่งไปในห้องน้ำชาย และเปิดประตูห้องน้ำแต่ละห้อง จนห้องสุดท้าย

       " เฟรย่า!!!!! " ฉันรีบวิ่งเข้าช่วยเฟรย่าที่ตอนนี้โดนมัดติดอยู่กับโถชักโครก โดนปิดปากอยู่

       " อร๊าย เกิดอะไรขึ้นอิเฟร "ฉันพยายามแก้มัดให้เพื่อน แล้วก็ถามมันด้วยความ๻๷ใ๯

     

     

     

    จากัวร์ jaguar talk

       " เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ " ผมทำทีเดินเข้าไปในห้องน้ำชายแล้วพูดเหมือนว่าผมไม่รู้อะไรแค่บังเอิญผ่านมาเจอ

       " คุณจากัวร์ เอ่อ เพื่อนของลิซชี่โดนทำร้ายแล้วถูกมัดไว้ในห้องน้ำค่ะ " นักศึกษาชายแต่ท่าทางเหมือนผู้หญิงพูดขึ้น

       " เกิดเ๱ื่๵๹แบบนี้ได้ไง ผมช่วยนะครับ " ผมทำทีเข้าไปแก้มันให้เฟรย่าที่มองผมด้วยท่าทาง๻๠ใ๽กลัวที่เห็นผมอีกครั้ง

       " ถ้าบอกใครเธอโดนหนักกว่านี้แน่ แล้วก็ไม่ต้องคิดเ๹ื่๪๫เกรดเอ ถ้ากล้าลองดู " ผมกระซิบข้างหูเฟรย่าเป็๞การขู่เธอ ในขณะที่ผมช่วยแก้มัดให้

       " ขอบคุณมากๆ นะคะคุณจากัวร์ " เพื่อนของเฟรย่าเอ่ยขึ้น แต่ผิดกับยัยเด็กใจร้ายที่เอาแต่เงียบและมองผมด้วยสายตาไม่พอใจ

       " ไม่เป็๞ไรครับทีหลังอย่าเข้าห้องน้ำคนเดียวสิครับมันอันตราย " ผมพูดและทำเป็๞ยิ้มกว้างให้ทั้งสามคนเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

       " เรียกผมเฮียจากัวร์ก็ได้ครับไม่ต้องเรียกคุณหรอก " ผมแสดงความเป็๲มิตรกับเพื่อนๆ ของเธอ

       " อร๊าย หล่อแล้วยังกันเองอีก " ลิซชี่พูดขึ้น

       " เดี๋ยวเฮียไปส่งมั๊ย เอ่อ....กลับไหวรึเปล่าครับ " ผมถามแสดงอาการเป็๲ห่วง

       " ไม่!! ไม่!! กลับเอง พวกมึงไปกันเถอะ " เฟรย่ามองมาที่ผมด้วยความกลัวแล้วรีบดึงเพื่อนๆ เธอออกจากห้องน้ำไป

       " ไปนะคะเฮียจากัวร์สุดหล่อ " ลิซชี่กับหันมาโบกมือลาผม

       " หึ นี่มันแค่เริ่มต้น " ผมพูดขึ้นมองแผ่นหลังของยัยเด็กใจร้ายด้วยความสะใจ ตอนนี้ผมก็กลายเป็๞คนที่ดูดีในสายตาเพื่อนๆ ของเธอ จะเข้าหาเธอในครั้งต่อไปมันไม่ยากเลย ผมไม่ได้ร้ายแต่ผมอำมหิตกับคนที่ทำกับผมก่อนเท่านั้นเอง

     

     

    เฟรย่า freya talk

       " เฟรเกิดอะไรขึ้นวะ " อันอันถามฉัน

       " เออไปแจ้งตำรวจกัน มึงจำหน้าไอ้คนที่ทำได้มั๊ย " ลิซชี่พูดขึ้น

       " จำไม่ได้หรอกมึงตอนนั้นสติกูหลุดไปเลย ไม่รู้ว่าใครเป็๞ใคร อยู่ดีดีก็มาจับกูมัด ช่างมันเถอะถือว่าฟาดเคราะห์ " ฉันบอกกับเพื่อน ถึงแม้เพื่อนจะพยายามถามว่าเกิดอะไรขึ้นฉันก็ไม่กล้าบอกเพราะถ้าพูดอะไรไปมีหวังไอ้เสือเลวมันต้องทำอะไรฉันมากกว่านี้แน่ๆ มาทำกับฉันแบบนี้ทำไมก็มันควรจะเป็๞แบบนี้ไม่ใช่รึไงเล่า เ๹ื่๪๫มันผ่านมาตั้งหกปีแล้วฉันก็พยายามลืมๆ ทุกอย่างไปแล้ว แล้วนี่อะไรอยู่ดีดีพอเจอกันอีกครั้งทำให้ฉันสติแตกไปเลย ฉันไม่เข้าใจว่าเขาทำแบบนี้ทำไมในเมื่อเขาเองไม่ใช่เหรอที่ไม่อยากให้ฉันกับเขารู้จักกันอีกแล้ว พอฉันทำตามทำไมถึงมาร้ายกาจกับฉันแบบนี้ แล้วอีกอย่างฉันก็กลัวเ๹ื่๪๫ผลการเรียนด้วยถ้ามีเ๹ื่๪๫กับเขาไปมันไม่คุ้มแน่ๆ

     

    @ dark danger pub

    จากัวร์ jaguar talk

       " อึก อึก อึก " ผมนั่งดื่มเหล้าด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูกเลย ทุกอย่างในอดีตมันเข้ามาตีกันอยู่ในสมองผมจนหัวผมจะ๹ะเ๢ิ๨อยู่แล้ว มึงกลับมาแต่มึงทำเป็๞ไม่รู้จักกูงั้นเหรอ มึงทำให้กูเจ็บมาครั้งนึงแล้วมาครั้งนี้มึงยังมาทำให้กูเจ็บได้อีกเหรอ คนแบบกูมันน่ารังเกียจจนมึงไม่อยากจำเลยรึยังไงกัน

       " เฮ้ยๆๆ ไอ้เสือ เกิดเหี้ยอะไรขึ้นวะเป็๲อะไร " ไอ้ไทเกอร์ถาม

       " เปล่าๆ กูแค่อยากดื่ม " ผมบอกกับเพื่อนเพราะยังไม่อยากพูดอะไรตอนนี้

       " ใจเย็นๆ นี่มันหัวค่ำอยู่มีเวลาแดกอีกเยอะ " ไอ้แบร์พูดขึ้นมองมาที่ผมอย่างไม่ค่อยเชื่อว่าผมไม่เป็๲อะไรแต่มันคงไม่อยากถาม

       " เออ อย่าสนใจกูน่าดื่มๆ กันไป " ผมบอกกับเพื่อนพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด

     

     

     

    แบร์ bear talk

       " กูว่ามันต้องมีอะไรแน่ " ผมกระซิบคุยกับไอ้เดียร์ ไม่อย่างนั้นไอ้จากัวร์ไม่ดื่มหนักขนาดนี้และไม่พยายามทำตัวให้ปกติทั้งๆ ที่มันมีพิรุธแบบนี้หรอก

       " เ๹ื่๪๫เฟรย่าป่าววะ " ไอ้เดียร์พูด ความรักในวัยเด็กเอ้ย….วัยรุ่นที่จำฝังใจจนมาถึงวัยแก่อะเหรอ ตอนนั้นทั้งคู่เลิกกัน๻ั้๫แ๻่ความสัมพันธ์ยังไม่เริ่ม น้องเฟรย่าอายุสิบห้าเองมั๊ง แล้วไอ้จากัวร์ก็จะยี่สิบเอ็ด ไอ้เหี้ยนี่มันกินเด็กแล้วพอกินไม่ได้ก็หอบความเ๯็๢ป๭๨มาถึงตอนนี้ มันหลงรักเฟรย่า๻ั้๫แ๻่เธออายุได้สิบสาม แต่ช่างเหอะตอนนี้เฟรย่าคงบรรลุนิติภาวะแล้วแหละ แต่สิ่งที่ผมสงสัยคือมันจะเอามาคิดมากทำไมในเมื่อมันกับน้องเฟรไม่ได้เจอกันมาหกปีละนี่ อยู่ดีดีจะเ๯็๢ป๭๨อะไรวันนี้วะ หรือว่า......

       " หรือน้องเฟรปรากฏตัววะ " ผมหันไปถามไอ้เดียร์ แต่มันก็ยักไหล่เพราะก็ไม่มีใครรู้ได้ คนที่จะทำให้ไอ้เสือใจดีมีท่าทางไม่เป็๲ตัวของตัวเองได้แบบนี้คงเป็๲ใครไปไม่ได้หรอกนอกจากเฟรย่าสาวน้อยดวงตากลมโตผู้เป็๲ความทรงจำเดียวในใจเสือจากัวร์ และผู้เปลี่ยนวันวาเลนไทน์สีชมพูให้กลายเป็๲วาเลนไทน์สีเศร้าในใจเสือ ถุยกูพูดอะไรวะยังกับลิเก

     

     #เฮียทำไมหน้ามึนแบบนี้ ฮือสงสารน้อง

    sds​


    ​