แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านรอยแตกของผนังไม้ไผ่ โชคตื่นขึ้นมากับกลิ่นหอมฟุ้งลอยมาแต่ไกลจากหลังบ้าน เขายิ้มกริ่มในใจ “หอม... กลิ่นบะหมี่ชัดๆ”
เดินออกไปดู ก็เห็นนินกับโอกำลัง忙กันอย่างสนุกมือ นินใช้ปืนไฟแช็คจุดไฟ ชิ๊ก! เปลวไฟลุกโชนทันที (เรียนรู้จากพี่เมื่อวาน) แล้วเอาไม้ฟืนอ่อนใส่เตา โอตักน้ำจากโอ่งใส่หม้อ
“พี่นิน ใส่เห็ดไคที่เหลือด้วยนะคะ!” โอพูดร่าเริง
นินฉีกซองเครื่องปรุงบะหมี่โยนลงน้ำเดือด ปั่นคนไปมา กลิ่นหอมฉุนลอยฟุ้งไปทั่ว ครู่เดียวเส้นก็สุกนิ่ม นินตักขึ้นชิมก่อน ตาเป็ประกาย
“อร่อย! รสชาติเหมือนเมื่อวานเลยค่ะ โอ ลองชิมสิ!”
โออ้าปากกว้าง กินไม่ยั้ง “ฟินนน! เส้นนุ่มๆ น้ำข้นๆ หอมเครื่องปรุง... พี่โชคทำเมื่อวาน เราทำเองได้ด้วยเหรอเนี่ย!”
โชคยืนมองจากมุมบ้าน หัวเราะในใจ “หัวไวชิบหาย เห็นครั้งเดียวก็ทำเป็ ไม่ต้องสอนด้วย ดีเลย หายห่วงเื่อาหารเช้าแล้ว”
เขาก้าวออกไป ยิ้มกว้าง “เก่งมากทั้งคู่! พี่เห็นแล้วสบายใจเลย” แล้วหยิบถุงจากเมื่อคืนยื่นให้ “นี่... บะหมี่อีก 10 ซอง โจ๊กอีก 5 ซอง เก็บไว้กินกันนะ อย่าลืมใส่เห็ดหรือผักป่าด้วย จะได้อร่อยยิ่งขึ้น”
นินรับถุงไปด้วยสีหน้างงๆ นิดๆ แต่ยิ้ม “พี่... ของพวกนี้มันมาเรื่อยๆ เลยนะคะ”
โอตาเป็ประกาย “โอชอบ! พี่โชคจะไปไหนคะ?”
โชคล้วงลูกปัดเล็กๆ ออกมา 5 อัน ยื่นให้ “พี่จะเดินออกไปนอกหมู่บ้าน ไปดูหมู่บ้านข้างๆ หรือเมืองเล็กๆ สักหน่อย พวกเธออยู่บ้านหรือหาของป่าก็ได้ เอาเงินลูกปัดนี้ไปเผื่อซื้ออะไรได้นะ”
นินพยักหน้า “พี่ระวังตัวด้วยนะคะ อย่าไปไกลเกิน”
โชคโบกมือ “สบายๆ พี่ไปเดี๋ยวกลับ!”
เดินเท้าออกจากหมู่บ้าน ผ่านทุ่งนากว้าง ไกลออกไปเห็นูเาสลับซับซ้อน ลมพัดเย็นสบาย โชคคิดเล่นๆ ในใจ “ออกนอกหมู่บ้านบอกว่าไปซื้อของ ถ้ามีลูกปัดเป็พันลูก... ซื้อรถก็ได้นิ รถอะไรที่จำเป็ในยุคนี้?”
ติ๊ง!
เขาถามระบบทันที “ระบบ... รถตุ๊กๆ สามล้อไฟฟ้า พลังงานโซลาร์เซลล์ มีมั้ย? ล้อพิเศษวิ่งบนทางดินทางหญ้าได้ ไม่ต้องเติมลม”
【ตอบโฮสต์】
【รถตุ๊กตุ๊กไฟฟ้าโซลาร์ (แบบออโต้ขับง่าย) : 245 แต้ม】
【รายละเอียด: ที่นั่งคนขับ 1 + กระบะหลังนั่งได้ 3-4 คน ขนของหนักได้ 500 กิโลกรัม ล้อพิเศษลุยทุกสภาพพื้น ด้วยแผงโซลาร์ในตัว】
โชคตาโต “ยอดเยี่ยม! เอามาเลย!”
ติ๊ง!
【หัก 245 แต้ม】
【ยอดแต้มเหลือ: 1,000】
【ส่งไอเทมขนาดใหญ่ผ่านมิติ... สำเร็จ (จะปรากฏที่จุดปลอดคน)】
รถตุ๊กตุ๊กสีเขียวสด หลังคาโซลาร์เล็กๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าพอดี โชคนั่งลงบนเบาะ คนเครื่อง วู้ม เบาๆ ล้อหมุนได้ลื่น
“ฮ่าๆๆ! ชีวิตเปลี่ยนแล้ว! เดี๋ยวขับคันนี้กลับบ้าน... สองน้องเห็นแล้วจะตาโตขนาดไหนนะ!”
เขาขับรถตุ๊กๆ วิ่งเบาๆ บนทางดิน ฝุ่นฟุ้งนิดๆ แต่หัวใจเบิกบาน “พรุ่งนี้คงพานินกับโอไปเที่ยวหมู่บ้านข้างๆ ได้สบายๆ แล้ว”
144
![ลำปางหนาวมาก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580925244_39552430.webp)
