ตอนที่ 63 จูบครั้งนี้ข้ามัดจำไว้ก่อน
หลังจากผู้ผ่านการคัดเลือกเข้าเป็ศิษย์สายนอกเสร็จสิ้นแล้วทุกคนได้แยกย้ายไปตามหุบเขาต่าง ๆ ทั้ง 14 หุบเขาของมหานิกายมหาเทพเทวะบรรพการ โดย 12 หุบเขาแรกจะแบ่งศิษย์ตามสายเืหลัก 12 นักษัตร และอีก 2 หุบเขาคือผู้ที่มีสายเืหลักและสายเืลอง โดยสองหุบเขานี้ยังแบ่งแยกออกจากกันเป็ผู้ที่มีสายเื 2-5 สายเื และอีกหนึ่งหุบเขาคัดเลือกผู้ที่สายเืหลักทั้ง 12 นักษัตรและสายเืลองมากที่สุดจำนวน 12 คนเพื่อจะเป็ผู้นำนักษัตรทั้ง 12 นักษัตร โดยปีนี้หุบเขาผู้นำนักษัตรมีคนเกินมาหนึ่งคนั้แ่การตั้งมหานิกายมหาเทพเทวะไม่เคยเหตุการณ์นี้มาก่อนที่ผู้นำเกินมาหนึ่งคน คนที่เกินมานั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือหยางโจวนั้นเอง
" เอาละข้าในฐานะผู้าุโซึ่งมีหน้าที่ดูแลศิษย์ใหม่ ตอนนี้ศิษย์ใหม่ทั้งสองแสนกว่าคนได้เข้าไปอยู่ตามหุบเขานักษัตรของตนเองกันหมดแล้วพวกเ้าทั้ง 13 คนในที่นี้เป็ผู้ที่มีสายเืหลักตามนักษัตรต่าง ๆ เป็ผู้ที่มีสายเืลองของนักษัตรต่าง ๆ มากที่สุดที่ถูกคัดเลือกมา ปีนี้พิเศษหน่อยมีผู้คัดเลือกเกินมาหนึ่งคนแต่บ้านพักของพวกเ้ามีเพียง 12 หลังเท่านั้น ที่ผ่านมานั้นโดยส่วนมากคนสายเืหลักทั้ง 12 คนจะเป็คนอยู่ในอณาจักรนี้เท่านั้นดังนั้นจะมีคน 2 คนต้องอยู่บ้านพักหลังเดียวกันโดยไม่แบ่งแยกหญิงหรือชายโดยให้พวกเ้าทั้ง 13 คน ต้องต่อสู้กันโดยห้ามใช้สัตว์อสูรต่อสู้กันในครั้งนี้ คนที่ได้อันดับแรกสามารถเลือกบ้านพักได้ก่อนและสามารถเลือกจะอยู่คนเดียวหรือจะเลือกให้ใครมาอยู่ด้วยก็ได้ เอาละข้าไปก่อนพวกเ้าตกลงกันเองจะต่อสู้แย่งชิงบ้านพักหรือไม่อยู่ที่พวกเ้าตัดสินใจ "
" คาราวะองค์หญิงซีเหยียน องค์หญิงคงจำพวกเราทั้ง 11 คนได้นะพะยะค่ะ พวกเราทั้ง 11 คนยินดียกบ้านพักให้องค์หญิงหนึ่งหลังเชิญองค์เลือกก่อนเลยพะยะค่ะส่วนเ้าคนนั้นมันไม่ได้พูดอะไรพวกข้าคิดว่าจะประลองกันเองพะยะค่ะ แต่เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาชายหญิงอยู่ร่วมบ้านพักหลังเดียวกันพวกข้าทั้ง 7 คนจะประลองกันเองพะยะค่ะองค์หญิง แต่ดูเหมือนเ้าคนนั้นมันไม่อยากประลอง พวกข้าทั้ง 6 คนต้องประลองกันเองใครแพ้มากที่สุดต้องรับเ้านั้นไปอยู่ด้วยพะยะค่ะ เ้าว่าอย่างไรจะประลองหรือว่ายอมแพ้ "
" ข้าขอยอมแพ้ข้าอยู่กับใครหรือที่ไหนก็ได้ขอแค่มีห้องส่วนตัวเท่านั้นก็พอ "
" เฮ๊อะ ! เ้ามันขี้ขลาดยังไม่ได้ต่อสู้เลยก็ยอมแพ้เสีย สมแล้วที่เ้ามาจากเอกภพภายนอก เห็นหรือไม่พะยะค่ะองค์หญิงมันขี้ขลาดตาขาวอย่างที่ข้าคิดไว้ไม่มีผิด "
" เอาละ ๆ ข้าองค์หญิงซีเหยียนขอขอบคุณพวกเ้าทุกคนที่มอบบ้านพักให้ข้า ข้าขอเลือกบ้านพักหลังนั้นและข้าจะให้เ้าขี้แพ้นั้นมาอยู่บ้านหลังเดียวกับข้า "
" วะ ว่า อย่างไรนะพะยะค่ะ องค์หญิง องค์หญิงจะให้เ้าขี้ขลาดนั้นพักอยู่บ้านหลังเดียวกับองค์หญิง มันไม่เหมาะสมนะพะยะค่ะ ที่จะให้ชายหญิงอยู่ร่วมกัน ยิ่งองค์หญิงเป็ราชธิดาของอณาจักรแห่งนี้ถ้าคนอื่นรู้เข้าองค์หญิงจะเสียหายได้นะพะยะค่ะ เอาอย่างนี้ดีหรือไม่พะยะค่ะ ให้มันมาพักบ้านหลังเดียวกับข้าก็ได้นะพะยะค่ะองค์หญิง"
" เ้าไม่ต้องออกความคิดเห็นอะไรทั้งนั้นข้าได้ตัดสินใจไปแล้ว แล้วเ้ามีชื่อว่าอะไรเ้าขี้แพ้ "
" เวรกรรมอะไรของข้านะ ข้ายิ่งหนีกลับยิ่งเจอแล้วนี้นาง้าอะไรจากข้ากันนะข้าอุตส่ายอมแพ้แล้วเพื่อจะไม่ได้อยู่ใกล้นาง นี้อะไรนางกลับให้ข้าไปอยู่บ้านหลังเดียวกับนางอีก หรือว่านางยังตกตะลึงกับความหล่อของข้าเลยอยากอยู่ชิดใกล้กับข้ากัน หรือว่านางอยากเห็นเ้าัตาเดียวของข้าอีกครั้ง ข้าว่าไม่น่าจะใช่นะจากน้ำเสียงและสายตาที่นางจ้องมองเราเหมื่อนกับนางจะฆ่าจะแกงกันมากกว่า คิดแล้วเสียวสันหลัง ไม่ใช่ว่านางจะแอบมาปาดคอข้านะ "
" เ้ามัวคิดอะไรอยู่ ข้าถามเ้าว่าชื่ออะไร "
" เอ่อ ! ข้าชื่อว่าหยางโจวพะยะค่ะ "
" หยางโจวรึ ข้าคิดว่าเ้าชื่อโจรราคะเสียอีก และไม่ต้องใช้สรรพนามอะไรกับข้าทั้งนั้น ตอนนี้พวกเราทุกคนเป็ศิษย์ร่วมมหานิกายเดียวกันไม่มีแบ่งแยกฐานะอะไรทั้งนั้น ที่นี้วัดกันที่พลังและขั้นยุทธเท่านั้นว่าใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน พวกเ้าเรียกข้าว่าซิงเหยียนก็แล้วกัน พวกเ้าทุกคนก็เช่นกันห้ามพูดออกไปว่าข้าพักอยู่บ้านหลังเดียวกันกับเ้าหยางโจวนี้ ถ้าใครกล้าพูดหรือเอาข้าไปนินทาลับหลังพวกเ้าคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเ้า "
" เฮ้อ ! ข้าละหวั่นใจจริง ๆ องค์หญิงนี้ต้องวางแผนการทำอะไรกับข้าแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่ให้ข้าอยู่บ้านหลังเดียวกับนางหลอก "
ทางด้านชายหนุ่มที่พยายามเอาใจองค์หญิงที่ตนเองแอบชอบได้จ้องมองและอาฆาตพยาบาทหยางโจวทันที ที่หยางโจวมีโอกาสได้อยู่ใกล้ชิดกับองค์หญิงที่ตนเองแอบชอบและยังอยู่บ้านหลังเดียวกันกับองค์หญิงอีก
" เ้าสารเลวหยางโจวข้าอุตส่ากันคนอื่นออกจากองค์หญิงแล้วข้าจะได้ไปเลือกบ้านพักอยู่ใกล้กับงค์หญิงซีเหยียนเพื่อข้าจะได้มีโอกาสพิชิตใจนางได้ เ้าสารเลวนี้มาจากที่ไหนกันบังอาจมาแย่งองค์หญิงไปจากข้า ข้ามีอะไรสู้มันไม่ได้กันทั้งรูปร่างหน้าตาข้าก็ดีกว่ามันทำไมองค์หญิงถึงไม่เลือกข้าไปพักอยู่กับนางกันนะ องค์หญิงหน้าทรงหน้ามืดตามัวหรืออย่างไรกันถึงให้มันไปอยู่ด้วย ฝากไว้ก่อนเ้าหยางโจวข้าจะเขี่ยเ้าออกไปให้พ้นทางความรักของข้า "
ทางด้านองค์หญิงเมื่อเข้ามาถึงบ้านพักพร้อมหยางโจวแล้วก้ได้สร้างค่ายกลผนึกบ้านพักทั้งหลังทันที่เพื่อจะได้แก้แค้นหยางโจวที่บังอาจมาล่วงเกินนางโดยการต่อสู้ครั้งนี้ถูกค่ายกลผนึกไว้จึงไม่มีเสียงต่อสู้เล็ดรอดออกไป
" เ้าชั่วเ้าสารเลวเ้าโจรราคะ ข้าจะฆ่าเ้า "
" ค่ายกลผนึกพื้นที่รอบบ้านพักหลังนี้ไว้ทั้งหมด "
" กรึ๊มมม ! "
" จงตายซะเ้าโจรราคะ "
" ฝ่ามือมหาเทพเทวะ "
" บึ๊มมม ! บึ๊มมมม !! "
" แว๊กกกก ! องค์หญิงท่านจะฆ่า ข้าหรือนี้องค์หญิง ครั้งนั้นข้าไม่ได้มีเจตนาล่วงเกินท่านเลยนะองค์หญิง ข้าไม่ได้มีเจตนาให้องค์หญิงได้เห็นเ้าัตาเดียวของข้าเลยนะ "
" เ้าลามกยังจะมาพูดอีกใครอยากจะดูของเ้ากัน ตายซะ ! ข้าจะตัดไอ้นั้นเ้าทิ้งไปซะ "
" บึ๊มม ! บึ๊มมมม !! บึ๊มมมมม !!! บึ๊มมมมมมม !!!! "
" แว็กก ! จะฆ่า ข้าจริง ๆ หรือเนี๊ยะองค์หญิง "
" กำแพงวายุออกมา "
" บึ๊มมมมมมมม !!!! "
" เ้าสารเลวแน่จริงเ้ามาสู้กับข้าตัวต่อตัวไม่ใช่เป็เต่าหดหัวอยู่ใต้กำแพงนี้ "
" ข้าออกไปก็โง่แล้ว ท่านต้องหยุดมือก่อนข้าถึงจะออกไปเรามาคุยกันดี ๆ ก่อนดีกว่านะองค์หญิงเดี๋ยวบ้านพักพังขึ้นมาพวกเราจะไม่มีทีอยู่ได้นะ "
" ได้เ้าลดกำแพงวายุลงก่อนแล้วเรามาคุยกันดี ๆ ข้ารับประกันจะไม่ทำร้ายเ้าแล้ว "
" จริงนะ ภรรยาข้าเ้าพูดแล้วห้ามคืนคำนะ ข้าจะลดกำแพงวายุแล้วนะ "
" พรึ๊บบบ "
" จงตายซะเ้าสารเลว ฝ่ามือมหาเทพเทวะคู่ ตายยยย !! "
" ซิ ใครเชื่อเ้าก็บ้าแล้ว เ้างดงามเช่นนี้ข้าไม่ปล่อยให้เ้าหลุดมือไปได้หลอก ภรรยาข้าทุกคนโดนฝ่ามือทลายูเาของข้าคู่นี้ก็อ่อนละทวยทุกคนข้าไม่เชื้อหลอกว่าคนที่ไม่เคยต้องมือชายเช่นเ้าเมื่อเจอฝ่ามือคู่ทลายูเาของข้าไปแล้วจะยืนอยู่ได้ "
" ฝ่ามือคู่ทลายูเา "
" มั๊บบ มั๊บบบบ "
" อ้ายยยย ! "
" กรี๊ดดด ! "
" จะ เ้า เอามือออกไปจากหน้าอกข้าเดี๋ยวนี้นะเ้าสารเลว เ้าคนลามก"
" อ๊ะ ! ขออภัยองค์หญิงข้าไม่ได้ตั้งใจ มือข้ามันไปเอง แต่ว่ามือข้ามันกำไม่มิดเลยท่านนี้ซ่อนรูปเหมือนกันนะเนี๊ยะ นั้นมันสู้มือข้าด้วย"
" มั๊บบบ มั๊บบบบ "
" อ๊ายยย ! "
" เ้าคนชั่วยังไม่มือเ้าออกไปอีก ข้าจะตัดมือเ้าทิ้ง กระบี่ออกมา "
" พรึ๊บบ "
" ตายเ้าสารเลว "
" เฮ๊อะ ! ใครกลัวเ้ากัน อย่างนี้ต้องลงโทษด้วยการหอมสักสองสามฟอด "
" จ๊วบบ จ๊วบบบ "
" กรี๊ดดด "
" เ้าสารเลวเ้าจูบข้าทำไม "
" ข้าไปก่อนแล้วภรรยาข้า จูบครั้งนี้ข้ามัดจำไว้ก่อนนะแล้วข้าจะมาจูบถอนคืนที่หลังนะ ห้องนี้ข้าจองนะ บ๊าย บ่าย ที่รัก ค่ายกลวายุจงผลึกห้องนี้ไว้ห้ามใครเข้ามาได้เด็ดขาด "
" กรึ๊มมม "
" เ้าสารเลวออกมาเดี๋ยวนี้นะ ข้าจะ ฆ่าเ้า "
" ตู๊มมม ! ตู๊มมมม !! "
" เฮ้อ ! กว่าจะหนีแม่เสือสาวมาได้เล่นเอาข้าเสียเหนื่อย ห้องนี้เหมือนกับอีกหนึ่งมิติเลยมันใหญ่มาก แต่ในห้องนี้ไม่มีอะไรเลยมีแต่เตียงกับโต๊ะเก้าอี้อย่างละชุดเท่านั้นและกระโทนหนึ่งอัน ข้าเก็บของพวกนี้ออกดีกว่าข้าจัดเตรียมของมาจากดาวโลกข้าไว้แล้ว โต๊ะ ตู้เตียง โชฟา ชุดโฮมเธียร์ จะได้ดูหนังฟังเพลงได้ ตรงมุมนั้นทำห้องน้ำแล้วกัน มีอ่างอาบน้ำจากุดซี่ ถังเก็บน้ำวางไว้ข้าง ๆ ติดไฟแสงสว่างไว้ให้ทั่วห้องเลย เแบตสำรองไฟข้ามีเยอะเอารวมไว้มุมนั้น ติดแอร์ ติอฮีตเตอร์ไว้ทำความร้อนความเย็น มุมนั้นเอาชุดครัวมาตั้งข้าอยากกินอาหารของดาวโลกมานานละ ตู้เย้นตู้แช่ข้าก็มี เหล้าเบียร์เยอะแยะกินทั้งปีทั้งชาติก็ไม่มีทางหมด "
" พรึ๊บบ พรึ๊บบบ "
" โว๊ ! นี้มันห้องชุดดี ๆ นีเอง "
" นอนพักผ่อนก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ยังต้องมีอะไรให้ทำอีกเยอะ ่นี้ข้าคงต้องอยู่ที่เอกภพบรรพการนี้ไปก่อนยังมีอะไรอีกมากที่ข้ายังไม่รู้แล้วค่อยไปหาเหล่าภรรยาตอนนี้นางคงบ่มเพาะกันอยู่ข้าไม่อยากไปลบกวนพวกนางให้พวกนางมีพลังและขั้นยุทธถึงขั้นกึ่งมหาเทพเทวะก่อนแล้วข้าจะไปแสกเด็กเข้าท้องพวกนางทุกคนแค่นี้พวกนางก็ไม่มีเวลามาสนใจข้าแล้ว "
.................................................................
เช้าวันถัดมา ณ บ้านพักของหยางโจวและองค์หญิงวันนี้เป็วันแรกที่ทุกคนจะต้องไปเข้าร่วมตามกลุ่มนักษัตรของตนเองหยางโจวนั้นมีสัตว์อสูรสายเืหลักครบทั้ง 12 นักษัตรเลยไม่รู้ว่าจะเลือกไปอยู่นักษัตรไหนดี หยางโจวจำไม่ได้ว่าองค์หญิงมีสายเืหลักนักษัตรใด หยางโจวจึงมีความคิดว่าเลือกสายเืหลักนักษัตรใดก็ได้ขอเพียงไม่ให้ตรงกับนักษัตรเดียวกับองค์หญิง
" ไอ้ข้าก็ลืมถามองค์หญิงอารมณ์ร้ายนี้ก่อนว่ามีสายเืหลักนักษัตรอะไร ข้าจะได้เลือกสัตว์อสูรนักษัตรอื่นที่ไม่เหมือนนาง นางคงไปแล้วหรือยังไม่ตื่นข้าแอบไปเงียบ ๆ ดีกว่า หวังว่าไม่เจอนางนะ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ส่งสัยนางจะกลัวข้าเข้าไปปล้ำนางจึงวางค่ายกลป้องกันตั้งสองสามสี่ชั้น เฮ๊อะ ! ถ้าข้าจะเข้าซะอย่างค่ายกลแค่นี้ข้าดีดนิ้วที่เดียวก็พังแล้วนางดุยิ่งกว่าสัตว์อสูรอีกใครได้นางไปเป็ชายาซวยตายเลย "
" เ้าสารเลวเ้าว่าใครเป็สัตว์อสูรนะ เ้านั้นแหละจะซวยตาย "
" แว๊กกก ! เ้ามาแอบอยู่ตรงนี้ั้แ่เมื่อไหรกันเ้าเป็ผีหรืออย่างไรกัน เ้าหยุดเลยนะถ้าเ้าทำร้ายข้าอีกข้าจะใช้ทักษะวิชาฝ่ามือคู่ทลายูเาแบบเมื่อวานนี้ และข้าจะจูบเ้าอีกครั้งถ้าเ้าจะทำร้ายข้า "
" ซิ เ้าสารเลวเ้าลามกข้าไม่ได้แอบเ้า ข้ายืนของข้าอยู่ตั้งนานแล้วเ้ามัวแต่สนใจห้องพักของข้ารึว่าเ้าคิดจะทำมิดีมิร้ายกับข้ากันเ้าลามก ข้าได้ยินว่าเ้าจะหนีข้าไปอยู่นักษัตรอื่นอย่างนั้นรึ เ้าต้องตามไปเป็ลูกน้องข้า ข้ารู้ว่าเ้ามีสัตว์อสูรครบทั้ง 12 นักษัตรเ้าจงนำ "