Neighbor แค่แอบชอบ [มี E-book]

ฉันเดินเข้ามาในห้องน้ำแล้วก็ได้แต่ยืนมองตัวเองในกระจก เห็นดวงตาแดงๆของตัวเองเริ่มมีหยดน้ำตาไหลลงมา รู้สึกตกใจเล็กน้อยที่ตัวเองร้องไห้ นี่ฉันชอบพี่คินถึงขนาดต้องมาแอบร้องไห้เลยเหรอ ไม่เอ่าน่า เรื่องแค่นี้ฉันจะมาร้องไห้เป็นเด็กขี้แยไม่ได้นะ!จึกๆ“ฉันมันเพื่อนน้องสาว จำไว้สิยัยขวัญ” ฉันยกนิ้วชี้จิ้มขมับตัวเองสองสามทีแล้วเช็ดน้ำตาที่หยดลงมาออกลวกๆ สูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อควบคุมสติตัวเองแล้วพ่นลมหายใจออกมาทางปากแรงๆ ค่อยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย จะให้พี่คินมาเจอสภาพนี้ก็ไม่ได้ด้วยสิ ฉันกลับเองน่าจะดีกว่า”แกเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมตาแดงๆ” พอเดินมาถึงอู่เช็คสภาพรถเพ้นท์ก็เดินมาถามเป็นคนแรก ฉันรีบทำสีหน้ายิ้มแย้มทันที“เปล่าๆ แสบตานิดหน่อยน่ะ ฉันว่าจะกลับแล้วนะ” “อ้าว ไหนพี่คินไปส่งแล้วจะกลับไง” “เดี๋ยวเรียกแท็กซี่ก็ได้““พี่บอกว่าจะไปส่งไง” จู่ๆเสียงทุ้มต่ำก็ดังมาจากทางด้านหลัง พอหันไปดูก็เห็นพี่คินกำลังยืนกอดอกมองมาทางฉันนิ่งๆ เขาคงจะได้ยินที่ฉันคุยกับเพ้นท์สินะ ว่าจะแอบกลับโดยไม่บอกสักหน่อย ”ขวัญกลับเองได้ พี่คินไปทำงานเถอะค่ะ” “รอแปปนึง เดี๋ยวพี่ไปส่ง” “แต่พี่คินคะ..” ฉันกำลังจะปฏิเสธแต่พี่คินกลับหันหลังเดินไปเก็บอะไหล่รถยนต์ที่เขาถืออยู่แล้วเดินไปล้างมือจากนั้นก็หยิบกุญแจรถหรูของตัวเองเดินมาทางฉัน “จะให้กลับเองได้ไง มันอันตราย” มือใหญ่ของพี่คินวางลงมาบนหัวฉันแล้วลูบไปมาเบาๆสองสามที ความอบอุ่นจากมือของพี่คินฉันยังคงรู้สึกได้ถึงแม้เขาจะเดินไปที่รถยนต์ของตัวเองแล้วก็ตาม “ฉันไปก่อนนะเพ้นท์” พอรู้ตัวว่ามองพี่คินนานเกินไปก็รีบหันมาบอกเพ้นท์ที่ยืนอยู่ข้างๆ เพ้นท์มันมองฉันเหมือนกำลังสงสัยอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่ได้ถามออกมาได้แต่พยักหน้าแล้วยิ้มให้ฉันแทน “โอเค แล้วเจอกัน ถึงบ้านแล้วไลน์บอกฉันด้วยนะ” ”ได้ๆ“ ฉันโบกมือลาเพ้นท์แล้วรีบเดินตามพี่คินเข้าไปนั่งในรถอย่างรวดเร็วเพราะพี่คินกำลังนั่งรออยู่ที่ฝั่งคนขับเรียบร้อยแล้ว ตลอดระยะเวลาที่พี่คินขับรถมาส่งความเงียบก็เข้าครอบงำตลอดทาง ฉันได้แต่นั่งหันหน้ามองข้างทางผ่านกระจกรถด้านข้างของตัวเองด้วยความรู้สึกหน่วงในอก เห้อ ไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย “ขวัญ” จู่ๆเสียงทุ้มต่ำของพี่คินก็ดังขึ้น ฉันหันไปมองเขาที่ยังคงมองทางข้างหน้าตั้งใจขับรถด้วยความสงสัย “คะ” “เป็นอะไร พี่เห็นสีหน้าไม่ค่อยดี” “พี่คินขับรถอยู่เห็นด้วยเหรอคะ” ฉันพูดติดตลกแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ แต่พี่คินกลับหันมามองฉันแวบนึงแล้วหันกลับไปขับรถต่อ “ที่จริงพี่เห็นตั้งแต่ยืนคุยกับเพ้นท์แล้ว แต่ไม่ได้ถาม” “เหรอคะ” ฉันหยุดหัวเราะแล้วเปลี่ยนเป็นยิ้มฝืนๆแทน นี่พี่คินสังเกตเห็นด้วยเหรอ ฉันนึกว่ามีแต่เพ้นท์ที่เห็นซะอีก”อือ แล้วตกลงเป็นอะไรหรือเปล่า”“ขวัญไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ แค่รู้สึกง่วงๆ” ฉันฝืนยิ้มอีกครั้งแล้วหันไปมองทางข้างหน้าแทน”อ้าวเหรอ” หลังจากนั้นฉันกับพี่คินก็ต่างคนต่างเงียบไม่ได้พูอะไรกันอีก มีเพียงเสียงเพลงที่เปิดอยู่ภายในรถที่ทำให้บรรยากาศไม่ดูแปลกเกินไป ปึง”ขอบคุณมากนะคะพี่คิน” ฉันปิดประตูรถหรูของพีคินแล้วบอกเขาทางกระจกที่เลื่อนลง พี่คินพยักหน้ายิ้มๆแล้วขับรถออกไปหลังจากที่ฉันเข้าบ้านมาเรียบร้อยแล้ว ตุบ!พอเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ฉันก็โยนกระเป๋าสะพายไปบนโซฟาข้างเตียง แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงตัวเองอย่างเหนื่อยหน่าย รู้สึกหน่วงๆไม่หาย ถ้าเป็นแบบนี้ก็นอนไม่หลับสักทีน่ะสิ พลิกตัวไปมาสักพักก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไลน์บอกเพ้นท์ว่าถึงบ้านแล้ว แต่อาการหน่วงในอกมันก็ไม่หายจนต้องโทรไปหาพี่เจด้วยความรวดเร็ว [ฮัลโหล] “พี่เจ นอนยัง” ฉันรีบถามปลายสายด้วยความรวดเร็วทันที [ยัง แกมีอะไรหรือเปล่าโทรมาดึกๆดื่นๆ]“ไม่มีอะไรหรอก” [ฉันว่าต้องมีอะไรแน่ๆ เสียงเป็นหมาหง๋อยขนาดนี้] “รู้อีก” ฉันยู่ปากแล้วถอนหายใจออกมาแรงๆจนพี่เจต้องถามเสียงจริงจังขึ้น[จะบอกได้ยังว่าเป็นอะไร]”นกอีกแล้วว่ะพี่เจ ไม่อยากเป็นแบบนี้เลยอะ!” ฉันพูดออกมาเสียงดัง มันอัดอั้นมานานจนไม่รู้จะทำยังไงแล้วเนี่ย [โอ๊ย เสียงดังทำไม หูฉันจะแตก!]”ไม่อยากชอบเลยว่ะ ทำไงจะเลิกชอบคนๆนึงได้อะพี่เจ” ฉันยกมือขึ้นปาดหยดน้ำตาที่ไหลลงมาจากหางตาของตัวเองเบาๆ [เห้อ มันเป็นยังไง ไหนเล่ามาซิ!] ฉันเล่าเรื่องของพี่คินให้ฟังแค่คร่าวๆ ไม่ได้ลงรายละเอียดมากว่าเขาเป็นใครยังไง กว่าจะเล่าจบก็ปาไปเกือบสองชั่วโมง “ขวัญอยากเลิกชอบแต่มันก็ทำไม่ได้สักที” [จากที่ฉันฟังแกจนหูชามาเกือบสองชั่วโมงเนี่ย แกก็เอาแต่บ่นว่าจะเลิกชอบๆอยู่นั่นแหละ] “ก็จะให้ทำไงอะ มันหน่วงมันเจ็บเวลาเจอนี่” [แล้วเพ้นท์มันรู้มั้ยเรื่องนี้] “ยังไม่ได้บอกมันเลย แต่วันนี้ก็เหมือนมันจะสงสัยอยู่ เดี๋ยวขวัญบอกมันเอง” ที่ฉันไม่ได้บอกเพ้นท์เพราะว่าช่วงนี้มันดูยุ่งๆ ไหนจะต้องทำงานไหนจะเรียนอีกเลยไม่มีเวลาบอกสักทีน่ะสิ แต่ก็ว่าจะบอกอยู่แล้วล่ะนะ[เออก็ดี แต่ถ้าแกอยากจะเลิกชอบจริงๆน่ะนะฉันว่าหาผู้มาดามใจสิ] “บ้าเหรอ ไม่ได้หาง่ายๆเหมือนพี่เจนะ” พูดแล้วก็หงุดหงิดพี่เจเหมือนกันที่ชอบได้ผู้ชายไปนอนกกบ่อยๆ ฉันนี่เจ้าแม่นกเลยเหอะ![ลืมไป ถึงแกจะสวยแต่ครองตำแหน่งพญานกอยู่] “พี่เจ!” [ฉันล้อเล่นหรอก แกก็ลองอยู่ใกล้ๆเขาบ่อยๆสิเผื่อเจอกันบ่อยมันจะชินจนเลิกชอบไปเอง] พี่เจมันไปเอามาจากไหนที่อยู่ใกล้คนที่ชอบจะเลิกชอบไปเองเนี่ย! “มันจะไปเลิกชอบได้ไงวะ” [เชื่อฉัน ลองทำก็ไม่เสียหายนี่] “แล้วถ้ามันชอบยิ่งกว่าเดิมล่ะ ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งเจ็บนะ” [แกบอกว่าเขาเจ้าชู้ใช่มั้ย เห็นแกเป็นแค่น้องสาวใช่ปะ]”ก็ใช่ ทำไมอะ” [แกก็ทำให้เขาไม่เห็นแกเป็นแค่น้องสาวแล้วรวบหัวรวบหางเลยสิ] เดี๋ยวนะ! นี่ฉันมาปรึกษาถูกคนใช่มั้ยเนี่ย ทำไมมันเป็นแบบนี้ได้วะ “มันจะดีเหรอพี่เจ อะไรของพี่เนี่ย”[ดี! เชื่อฉัน ฉันไม่เคยนก]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไม่เป็นอะไร

นิยายแนะนำ

Neighbor แค่แอบชอบ [มี E-book]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไม่เป็นอะไร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้