บทที่2 FLASH BOY - ไรเดอร์หน้าใส
เช้าวันเสาร์แรก ของเดือนธันวาคม
“ อะไรนะ ครับ ” ธัชวินตะกุกตะกักถามขึ้น เมื่อมีคนมาส่งกล่องพัสดุขนาดใหญ่ให้ถึงที่ร้าน ระยะนี้เขาไม่ได้สั่งของออนไลน์อะไรเลยนี่นา ดูท่ามันจะเป็ต้นไม้สินะ เพราะที่ข้างกล่องมีการเจาะเป็ช่องระบายอากาศ ส่องดูเห็นเป็คล้ายต้นกล้วยไม้ปลูกอยู่ในกระถางดินเผาธรรมดาๆแต่ที่ไม่ธรรมดา คือ คนที่นำมันมาต่างหาก
โอ๊ย .....ผู้ชายอะไรเนี๊ยะ
ต้องเรียกว่า ‘หล่อเว่อร์’ ผิวพรรณดูดี ทั้งหน้าตาคิ้วคางปากคอช่างรับกันอย่างเหมาะเจาะ เ้าหนุ่มไรเดอร์วัยรุ่นร่างสูงที่อายุไม่น่าจะเกินยี่สิบห้าในชุดวอร์มสีดำที่ด้านในเป็เสื้อยืดกางเกงยีนดูทะมัดทะแมงเรียบง่ายในความคิดเขา มันน่าดูกว่าใครทั้งหมดที่เขาเคยพบ ถึงแม้ว่าตอนนี้ เ้าหนุ่มน้อยนั่นจะดูหน้าหมุ่ยๆชอบกล
“ อ๊ะ ? ....”
“ อ๊ะ ? ....”
“ เอ้อ .. ก้อ คือ .... ผมไม่ได้สั่งซื้ออะไรเลยนะ ” ธัชวินทำท่าปฎิเสธเพราะเขาลังเลที่จะรับของที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนไว้ในร้าน
“ คือ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันฮะ พอดีว่ามีคนเขาฝากต่อๆ กันมาอีกที เขาย้ำว่า ต้องส่งให้ถึงมือ คุณธัชวิน ให้ได้“ หนุ่มน้อยวางกล่องใส่กระถางต้นไม้นั่นลงบนเคาน์เตอร์ตรงหน้าเขาพร้อมซองจดหมายอีกหนึ่งซอง
“รบกวนช่วยหน่อย นะฮะ ” หนุ่มน้อยนั่นทำหน้าออดอ้อน ทุกข์ร้อนเต็มที ตอนที่ชำเลืองไปยังป้ายรับจัดดอกไม้จัดสวนทั้งในและนอกสถานที่บนฝาผนัง
ธัชวินหยิบแว่นตาที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ที่ตั้งอยู่ระหว่างเขากับหนุ่มน้อยคนนั้นขึ้นใส่ก่อนเอื้อมมือไปรับจดหมาย เขาถอนหายใจเฮือก ... ก่อนพลิก กล่องต้นไม้ในมือไปมา พยายามหาชื่อคนต้นทางที่ส่งมา
“ อ้อ.... จาก ... พะยองขิ่น อือๆ เพื่อนผมเอง ถ้างั้น ผมจะรับไว้ ก็... โอเคนะ ครับ ผมเอง ธัชวิน ”
เขาพับจดหมายของเพื่อนลงครึ่งหนึ่งก่อนจะสอดมันลงไปในกระเป๋าเสื้อข้างซ้าย
คราวนี้สีหน้าเ้าหนุ่มนั่นกระจ่างใสด้วยรอยยิ้มทันที
“เห็นว่าเป็ต้นไม้มาจากป่าชื้นทางเหนือ ฮะ “
‘โอ้ย..พระเ้า .... ให้ตายเถอะ’
รอยยิ้มนั่นทำธัชวินตกหลุมอากาศโครมเบ้อเร่อตอนเห็นเขี้ยวเล็กๆกับรอยบุ๋มของลักยิ้มบนแก้มผ่อง ใจเต้นตึ๊กๆจนแทบจะหลุดออกมา มันเป็อย่างนี้ทุกทีที่เจอหนุ่มหล่อ....เฮ้อ !!!
ก่อนหนุ่มน้อยหน้าใสนั่นจะก้าวออกไปจากร้าน ธัชวินจึงดึงสติกลับมาได้
“ อ้อ...ขอบคุณมาก นะครับ “
และสิ่งที่ได้รับกลับมา คือรอยยิ้มอันสดใสจากเด็กหนุ่มที่ค้อมตัวโค้งลงให้พร้อมกับเสียงอ่อนๆที่ตอบกลับมาว่า “ ขอบคุณคร้าบ .... ”
‘หวังว่ามันคงจะชอบอยู่ที่เย็นๆสักนิดนะ’ ธัชวินไม่ได้พูดออกมา เขาได้แต่นึกในใจตอนเ้าหนุ่มน้อยนั่นเดินคล้อยหลังจากไป เขาพยายามคิดว่าจะวางมันไว้ตรงไหนในร้าน
ที่นี่เป็ตึกขนาดใหญ่ที่สูงหลายสิบชั้นแถวสีลมใจกลางของกรุงเทพมหานครเมืองฟ้าอมรของคนหลายคน มันเป็กิจการของครอบครัวของ ธัชวินทรัพย์สุริยา หนุ่มโสดทายาทคนเล็กคนเดียวที่เหลืออยู่ของเศรษฐีที่ดินเมืองไทย นอกจากรับหน้าที่เป็ผู้จัดการดูแลตึกให้เช่าของครอบครัวแล้วเพราะความชื่นชอบในดอกไม้ ต้นไม้ แถมด้วยอารมณ์ศิลปินที่คุกรุ่นเขายังเปิดร้านค้าส่วนตัวรับจัดดอกไม้และต้นไม้ประดับในสำนักงานที่ชั้นล่างของอาคารแห่งนี้ ห้องต่างๆในตึกนี้ถูกแบ่งเป็สำนักงานให้เช่า ส่วนด้านหลังเป็อีกตึกหนึ่งซึ่งไม่ห่างออกไปนัก เป็ห้องอาคารชุดที่พักอาศัยสำหรับผู้ที่มีรายได้สูงส่วนตัวเขาเองก็มีห้องพักสุดหรูอยู่ชั้นบนสุดของที่นี่ด้วยเช่นกัน
งานรับตกแต่งสถานที่และไม้ประดับนับว่ายังไปได้ดีสำหรับเมืองหลวงที่เร่งด่วนรถติดแบบวินาศสันตะโร ไม่มีใครมีอารมณ์จะเดินทางไปปากคลองตลาดเพื่อซื้อดอกไม้ใบไม้มาปักแจกันตั้งไว้ตามส่วนต่างๆของสำนักงานเพื่อให้สำนักงาน สดชื่นดูดี มีระดับ ส่วนใหญ่แล้วทุกห้องจึงมักจะใช้บริการของเขา –ธัชวิน ทรัพย์สุริยา ทายาทเ้าของตึก
ทุกเช้าของวันจันทร์ แจกันใหญ่น้อยรวมไปถึงต้นไม้หลายขนาดจะถูกลำเลียงขึ้นไปตั้งตามมุมต่างๆของสำนักงานเหล่านี้ ส่วนที่เป็ต้นไม้ก็จะถูกสับเปลี่ยนเอาต้นเก่าออก มีต้นใหม่เข้าไปแทนต้นไม้เก่าจะถูกส่งเข้าสวนอนุบาล ที่อยู่ด้านหลังตึกที่พักอาศัย ทุกวันเมื่อเขาว่างจากงานต่างๆด้านหน้าลูกค้าเริ่มซาแล้วเขามักจะไปขลุกอยู่ที่สวนเนิร์สเซอรี่ด้านหลังจนค่ำมืดเพื่อดูแลบำรุงรักษาต้นไม้เล็กๆเ่าั้
การที่สามารถสลับสับเปลี่ยนต้นไม้ เหล่านี้ให้มันได้มีโอกาสสดชื่นมีชีวิตชีวาได้อีกครั้งนอกจากจะช่วยลดต้นทุนได้แล้วยังนำความชื่นใจมาสู่เขา ธัชวินพอใจกับการทำงานในร้านดอกไม้นี้มากกว่าการไล่เก็บเงินค่าเช่าเสียอีกแม้ว่ามูลค่าของรายได้มันจะต่างกันอย่างเทียบไม่ติดก็ตามเขารู้สึกอิ่มเอมกับงานของตัวเอง
เช้านี้ หนุ่มน้อยหน้าสวยเป็ นักส่งของ หรือ ที่เรียกกันว่า “ไรเดอร์”อาชีพฮิตของคนรุ่นใหม่ คือการไปรับของแล้วนำส่งยังจุดหมายที่ลูกค้าสั่งมา ธัชวินเคยใช้บริการของไรเดอร์เ้านี้เหมือนกันเมื่อต้องส่งดอกไม้ไปให้ลูกค้าคนสำคัญที่ได้รับคำสั่งมา แต่เขาไม่เคยเห็นหน้าไรเดอร์คนนี้มาก่อนเลย
เมื่อวางจากงานประจำ ธัชวินจึงหันมาเปิดกล่องต้นไม้ที่เพื่อนฝากมาธัชวินแปลกใจกับต้นไม้ที่มีลักษณะแปลกประหลาดนี้มากมันเหมือนไม้เลื้อยแต่ทว่ากลับมีลำต้นที่ตั้งตรง แลดูแข็งแรง มองเห็นรากยาวใหญ่เฉกเช่นรากกล้วยไม้ มันดูสมบูรณ์มาก เมื่อวางไว้ตรงมุมที่มีแสงสลัวมันดูเหมือนมีละอองสีฟ้าฟุ้งกระจายออกมา
เอะ ... หรือว่า มันจะเรืองแสงในที่มืด
896
![ปฏิวัติโลกกลายพันธ์ุ [อ่านฟรี]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719465414_55645582.webp)
