“ ถ้าอย่างงั้น เซล่า ฝากดูแลซายะให้ที ”
“ รับทราบ... ”
เซล่าได้ลากตัวซายะออกมาห่างๆจากเลโอ แล้วจากนั้นเซล่าก็ใช้เวทย์รักษาซายะทันที หลังจากที่เลโอได้ช่วยชีวิตซายะแล้ว เลโอก็เดินไปหาโครงกระดูกร่างั์นั้นโดยไม่ลังเล
“ เอาละ มาทำให้มันจบดีกว่า ”
เลโอได้ชูดาบขึ้นก่อนที่จะใช้เวทย์เสริมพลัง
“ เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่!! เพิ่มความเร็วในการโจมตี!! เสริมพลังโจมตีทางกายภาพ!! เสริมการทนทานของอาวุธ!! ”
หลังจากที่เลโอใช้เวทย์เสริมพลังให้แก่ตัวเอง ทำให้เลโอนั้นเรืองแสงขึ้น เมื่อเลโอใช้เวทย์เสริมพลังเสร็จ เลโอก็เข้าโจมตีโครงกระดูกร่างั์ด้วยความเร็วสูง จนทำให้โครงกระดูกร่างั์นั้นไม่สามารถตอบโต้ได้ และ โดนจำกัดการเคลื่อนที่อีกด้วย
“ ย๊าาากกกก ”
เลโอโจมตีแบบไม่ยั่งจนโครงกระดูกร่างั์นั้นแหลกไม่เหลือชิ้นดี
“ แฮ่ก แฮ่ก คงจะจบแล้วสินะ ”
เลโอมองไปที่กองกระดูกนั้น จากนั้นก็เก็บดาบเข้าที่กระเป้าสะพายดาบข้างหลัง ก่อนที่จะเดินไปหาพวกซายะที่อยู่บริเวณริมประตูทางออกจากโบราณสถาน
“ เป็อะไรมากไหม ซายะ ”
เลโอถามด้วยความเป็ห่วง
“ ตอนนี้ไม่เป็ไรแล้วละ ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันนะ ”
ซายะกล่าวขอบคุณก่อนที่จะหลบหน้าเลโอ
“ ไม่หรอกๆยังไงซะเธอก็คือเพื่อนของฉันนะ”
เลโอพูดเสร็จก่อนที่จะทำรีแอ็กชั่นใส่ซายะ ส่วนเซล่าก็ยืนดูอยู่เงียบๆ
“..........”
“ ขอร้องละ เลิกทำท่าพิลึกๆนั้นเถอะ ”
ซายะมองดูด้วยความเฉยเมย
“ ช่างเถอะ พวกเรารีบไปที่ห้องสมบัติกันเถอะ ”
กลุ่มเลโอได้เดินไปที่ประตูห้องสมบัติทันที พอไปถึงที่หน้าประตู เลโอและเซล่า ได้ทำการเปิดประตูออก ก่อนที่จะไปในนั่น
“ ทุกคนพร้อมนะ ”
เลโอให้สัญญาณเตรียมอาวุธ
“ อืม พร้อมแล้ว ”
ซายะชักดาบออกก่อนตั้งท่าเตรียม เซล่าถือคฑาพร้อมที่จะร่ายเวทย์ทันทีที่เกิดเหตุ จากนั่นทั้งสามคนได้เดินเข้าไปในห้องสมบัตินั้น
พอไปถึง ก็พบหีบใบหนึ่งวางอยู่ในห้อง ทั้งสามคนก็รีบไปที่หีบนั้นทันที ในตอนที่เปิดหีบนั้นกลับพบว่าสมบัตินั้นโดนใครบางคนเอาไปก่อนแล้ว
“ หีบเปล่าาาา....”
ซายะเกิดอาการซ็อกเล็กน้อย
“ มีคนมาเอาสมบัติไปก่อนพวกเราสินะ ”
เลโอสันนิฐาน
“ ใช่แล้ว.....ละ........ดูตรงนั้นสิ ”
เซล่าได้ชี้ไปที่มุมห้อง เลโอได้เดินเข้าไปบริเวณจุดที่เซล่าชี้ และได้พบทางเข้าที่ไม่มีที่มาที่ไป
“ซายะ เซล่า รีบไปกันเถอะ รู้สึกคนที่มาเอาสมบัติก่อนพวกยังไปได้ไม่ไกล ”
เลโอได้ะโลงแล้วลอดอุโมงค์ไปตามทางเล็กๆเซล่าและซายะ ก็รีบตามเลโอไป พอถึงทางออกของอุโมงค์ เลโอ ซายะ และ เซล่าก็ได้ออกจากซากโบราณสถานที่หายสาปสูญที่อยู่ในูเาโดยไม่รู้ตัว
“ โผล่มาถึงที่ไหนเนี่ย ”
“ เดี๋ยว ก่อน นะ ”
ซายะรีบเปิดอ่านแผนที่ทันที
“ ที่ๆพวกเราอยู่กันตอนนี้คือ ป่าโรส ถ้าเดินออกจากป่านี้ไป น่าจะมีหมู่บ้านแถวนี้นะ ”
“ งั้นเหรอ แต่ก่อนอื่นพวกเราค้างคืนที่กันก่อนไหม สักพักหนึ่งพระอาทิตย์ก็จะตกดินแล้ว ส่วนเื่ที่จะตามคนที่เอาสมบัติไปนั้นเอาไว้ก่อน ถ้าฝืนตามไปมีแต่เหนื่อยไปเปล่าๆ ”
“ นั้นนะสิ งั้นก็ค้างคืนที่นี้ละกัน ”
ทั้งสองคนได้ปรึกษากันแล้วว่าจะค้างคืนชักพักก่อนออกเดินทาง
“ งั้นฉัน....จะไปหา......อาหารก่อนนะ ”
เซล่าขออาสาออกไปหาอาหาร
“ อืม ฝากด้วยนะ เซล่า ”
จากนั้นเซล่าก็ออกไปหาอาหารในป่าทันที ระหว่างนั้นเลโอก็ใช้ดาบตัดต้นไม้ขาดโดยง่ายๆ
“ เลโอ ฉันไปหาแหล่งน้ำก่อนนะ ”
“ อืม ฝากด้วยนะ ซายะ ”
“ ค่ะ ”
ซายะยิ้มให้เลโอก่อนจะเดินออกไป
ระหว่างนั้น เลโอก็ชวนอดคิดไม่ได้ เื่คนที่สมบัติออกไปจากโบราณสถานอย่างง่ายดาย
“ ขอให้พวกนั้นไม่เจอซายะกับเซล่าทีเถอะ ”
1K
