เื่ าาปีศาจกลับมาจากต่างโลก
บทที่ 1 การกลับมาของาาปีศาจ
ตอนที่ 3 เงาของาาปีศาจ (2/4)
.
โลกมนุษย์
.
" แบบนี้ก็เคลื่อนไหวลำบากสิ "
ปีศาจเงาที่กำลังควบคุมร่างของเ้าแมวพูดขึ้นระหว่างที่เดินกลับโบสถ์
.
การมีอยู่ของผู้กลับมาจากต่างโลกทำให้แผนการตามหาาาปีศาจของปีศาจเงามีปัญหา
ปีศาจเงากลัวว่าเธอจะถูกจับได้ นั้นเป็สิ่งที่ปีศาจเงาแบบเธอกลัวมากที่สุด
เนื่องจากปีศาจเงาแทบไม่มีพลังในการต่อสู้ หากถูกจับได้มีเพียงความตายเท่านั้น
เพราะเธอเป็ปีศาจที่เหล่าศัตรูกับมนุษยชาติ
.
" ไปไหนมาเ้าเหมียว มากินข้าวเย็นมา "
จีน่าเห็นเ้าแมวกลับมาที่โบสถ์ก็อุ้มเ้าแมวมากินข้าวที่เธอเตรียมไว้
.
ปีศาจเงาโดดออกจากเงาของเ้าแมวและเข้าไปในเงาของจีน่า
ปีศาจเงามีแผนที่จะใช้จีน่าในการออกตามหาาาปีศาจ
เพราะการใช้ตัวเองเคลื่อนย้ายไปมาในโลกที่เต็มไปด้วยมนุษย์จะเป็จุดสนใจที่มากเกินไป
.
" เข้าใจแล้วค่ะ แค่นี้นะคะ หนูต้องนอนแล้ว "
จีน่าคุยธุระกับพ่อของเธอผ่านมือถือ
.
จีน่าวางสายโทรศัพท์ก่อนจะขึ้นไปบนเตียงเพื่อนอนหลับพักผ่อนโดยมีปีศาจเงาสิงอยู่ในเงาของเธอด้วย
เมื่อจีน่าหลับไป ปีศาจเงาก็ควบคุมร่างกายของจีน่าและเข้าไปในฝันของเธอ
.
" ที่นี่ที่ไหน ฝันเหรอ? เหมือนจริงเกินไปไหน "
จีน่ามองไปรอบๆ ก็พบว่าตัวเองอยู่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
.
จีน่าอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งที่คล้ายกับ่ยุคกลางของโลกมนุษย์
เป็ยุคมืดที่ผู้คนจับหญิงสาวที่พวกเขาคิดว่าเป็แม่มดไปเผาไฟ
.
" เผามัน เผานางแม่มดตัวนี้ซะ "
เสียงของชาวบ้านและแสงไฟดึงดูดความสนใจของจีน่าให้เธอเดินเข้าไปดู
.
จีน่าเห็นแสงไฟและเสียงของคนกลุ่มหนึ่ง เธอจึงเดินเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น
เธอเห็นกองไฟที่กำลังลุกโชนและกลุ่มคนที่ถือคบเพลิงที่เหมือนจะเป็คนจุดไฟ
.
" ข้าไม่ใช่แม่มด "
หญิงสาวคนหนึ่งถูกผูกติดอยู่กับแท่งไม้ท่ามกลางกองไฟที่กำลังลุกโชน
.
เสียงโหยหวนของหญิงสาวดังไปทั่วบริเวณ จีน่าที่เห็นก็พยายามเข้าไปช่วยหญิงสาว
แต่ตัวของเธอก็ทะลุผ่านกองไฟไปโดยไม่รู้สึกถึงความร้อนหรือการััอะไรได้
.
" เราเป็แค่ความคิดเหรอ "
จีน่าพึ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองเป็เพียงร่างความคิดที่ััอะไรไม่ได้
.
สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้จีน่าสงสัยว่าทำไมเธอถึงมีความฝันแบบนี้ได้
ฝันถึงคนไม่รู้จัก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อหลายร้อยปีก่อน
ในระหว่างที่คิดอยู่นั้นเอง กองไฟก็มอดดับลงพร้อมกับสายตาของชาวบ้านทุกคนที่หันมามองที่จีน่า
.
" ผู้หญิงคนนั้นเป็ผู้รับใช้พระเ้า เผามันซะ "
ชาวบ้านหลายคนพุ่งเข้ามาหาจีน่าและจับตัวเธอเอาไว้
.
" ทำไมล่ะ ปล่อยนะ ฉัน.........ทำไมฉันถึงใส่ชุดนี้ได้ เมื่อกี้ยัง........ "
จีน่าพยายามดิ้นให้หลุด แต่ด้วยจำนวนของชาวบ้านที่มากมายถึงเป็ไปไม่ได้
.
ในตอนแรกจีน่าใส่ชุดนอนตามปกติ แต่พอชาวบ้านเข้ามาจับตัวเธอ
ชุดที่จีน่าใส่อยู่ก็เปลี่ยนมาเป็ชุดของแม่ชีที่เธอเคยใส่ตอนที่ทำพิธีทางศาสนาในโลกความเป็จริง
จีน่าถูกจับมัดกับเสาและชาวบ้านก็เอากองไม้มาเตรียมสำหรับทำกองไฟกองใหญ่
.
" ทำไมฉันรู้สึกเจ็บที่มือได้ล่ะ ปล่อยนะ "
จีน่าคิดว่านี้คือความฝันจนกระทั่งเธอรู้สึกเจ็บที่มือทำให้เธอเริ่มจะกลัวขึ้นมา
.
" ไอ้พวกผู้รับใช้พระเ้า เผามันซะ "
ชาวบ้านเข้ามาล้อมจุดที่จีน่าถูกมัดพร้อมกับะโด่าและขว้างปาก้อนหิน
.
" เจ็บนะ เดี๋ยวก่อน ทำไมถึงเจ็บได้ล่ะ นี่ไม่ใช่ความฝันเหรอ "
ความกลัวของจีน่าเริ่มพุ่งสูงขึ้นเพราะเธอรู้สึกเจ็บ
.
ความกลัวของเธอก็สูงขึ้นไปอีกเพราะเห็นชาวบ้านคนหนึ่งเดินมาพร้อมกับคบเพลิงในมือ
ชาวบ้านะโและด่าทอใส่จีน่าในเื่ที่เธอรับใช้พระเ้าและมีศาสนา
.
" นับถือพระเ้าก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่เหรอ "
จีน่าตอบกลับพวกชาวบ้าน
.
คำตอบของเธอยิ่งทำให้พวกชาวบ้านโมโหมากยิ่งขึ้น
ชาวบ้านที่ถือคบเพลิงได้จุดไฟใส่กองไม้ที่จีน่าถูกมัดเอาไว้
ไฟเริ่มลามไปทั่วกองไม้ ความร้อนและควันทำให้จีน่าเจ็บและหายใจไม่ออก
จีน่าเริ่มอ้อนวอนต่อพระเ้าเพื่อให้เธอผ่านสถานการณ์นี้ไปให้ได้
.
" พระเ้าทำให้เธอมาอยู่จุดนี้ ยังจะอ้อนวอนต่อพระเ้าอีกนะ "
เสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของจีน่า
.
" พระเ้า จะให้ฉันทำยังไง "
จีน่าตอบกลับเสียงที่อยู่ในหัว
.
" พระเ้าช่วยเ้าไม่ได้หรอก "
เสียงนั้นยังดังต่อเนื่องในหัวของจีน่า
.
ระหว่างที่จีน่ากำลังจะถูกเผา เธอมองเห็นเงาที่อยู่ด้านหลังชาวบ้านขยายใหญ่ขึ้น
เธอรู้สึกว่าเงานั้นคือเสียงในหัวของเธอ แต่ก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้นไปมากกว่านี้
จีน่าสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยเนื้อตัวที่เปียกไปด้วยเหงื่อ ความร้อนที่รู้สึกได้แม้ว่าจะเปิดเครื่องปรับอากาศอยู่
ความเจ็บที่หัวเนื่องจากถูกปาหินใส่ในความฝัน ความกลัวและความทรมานที่ยังตกค้างอยู่ในจิตใจ
.
" ความฝันอะไรกันเนี่ย "
จีน่าลุกขึ้นมานั่งกอดเข่าของเธอและร้องไห้ออกมา
.
ความฝันที่พึ่งเกิดขึ้นนั้นเหมือนจริงมากเกินไปและมันกระทบจิตใจของเธอเป็อย่างมาก
เธอนั่งกอดเข่าอยู่อย่างนั้นท่ามกลางความมืดและความโดดเดี่ยว
เธออยู่แบบนั้นจนแสงของเช้าวันใหม่สาดส่องเข้ามาในห้องของเธอผ่านหน้าต่าง
แสงสว่างทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นแม้ว่าจะอดนอนมาทั้งคืนก็ตาม
.
" เช้าแล้ว "
จีน่าพูดกับตัวเองพร้อมกับลุกออกจากเตียงไปอาบน้ำ
.
จีน่าเดินมาให้อาหารเ้าแมวและเล่นกับมันอยู่ตอน่เช้า
เพราะพ่อของเธอไม่ได้เรียกไปช่วยงานและ่นี้มหาลัยที่เธอเรียนอยู่ก็อยู่ใน่ปิดเทอม
.
" จะอยู่แบบนี้ทั้งวันเลยหรือไง? "
ปีศาจเงาะโออกจากเงาของจีน่าเข้าไปในเงาของเ้าแมว
.
หลังจากจีน่าหยุดเล่นกับเ้าแมว ปีศาจเงาก็ควบคุมเ้าแมวให้ออกไปด้านนอกโบสถ์
ในครั้งนี้ปีศาจเงาสำรวจเข้าไปในตัวเมืองด้วยร่างของเ้าแมว เ้าแมวเดินสำรวจอย่างไร้จุดหมาย
เพราะปีศาจเงาจับร่องรอยของาาปีศาจไม่ได้เลย จนเ้าแมวเดินมาเจอกับฮาวล์และเอมม่า
.
" แถวนี้เหรอที่นายเจอร่องรอยของคนหาย "
เอมถามกับฮาวล์ที่พาเธอมาในตัวเมือง
.
ก่อนหน้านี้ทั้งสองคนคุยกันเื่กลุ่มวัยรุ่นที่หายตัวไป เอมจึงอยากจะดูเบาะแสที่ฮาวล์เคยเห็น
ฮาวล์พาเอมมายังซอกตึกที่เป็จุดที่ฮาวล์คิดว่ากลุ่มวัยรุ่นเคยอยู่เป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะหายตัวไป
.
" นี่เป็จุดที่พวกเขาอยู่กันบ่อยๆ ฉันพบร่องรอยการใช้พลังจากต่างโลกด้วย "
ฮาวล์พูดกับเอมในขณะที่เดินมาถึงพอดี
.
" ไม่หรอก พวกเขาตายที่นี่ มีร่องรอยิญญาฉีกขาด "
เอมเดินเข้าไปยังจุดที่กลุ่มวัยรุ่นที่หายตัวไปเคยอยู่
.
เอมม่ามีสกิลและความสามารถเกี่ยวกับิญญา ในต่างโลกจะเรียกคนที่มีความสามารถนี้ว่า necromancer
เป็หนึ่งในความสามารถที่ทรงพลังอย่างมากในต่างโลก เพราะnecromancer ระดับสูงจะสามารถชุบชีวิตคนตาย
พวกเขาเป็ที่้าของคนในต่างโลกรวมถึงผู้คนที่เดินทางไปต่างโลกด้วย
เพราะพวกเขาถือครองพลังที่สามารถพานักเดินทางจากต่างโลกกลับไปยังโลกไปเดิมได้
.
" มั่นใจเหรอ? "
ฮาวล์ถามกับเอมที่กำลังสำรวจรอบๆ
.
" ใช่สิ ทั้งหมด 4 คน พวกเขาตายที่นี่ "
เอมเดินมายังจุดที่ทั้งสี่คนได้ตายไป
.
" แต่ไม่มีิญญาหลัก ฉันไม่เจอร่องรอยของิญญาหลักด้วย "
เอมพูดกับฮาวล์
.
" หมายความว่าไง "
ฮาวล์ถามกับเอม
.
" คนที่เราตามหาอยู่เป็ Necromancer เหมือนกับฉันและน่าจะทรงพลังกว่าด้วย "
เอมตอบกลับ
.
การที่ไม่มีร่องรอยของิญญาหลักหลังจากตายก็ทำให้เอมม่าคิดว่า
คนที่พวกเขากำลังตามหามีพลังและสกิลอยู่ในระดับสูงที่สามารถจัดการกับิญญาของสิ่งมีชีวิตได้
.
" กำลังตามหาใครบางคนอยู่? เกี่ยวข้องกับพวกที่มาตามหาเราไหมนะ "
ปีศาจเงาที่สิงอยู่ในร่างของแมวกำลังจ้องมองทั้งสองคนอยู่ห่างๆ
.
ปีศาจเงากำลังสงสัยเกี่ยวกับเื่ที่มีคนมาค้นหาบางอย่างตอนที่เธอมาโผล่ที่โลกนี้
อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับสองคนนี้ที่กำลังตามหาอะไรบางอย่างอยู่ด้วย
แถมปีศาจเงายังได้กลิ่นของาาปีศาจจากพื้นที่โดยรอบและจากตัวของฮาวล์และเอมม่าด้วย
.
" ทั้งสองคนนี้มีกลิ่นของนายท่านด้วย แต่ว่า................ "
ปีศาจเงาคิดในใจระหว่างที่ควบคุมร่างเ้าแมวให้เดินเข้าไปใกล้
.
ปีศาจเงาได้กลิ่นของาาปีศาจจากตัวของทั้งสองคนและพื้นที่โดยรอบ
แต่กลิ่นเหล่านี่เบาบางเกินไปเมื่อเทียบกับกลิ่นที่เจอในอะพาร์ตเมนต์และกลิ่นที่ติดตัวของจีน่าอยู่
ปีศาจเงาจึงเลือกจะตามติดจีน่าต่อไปเพราะเธอพึ่งสิงฝันของจีน่าไปแล้วด้วย
เมื่อไม่เจอเบาะแสที่ดีมากพอ ปีศาจเงาก็กลับไปยังโบสถ์เพื่อหาจีน่าอีกครั้ง
.
" กลับเย็นเลยนะ ไปไหนมาเ้าเหมียว "
จีน่าเข้ามาเล่นกับเ้าแมวหลังจากเห็นมันกลับมาที่โบสถ์
.
เ้าแมวหายตัวไปทั้งวันขณะที่จีน่าอยู่ที่โบสถ์ทั้งวันเพื่อจะเล่นกับเ้าแมว
เธอไปหยิบข้าวมาให้เ้าแมวกิน ในระหว่างนั้นปีศาจเงาก็โดดจากเงาของเ้าแมวเข้าไปในเงาของจีน่า
เมื่อถึงเวลานอนของจีน่า ปีศาจเงาก็สิงฝันของจีน่าอีกครั้งและทำให้จีน่าฝันถึงเหตุการณ์นั้นอีกครั้ง
.
โลกปีศาจ
.
" เ้ามาทำอะไรที่นี่ เดียโบรอส (Diablos) ยังไม่ชนะพวกมนุษย์หรือไง "
ปีศาจท่าทางแข็งแกร่งตัวหนึ่งพูดกับมือขวาของาาปีศาจ
.
" พวกมนุษย์จบสิ้นไปแล้ว พวกเราทำสำเร็จ แต่ว่า........ "
เดียโบรอสตอบกลับนักปราชญ์ปีศาจตนหนึ่งที่อาศัยอยู่ในถ้ำ
.
นักปราชญ์ปีศาจตนนั้นที่ได้ยินว่าเผ่าปีศาจเอาชนะมนุษย์และยึดครองโลกได้แล้วก็แทบไม่เชื่อหูตัวเอง
เขาเป็ปีศาจที่อยู่มานานมากพบเห็นาาปีศาจมากมายพยายามพิชิตโลก แต่ก็ไม่มีใครทำสำเร็จ
จนกระทั่งาาปีศาจตนก่อนที่ปีศาจที่ทรงพลังที่สุดถือกำเนิดขึ้น มันทำให้เขาคิดว่ามีโอกาสในการพิชิตโลก
แต่ว่าการมาของแร็กน่า เด็กหนุ่มจากต่างโลกที่มาโผล่ในทวีปปีศาจและขึ้นเป็าาปีศาจตนใหม่แทน
ทำให้นักปราชญ์ปีศาจตัวนี้หมดความเชื่อทันที เพราะเห็นแร็กน่าเป็เพียงมนุษย์จะมานำเหล่าปีศาจได้ยังไง
เมื่อมีนักปราชญ์ปีศาจตนหนึ่งถอดตัวจากกองทัพปีศาจ ก็ทำให้นักปราชญ์ปีศาจหลายตัวถอดตัวตามไปด้วย
ถึงจะเป็แบบนั้นาาปีศาจตนใหม่ก็นำกองทัพปีศาจเข้าต่อสู้กับมนุษย์อยู่ดี
เวลาผ่านไปหลายร้อยปีก็ยังไม่ได้ยินข่าวชัยชนะของปีศาจ จึงทำให้นักปราชญ์ปีศาจที่ถอดตัวไปเริ่มหมอหวัง
จนกระทั่งการมาของเดียโบรอสในครั้งนี้ได้นำข่าวดีที่สุดของเหล่าปีศาจมาด้วย
.
" ข้ามาขอความช่วยเหลือ ท่านาาปีศาจหายตัวไป "
เดียโบรอสกล่าวขึ้นหลังจากเล่าเื่การรบกับพวกมนุษย์ให้นักปราชญ์ปีศาจฟัง
.
" น่าเหลือเชื่อที่พวกเ้าชนะ "
นักปราชญ์ปีศาจกล่าวตอบกลับ
.
" พวกเราหาโลกที่ท่านาาปีศาจอยู่ได้แล้ว แต่การเปิดประตูของพวกเรายังมีปัญหา "
เดียโบรอสกล่าวถึงปัญหาที่พวกเขากำลังเผชิญ
.
" ข้าจะช่วย ไปเรียกนักปราชญ์ปีศาจตนอื่นมาด้วยล่ะ พวกเขาน่าจะดีใจที่ได้ยินเื่นี้ "
นักปราชญ์ปีศาจกล่าวพร้อมกับกางปีกบินไปยังปราสาทจอมมาร
.
เดียโบรอสได้ออกเดินทางไปทั่วทวีปปีศาจเพื่อตามหาเหล่านักปราชญ์ปีศาจที่อาศัยอยู่ทั่วพื้นทวีป
.
_______________________________จบตอนย่อย_______________________________