โรงค้าทาส
เฟิ่งเทียนและคณะผู้ติดตามได้เดินทางมายังโรงค้าทาส ในทีแรกเฟิ่งเทียนรู้สึกตื่นตากับโรงค้าทาสเพราะโลกที่เขาจากมานั้น การค้ามนุษย์เป็เื่ที่ร้ายแรงและมีการปราบปรามทุกมุมโลก แต่เขารู้ดีว่าทุกประเทศย่อมมีมุมมืดในการค้ามนุษย์อยู่ แต่ก็ไม่ได้โจ่งแจ้งเหมือนในโลกใบนี้ที่เขาได้มาอยู่ ในครรลองสายตาที่เขาเห็นมีทั้งลูกเล็กเด็กแดง คนหนุ่มสาว ชายหญิงวัยกลางคน ไปถึงผู้เฒ่าที่นั่งนอนไร้เรียวแรงอบู่ภายในกรงขัง บางกรงมีครอบครัวถูกขายมาเป็ทาส บางกรงแยกชาย-หญิง บางกรงเป็เด็กเล็ก-เด็กหนุ่มสาว ทุกคนต่างผอมแห้ง แววตาหวาดกลัว แต่ก็แฝงไปด้วยความหวังว่าตนเองจะหลุดพ้นจากโรงค้าทาสแห่งนี้
“พี่เย่เฉินขอรับ หากข้าซื้อทาสกลับไปแล้วทาสเกิดการคิดทรยศ ทางการมีการจัดการลงโทษแบบใดบ้างขอรับ” เฟิ่งเทียนเอ่ยถามเย่เสี่ยวเฉิน
“น้องชายไม่ต้องเป็ห่วง เพราะโรงค้าทาสแห่งนี้ขึ้นตรงกับทางราชสำนัก ดังนั้นก็จะมีทาสสองส่วนคือ ชาวบ้านทั่วไปผู้ที่มาขายตนเองหรือถูกคนในครอบครัวนำมาขาย และอีกส่วนเป็บ่าวรับใช้ที่กระทำความผิดจึงถูกนำมาขายทิ้งเป็ทาส เมื่อทาสถูกซื้อแล้วกระทำผิดคิดทรยศต่อเ้านายที่ซื้อไปตราประทับิญญาที่อยู่กลางหน้าผากจะแผดเผา ทำให้ทาสผู้คิดทรยศเ็ปทุรนทุรายก่อนขาดใจตาย ดังนั้นเมื่อมีผู้มาซื้อทาสต้องทำพันธสัญญา นาย - ทาส ให้เสร็จสิ้นก่อนจึงจะสามารถรับทาสของตนออกจากโรงค้าทาสได้”
“อย่างนั้นข้าก็สบายใจแล้วขอรับ” เฟิ่งเทียนโล่งอก เพราะเขามีโครงการในการซื้อคนเข้ามาช่วยทำสวน ที่ดินตั้ง 50 หมู่ จะปลูกผักทำสวนกันคนสองคนก็ไม่ได้
เมื่อพนักงานเฝ้าหน้าร้านเห็นคุณชายท่าทางภูมิฐานเดินเข้ามากับเด็กหนุ่มที่กำลังชะเง้อคอมองกรงค้าทาสต่าง ๆ จึงรีบเข้ามาต้อนรับเพื่อนำเสนอขาย
“สวัสดีขอรับคุณชาย ไม่ทราบว่าท่าน้าซื้อทาสประเภทใดขอรับ โรงค้าทาสของเรามีทาสให้เลือกสรรหลากหลาย หากคุณชาย้าแบบใด โรงค้าทาสของเรายินดีรับใช้ขอรับ”
“อืม ข้าพาน้องชายมาเลือกซื้อทาส เ้าคงต้องถามน้องชายของข้าแล้วหล่ะ ว่าอย่างไรน้องชายเสี่ยวเทียนเ้าอยากซื้อทาสแบบใด ” เย่เสี่ยวเฉินบอกพนักงานขายและหัยไปถามน้องชายคนใหม่
“ข้าอยากซื้อทาสที่มีชื่อว่าฉางไห่และฉางเหอขอรับ ไม่ทราบว่าที่นี่มีคนชื่อแซ่นี้หรือไม่ขอรับ” เฟิ่งเทียนสอบถามพนักงานขายถึงเป้าหมายภารกิจของเขา
“คุณชายรอสักครู่ขอรับ ข้าน้อยขอไปดูรายชื่อในบัญชีทาสของร้านเราก่อนนะขอรับ ขอเชิญคุณชายทุกท่านเข้ามาพักในห้องรับรอง ดื่มน้ำชากับของว่างก่อนขอรับ ” พนักงานขายเชิญทั้งสามเข้ามานั่งรอในห้องรับรอง
“น้องชายเสี่ยวเทียน เ้ารู้จักทาสทั้งสองอย่างนั้นหรือ ทำไมเ้าถึงระบุชื่อของทาสเ่าั้หล่ะ” เย่เสี่ยวเฉินถามด้วยความสงสัย
“เอ่อ….คือว่าข้ามีคนรู้จัก เขาช่วยฝากฝังให้ข้ามาช่วยเหลือญาติห่างๆของพวกเขาจากโรงค้าทาสขอรับ” เฟิ่งเทียนรีบแต่งเื่เร็วจี๋
“อ้อ อย่างงนี้นี่เอง มิน่าหล่ะเ้าถึงบอกชื่อแซ่ได้ชัดเจน”
สักครู่พนักงานขายนำบัญชีรายชื่อของทาสชายที่มีรายชื่อและข้อมูลของทาสชื่อฉางเหอ และฉางไห่ มาให้เฟิ่งเทียน
“คุณชายน้อยขอรับ โรงค้าทาสเรามีทาสชายชื่อฉางเหอ และ ฉางไห่ ขอรับ ราคาของทาสทั้งสองตกคนละ 10 ตำลึงทอง ขอรับ” พนักงานรีบบอกราคาของทาสทั้งสอง
“นี่เ้าโก่งราคาใช่หรือไม่ ทำไมราคาทาสสองคนนี้ถึงมีราคาแพงนัก ทาสชายทั่วไปแม้แต่ทาสที่เป็วรยุทธยังราคาต่อคนไม่ถึง 8 ตำลึงทองด้วยซ้ำ” เย่เสี่ยวเฉินรีบถามพนักงานขายหลังจากได้ยินราคาที่แพงเกินจริง แม้แต่หยางไห่หยางยังพยักหน้าเห็นด้วยกับสหาย
“ปล่าวขอรับคุณชาย โรงค้าทาสของเราไม่ได้โก่งราคาท่านขอรับ เนื่องจากทาสทั้งสองเคยทำงานในจวนของิหลงอ๋อง แล้วถูกนำออกมาขายให้กับโรงค้าทาสของเราขอรับ ดังนั้นราคาที่โรงค้าทาสจ่ายให้กับจวนอ๋องย่อมมีราคาสูงถึง 8 ตำลึงทองแล้วขอรับ โรงค้าทาสของเรานำมาขายเอากำไรเพียง 2 ตำลึงทองเท่านั้นขอรับ” พนักงานขายรีบบอกสาเหตุของราคาทาสชายทั้งสองที่มีราคาแพงเกินจริง
“เ้าว่าอย่างไรน้องชาย เ้าสนใจซื้อทาสทั้งสองในราคานี้หรือไม่” เย่เสี่ยวเฉินหันมาถามความคิดเห็นจากเฟิ่งเทียน
“อืม ข้าขอดูทาสชายทั้งสองก่อนได้หรือไม่ขอรับ ให้ดูแต่ข้อมูลแต่ไม่เห็นตัวจริงข้าตัดสินใจไม่ได้ขอรับ” เฟิ่งเทียนหันไปถามพนักงานขาย
“ได้ขอรับ คุณชายรอสักครู่ข้าให้คนไปตามทาสทั้งสองคนมาแล้วขอรับ เดี๋ยวข้าจะไปนำทาสทั้งสองมาให้ดูขอรับ” พนักงานขายรีบออกจากห้อง ไม่นานพนักงานชายนำทาสชายฉางไห่ และฉางเหอ เข้ามาในห้องรับรอง
“นี่ขอรับคุณชาย ทาสชายฉางไห่ ฉางเหอ เคยทำงานให้กับจวนิหลงอ๋องแต่ทำความผิดจึงถูกขายออกมาขอรับ” พนักงานรีบเสนอขายทาสชายทั้งสอง
เฟิ่งเทียนสำรวจมองดูทาสทั้งสองที่ยืนก้มหน้านิ่ง แววตาเฉยเมยไม่แสดงความรู้สึก เขาจึงเดินวนรอบตัวชายหนุ่มทั้งสอง พร้อมคิดในใจ อืม…หน่วยก้านดีถึงจะผอมไปบ้างแต่ยังมีกล้ามเนื้อให้เห็นอยู่ สมกับเป็อดีตองครักษ์ลับของจวนอ๋อง จากนั้นเขาจึงไปนั่งที่โต๊ะรับรอง พร้อมกับสอบถามเสี่ยวเป่าเ้าระบบตัวดีในใจ ว่าใช่บุคคลสองคนนี้ที่เป็เป้าหมายของภารกิจใช่หรือไม่
“เสี่ยวเป่า สองคนนี้ที่เป็เป้าหมายของภารกิจใช่หรือไม่”
[ยืนยันเป้าหมายภารกิจถูกต้อง]
"เสี่ยวเป่า เปิดระบบสแกนความเป็มิตร"
[ฉางเหอ ฉางไห่ :ระดับความเป็มิตร สีเทา : ระดับคนทั่วไป]
“สวัสดีพี่ชายทั้งสองขอรับ ท่านช่วยเงยหน้ามองมาที่พวกข้า พร้อมกับแนะนำชื่อของพวกท่านด้วยขอรับ” เฟิ่งเทียนเอ่ยกับทาสทั้งสอง
“ข้ามีชื่อว่าฉางเหอขอรับ”
“ข้ามีชื่อว่าฉางไห่ขอรับ”
"สวัสดีพี่ชายทั้งสองขอรับ ท่านเต็มใจไปอยู่กับข้าไหมขอรับ บ้านของข้าถึงจะเล็กแต่อบอุ่น ไม่เอาเปรียบใครขอรับ"
ฉางไห่และฉางเหอ มองสำรวจเฟิ่งเทียน ในคราแรกที่เข้ามา พวกเขารู้จักรองแม่ทัพประจิมและคุณชายเย่แห่งจวนคหบดีชื่อดังของเมืองหลวง พวกเขาแอบแปลกใจที่ทั้งสองมาพร้อมกับเด็กหนุ่มผู้ที่มาเลือกซื้อพวกตน
"ข้าเต็มใจขอรับ/ข้าเต็มใจขอรับ"
"อื้อ ท่านน้าข้าตกลงซื้อทาสทั้งสองขอรับ"เฟิ่งเทียนหันไปตกลงซื้อทาสกับพนักงานขาย
"ได้เลยขอรับคุณชาย สักครู่ข้าจะนำตั๋วสัญญาทาสมาให้ท่านลงนาม และทำพันธสัญญา นาย -ทาส นะขอรับ" พนักงานขายรีบนำสัญญาการซื้อขาย เมื่อตกลงจ่ายเงินเป็จำนวน 20 ตำลึงทอง เฟิ่งเทียนได้ทำพันธสัญญา นาย-ทาสกับทั้งสองโดยการหยดเืลงในใบสัญญาทาสที่ลงอักขระทาส เมื่อหยดเืลงไปวงแหวนสีแดงล้อมรอบเฟิ่งเทียนและฉางไห่ ลำแสงสีแดงวิ่งหายเข้าไปในหน้าฝากของฉางไห่. เหตุการณ์นี้เกิดกับฉางเหอเช่นเดียวกัน
"ในเมื่อพวกท่านทั้งสองมาเป็คนของข้าแล้ว หากท่านไม่คิดทรยศข้า ท่านจะได้มีชีวิตที่ดีขึ้นกว่านี้แน่นอน ข้าสัญญา" เฟิ่งเทียนมองตาทั้งสองพร้อมส่งยิ้มให้อย่างเป็มิตร
เมื่อตกลงซื้อขายทาสตามที่้า ทั้งหมดจึงเดินออกมาจากโรงค้าทาสโดยมีฉางไห่ และฉางเหอเดินติดตามมา
"พี่ชายเฉิน พี่ชายไห่หยาน. ข้าขอขอบคุณท่านทั้งสองมากขอรับที่ช่วยเป็ธุระให้ข้าในวันนี้ขอรับ. ตอนนี้ข้าคงต้องขอตัวก่อนข้าต้องไปหาซื้อชุดและของใช้ส่วนตัวให้กับพี่ฉางไห่ กับพี่ฉางเหอขอรับ ขอขอตัวลา" เฟิ่งเทียนกล่าวลาพี่ชายคนใหม่ทั้งสองคน
"ได้สิน้องชายวันพรุ่งนี้ข้ากับไห่หยานจะไปช่วยเ้าคุมนายช่างทำรั้วรอบที่ดิน ถือว่าข้าไปเที่ยวบ้านเ้าก็แล้วกัน หวังว่าเ้าคงจะต้อนรับพี่ชายทั้งสองด้วยการเลี้ยงอาหารสักมื้อ เ้าคงไม่ว่ากัน"
"ได้สิขอรับ ถือเป็การเลี้ยงขอบคุณพวกท่านที่ช่วยเหลือข้าในวันนี้ขอรับ ข้าจะทำอาหารสุดฝีมือเลยขอรับ^^"
เมื่อทั้งหมดแยกย้าย เฟิ่งเทียนกับเสี่ยวเฉิงขึ้นเกวียนลาคันเล็ก บังคับเกวียนช้าๆนำหน้าทาสทั้งสองที่เดินตาม ไปยังร้านขายเทียมเกวียนซื้อเกวียนขนาดใหญ่ และวัวพันธุ์ลายเพศเมีย และวัวตัวผู้คู่ของมันมาอีก1ตัว จากนั้นให้ทาสทั้งสองบังคับเกวียนไปซื้อเสื้อผ้าคนละ3 ชุด. อุปกรณ์เครื่องครัว และวัตถุดิบทำอาหารสำหรับต้อนรับแขก และนายช่างที่มาล้อมรั้วให้ในวันพรุ่งนี้. วันนี้เฟิ่งเทียนถือว่าหมดเงินสำหรับค่าต่าง ๆไปเกือบ 200 ตำลึงทอง ถือว่าจ่ายหนักพอสมควร แต่เขายังมีเงินเก็บ อีก600 ตำลึงทอง พอที่จะนำไปปรับปรุงที่ดินและสร้างบ้านพักคนงานที่คอยดูแลสวน
เมื่อเฟิ่งเทียนและทาสใหม่บังคับเกวียนขนาดเล็กและขนาดใหญ่ เข้ามาในหมู่บ้านป่าหมอกชาวบ้านที่ออกมาทำไร่ไถนาเห็นเข้าต่างคิดไปคนละอย่าง ว่าเด็กกำพร้าบ้านหวังมีเกวียนลาขับ อีกทั้งยังมีเกวียนขนาดใหญ่อีกเล่มตามมาด้วยกัน ต่างก็คาดเดากันว่าปู่ที่อยู่เมืองหลวงคงส่งคนมาดูแล. ชาวบ้านบางส่วนอิจฉาในความโชคดีของสามพี่น้อง. บางส่วนก็ยินดีที่เด็กๆเหล่านี้มีคนเข้ามาดูแล. โดยที่เฟิ่งเทียนไม่ได้รู้ถึงความคิดของชาวบ้านเลยแม้แต่น้อย
"เฟิ่งหลง เฟิ่งจิน พี่ใหญ่กลับมาแล้ว^^"
เฟิ่งเทียนจอดเกวียนลาพร้อมปลดบังเหียนปล่อยให้เ้าเทาเดินเข้าคอกไปเลียน้ำทิพย์วารี์ผสมน้ำแบบเจือจาง แค่มันได้เลียน้ำมันก็หายเหนื่อย แต่อีกเดี๋ยวเ้านายตัวน้อยของมันก็จะเอาผักกาดหัวอวบๆมาให้มันกิน. พรืด.. มันมีความสุขจัง
ส่วนทาสทั้งสองลงมาจากเกวียน เฟิ่งเทียนจึงให้ทั้งสองขนของลงมา เด็กๆวิ่งเข้ามาช่วยพี่ชายถือของ พร้อมกับเมียงมองดูพี่ชายคนใหม่ที่มาพร้อมกับพี่ใหญ่และเกวียนลาคันใหญ่ก็กระซิบกระซาบกัน ส่วนเสี่ยวตง เสี่ยวตันวิ่งเข้าไปดมพ่อวัว แม่วัวตัวใหญ่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นประสาเด็กน้อยของมัน
"พี่รองดูนั่นสิ วัวสีลายจุด กับวัวสีขาวตัวใหญ่มากเลยขอรับ" เฟิ่งจิน
"ใช่ๆ แล้วผู้ชายที่ตามพี่ใหญ่มาด้วยคงจะเป็ทาสที่พี่ใหญ่ไปซื้อมาแน่ๆเลย"เฟิ่งหลง
"เฟิ่งหลง เฟิ่งจิน ทั้งสองคนนี่คือ พี่ชายฉางเหอ และพี่ชายฉางไห่ คนงานของบ้านเรา ส่วนพี่ชายทั้งสองนี่คือ น้องรองเฟิ่งหลง น้องเล็กเฟิ่งจิน ส่วนข้าเฟิ่งเทียน พวกเราสามคนพี่น้องยินดีต้อนรับท่านเข้าสู่ครอบครัวของเรา ตอนนี้พวกท่านขนของใช้ส่วนตัวเข้าที่พักชั่วคราวก่อน รอข้าสร้างบ้านพักคนงานแล้วเสร็จท่านค่อยย้ายไปอยู่ที่นั่น. น้องรอง น้องเล็ก พาพี่ชายทั้งสองไปเก็บของในห้องก่อนนะ. เดี๋ยวหลังจากกินข้าวเสร็จ งานแรกของพวกท่านคือไปตัดไม้ไผ่ในป่าหลังบ้านมาสร้างคอกชั่วคราวให้กับพ่อวัวแม่วัวก็แล้วกัน น้องรอง น้องเล็ก พี่ใหญ่ฝากด้วยนะ"
"ได้เลยขอรับพี่ใหญ่. ยินดีต้อนรับพี่ชายทั้งสองขอรับ เชิญตามข้ามาขอรับพวกข้าเตรียมห้องให้กับพวกท่านแล้วขอรับ^^ "
เฟิ่งหลง เฟิ่งจิน รีบจูงมือกันนำคนงานใหม่เข้าบ้าน. ส่วนทาสใหม่ทั้งสองค้อมหัวคำนับ พร้อมทั้งสบตากัน บ้านหลังนี้มีสัตว์อสูรถึง 4 ตัวใน เ้านายใหม่ของพวกมันเป็เด็กหนุ่มที่รู้จักคนใหญ่คนโต จ่ายเงินตาไม่กะพริบ คนแบบนี้ย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน หวังว่าเ้านายใหม่ของพวกเขาจะจริงใจกับพวกเขาไม่เหมือนกับเ้านายก่อนที่จะถูกขายโดยไม่เห็นค่า หากเ้านายใหม่ดีกับพวกเขา พวกเขาก็พร้อมที่จะถวายชีวิตให้
เฟิ่งเทียนผู้มีเื้ัอันยิ่งใหญ่เป็ระบบสุ่มจอมกวน ได้แต่ฮัมเพลงทำมื้อเที่ยงต้อนรับสมาชิกใหม่ไม่ได้รับรู้ถึงความคิดของทาสทั้งสองแม้แต่น้อย. หากเขารู้ถึงความคิดของทั้งสองเฟิ่งเทียนคงหัวเราะร่าแล้วคงจะพูดกับระบบว่า
"ฮ่าๆ เสี่ยวป่าวว ท่านระบบผู้ยิ่งหญ่ายย^^"
********************
5K
