ออกัสเป็นักศึกษาปี 3 ของมหาลัยฯชื่อดัง ปกตินั้นเด็กหนุ่มจะอาศัยอยู่ในคอนโด แต่ด้วยที่รูมเมทมีเหตุจำเป็ต้องย้ายออก ทำให้เด็กหนุ่มไม่สามารถสู้ค่าใช้จ่ายคนเดียวไหว แม้พ่อเลี้ยงของเขาจะโทรมาบอกว่าไม่เป็ไร แต่ออกัสก็เกรงใจอยู่ดี
เขาหาหอพักดีๆราคาถูกจนเจอ แต่กว่าจะได้ย้ายเข้าก็ต้องรอให้ผู้เช่าเก่าย้ายออกอีกหนึ่งเดือน ผู้เป็แม่จึงโทรให้ลูกชายมาพักที่บ้านพ่อเลี้ยงไปก่อน ซึ่งบ้านของลุงยศก็ไม่ได้อยู่ไกลจากเขตมหาลัยฯเท่าไหร่ เพียงแค่ต้องนั่งรถโดยสารและต่อรถไฟฟ้าอีกนิดหน่อยก็จะถึงสถานศึกษา
ตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ย้ายเข้ามา ดูเหมือนผู้เป็แม่จะยัดเยียดให้พ่อเลี้ยงและลูกเลี้ยงสนิทสนมกันให้ได้มากที่สุด เธอมักจะปล่อยให้สองพ่อลูกใช้เวลาทำกิจกรรมสองต่อสองอยู่บ่อยๆ ซึ่งกิจกรรมของลุงยศนั้นทำเอาออกัสเหน็ดเหนื่อยเป็อย่างมาก ชายวัยกลางคนชอบตกปลา ปีนหน้าผาจำลอง ทำสวนกลางแจ้ง ส่วนเด็กหนุ่มนั้นชอบนั่งอยู่ในห้องแอร์เย็นๆ หรืออ่านหนังสือดูทีวีก็เท่านั้น
และหลังจากที่ทำกิจกรรมของพ่อเลี้ยงติดต่อกันมาเจ็ดวัน วันที่แปดก็ถึงคิวการว่ายน้ำ
“ตีขาแรงกว่านี้” เสียงเข้มเอ่ยสั่ง
“ลุงยศอย่าปล่อยผมนะครับ”
“ลุงไม่ปล่อยหรอก”
ท่ามกลางสระว่ายน้ำมาตรฐานขนาดใหญ่ มีชายต่างวัยกำลังถูไถกันข้างขอบสระ ตอนนี้ห่วงยางของออกัสถูกโยนขึ้นไปบนบก ไม่มีอะไรพยุงชีวิตเขาไว้นอกจากฝ่ามือหนาของพ่อเลี้ยงที่จับอยู่บนเอวทั้งสองข้าง ลุงยศบีบเอวแน่นพลางกับขมวดคิ้ว เขาไม่คิดว่าลูกเลี้ยงจะเอวบางร่างน้อยเหมือนผู้หญิงขนาดนี้
“ดีมาก คราวนี้ลุงจะปล่อยแล้วนะ”
“เดี๋ยวครับ!”
“ไม่เป็ไร ใจเย็นๆ”
“ล…ลุงยศ ไม่เอา!”
เมื่อมือหนาปล่อยจากเอว เด็กหนุ่มหน้าหวานก็หันไปคว้าร่างกำยำตามสัญชาตญาณ ออกัสกอดพ่อเลี้ยงเอาไว้แน่น ผิวกายขาวใสแนบชิดติดกับผิวกายสีเข้มหยาบกร้านจนรู้สึกถึงเือุ่นๆที่ไหลเวียนอยู่ในร่าง ใบหน้าของทั้งสองจ้องมองกัน และเป็ดวงตากลมโตของเด็กหนุ่มที่หันหนีไปก่อนใคร
“ผ…ผมกลัว”
“ลุงไม่ปล่อยให้เราจมน้ำตายหรอก”
“ค…ครับ
เด็กหนุ่มพยักหน้า ก่อนจะค่อยๆผละร่างออกจากมัดกล้ามล่ำสัน แต่หลังจากที่ออกัสหันหลัง บั้นท้ายใต้น้ำอวบอั๋นก็ดันไปเสียดสีกับเป้าเนื้อแข็งขืน ใบหน้าจิ้มลิ้มสะดุ้งโหยง ต่างจากชายวัยกลางคนที่ไม่แสดงท่าทางอะไรทั้งนั้น เป้าเนื้อแข็งๆลำนั้นเสียดสีกับบั้นท้ายใต้น้ำหลายต่อหลายรอบ และทุกๆรอบมันมักจะพองตัวและแข็งขืนมากกว่าเดิมหลายเท่า
ออกัสตั้งสติ เขาไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวจะไปโดนสิ่งนั้นของพ่อเลี้ยง แต่เสียงคำสั่งให้ตีขาก็สั่งออกมาเรื่อยๆ ฝ่ามือหนาจับเอวคอด หัวไหล่ และบางทีก็ลูบไล้ไปทั่วหน้าอกบางๆของเด็กหนุ่ม แม้แต้แก้มก้นก็ถูกบีบจับ ทุกอย่างเริ่มคล้ายการลวนลาม แต่ออกัสก็คิดว่าการสอนใครสักคนว่ายน้ำเนื้อหนังก็ต้องแนบชิดติดกับแบบนี้เป็ธรรมดาอยู่แล้ว
ตอนนี้อาการผวาเฮือกไม่ได้มาจากการใในสระน้ำเช่นเคย ใบหน้าของออกัสแดงระเรื่อ ทุกการจับเนื้อต้องตัวของพ่อเลี้ยงทำให้เด็กหนุ่มสะดุ้งเฮือกให้ใเรื่อยๆ
“จริงๆ…ลุงยศสอนผมว่าน้ำในสระที่บ้านก็ได้นะครับ ไม่จำเป็ต้องมาที่นี่เลย”
“สระน้ำที่บ้านมีไว้เล่น” เสียงเข้มกระซิบข้างใบหู “สระน้ำที่นี่มีไว้ทำเื่จริงจัง”
“อ๋อ…เข้าใจแล้วครับ”
ออกัสเริ่มตีขาตามคำสั่งต่อไป เด็กหนุ่มััได้ถึงลมหายใจอุ่นๆบริเวณหลังต้นคอตลอดเวลา...