ใบหน้าหวานหมดจดของพิมพ์พิศาที่ซบพิงอยู่บนตักอุ่นของ ดร.น้ำฟ้า ยังคงร้อนระอุไปด้วยไอแห่งกิเลสตัณหา ดวงตากลมหงอยสั่นระริกเปียกชื้นไปด้วยคราบหยาดน้ำตาแห่งความอับอายและสุขสมระคนกันในใจ ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านเป็ระยะประหนึ่งลูกนกที่ไร้ทางดิ้นรนหนีใต้เงื้อมมือผู้มีอำนาจเหนือกว่า ร่องรักกึ่งกลางกายสาวที่เพิ่งผ่านพ้นการบรรลุจุดสุดยอดครั้งแรกในชีวิตยังคงขมิบตอดรับอากาศเบา ๆ หยาดน้ำสวาทใสเฉอะแฉะไหลเยิ้มชโลมต้นขาขาวผ่องนวลนุ่มสะท้อนแสงไฟสลัว
พิมพ์พิศารู้สึกสับสนภายในใจอย่างลึกซึ้ง ภาพลักษณ์ของเธอคือคุณหนูผู้สูงส่งผู้ถือศีลพรหมจรรย์และชิงชังเซ็กส์ ทว่าร่างกายส่วนล่างของเธอกลับทรยศต่ออุดมคติเ่าั้โดยสิ้นเชิงเมื่อัักับนิ้วและลิ้นของ ดร.น้ำฟ้า ความชื้นแฉะที่เอ่อล้นอยู่ระหว่างร่องขาทำให้เธอรู้สึกสกปรกและต่ำตม แต่ในขณะเดียวกัน จิตใต้สำนึกของเธอกลับร้องเรรียกร้องหาความเ็ปและความพ่ายแพ้ที่แสนหวานเย้ายวนใจเพิ่มขึ้นอย่างไม่อาจหักห้าม
น้ำฟ้ายื่นฝ่ามือนุ่มชุ่มเหงื่อลูบไล้เรือนผมสลวยของคนไข้สาวเรียบร้อยอย่างแ่เบา รอยยิ้มพึงพอใจประดับบนดวงหน้างดงามสะคราญตา แววตาของเธอส่องประกายสลัวลึกลับดั่งนางมารร้ายที่จะนำพาจิติญญาอันใสซื่อดิ่งลงสู่หุบเหวแห่งกามราคะที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
"ถ้าคุณปรารถนาความทรมาณเพื่อการเยียวยาจิตใจขนาดนั้น... ฉันก็ยินดีจะจัดเตรียมเซสชั่นลงทัณฑ์ขั้นสูงให้คุณเดี๋ยวนี้เลยค่ะพิมพ์พิศา..." น้ำฟ้ากระซิบเสียงหวานต่ำพริ้วไหวผ่านประสาทหูของพิมพ์พิศาที่ยังคล้ายกึ่งฝันกึ่งตื่น รสเสียงของด็อกเตอร์สาวทำงานเปรียบเสมือนโซ่ตรวนล่องหนที่ล่ามล่ามความคิดคัดค้านของเธอไว้จนแ่า
น้ำฟ้าค่อย ๆ ประคองร่างบอบบางเปลือยกายกึ่งหนึ่งของพิมพ์พิศาให้ทรงตัวขึ้นนอนราบบนเตียงบำบัดขนาดั์ ก่อนที่ตัวน้ำฟ้าเองจะก้าวเดินไปที่ตู้เก็บเครื่องมือบำบัดพิเศษด้านหลังห้องบำบัดที่เก็บเสียงเงียบสนิท เธอเปิดตู้ออกและหยิบ **เชือกผ้าไหมสีแดงเข้ม** เนื้อนุ่มลื่นพิเศษยาวหลายเมตรขึ้นมา พร้อมกับอุปกรณ์สั่นะเืไฟฟ้า (ไข่สั่นความถี่สูงระบบชาร์จไฟ) และหน้ากากปิดตากับหูฟังครอบหูบานใหญ่ระบบตัดเสียงรบกวนภายนอก
เมื่อพิมพ์พิศาปรือดวงตาขึ้นมองเห็นเชือกไหมสีแดงและอุปกรณ์บำบัดในมือของนักบำบัดสาว หัวใจของเธอพลันเต้นโครมครามกระแทกแผ่นอกขาวนุ่มจนกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง ความตื่นตระหนกแล่นริ้วขึ้นสมองทว่าในใจส่วนลึกกลับปะทุความเสียวซ่านอยากจำนนยอมศิโรราบจนร่องรักหลั่งน้ำหวานไหลชุ่มฉ่ำชื้นออกมาอีกระลอกหนึ่งชะโลมปากทางสวาท
"ดะ... ด็อกเตอร์คะ... เชือกนั่น... พิมต้องโดนมัดจริง ๆ หรือคะ..." พิมพ์พิศาพึมพำร้องครางเสียงสั่นแหบพร่าพลางมองเส้นเชือกสีแดงด้วยสายตาหวาดหวั่นปนใคร่รู้
"นี่คือตัวช่วยที่จะปลดปล่อยคุณหนูผู้เรียบร้อยออกจากพันธนาการทางเกียรติยศที่แสนเหนื่อยล้าค่ะ..." น้ำฟ้าเอ่ยด้วยเสียงสะกดจิตอันนุ่มลึกปนกระแสอำนาจเด็ดขาด "เมื่อร่างกายของคุณถูกมัดจนไร้ทางดิ้นรน... จิตใต้สำนึกของคุณก็จะไม่ต้องแบกรับภาระการควบคุมตัวเองอีกต่อไป... คุณจะสามารถปล่อยตัวปล่อยใจให้สยบยอมต่อรสความเสียวซ่านได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องรู้สึกผิดอีกค่ะ..."
คำอธิบายทางจิตวิทยาเชิงลึกของน้ำฟ้าทำเอาพิมพ์พิศานิ่งอึ้งยอมจำนนอย่างไร้ข้อโต้แย้ง น้ำฟ้าขยับปีนขึ้นมาบนเตียงบำบัด คลุกคลีตัวชิดร่างบางและลากเส้นเชือกไหมสีแดงอุ่นนวดไล้ผ่านลำคอขาว ไหล่บาง และหน้าอกเต่งตึงของพิมพ์พิศาเบา ๆ ััเย็นลื่นของผ้าไหมเนื้อดีกระตุ้นผิวกายที่ไวต่อััสิบเท่าของเธอให้สั่นริ้วเกร็งจิกฝ่าเท้าสะท้านทรวง
น้ำฟ้าเริ่มกระทำการพันธนาการร่างของพิมพ์พิศาในรูปแบบศิลปะเชือกชิบาริ (Shibari Bondage) อย่างประณีตและชำนาญ เส้นเชือกไหมสีแดงเข้มลากผ่านรัดรึงรอบหน้าอกอวบหยุ่น บีบเค้นเต้าเต่งสองเต้าให้เบียดชิดชูยอดปทุมถันสีชมพูเข้มให้ชันเด่นสะท้าสายตา รัดดึงลากรอบบั้นเอวคอดกิ่วสะคราญตา และรัดตรึงแยกเรียวขาขาวโพลนทั้งสองข้างให้พับเกร็งแยกกว้างออกจากกัน บีบบังคับสรีระ่ล่างให้เปิดเผยกลีบเนื้ออูมอุ่นสีหวานที่ชื้นแฉะเยิ้มน้ำรักใสอย่างหมดเปลือก ไร้ทางดิ้นรนหลบหนีหรือบีบขาเข้าหากันได้อีกต่อไป ปมเชือกแต่ละปมถูกผูกรัดอย่างแ่าแต่ถนอมผิวกายไม่ให้เกิดาแ

"ฮะ... อ๊า... แน่น... แน่นเหลือเกินค่ะด็อกเตอร์... ร่างกายของพิมสั่นไปหมดแล้ว..." พิมพ์พิศาร้อยร้องครางสั่นระรัวดวงตาเบิกกว้างมองร่างตนเองที่ถูกพันธนาการอย่างสิ้นท่าเผยผิวขาวตัดกับสีแดงเข้มของเชือกไหมงดงามสะกดอารมณ์ใคร่ของน้ำฟ้าเป็อย่างยิ่ง
"แน่น... ทว่าปลอดภัยและกระตุ้นประสาทััของคุณให้ถึงขีดสุดค่ะ..." น้ำฟ้าพึมพำกระซิบ พลางเอื้อมมือหยิบหน้ากากปิดตากำมะหยี่สีดำสนิทสวมทับลงมาครอบตาคู่สวยบดบังการมองเห็นจนมืดมิดลงทันที และครอบสวมหูฟังบานใหญ่ไร้สายตัดเสียงรบกวนทับใบหูเล็กทั้งสองข้าง เสียงแ่เบาของดนตรีบำบัดไบโนรอลบีตส์ (Binaural Beats) ดังพริ้วขึ้นในระบบประสาทหูสะกดจิตพิมพ์พิศาให้ดิ่งลึกกึ่งหลับกึ่งตื่นในความมืดมนอนธการกะทันหัน
พิมพ์พิศารู้สึกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์แบบ เธอขยับแขนขาร่างกายไม่ได้เลยเพราะถูกมัดแ่า มองไม่เห็นสิ่งใด และไม่ได้ยินเสียงภายนอกรอบตัว มีเพียงความมืดมิด เสียงเต้นกระชั้นรัวของหัวใจตนเองที่ดังก้องอยู่ในหัว และน้ำเสียงทุ้มต่ำสะกดใจของน้ำฟ้าที่ดังแว่วเด่นชัดตรงเข้าสู่หูฟังของเธอโดยตรงผ่านช่องไมโครโฟนพิเศษ
"คุณพิมคะ... ตอนนี้ประสาทััทั้งหมดของคุณถูกกักขังอยู่ในความมืดแล้วนะคะ... และบทลงทัณฑ์ราคะชิ้นแรกกำลังจะเริ่มต้นขึ้นเดี๋ยวนี้ค่ะ..."
พิมพ์พิศาสะดุ้งเฮือก กายสั่นสะท้านสุดตัวเมื่อรู้สึกถึงเครื่องมือสั่นกระตุ้นไฟฟ้า (ไข่สั่นความถี่สูง) แนบชิดติดบดเบียดลงบนปุ่มกระสันเม็ดเสียวสีชมพูเข้มกึ่งกลางร่องสวาทของเธอโดยตรง น้ำฟ้าใช้ปลายเชือกไหมสีแดงมัดเหนี่ยวนำตัวสั่นะเืเอาไว้แ่ากับจุดยุทธศาสตร์เสียวซ่านเพื่อป้องกันไม่ให้มันขยับหลุด จากนั้นจึงกดสวิตช์เปิดเครื่องทำงานความถี่สูงสุดในทันที
*ครืดดด... ครืดดด...*
"อ๊ายยยย! ฮะ... อื้ออออ!" พิมพ์พิศากรีดร้องครางลั่นเสียงหลง ร่างกายบอบบางบิดแอ่นโค้งสั่นระริกพัลวันอยู่บนเตียงกำมะหยี่หนานุ่ม แรงสั่นะเืถี่ยิบจากอุปกรณ์สั่นปะทะลงบนปุ่มกระสันที่ไวต่อััสิบเท่าสร้างความเสียวซ่านรุนแรงปานกระแสไฟฟ้าแรงสูงแล่นพล่านทะลวงตรงเข้าสู่สมองส่วนหน้าและร่องรูสวาท ช่องคลอดร้อนฉ่าบีบรัดตัวตอดอากาศรัวถี่ยิบอย่างรุนแรงพรั่งพรูผลิตหยาดน้ำหวานใสเหนียวหนืดไหลทะลักนองออกมาเปียกเลอะเทอะเฉอะแฉะชโลมทับสายเชือกไหมสีแดงจนเปียกโชกเป็คราบวาวแวว
"ทรมานเสียวซ่านดีใช่ไหมคะคุณหนูพิมกุลสตรีคนเก่ง..." เสียงกระซิบของน้ำฟ้าแ่ต่ำ Dirty Talk บงการสะกดสะท้านลอยมาในหูฟัง "ในความมืดมิดนี้... คุณไม่มีทางหนีแรงสั่นะเืจากเครื่องนี้ได้เลย... ขาของคุณถูกแยกกว้าง รูรักของคุณขมิบเปียกชุ่มร้องไห้โหยหาความสุขสม... จงนอนนิ่ง ๆ ยอมจำนนต่อทัณฑ์ราคะของฉันแต่โดยดี..."
"ฮือ... เสียว... พิมเสียวทรมานเหลือเกินค่ะ... ด็อกเตอร์... เอาออกไปที... อ๊าาา... พิมจะแตกแล้ว... อื๊อออ..." พิมพ์พิศาร้องวิงวอนขอร้องอย่างสยบยอมน้ำเสียงแหบแห้งระรัว ร่างกายเกร็งสั่นระริกปัดป่ายสะโพกขาวร่อนกวาดส่ายวนไปมาบนที่นอนพยายามเบี่ยงหลบแรงสั่นะเืทว่าเชือกแดงกลับล็อกตรึงรั้งสะโพกให้บดเน้นปุ่มกระสันเข้าหาไข่สั่นยิ่งขึ้นทวีคูณสิบเท่า
น้ำฟ้าเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดสิ้น ก้าวขึ้นคร่อมทับสะโพกบางของพิมพ์พิศาแแ่ ความอุ่นร้อนเนื้อแนบเนื้อปะทะผิวกายสั่นสะท้าน น้ำฟ้าก้มหน้าลงดูดเลียซอกคอและหน้าอกเต่งตึงของคนไข้สาวเรียบร้อย บดขยี้สะกิดยอดปทุมถันสีหวานประสานแรง สองมือนุ่มชุ่มน้ำมันนวดสอดล้วงลงกึ่งกลางร่าง แยกกลีบเนื้ออูมอุ่นแฉะพราวเปียกชุ่มหยาดน้ำกามใสเฉอะแฉะ น้ำฟ้าค่อย ๆ สอดส่งนิ้วชี้และนิ้วกลางสองนิ้วลุยลึกเข้าไปในช่องคลอดคับแน่นร้อนระอุของพิมพ์พิศาในทันที
"อ๊า! ด็อกเตอร์... สอดนิ้วเข้ามาแล้ว... คับแน่นลึก... เสียวจะะเิแล้วค่ะ... ฮะ... ฮ้า..." พิมพ์พิศากรีดร้องครางเสียงสั่นระริก ขมิบตอดรัดล้อมรอบนิ้วมือของน้ำฟ้ายิบรัวพัลวัน แรงบีบรัดและช่องคลอดที่สั่นะเืริ้ว ๆ ตามแรงสั่นสะท้อนของไข่สั่นไฟฟ้าทำให้ประสาทััร่วมกันทำงานร้อนรุ่มดั่งไฟแผดเผาจนสติกระเจิดกระเจิง
"รู้สึกถึงนิ้วมือของฉันที่กำลังเสียบแทงกระทุ้งเยียวยาในตัวคุณใช่ไหมคะ..." น้ำฟ้าสั่งการชี้นำเสียงหวานกระเส่าพริ้วไหวผ่านไมโครโฟน "สะโพกของคุณกำลังเด้งสวนนิ้วของฉัน... รูสวาทของคุณร่านร้อนไหลเปียกน้ำคาวรักเฉอะแฉะ... จงเสร็จสมสุขสมภายใต้คำสั่งของฉันเดี๋ยวนี้!"
น้ำฟ้าชักนิ้วเรียวสอดใส่เข้าออกอย่างเป็จังหวะกระแทกกระทั้นรวดเร็วป่าเถื่อนรุนแรง สะกิดบดเน้นปุ่มเสียวจี๊ดด้านในช่องคลอดควบคู่ไปกับเครื่องสั่นภายนอกที่ขยี้ปุ่มกระสันอย่างไม่หยุดหย่อน รอยตอกย้ำกระตุ้นระบบประสาทสิบเท่าส่งผลให้พิมพ์พิศาสูญเสียการควบคุมทางอารมณ์และจิติญญาไปโดยสิ้นเชิง หน้ากากและรหัสกุลสตรีผู้สะอาดสะอ้านถูกฉีกกระชากละลายราบคาบคาเตียงบำบัดสวาทแห่งนี้
"อ๊ะ ๆ ๆ... พิมจะแตก... ร่างกายของพิมจะพังะเิแล้ว... ด็อกเตอร์ขา... ช่วยพิมเสร็จสมที... อ๊ายยย..." พิมพ์พิศากรีดร้องครางระรัวสุดเสียง แผ่นหลังบางแอ่นโค้งจนเชือกรั้งแน่น หน้าขาขาวและสะโพกกระตุกเกร็งสั่นระรัวถี่ยิบสั่นสะท้านะเืสะท้านทั่งสรรพางค์กาย
"แตกออกมาเดี๋ยวนี้พิมพ์พิศา! ปล่อยน้ำสวาทใสยอมสยบจำนนใส่ข้อมือและเชือกสีแดงของฉัน! จงเสร็จสม!" น้ำฟ้าดีดนิ้ว snapping fingers สั่งการเฉียบขาดครั้งสุดท้าย
*แป๊ะ!*
สิ้นน้ำเสียงบงการ ร่างกายบอบบางของพิมพ์พิศาเกร็งค้างตึงเครียดขีดสุด ทรวงอกสองเต้าแอ่นเบียดเสียดเชือกไหม ช่องคลอดขมิบรัดแน่นรัดรึงสองนิ้วของน้ำฟ้าอย่างถี่ยิบสั่นระริกบิดเกร็งสะท้าน รอยปะทะของจุดสุดยอดทวีคูณแผ่ซ่าน พิมพ์พิศาร้องเสียงหลงระบายความกระสันสุขสมปล่อยสายธารน้ำสวาทใสเฉอะแฉะพุ่งฉีดทะลักพ่นออกมาล้นทะลักไหลบ่านองมือและเชือกไหมสีแดงเปียกโชกนองเต็มขาหนีบขาว พิมพ์พิศาบรรลุจุดสุดยอดหลายครั้งซ้อน (Multiple Orgasms) รวดเร็วจนกายกระตุกเกร็งหอบสั่นนอนระทวยไร้สภาพสยบยอมราบคาบคาเบาะกำมะหยี่นุ่มในโลกความมืดมิดไร้ทางสู้
ความเงียบและเสียงหายใจสะหอบถี่ดังก้องหูฟัง น้ำฟ้าเอื้อมมือปิดสวิตช์เครื่องสั่นขจัดแรงสั่น ค่อย ๆ แกะแก้ปมเชือกไหมสีแดงเข้มออกจากผิวกายขาวนุ่มที่เปียกชื้นเหงื่อและคราบน้ำสวาทเฉอะแฉะอย่างเชื่องช้าลึกซึ้งทีละเส้น เผยผิวเนียนที่มีรอยแดงบาง ๆ จากแรงมัดลากผ่าน ดึงรั้งหน้ากากปิดตาและครอบหูฟังออกช้า ๆ โน้มตัวลงโอบกอดกระชับแ่เบาปลอบประโลมคนไข้สาวเรียบร้อยชิดอกอวบอุ่นใหญ่ั์ของตนเองเพื่อเหนี่ยวนำความรู้สึกปลอดภัยหลังสยบยอม
พิมพ์พิศาปรือดวงตาชุ่มหยาดน้ำใสขึ้นมองใบหน้าสะคราญตาที่ส่งรอยยิ้มหวานอบอุ่นแต่ทรงอำนาจของ ดร.น้ำฟ้า ทันทีที่ประสานสายตา ปราการความเกลียดชัง เกียรติยศ และศีลธรรมอันเข้มงวดพังทะลายราบคาบ หลงเหลือเพียงสายตาหวานเชื่อมเลื่อมใส เสพติดรักใคร่ ศิโรราบยอมจำนนอย่างสิ้นเชิงต่อรสััสวาทบำบัดของด็อกเตอร์สาวผู้ยิ่งใหญ่คนนี้
"ด็อกเตอร์คะ... พิม... พิมเป็ทาสของคุณแล้ว... พิมรักนิ้วรักลิ้นและคำสั่งลงทัณฑ์ของคุณที่สุดค่ะ..." พิมพ์พิศากระซิบเสียงเครือสะอื้นพลางซุกใบหน้าหวานซบแผ่นอกอวบใหญ่ของน้ำฟ้า ยินยอมยอมจำนนเป็ทาสสวาทที่เสพติดการถูกบำบัดราคะสยบใต้ฝ่าเท้าของน้ำฟ้าไปตลอดกาลอย่างแท้จริง
น้ำฟ้ายกยิ้มลึกลับมุมปาก ลูบเรือนผมบางของทาสรักคนใหม่อย่างเอ็นดู ชัยชนะในเซสชั่นบำบัดขั้นสูงของกุลสตรีพิมพ์พิศาสำเร็จลุล่วงอย่างวิจิตรอลังการตระการตา ละลายหน้ากากน้ำแข็งของเธอพังพินาศสิ้น และบัดนี้คลินิกของเธอมีของเล่นชิ้นใหม่ที่แสนเรียบร้อยเชื่องมือคอยรองรับตัณหาร้อนแรงขั้นต่อไปที่จะนำพาเธอไปสู่ความเสียวซ่านลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม!