“แหม่มหยิบพาสเลย์มาแต่งจานให้น้าหน่อย” น้าพูดกับแหม่ม หนึ่งในผู้ช่วยจัดอาหารคาวสำหรับงานในวันนี้“จัดใส่เลยนะน้าหมู” แหม่มถาม น้าจึงพยักหน้าตอบรับ น้าเองทำงานกับทางโรงแรมนี้มาหลายสิบปีแล้ว งานนี้ก็ถือได้ว่าเป็งานใหญ่อีกงานหนึ่งที่ทางโรงแรมเคยจัดมา เพราะเชฟใหญ่อย่างเชฟอนันต์ถึงกับต้องลงมาจัดรายการอาหารด้วยตัวเองน้ามีหน้าที่จัดเตรียมอาหารคาวจำพวกเมนูหลักตามรายการอาหารที่แขก้าผู้ช่วยของน้าเลยมีเยอะสักหน่อย รวม ๆ กันในครัวจัดเลี้ยงแห่งนี้มีเชฟ ผู้ช่วยเชฟที่ทำอาหารคาว อาหารหวาน และเครื่องดื่มก็เกือบร้อยชีวิตเลยทีเดียว
น้าและผู้ร่วมทำหน้าที่ในครัวทั้งหลาย ต้องจัดเตรียมอุปกรณ์วัตถุดิบในการทำอาหารล่วงหน้าหลายวันเลยทีเดียว วันนี้ก็ต้องมาแต่เช้าตรู่แม้งานจะเริ่มในตอนเย็น แต่ดีนะ ที่แขกร่วมงานเขาทยอยกันมาแม้จะไม่ตรงเวลาแต่มันทำให้คนครัวอย่างเราไม่ต้องวิ่งวุ่นพัลวันกันมากนักในตอนแรก
งานดำเนินไปเรื่อย ๆน่าสงสารแต่บริกรหนุ่มสาวที่เดินไปมาโต๊ะนู้นที โต๊ะนี้ที น้าไม่ได้ออกไปเห็นหรอกเพราะต้องอยู่ในครัวตลอดเวลา แต่รับรู้ได้ว่าเขาคงเหนื่อยไม่แพ้เรา เมื่อถึง่ท้ายของงานจะไม่มีการเสิร์ฟอาหาร ภารกิจการทำอาหารก็เสร็จสิ้น แต่ภารกิจของคนครัวไม่สิ้นสุดเราต่างช่วยกันเก็บอุปกรณ์เพื่อให้คนทำความสะอาดมาสานต่อหน้าที่ จนกระทั่งงานเลี้ยงก็ได้จบลง
“เศษอาหารพวกนี้เดี๋ยวแหม่มเอาไปทิ้งให้ก่อนนะน้าหมูถุงมันรั่ว เดี๋ยวเลอะพื้น”
แหม่มพูดขึ้นแล้วเดินออกไปทิ้งขยะทางประตูด้านหลัง แหม่มเขาเป็คนเ้าระเบียบและช่างสังเกตน้าว่าเขาจะต้องเป็เชฟที่ดีเยี่ยมในอนาคตแน่ “น้ากลับก่อนล่ะ” น้าหยิบย่ามคู่ใจเตรียมพร้อมจะกลับบ้านพร้อม ๆ กับแหม่มที่เดินเข้ามา “สวัสดีครับ/ค่ะ น้าหมู” บรรดาคนครัวต่างกล่าวลากันแล้วแยกย้ายกันกลับ
พรุ่งนี้น้าก็ต้องมาทำงานที่นี่อีกแต่งานเลี้ยงใหญ่ ๆ แบบนี้คงรอไปอีกทีก็ปีหน้า เหนื่อยหน่อย แต่ได้เงินดีทีเดียว
373
