เมื่อมาถึง " เย่เอ๋อร์ องค์หญิงเป็เยี่ยงไร " นนท์ถาม
" ท่านพี่ องค์หญิงอาการสาหัสมาก กระดูกหักทั้งตัว ชีพจรขาดสะบั้น ตอนนี้ข้านำน้ำทิพย์ปฐีให้นางกินแล้ว พลังชีวิตของนางเป็ปกติแล้ว " หลันอิงเย่ตอบนนท์
" ที่นี่ไม่ปลอดภัย " นนท์จึงนำสามสาวเข้าไปในเจดีย์แปดเหลี่ยม
นนท์อุ้มร่างบางขององค์หญิงไปที่เตียง " องค์หญิงรอก่อนข้าจะหาวิธีช่วยท่าน " นนท์บอกองค์หญิง
นนท์หาที่นั่ง หยิบตำราโอสถออกมา " โอสถต่อกระดูก โอสถทะลวงชีพจร ต้องหลอมโอสถเพื่อรักษาองค์หญิง "
นนท์เดินเข้ามาในห้อง สายตาพลันปรากฎร่างเปลือยเปล่าขององค์หญิง ูเาสองลูกที่ใหญ่โต หน้าท้องที่แบนเรียบ เนินเนื้อที่อวบอูม นนท์กลืนน้ำลาย " อึก " พลันความคิดชั่วร้ายบังเกิดขึ้น
พลันสายตาขององค์หญิงเหลือบไปเจอนนท์ " ว้าย " เสียงร้องขององค์หญิง " ท่านพี่ออกไปก่อน " หลันอิงเย่ไล่นนท์ออกไป
" ข้าจะมาบอกว่าข้าเตรียมตัวจะหลอมโอสถรักษาองค์หญิง " ว่าแล้วนนท์จึงไปที่ห้องหลอมโอสถ
" อืม โอสถต่อกระดูก ต้องเป็อาจารย์หลอมโอสถระดับห้า โอสถทะลวงชีพจรต้องเป็อาจารย์หลอมโอสถระดับสี่ แต่ปัญหานี้จะหมดไปเมื่อคุณมี หม้อหลอมโอสถขั้นเทพ " นนท์เลียนเสียงโฆษณาของโลกเก่า
นนท์สะบัดมือหม้อหลอมโอสถสีดำทมิฬปรากฎอยู่ต่อหน้า " มาแล้ว หม้อหลอมโอสถขั้นเทพ "
" เริ่ม " นนท์สะบัดมือสมุนไพรของโอสถต่อกระดูกลอยออกมาหนึ่งชุด นนท์นำสมุนไพรใส่ลงในหม้อหลอมโอสถ พร้อมส่งเปลวเพลิงปฐีไปยังหม้อหลอมโอสถ ผ่านไปราวสองชั่วยาม
กลิ่นสมุนไพรหอมอบอวลทั่วทั้งห้อง " ติ๊ง " " เสร็จแล้ว " นนท์หยิบโอสถต่อกระดูกห้าเม็ดขึ้นมาดู
" อืม โอสถระดับเก้า ความบริสุทธิ์เต็มสิบ " นนท์กินโอสถเหลวทิพย์ปฐีหนึ่งหยดเพื่อฟื้นฟูพลัง " ต่อกันเลย "
" เรียบร้อย โอสถต่อกระดูกห้าเม็ด โอสถทะลวงชีพจรห้าเม็ด " นนท์พึมพำ จากนั้นจึงเดินไปที่ห้องขององค์หญิง
ที่หน้าห้อง " เย่เอ๋อร์ ซินเอ๋อร์ ขัาเข้าไปได้รึไม่ " นนท์ถามสองภรรยา
" คารวะองค์หญิง " นนท์ทักองค์หญิง นางพยักหน้า ใบหน้าที่งดงามนั้นเป็สีแดงระเรื่อ ดูแล้วงดงามยิ่งนัก
" องค์หญิงนี่เป็โอสถต่อกระดูก และโอสถทะลวงชีพจร " นนท์ยื่นสองโอสถให้หลันอิงเย่
" เย่เอ๋อร์เ้าเอาให้องค์หญิงกิน ใช้โอสถต่อกระดูกก่อน องค์หญิงมันจะเ็ปมาก ขอให้องค์หญิงอดทน " นนท์บอก
หลันอิงเย่ป้อนโอสถให้องค์หญิง พลันความร้อนมากมายะเิในกายองค์หญิง " กร๊อบ แกร๊บ " เสียงกระดูกเริ่มต่อติดกัน ผ่านไปราวหนึ่งชั่วยาม
" เอาล่ะ เย่เอ๋อร์ เอาน้ำทิพย์จันทราให้องค์หญิงกินเพื่อฟื้นฟูพลัง " นนท์บอก
หลันอิงเย่นำน้ำทิพย์จันทราให้องค์หญิงกิน ผ่านไปราวหนึ่งเค่อ หลันอิงเย่จึงนำโอสถทะลวงชีพจรให้องค์หญิงกิน
ความร้อนเผาผลาญร่างบางขององค์หญิงอีกครั้ง " ฝึด " เสียงชีพจรที่ขาดเริ่มต่อกัน ผ่านไปราวหนึ่งชั่วยาม
องค์หญิงชันกายลุกนั่ง โดยนางลืมไปว่าไม่ได้ใส่ชุด " ขอบคุณคุณชายโจวที่รักษาข้า " นนท์นั้นพยักหน้าแต่สายตากลับมองทีู่เาขนาดมหึมาขององค์หญิง องค์หญิงพูดพลางค้อมหัวลงพลันสายตาเหลือบไปเห็นูเาั์สองลูกของตน " ว้าย " องค์หญิงรีบหยิบผ้าห่มมาคลุมกาย
" ท่านพี่ ท่านจะไปไหนก็ไป ข้าจะพาองค์หญิงไปอาบน้ำ " หลันอิงเย่ไล่นนท์
ว่าแล้วสามสาวจึงเดินไปที่อ่างอาบน้ำ " สวยจังเลยที่นี่คือที่ไหน " องค์หญิงถาม
" พวกเราก็ไม่รู้ ท่านพี่ยังไม่ได้บอกพวกเราเลย " สองสาวกล่าว สามสาวลงแช่น้ำที่อ่าง พลางช่วยกันขัดตัวให้ซึ่งกันและกัน
หลันอิงเย่เหมือนล่วงรู้ความคิดนนท์ เริ่มโลมเล้าฟางจื่อซิน " น้องหญิงมีแต่ท่านพี่ทำให้เ้า ตอนนี้ข้าขอลองทำให้เ้าบ้าง "
หลันอิงเย่ใช้มือซุกซนััทั่วร่างบางของฟางจื่อซิน " อาห์ พี่หญิง " เสียงครางอันแ่เบาของฟางจื่อซิน
ส่วนนท์นั้นใช้จิตตรวจสอบดูพลันใ มองดูสองภรรยาเปิดศึกกัน ส่วนองค์หญิงใช้มือเริ่มััทีู่เาของตน " อาห์ " เสียงครางขององค์หญิงทำเอานนท์สะท้าน " ทนไม่ไหวแล้วโว้ย " ว่าแล้วนนท์จึงเร่งไปที่อ่างอาบน้ำ
เมื่อไปถึงอ่างอาบน้ำ นนท์สะลัดชุดทิ้งเดินร่างเปลือยเปล่าพร้อมัน้อยที่ตั้งชันลงอ่างอาบน้ำ
" ท่านพี่ " ฟางจื่อซินยื่นมือหานนท์ ส่วนองค์หญิงได้ยินเสียงเรียกของฟางจื่อซินพลันสะดุ้งตัวโยนรีบปิดร่างของตนโดยพลัน
สองภรรยาจึงเดินเข้าไปหานนท์ พร้อมกับแลกจูบอันดูดดื่ม มือซุกซนของหลันอิงเย่คว้าจับที่ัน้อยของนนท์แล้วรูดเข้าออก
ฟางจื่อซินดันตัวนนท์ไปที่ขอบอ่าง นนท์อยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน อวดัน้อยต่อสายตาสามสาว
สองภรรยาคนหนึ่งใช้ลิ้นวนเวียนสบัดไปมาอยู่ที่หัวัน้อย ส่วนคนหนึ่งหยอกเย้าเคล้าคลึงด้วยลิ้นและปากอุ่นที่ลูกบอลด้านล่าง
" อาห์ เย่เอ๋อร์ ซินเอ๋อร์ เ้าทั้งสองเหตุถึงเก่งกาจเพียงนี้ " นนท์ครวญครางไม่เป็ภาษา
" ข้าจะหลั่งแล้ว " หลันอิงเย่ใช้ปากอุ่นห่อหุ้มหัวัเอาไว้ นนท์ปลดปล่อยน้ำวิสุทธิ์มากมายจนล้นปากของหลันอิงเย่
ฟางจื่อซินเห็นดังนั้นจึงรีบประกบจูบกับหลันอิงเย่เพื่อแบ่งเบาน้ำวิสุทธิ์ของนนท์
" น้องหญิงให้ข้าก่อน " พูดจบหลันอิงเย่ขึ้นคร่อมนนท์ พร้อมควบม้าด้วยความเร็วสูง ฉับพลันร่างบางพลันกระตุก หลันอิงเย่ลุกจากตัวนนท์ เป็ฟางจื่อซินสวมบทจ้อกกี้สาวบ้างพลางควบม้าเข้าเส้นชัยตามพี่หญิงของตนไป
เมื่อสองภรรยาเสร็จสม นนท์จึงลุกเดินไปหาองค์หญิงที่นั่งตัวแข็งทื่อ แต่สายตากลับจ้องมองที่ัน้อยของนนท์
นนท์เคลื่อนตัวเข้าประชิดพร้อมทั้งใช้มือเชยคางองค์หญิง ประทับจูบที่ริมฝีปากบางอย่างแ่เบา สอดลิ้นเข้าไปพัวพันอย่างดูดดื่ม
นนท์ใช้มือนวดเค้นเคล้าคลึงูเาใหญ่ทั้งสองลูก ปลายนิ้วหมุนวนขีดเขี่ยไปมาที่ยอดเขาชูชัน
ซุกหน้าลงงับยอดเขาที่ชูชัน " อาห์ " เสียงครางขององค์หญิงกระตุ้นต่อมสวาทของนนท์ยิ่งนัก ลิ้นร้อนของนนท์สะบัดพลิกแพลงไปมา
นนท์เลื่อนมือลงต่ำผ่านหน้าท้องที่แบนเรียบ เข้าััจับจองเป็เ้าของเนินเนื้อที่อวบอูม ปลายนิ้วกรีดกรายทิ่มแทงที่รอยแยก
นนท์เคลื่อนตัวลงต่ำจูบพรมทั่วหน้าท้องและเลยไปที่เนินเนื้อดูดดื่มน้ำหวานสาวบริสุทธิ์ ลิ้นร้อนชอนไชที่รอยแยก องค์หญิงบิดตัวไปมาด้วยความเสียวซ่านพร้อมปล่อยน้ำหวานพรั่งพรู
นนท์บรรจงจูบที่เนินเนื้อ ก่อนหยัดกายเข้าใกล้พร้อมสอดัน้อยเข้าที่รอยแยก " เสียนเอ๋อร์ครั้งแรกจะเจ็บหน่อยนะ " นนท์ชี้นิ้วไปที่หน้าผากของจูเม่ยเสียนเพื่อถ่ายทอดเคล็ดวิชาผสานหยินหยาง
นนท์ดันัน้อยเข้าไปตามรอยแยกอย่างเนิบนาบ เคล็ดวิชาผสานหยินหยางหมุนวน คลื่นลมโหมกระหน่ำราวสองเค่อจึงสงบลง
" อือ " เสียงครางทุ้มต่ำของนนท์พร้อมปลดปล่อยน้ำวิสุทธิ์เข้าไปในกายของจูเม่ยเสียน นนท์ยกตัวของจูเม่ยเสียนนั่งบนตักตน น้ำวิสุทธิ์หลั่งไหลผสานผสมกับแก่นพรมจรรย์หยิน
บังเกิดแสงสีทองโอบล้อมทั้งคู่ หยินหยางหมุนวน กลับกลายแปรเปลี่ยนเป็ลมปรานมหาศาล ไหลเข้าสู่ตันเถียนของทั้งคู่
" ตูม " เสียงดังขึ้นที่ตันเถียนของจูเม่ยเสียน จูเม่ยเสียนพลันตะลึง ขั้นหลอมรวมิญญาขั้นที่เจ็ด แปด เก้า ขั้นเทวะขั้นที่หนึ่ง สอง จึงหยุด
จูเม่ยเสียนตะลึงในสิ่งที่เกิดขึ้น " เสียนเอ๋อร์ เ้าทะลวงขั้นพลังเร็วเกินไป ข้าอยากให้เ้าปรับสมดุลร่างกายก่อน " นนท์บอก จูเม่ยเสียนพยักหน้า
พลันลุกขึ้นไปปรับสมดุลทร่างกาย นนท์และสองภรรยานัวเนียกันในอ่าง ราวสองชั่วยาม จูเม่ยเสียนจึงปรับสมดุลร่างกายเสร็จ
" ท่านพี่ ให้ข้าบ้าง " จูเม่ยเสียนพูดพลางส่งยิ้มหวานให้นนท์
" ไปต่อที่เตียงดีกว่า " นนท์บอก พร้อมพาสามภรรยาไปเปิดศึกแบบตายเป็ตายอีกหลายยก จนทั้งสี่หมดแรงและหลับไป