ย้อนเวลาไปเป็นคุณแม่ลูกสามผู้แสนดีของคุณทหารคลั่งรักในยุค 70

บทที่ 37 พบคนต้องสงสัย

"ฉันได้ยินว่าป้าหลี่มาโรงพยาบาล ฉันเลยมาเยี่ยม" เจียงเยว่พูดพลางยื่นของให้ลุงหลี่

"เธอช่างมีน้ำใจจริง ๆ พวกเรารับไว้ไม่ได้หรอก" 

หลังจากปฏิเสธกันไปมา ในที่สุดลุงหลี่ก็จำต้องรับของที่เจียงเยว่นำมาให้

เจียงเยว่ถามถึงสุขภาพของลุงหลี่และป้าหลี่ด้วยความห่วงใย

"หลังจากป้าของเธอเข้าโรงพยาบาล อาการดีขึ้นมาก เมื่อไม่กี่วันก่อนเราเชิญผู้เชี่ยวชาญจากจังหวัดมาผ่าตัดให้แล้ว บอกว่าถ้าพักฟื้นสักสองสามเดือนก็จะหายเป็นปกติ"

เมื่อได้ยินคำพูดของลุงหลี่ เจียงเยว่รู้สึกดีใจแทนพวกเขามาก

ขณะที่กำลังคุยกันอยู่นั้น จู่ ๆ ก็มีคนผลักประตูห้องเข้ามา

"คุณมาหาใครคะ?" เจียงเยว่มองชายหนุ่มที่สวมเสื้อผ้าปะชุนที่ประตู แล้วเอ่ยถามขึ้น

ชายหนุ่มมองคนในห้องแวบหนึ่ง แล้วยิ้มพลางกล่าวว่า "ผมมาเยี่ยมพี่ชายที่นอนป่วยอยู่ที่นี่ แต่ผมเข้าผิดห้อง ขอโทษด้วยครับ"

พูดจบ เขาก็ถอยออกไปทันที

คุณลุงหลี่และคุณป้าหลี่ไม่ได้คิดอะไรมาก ยังคงคุยกับเจียงเยว่ต่อ

แต่เจียงเยว่รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

ชายหนุ่มคนเมื่อกี้ทำให้เธอรู้สึกไม่ดี ดูเหมือนเขาจะมาเพื่อพบคุณลุงหลี่และคุณป้าหลี่โดยเฉพาะ

ฉินอันสังเกตเห็นสีหน้าผิดปกติของเจียงเยว่ จึงถามว่า "เป็นอะไรไปเหรอ?"

"คนเมื่อครู่ดูน่าสงสัย"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ ฉินอันเบิกตากว้าง คนเมื่อครู่ดูน่าสงสัยหรือ? ไม่ใช่บอกว่าหาห้องผู้ป่วยผิดหรอกหรือ?

ฉินอันเชื่อคำพูดของเจียงเยว่อยู่แล้ว

"หรือว่า ฉันจะไปจับตาดูเขา?" ฉินอันถาม

เจียงเยว่ส่ายหัว

ความสามารถในการต่อสู้ของฉินอันยังสู้เธอไม่ได้ ความระแวดระวังก็ยิ่งสู้เธอไม่ได้

"งั้นฉันจะอยู่เฝ้าที่นี่ เธอออกไปจับตาดูเขาไหม?" 

ฉินอันคิดว่าในเวลานี้เธอจำเป็นต้องยืนหยัดออกมา

"ได้" 

เจียงเยว่พยักหน้า

"ลุงหลี่ ป้าหลี่ น้องสาวของฉันจะอยู่คุยกับพวกคุณก่อนนะคะ ฉันขอออกไปข้างนอกก่อน"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ ลุงหลี่และป้าหลี่ก็ยิ้มและตอบรับทันที

ฉินอันได้ยินเจียงเยว่เรียกเธอว่าน้องสาว เธอจึงส่งเสียงฮึดฮัดออกมา ทำท่าทางราวกับว่าใครเป็นน้องสาวของเธอกัน? แต่ในใจกลับรู้สึกปลื้มปริ่ม

เจียงเยว่เดินออกจากห้องผู้ป่วยและมองไปที่ระเบียงทางเดิน

แต่เธอพบว่าชายหนุ่มคนนั้นกำลังยืนอยู่ไม่ไกล สายตาของเขายังคงมองมาทางนี้ เมื่อเห็นเจียงเยว่มองมา เขาก็รีบเข้าไปในห้องผู้ป่วยข้าง ๆ ทันที

เจียงเยว่เดินไปทางด้านข้างและสังเกตต่อไป

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เธอเห็นชายคนนั้นเดินออกมาจากห้องผู้ป่วยอีกครั้ง และสายตาของเขาก็มองไปรอบ ๆ ก่อนจะจับจ้องไปที่ห้องของคุณลุงหลี่และคุณป้าหลี่

น่าสงสัย! น่าสงสัยอย่างมาก!

คนคนนี้มาเพื่อจับตาดูคุณลุงหลี่และคุณป้าหลี่แน่นอน

หรือว่าเขาต้องการเงิน?

ไม่ใช่ ถ้าเป็นเรื่องเงินทอง คุณลุงหลี่และครอบครัวก็ไม่ได้มีเงินมากมายอะไร

ไม่รู้ทำไม เจียงเยว่จู่ ๆ ก็นึกถึงเรื่องที่ฉินลี่และฉินอันเจอเมื่อไม่กี่วันก่อน บางทีอาจเป็นไปได้ว่า คุณลุงหลี่และคุณป้าหลี่มีสิ่งที่พวกคนร้ายต้องการอยู่กับตัว

หรือไม่ก็ลุงหลี่และป้าหลี่เป็นคนสำคัญมาก่อน?

คิดได้ดังนั้น เจียงเยว่จึงตัดสินใจติดต่อฉินลี่ก่อน

เจียงเยว่เดินกลับเข้าห้องผู้ป่วยแล้วถามว่า "ฉินอัน เธอติดต่อพี่ชายเธอได้ไหม?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ ฉินอันก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ทำไมเจียงเยว่ถึงต้องการติดต่อพี่ชายของเธอล่ะ?

"ช่วงนี้พี่ชายฉันแค่โทรกลับมาเท่านั้น" เธอก็อยากติดต่อพี่ชายเหมือนกัน แต่พี่ชายเธอไม่ได้บอกว่าไปไหน นอกจากโทรศัพท์กลับมา มีบางเรื่องที่เธอก็ไม่สามารถถามมากไปได้

เจียงเยว่โบกมือเรียกฉินอัน

ฉินอันเดินมาที่ประตู

"เธอดูตำแหน่งด้านขวานั่นสิ ผู้ชายคนนั้นเพิ่งบุกเข้ามาในห้องผู้ป่วยนี้ ตอนนี้เขากำลังจ้องมองห้องนี้ตลอดเวลา"

ฉินอันที่กำลังคิดจะถามชายคนนั้นอยู่พอดี เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ก็รีบพูดขึ้นทันที

"พวกเราไปแจ้งความกันเถอะ"

เจียงเยว่พยักหน้า

เธอมองฉินอันแวบหนึ่ง ฉินลี่บอกให้ฉินอันพักอยู่ในหมู่บ้านทหาร คนพวกนั้นจะตามฉินอันมาหรือเปล่า?

ถ้าฉินอันออกไปคนเดียว ก็อาจจะเป็นอันตรายได้

แต่ในโรงพยาบาล คนผู้นี้อาจจะมีพรรคพวกอยู่ ถ้าพวกเขาบุกเข้ามา ฉินอันก็รับมือไม่ไหว

เจียงเยว่หยิบสเปรย์ป้องกันตัวที่เธอทำเองออกมาจากกระเป๋า

"ถ้ามีคนทำร้ายเธอ ให้เปิดฝานี่ออก แล้วกดแบบนี้ ฉีดใส่คนนั้น เข้าใจไหม?" 

เจียงเยว่ถามฉินอัน

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ ฉินอันก็ตกตะลึง

นี่มันอะไรกัน?

ถ้ามีคนร้าย ใช้สิ่งนี้ฉีดจะมีประโยชน์เหรอ?

"เข้าใจแล้ว" แม้ในใจจะสงสัย แต่ฉินอันก็ยอมรับอย่างว่าง่าย

"ฉันจะไปแจ้งตำรวจ เธออยู่ที่นี่รอสักครู่นะ ถ้ามีอันตราย ให้ปกป้องชีวิตตัวเองไว้ก่อน"

เมื่อได้ยินคำกำชับของเจียงเยว่ ฉินอันก็มองเธอแวบหนึ่ง

เจียงเยว่กำลังเป็นห่วงเธอนี่นา

"ลุงหลี่ ป้าหลี่ ฉันมีธุระต้องออกไปสักหน่อย น้องสาวฉันจะอยู่คุยกับพวกคุณนะคะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ คุณลุงหลี่และคุณป้าหลี่ก็พยักหน้าอย่างยินดี

"ไปเถอะ"

เจียงเยว่เดินออกจากห้องผู้ป่วยอย่างรวดเร็วมุ่งหน้าไปข้างนอก

โรงพยาบาลอยู่ไม่ไกลจากสถานีตำรวจ ไม่นานนักก็มาถึงสถานีตำรวจ

"เจ้าหน้าที่คะ ฉันต้องการแจ้งความ"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งมองเธอแวบหนึ่งแล้วเอ่ยถาม "คุณมีธุระอะไรหรือครับ?"

"ฉันเพิ่งไปเยี่ยมญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งที่โรงพยาบาล แต่มีคนบุกเข้ามาในห้องผู้ป่วย เขาดูน่าสงสัยมาก พอฉันเดินออกมาจากห้อง ก็เห็นเขายืนจ้องห้องของพวกเราอยู่ไม่ไกล ฉันสงสัยว่าเขาอาจจะเป็น..."

เจียงเยว่เล่าถึงข้อสงสัยของตัวเอง

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ สีหน้าของเจ้าหน้าที่ตำรวจก็เคร่งขรึมขึ้น

"ญาติผู้ใหญ่ในครอบครัวของคุณเป็นใครหรือ?"

"เขาสกุลหลี่ ชื่อหลี่… มีลูกชายสองคน แต่ลูกชายทั้งสองอยู่ต่างจังหวัด" เจียงเยว่ไม่ค่อยรู้เรื่องราวของลูกชายคุณลุงหลี่และคุณป้าหลี่มากนัก

หลังจากสอบถามอย่างละเอียดแล้ว ตำรวจก็ตัดสินใจไปโรงพยาบาลกับเจียงเยว่

"พวกคุณเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ ถ้าใส่ชุดนี้ไป จะทำให้คนร้ายรู้ตัวแน่ ๆ" เจียงเยว่เตือน

เจียงเยว่กลับไปโรงพยาบาลก่อน ไม่นานตำรวจสองคนที่เปลี่ยนเป็นชุดลำลองแล้วก็เข้าโรงพยาบาลมา

เจียงเยว่แกล้งทำเป็นไปตักน้ำ พาตำรวจสองคนกลับไปที่ห้อง

ตำรวจสองคนแยกกันไปยืนอยู่มุมห้อง สังเกตชายต้องสงสัยคนนั้นอย่างระมัดระวัง

ผ่านไปครู่หนึ่ง พวกเขาทั้งสองคนก็รู้สึกว่าชายคนนั้นน่าสงสัยจริง ๆ

"ลุงหลี่และป้าหลี่จะออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไหร่คะ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ คุณลุงหลี่ยิ้มพลางพูดว่า "หมอบอกว่าอีกเจ็ดวันถึงจะออกจากโรงพยาบาลได้ ขอบคุณเสี่ยวเจียงมากนะ ไม่งั้น…"

โชคดีที่ผ่าตัดเร็ว ถ้าล่าช้าไปอีกไม่กี่วัน ขาของภรรยาของเขาอาจจะเดินไม่ได้แล้ว

เมื่อได้ยินคำขอบคุณจากคุณลุงหลี่และคุณป้าหลี่ เจียงเยว่รีบกล่าวว่า

"ฉันไม่ได้ทำอะไรมากมายหรอกค่ะ ลุงหลี่ป้าหลี่เกรงใจเกินไปแล้ว ที่จริงฉันต่างหากที่ได้กำไร"

อีกเจ็ดวันถึงจะออกจากโรงพยาบาลได้ ตอนนี้ลุงหลี่และป้าหลี่ถูกจับตาดูอยู่ จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น?

เจียงเยว่ตัดสินใจถามให้รู้เรื่อง

"คุณลุงคุณป้าคะ มีเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากถามหน่อย"

เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเยว่ คุณลุงหลี่ก็ยิ้มพลางกล่าวว่า "เสี่ยวเจียง มีอะไรก็ถามมาได้เลย"

เจียงเยว่เล่าเรื่องที่พบคนน่าสงสัยให้คุณลุงหลี่และคุณป้าหลี่ฟัง