หลิวจ้านตื่นขึ้นมาเห็นเย่เอ๋อนั่งสมาธิฝึกกำลังภายใน เขาก็ไม่ได้รบกวนนาง เขาทำการอาบน้ำชำระร่างกายของเขา เพราะวันนี้เขามีนัดทำข้อตกลงระหว่างเขากับหอเดียวดาย เขาทำทุกอย่างเสร็จ เย่เอ๋อยังคงนั่งอยู่ที่เดิม จากการที่เขาเคยดูหนังจีนกำลังภายในมา หากว่าเขาไปลบกวนนางอาจจะทำให้นางเสียสมาธิได้ หลิวจ้านเลยสั่งให้หญิงรับใช้บอกนางว่าเขาไปทำธุระข้างนอก หลิวจ้านได้ออกไปพร้อมกับพ่อบ้านจางเพราะวันนี้เขาต้องได้จ่ายค่ามัดจำเอาไว้ก่อน หลิวจ้านก็ไม่ได้ลืมที่จะพกปืนสั้นของเขาเอาไว้ด้วยเผื่อมีอะไรเกิดขึ้น ระหว่างที่เขาเดินทางไปที่หอเดียวดาย เขาได้เเวะที่ร้านของหว่านเอ๋อ แต่ก็ไม่พบนาง คนงานภายในร้านบอกเขาว่าหว่านเอ๋อไปจัดของที่ ไชน่าทาวน์ หลิวจ้านก็ลืมไปว่าเขามอบหมายให้นางไปตกแต่งที่ ไชน่าทาวน์ ตอนนี้ใกล้เวลาที่เขาได้นัดพวกนางเอาไว้แล้ว ก่อนที่หลิวจ้านจะออกมาจากจวนเขาได้สั่งให้พ่อครัวทำอาหารง่ายๆให้เขา 3-4 อย่าง และนำสุรามาด้วย 1 ขวด เมื่อทั้งสองได้มาถึงที่หน้าหอเดียวดาย หลิวจ้านได้มองไปรอบๆถนน ก็พบกับรถม้าที่ติดป้ายโฆษณาของเขาวิ่ง
เต็มถนนไปหมด
“คุณชายหอของพวกเรายังไม่เปิดขอรับ”
“ข้ามาพบเ้าของหอ ข้าได้นัดเอาไว้แล้ว เต้าแค่ไปแจ้งว่า หลิวจ้านมาขอพบ”
คนงานต้อนรับได้ไปแจ้งข่าว จากนั้นเขาได้เชิญหลิวจ้านเขาไปด้านใน แต่ไม่ใช่ห้องเดิมที่เขามาตอนแรก ภายในห้อง มีสตรีสองนางนั่งอยู่ข้างกัน คนนึงเปิดหน้า คนนึงใส่ผ้าคลุมหน้า
“คาระวะเ้าของหอทั้งสอง”
หลิวจ้านได้เเสดงความเคารพออกไป
“เชิญท่านนั่งลงเถอะ” หญิงที่เปิดหน้าพูด
หลิวจ้านด้วยความหน้าด้านไหนเลยเขาจะนั่งไกลจากพวกนางเขาได้หยิบเบาะนั่งจากพื้นที่ปูไว้แล้วเดินไปที่หน้าของพวกนางและนั่งลงระหว่างพวกเขาทั้งสามคนมีเพียงโต๊ะเอาไว้เขียนอักษรขวางกันเท่านั้น หลิวจ้านได้มองหน้าพวกนางใกล้ๆ แม่นางที่เปิดหน้า ความสวยของนางไม่เป็รองภรรยาทั้งสองคนของเขาเลย ส่วนคนที่ปิดหน้า หลิวจ้านมองสำรวจนาง ขนาดไม่ได้เห็นหน้า เห็นแค่ร่างกายภายนอกของนาง กับทำให้หลิวจ้านหวั่นไหวเป็อย่างมาก แม่นางที่เปิดหน้ากำลังจะพูดอะไรออกไปแต่ถูกแม่นางที่ปิดหน้าหยุดเอาไว้เสียก่อน
“คุณชายท่านนี้ช่างกล้าจริงๆ กล้ามองข้าด้วยสายตาแบบนั้น ท่านไม่กลัวว่าพวกข้าจะจัดการท่านหรือยังไง”องค์หญิงใหญ่พูดขึ้นมา
“หากว่าท่านจะจัดการข้าเพียงเพราะข้ามองท่านด้วยสายตาแบบนั้น ท่านคงจะต้องจัดการกับบุรุษทุกคนในเมืองนี้ หากว่าใครเห็นท่านแล้วไม่มองแบบข้า ให้มาตักเส้นผมข้าได้เลย”
องค์หญิงใหญ่ได้ยินที่เขาพูด ได้หัวเราะออกมาทันที
“เ้าช่างเป็คนที่น่าสนใจยิงนัก”องค์หญิงใหญ่พูดขึ้น
“ข้าน่าสนใจยังไงรึ”หลิวจ้านถามกลับ
“ข้าได้ยินข่าวว่าเ้าถูกรอบสังหารแต่ยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงทุกวันนี้ เ้าช่างดวงดียิ่งนัก”
หลิวจ้านได้ยินคำพูดของนางถึงกับงุ่นงง เื่ที่เขาถูกรอบสังหาร มีแค่เขากับเย่เอ๋อเท่านั้นที่รู้และทหารอีกไม่กี่นาย แสดงว่าที่พ่อบ้านจางเคยพูดให้เขาฟัง ว่าเ้าของหอเดียวดายอาจจะเป็คนในราชวงศ์ อาจจะเป็เื่จริง หลิวจ้านแค่เกิดความสงสัยแค่นั้นข้าคงต้องโยนหินถามทางเสียหน่อยหลิวจ้านคิดได้แบบนั้นก็ตอบคำถามนางกลับ
“ข้าเป็คนที่ดวงดีแบบที่ท่านพูด แต่ข้าอยากจะรู้จริงไว่าใครเป็คนรอบทำร้ายข้า”
“เอาไว้พวกเราตกลงการค้ากันเสร็จเสียก่อนข้าอาจจะบอกเ้าก็ได้” องค์หญิงใหญ่พูด
แสดงว่านางจะต้องรู้อะไรบางอย่างเขาได้ได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ
“เื่การค้าของพวกเราข้าได้เขียนรายละเอียดและข้อตกลงมาแล้วพวกท่านอยากได้ราคายังไงก็ให้พวกท่านใส่ลงไปข้าว่างไว้ให้แล้วเชิญพวกท่านอ่านดู”
ทั้งสองสาวงามได้ร่วมกันอ่านสัญญาและเติมราคาลงไป เมื่อหลิวจ้านอ่านดูก็อยู่ในเกณท์ที่เขารับได้ จากนั้นทั้งสองคนได้ตกลงทำสัญญาด้วยการประทับลายนิ้วมือ
“สถานที่ตั้งขอหอท่านอยู่ที่ไหน ชื่อหอว่าอะไร”องค์หญิงใหญ่ถามขึ้น
“ตั้งอยู่นอกเมือง ชื่อหอว่า ไชน่าทาวน์”
เมื่อทั้งสองคนได้ยินที่เขาพูดก็หันมองหน้ากัน คนที่พวกนางอยากที่จะรู้จักคือเขานั้นเอง
“เ้าเป็คนคิดเื่ป้ายโฆษณาอย่างงั้นหรือ” องค์หญิงถาม
“ข้าเป็คนคิด มันก็แค่เื่ ง่ายๆ พวกท่านจะใอะไร”
ทั้งสองคนยิ่งใกว่าเดิม ที่พวกนางใคือคนในยุคนี้ยังไม่มีใครคิดแบบเขาได้ พวกนางได้เห็นป้ายโฆษณาที่ติดอยู่ตามรถด้วย เลยทำให้พวกนางคิดแบบนั้น
“แล้วใครเป็คนเขียนแบบการสร้างของหอท่าน”องค์หญิงถาม
“หากว่าท่านอยากจะรู้ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”
“ได้ เ้า้าอะไร”
“ข้าอยากจะรู้ว่าใคร้าฆ่าข้าและทำเพื่ออะไร”
“เ้าเคยได้ยินเื่ภายในราชสำนักหรือไม่”
“ไม่เคย”
“ตอนนี้ในราชสำนักแบ่งออกเป็สองฝ่าย มีฝ่ายองค์ชายใหญ่และฝ่ายองค์หญิงใหญ่ ทั้งสองคนกำลังแย่งชิงอำนาจภายในวังหลวง”
“ทำไมองค์หญิงใหญ่้าอำนาจด้วย”
“เพราะนาง้าขัดขวางการขึ้นครองบัลลังขององค์ชายใหญ่”
“ทำไมนางต้องขัดขวางด้วยละ หรือว่านางมีความแค้นกับองค์ชายใหญ่”
“เ้าเดาถูกต้อง องค์ชายใหญ่เคยวางยาพิษของพระสวามีขององค์หญิงใหญ่ ทำให้นางโกธแค้นองค์ชายเพราะนางรักชายคนนี้มาก จึง้าขัดขวางไม่ให้เขาขึ้นครองบัลลัง”
หลิวจ้านได้หยุดคิดซักพัก เเล้วเื่นี้มันเกี่ยวกับเขายังไง
“แล้วข้าเกี่ยวอะไรกับเื่นี้”
“องค์ช่ายใหญ่คงคิดว่าเ้าเป็คนขององค์หญิงใหญ่ เลยคิดที่จะฆ่าเ้า”
“มันก็ยังไม่สมเหตุสมผลอยู่ดี จะฆ่าข้าเพียงเพราะข้าเป็คนขององค์หญิงใหญ่ หรือว่า องค์ชายใหญ่จะรักองค์หญิงใหญ่”
ทั้งสองสาวได้ฟังหลิวจ้านพูดถึงกับมองหน้ากัน
“เื่นี้พวกข้าก็ไม่รู้ การที่เขาคิดที่จะฆ่าเ้าอาจจะเป็ความเข้าใจผิด”
“ข้าไม่สนใจหรอกว่าองค์ชายใหญ่จะเข้าใจข้าว่ายังไง แต่เมื่อเขาได้คิดจะฆ่าข้าถือว่าเขาพลาดไปแล้ว”
ทั้งสองสาวได้ฟังก็งงกับคำถาม
“แล้วเ้าคิดว่าองค์หญิงใหญ่เป็คนยังไง”
“ข้าคิดว่านางเป็ผู้หญิงที่ดีคนนึง แต่ข้าคิดว่านางได้ทำพลาดไป”
องค์หญิงใหญ่เริ่มที่จะอยากรู้กับคำที่ว่านางทำพลาดไป
“นางพลาดไปที่ตรงไหน”
“หึๆๆ สิ่งที่องค์หญิงใหญ่พลาดไปก็คือ การที่นางคิดที่จะครองบัลลังเสียเอง”
องค์หญิงพอได้ยินคำตอบของหลิวจ้าน นางถึงกับชักกระบี่ที่ใต้โต๊ะกำลังจะฟันไปที่หลิวจ้าน
494
![[นิยายแปล] Lawless Gangster](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/83fad0ff58aeebc5d0383e88f750d824.webp)
