ณหอประชุมของหมู่บ้าน มีกลุ่มคนต่างมาเข้าร่วมการประชุมเป็จำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็ผู้ชายมากกว่าผู้หญิงที่มาประชุมโดยในห้องประชุม ตรงหัวโต๊ะมีผู้ใหญ่บ้านนั่งอยู่ ก่อนจะเริ่มการประชุมไฮด์ก็เดินมาถึงห้องประชุมพอดี
“ทุกคนคงรู้แล้วว่าเมื่อคืนเกิดเื่กับหมู่บ้านของเรา”ผู้ใหญ่บ้านเริ่มการประชุม
“ซึ่งจากคำบอกเล่าของพวกที่โดนโจมตีเมื่อคืนทำให้เราคิดได้ว่า สิ่งที่โจมตีหมู่บ้านของเรา คือ กอร์ส” ผู้ใหญ่บ้านพูดต่อก่อนจะมีเสียงพูดคุยของบรรดาคนที่ร่วมประชุมดังขึ้น
“เงียบก่อน ฟังที่ผู้ใหญ่บ้านพูดให้จบก่อน” ผู้เฒ่าคนนึงที่นั่งข้างผู้ใหญ่บ้านพูดขึ้นทำให้เสียงค่อย ๆ เงียบลง
“ดังนั้นเพื่อความสบายใจของคนในหมู่บ้านผมคิดว่าจะมีการจัดยามเฝ้าตรวจตราภายในหมู่บ้าน และจุดสำคัญต่าง ๆ ของหมู่บ้านและในตอนนี้ที่ทหารเวทย์มนตร์ส่วนหนึ่งกำลังคุ้มกันผู้าเ็ไปรักษาที่ตัวเมืองดังนั้นเราจึง้าอาสาสมัคร โดยจะมีการแบ่งผลัดกันเฝ้าเวรยามกัน” ผู้ใหญ่บ้านพูดต่อ
“และอีกอย่างการล่าสัตว์เวทย์มนตร์เพื่อนำมาบริโภคจะต้องถูกระงับไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัยและในวันนี้ตอน่บ่ายผมจะไปสำรวจที่บริเวณป่าที่พวกนายพรานเวทย์มนตร์ของเราไปเจอกับกอร์สเมื่อคืนเพื่อหาสาเหตุที่กอร์สมาอยู่ในแผ่นดินใหญ่แบบนี้”
“และก่อนหน้านั้นก่อนผมไป ผมจึงต้องขอความช่วยเหลือจากทุกคนในหมู่บ้านผม้าอาสาสมัคร เพื่อคอยดูแลป้องกันในตอนที่ผมไม่อยู่ มีใครจะอาสาบ้าง”ผู้ใหญ่บ้านเอ่ยถาม
“ผมเอง/ฉันเอง/ผมครับ/ฉันค่ะ” แล้วบรรดาชาวบ้านในหมู่บ้านกว่าสิบคนต่างก็พากันเสนอตัวเพื่อคอยดูแลปกป้องหมู่บ้านให้เองแล้วผู้ใหญ่บ้านก็จัดกำลังคนในจุดต่าง ๆ ของหมู่บ้านั้แ่เช้าไว้ก่อนที่ตัวเองจะนำทหารเวทย์มนตร์ไปสำรวจป่าพร้อมกับตนด้วยสองคน
ไฮด์ที่ได้ฟังทุกอย่างของการประชุมจึงนึกขึ้นได้ว่าอาจารย์เอิร์นเคยบอกว่าจะรายงานเื่กอร์สกับทางโรงเรียนแล้วจึงคิดจะสอบถามและรายงานเื่ที่เกิดขึ้นของหมู่บ้านแห่งนี้ให้อาจารย์เอิร์นฟังแต่ไฮด์ก็ไม่รู้ว่าจะติดต่อไปหาอาจารย์เอิร์นยังไงดีก่อนจะหันหน้าไปเจอลุงจันทร์ที่ยืนอยู่ด้วย
“เอ่อ ลุงจันทร์ครับ” ไฮด์เดินเข้าไปทัก
“เกิดเื่แบบนี้ขึ้นเธอคงไม่ได้ออกไปฝึกแล้วสินะ” ลุงจันทร์หันไปคุยกับไฮด์
“ครับว่าแต่ลุงจันทร์พอจะมีวิธีติดต่อไปหาคนที่อยู่ในตัวเมืองได้ไหมครับ” ไฮด์ถาม
“ได้สิ ถึงที่นี้จะเป็ชนบทแต่ก็ไม่ได้จะขาดการติดต่อกับตัวเมืองเลยทีเดียว แล้วจะติดต่อหาใคร” ลุงจันทร์ถามขึ้น
“อาจารย์ที่โรงเรียนนะครับ ลุงช่วยติดต่อให้ผมหน่อยได้ไหมครับ”ไฮด์พูดขึ้น
“ได้สิ” ลุงจันทร์บอกก่อนจะให้ไฮด์ตามไปที่บ้านของตัวลุงจันทร์เอง แล้วให้ไฮด์รอคอยอยู่ใต้ถุนบ้านส่วนตัวเองเดินขึ้นไปบนบ้านเพื่อเอาของบางอย่างออกมา
สิ่งที่ลุงจันทร์หยิบออกมานั้น คือถาดสีเงินใบใหญ่ ส่องสะท้อนแสงอาทิตย์แวววาวก่อนถาดใบนั้นจะถูกนำมาตั้งไว้ตรงหน้าไฮด์
“ใช้เป็ไหม” ลุงจันทร์ถาม
“นั้น คือ อะไรครับ” ไฮด์ตอบคำถามด้วยคำถาม
“แสดงว่าใช้ไม่เป็ นี่คือ เอสเปโร่ เด ปาสต้า” ลุงจันทร์พูด
“มันเอาไว้ใช้สำหรับติดต่อสื่อสารทางไกลได้”ลุงจันทร์อธิบายต่อ
“แล้วมันใช้ยังไงครับ” ไฮด์ถาม
“แค่เอาเส้นผมของตัวเองตั้งลงไปในถาดแล้วพูดชื่อคนที่เราอยากจะคุยด้วยแค่นั้นแหละ” ลุงจันทร์สอนไฮด์
เมื่อได้ฟังดังนั้นไฮด์จึงได้ดึงผมตัวเองออกมาก่อนจะตั้งไว้ใจกลางของภาชนะสีเงินแวววาวที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะพูดชื่ออาจารย์เอิร์นออกไปทันใดนั้นถาดสีเงินก็เปล่งแสงออกมา ก่อนที่ใจกลางถาดจะค่อย ๆฉายให้เห็นภาพอาจารย์เอิร์นที่กำลังยืนอยู่ริมหน้าต่าง
“อาจารย์เอิร์นครับ” ไฮด์ลองเรียกอาจารย์เอิร์นดู
“ไฮด์ เสียงในหัวของอาจารย์ใช่เธอใช่ไหมไฮด์”อาจารย์เอิร์นที่ได้ยินเสียงไฮด์ผ่านเข้ามาในหัวจึงได้ถามกลับไป
“ใช่ครับ ผมคุยกับอาจารย์ผ่าน” ไฮด์ที่กำลังจะบอกก็โดนอาจารย์เอิร์นขัดขึ้นมาซะก่อน
“เอสเปโร่ เด ปาสต้า ใช่ไหม” อาจารย์เอิร์นพูดขึ้น
“ใช่ครับ” ไฮด์ตอบกลับไปหลังจากโดนอาจารย์เอิร์นพูดขัดคอ
“แล้วเธอมีธุระอะไรไหม ถึงได้ติดต่ออาจารย์ใน่วันหยุดของเธอแบบนี้”อาจารย์เอิร์นเอ่ยถามขึ้น
“ครับ” ไฮด์ตอบก่อนจะเริ่มเล่าสถานการณ์ของทางไฮด์ให้ฟัง ซึ่งอาจารย์เอิร์นก็ได้ยืนฟังอยู่เงียบๆ จนไฮด์เล่าจบ
“เธอ อยู่ที่หมู่บ้านทุ่ง แถวชานเมืองใช่ไหม พวกอาจารย์กำลังจะไปที่นั้นพอดี”อาจารย์เอิร์นถามต่อ
“ใช่ครับ ว่าแต่อาจารย์มีเื่อะไรที่ทำให้ต้องมาที่หมู่บ้านนี้ด้วยครับ”ไฮด์ถามขึ้น
“เมื่อตอนเช้า มีกลุ่มพ่อค้าเดินทางเข้ามาในเมืองพวกเขารีบเดินทางไปที่หน่วยปกป้องพิเศษของเมืองทันทีที่มาถึงพวกเขาเล่าว่าได้เจอกองซากศพที่อวัยวะต่าง ๆ กระจัดกระจายเกลื่อนอยู่เติมพื้น แถมในรถม้าที่พลิกคว่ำก็พบชิ้นส่วนต่างๆ ของคนอีกด้วย เพราะเหลือแค่ซากชิ้นเล็กชิ้นน้อยทางหน่วยปกป้องพิเศษจึงไม่สามารถระบุตัวตนของคนที่ตายเ่าั้ได้แต่ผลชันสูตรสามารถบอกได้ว่าถูกสัตว์ทำร้ายทำให้อาจารย์ในโรงเรียนถูกเชิญเข้าไปช่วยสอบสวน”
“และถ้าฟังจากที่เธอเล่างั้น ก็แสดงว่ากลุ่มคนที่ตายเ่าั้อาจจะเป็คนที่มาจากหมู่บ้านทุ่งก็เป็ไปได้เหมือนกัน”
“ตอนนี้เธอรอในหมู่บ้านก่อนและก็อย่าให้ใครออกไปไหนจากหมู่บ้านก่อน เดี่ยวอาจารย์จะไปรับเธอมาเอง” พูดจบอาจารย์เอิร์นก็รีบตรงไปที่อาจารย์ใหญ่ทันทีก่อนจะตัดกระแสจิตที่ใช้ติดต่อกับไฮด์ไป
ในส่วนของไฮด์และลุงจันทร์ที่ได้ยินดังนั้นร่างกายทั้งคู่ตัวเย็นเฉียบไปจนถึงปลายนิ้วไม่มีคำพูดอะไรเล็ดลอดออกมาชั่วระยะเวลาหนึ่ง ทั้งสองคนได้แต่มองหน้ากันตอนนี้แม้แต่น้ำลายก็รู้สึกว่ากลืนยากเหมือนมีอะไรบางอย่างมาจุกไว้ที่คอไม่ให้มีอะไรผ่านก่อนที่ไฮด์จะตั้งสติจากเื่ที่ได้ยินได้ก่อนจะบอกให้ลุงช่วยกระจายข่าวห้ามคนในหมู่บ้านออกไปไหนก่อนและขอช่วยให้คนที่สามารถใช้เวทย์มนตร์ต่อสู้ได้มาช่วยเฝ้ายามพร้อมกับกลุ่มที่อาสาสมัครเป็ยามก่อนหน้าโดยทั้งสองตกลงกันว่าจะไม่พูดเื่กองซากศพที่ถูกพบก่อนเพื่อหลีกเลี่ยงความวุ่นวายที่อาจจะเกิดขึ้น
‘แย่แล้ว พวกผู้ใหญ่บ้านยังอยู่ที่ป่านั้น’ไฮด์ที่ฉุดคิดขึ้นได้ระหว่างกำลังกระจายข่าวอยู่จึงคิดจะติดต่อพวกผู้ใหญ่บ้านอีกครั้ง โดยใช้ เอสเปโร่ เด ปาสต้าแต่กลับไม่มีการตอบกลับของผู้ใหญ่บ้านกลับมาเลย
‘ทำไมไม่ติดต่อกลับมาละ เกิดอะไรขึ้นกับผู้ใหญ่บ้านกันแน่’
155
![ตำนานเทพสงครามอมตะ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1690279672_67656443.webp)
