ในตอนนี้ทุกๆคนในครอบครัวไม่ว่าจะเป็ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย และอาสะใภ้ พวกพี่ชาย พี่สาว ต่างมองต้นส้ม ผลส้มเหล่านี้ เป็เงินหยวนลอยไปลอยมาเต็มต้นไปหมดแล้ว จากที่แรกๆมองด้วยความตื่นเต้นเฉยๆที่ได้เห็นต้นส้มเป็ครั้งแรก แต่อารมณ์ตอนนี้ได้เพิ่มเติมขึ้นมาอีกหนึ่งอย่างคือรายได้ที่จะเข้ามาสู่ครอบครัวนั่นเอง
“แต่ว่าพวกเราจะเอาส้มพวกนี้ไปขายได้ยังไงล่ะน้องหมั่นโถวน้อย??? มันจะไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม??พวกเราพึ่งมีฝนตกวันนี้วันเดียวเองนะ”พี่สาวเปาจื่อ
“.........!!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย
“จริงด้วยสิ…!!!”แต่ละคนพอนึกถึงเหตุผลสำคัญนี้ก็ทำหน้าเซ็งกันไปเลย มองดูผลส้มมากมายสีส้มทองที่กำลังดกเต็มต้นอยู่ตรงหน้านี้อย่างเสียดายกันจริงๆ !!!
“ไม่ยากหรอกพี่เปาจื่อ…”หมั่นโถวน้อย
“หมั่นโถวน้อยมีทางแก้ปัญหาเหรอลูก??? /หลานสาว????/น้องสาว???”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
แต่ละคนรีบถามคำถามอย่างรวดเร็วเลย เพราะอยากรู้ว่าหมั่นโถวน้อยจะเสนอทางแก้ไขปัญหานำผลส้มเหล่านี้ออกไปขายได้อย่างไรกัน
“ก็ตอนนี้พวกเรายังเอาผลส้มไปขายไม่ได้ใช่ไหม ?? ก็แค่เก็บผลส้มพวกนี้ไว้กับต้นของมันไว้ก่อน รอเวลาที่…..”หมั่นโถวน้อย แกล้งพูดแล้วหยุดกลางคัน
“รอเวลาที่อะไรเหรอหมั่นโถวน้อย???!!!...”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“หมั่นโถวน้อย อยากให้ปู่ ตา พ่อ และอาทั้งสองคนนั้นพาไปยังเขตป่าที่รกๆหน่อย และชาวบ้านไม่ค่อยเดินไปถึงน่ะค่ะ เพื่อไปสร้างป่าให้ดูสดชื่นหน่อย เอาไว้เป็เหตุอ้างอิงบางอย่างได้
ส่วนเมล็ดพันธุ์พวกนี้ ก็เก็บเอาวไว้ก่อนเพื่อปลูกในเวลาที่เหมาะสมก็ได้ค่ะ ยังไงซะก็ต้องได้ปลูกต้นส้มพวกนี้เพิ่มอีกอย่างแน่นอนในภายภาคหน้า
ส่วนต้นส้มต้นนี้ทุกๆคนไม่ต้องกังวลว่ามันจะเน่าเสียก่อนที่ได้นำออกไปขาย ก็แค่จัดการให้สภาพแวดล้อม และฤดูกาลให้คงสภาพแบบหยุดเวลาให้นิ่งไปเลย”หมั่นโถวน้อย
“ฤดูกาลหยุดเวลา….???!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“ก็แบบนี้ไงคะ…….กางขอบเขตฤดูใบไม้ผลิสำหรับต้นส้มนี้ให้ฤดูกาลหยุดเวลาไว้ก่อน”หมั่นโถวน้อย
“หวืด………..”เหมือนมีแสงครอบคลุมต้นส้มต้นนี้เพียงพริบตาเดียว
“...................!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
บริเวณต้นส้มต้นนี้เพียงต้นเดียว เหมือนกับกลายเป็ภาพนิ่งไปเลย แม้แต่ใบของต้นส้มต้นนี้ยังไม่พัดไหวติงใดๆทั้งสิ้น สายตาของทุกๆคนไม่ว่าจะเป็ ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว ต่างพากันอึ้งมองตาแข็งค้างกันไปหมดเลย
“แค่นี้ก็เรียบร้อยแล้วค่ะทุกๆคน ต้นส้มต้นนี้มันจะไม่โตไปกว่านี้แล้ว และจะไม่ทำให้ผลส้มเน่าอย่างแน่นอนมันกำลังจำศีลค่ะ เอาไว้พร้อมเมื่อไหร่ค่อยมาปลุกมันตื่นอีกทีหนึ่ง”หมั่นโถวน้อย
“.............!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“แหมแบบนี้ก็น่าสนุกขึ้นอีกเยอะเลยแหะเรา…ขนาดสร้างฤดูกาลให้ถอยหน้า เดินหน้า และหยุดเดินได้อีกด้วย แบบนี้รับรองเลยว่าอยากจะได้ผลผลิตจากการเกษตรมากเท่าไหร่ก็ทำได้แบบสบายๆเลย”หมั่นโถวน้อย ที่ดูผลงานของตัวเองอย่างถูกอกถูกใจมากจริงๆ
จากที่ลองสร้างฤดูใบไม้ผลิ เพื่อเร่งการเจริญเติบโตย่อย่นเวลาให้เกิดขึ้นในพริบตา โดยไม่ต้องรอเป็เดือนๆสำหรับให้ต้นไม้เติบโตและออกดอกออกผล และมันก็ทำได้จริงๆด้วย และที่ลองทำล่าสุดนี่ก็คือหยุดฤดูกาลให้นิ่งให้ขอบเขตที่กำหนดได้อีกต่างหากเสียด้วย!!!
“ถ้าไม่เห็นกับตาแบบนี้ไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะ!!!”แม่
“หมั่นโถวน้อย สามารถปลูกต้นไม้ให้ออกใบ ออกดอก ออกผล ได้ใน่เวลาสั้นๆแบบไม่ถึง 5-10 นาทีด้วยซ้ำไปค่ะ!!!”อาสะใภ้ต้งฝู่
“และที่น่าเหลือเชื่อก็ตรงที่ให้ฤดูกาลหยุดนิ่งได้ด้วยนี่สิคะ ที่น่าใขึ้นมาอีก!!!”อาสะใภ้เจียนตุย
“แบบนี้คงจะต้องให้หมั่นโถวน้อยฝึกฝนการสร้างฤดูกาลเหล่านี้ให้คล่องตัวนะ เพราะถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นมาจริงๆ จะต้องทั้งสร้างและทำลายลงให้ได้ในเวลาอันรวดเร็วด้วย”ยาย
“ใช่ๆ อันนี้สำคัญจริงๆ เพราะจะปล่อยให้คนภายนอกเห็นสิ่งที่หมั่นโถวน้อยทำทิ้งเอาไว้แบบนี้ไม่ได้อย่างเด็ดขาดเลย ต้องคอยระมัดระวังอย่าให้หมั่นโถวน้อยไปทำแบบนี้ด้านนอกเป็อันขาดเลยนะ”ย่า
“ค่ะแม่”ลูกสะใภ้ทั้งสาม
“ขนาดทำในเขตที่ดินของพวกเราเองกุ้ยฮวาก็ยังต้องบอกตรงๆว่า รู้สึกกังวลบ้างนิดหน่อยค่ะ”แม่
“ยังดีที่เลือกในเขตด้านในที่ลับตาคนล่ะนะ ไม่งั้นคงจะต้องให้หมั่นโถวน้อยทำให้ต้นไม้พวกนี้เป็สภาพเดิมนั่นล่ะ นึกแล้วก็เสียดายจริงๆนะถ้าเห็นต้นไม้ใบเขียวพวกนี้ แห้งและโรยราอีกครั้ง”ยาย
“จริง….!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้
“จริงด้วยค่ะ ตรงแถวนี้ไม่ใช่แถวที่พวกเราปลูกข้าวโพด ปลูกมันเทศกันไว้หรอกเหรอคะ???!!!”แม่
“ใช่…!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้
“เดี๋ยวพวกพ่อจะพากันไปดูเองนะ!!!”ปู่
“ตึก….ตัก……”เสียงฝีเท้าของพวกผู้ชายในบ้านรีบเร่งวิ่งกันไปดูตรงจุดที่เพาะปลูกกันเลยอย่างรวดเร็ว
“เอ๋…..???ปู่ ตา พ่อ อา และพวกพี่ชาย พากันไปไหนหมดแล้วคะเนี่ย??”พี่สาวเปาจื่อ
“พอดีว่า พวกเขาพากันไปดูแปลงที่ปลูกข้าวโพดกับมันเทศน่ะจ้ะว่าจะเติบโตหรือยัง”แม่
“โอ้….พวกเรามีปลูกข้าวโพด มันเทศ???ด้วยเหรอคะเนี่ย”หมั่นโถวน้อย
“ใช่จ้ะ…”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้
“งั้นพวกเราตามไปดูด้วยเถอะค่ะ จะได้ไปช่วยกันเก็บข้าวข้าว และมันเทศ ไปทำอาหารกลางวันกินกันไงคะ”หมั่นโถวน้อย
“ได้จ้ะ…”แม่
“ไปกันจ้ะหลานสาวตามอาสะใภ้มาด้านนี้เลยลูก”อาสะใภ้เจียนตุย
“ค่ะ”สองสาวน้อย
อาสะใภ้พากันจูงมือหลานสาวคนละคนเดินไปที่บริเวณปลูกข้าวโพด และมันเทศ
“ถ้าหมั่นโถวน้อยพูดแบบนี้ออกมาแสดงว่า ข้าวโพด และมันเทศของพวกเราคงจะโตหมดแล้ว เหมือนก้บต้นส้มต้นนั้นอย่างแน่นอนเลยค่ะแม่”แม่
“ใช่ แม่ก็คิดอย่างนั้นแหละ”ยาย
“แต่ที่น่าตื่นเต้นก็ตรงที่ว่า จะได้ปริมาณข้าวโพดกับมันเทศเยอะขนาดไหนกันนี่น่ะสิ ขนาดผลส้มยังดกเสียเต็มต้นแทบจะแทนใบสีเขียวเลยนะ!!!”ย่า
“ก็นั่นน่ะสิคะ พูดแล้วก็ตื่นเต้นมากจริงๆใจเต้นรัวไม่หยุดเลยค่ะแม่”แม่
“เหมือนกันเลยลูก”ย่า ยาย
ที่แน่ๆในตอนนี้กลุ่มพวกผู้ชาย ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชาย และพวกพี่ชาย ต่างก็มาถึงกันแล้ว และพากันร้องโอ้โฮกันเลยทีเดียวล่ะ
“นะ..นะ…นี่มันอะไรกัน”ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชาย
“พวกเราไปดูใกล้ๆกันเถอะ”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ ชักชวนพวกน้องชายไปดูข้าวโพดใกล้ๆกัน
“ปู่ ตา พ่อ อาครับดูสิข้าวโพดฝักใหญ่มว๊ากกกกเลยครับ!!!”พี่รองเปาจี
“แต่ละฝักกใหญ่ๆทั้งนั้นเลย ใหญ่กว่าแขนของพวกเราอีกดูสิเนี่ย!!!”พี่ม่ายปิ่ง
“เป็ครั้งแรกในชีวิตเลย ที่เห็นฝักข้าวโพดที่สวยขนาดนี้”พี่อิ๋วปิ่ง
พวกพี่ชาย พากันช่วยเด็ดฝักข้าวโพดออกมา และปลอกเปลือกออกดูเม็ดข้าวโพดด้านในกัน
“ว้าว……….!!!”พวกพี่ชาย
“เม็ดข้าวโพดใหญ่ และเรียงสวยกันมากไม่มีหลอเลยล่ะดูสิครับ!!!”พี่ส่านจื่อ
“ข้าวโพดที่ปลูกโดยน้องหมั่นโถวน้อยสุดยอดไปเลยจริงๆ”พี่อิ่วก้วย
“ใช่…!!!”พวกพี่ชาย
“แล้วมันเทศล่ะ ??? พวกเราไปดูตรงแถวมันเทศกันเร็วเข้า!!!”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ เมื่อเห็นต้นข้าวโพดเติบโตสวยขนาดนี้ ก็อดใจไม่ไหวที่จะขอแว๊บไปดูมันเทศที่อยู่ใกล้ๆกันไม่ได้
“ใช่แล้วยังมีมันเทศที่ปลูกด้วยนี่หน่า!!”พี่รองเปาจี
“ไปกัน…!!!”พวกพี่ชาย
ส่วนปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายเองก็พากันชื่นชมฝักกข้าวโพดไม่ต่างกับลูกชาย หลานชาย
“ข้าวโพดแต่ละต้นออกฝักกข้าวโพดติดเยอะมากนะ นี่มันยอดเยี่ยมจริงๆเลย”ปู่
“ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ว่าต้นข้าวโพดที่ดูแกรนๆพวกนี้กลับกลายเป็ต้นที่แข็งแรงสวยงามมากๆ ตกยกความดีให้หมั่นโถวน้อยจริงๆนะ ใช้เวลาปลูกเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น!!!”ตา
“มันวิเศษมากๆเลย”พ่อ
“ปู่ ตา พ่อ อา ครับ นี่ๆมันเทศของพวกเราครับ”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“.............!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่สาว
พวกผู้หญิงของบ้านก็มาถึงแล้วเช่นกัน ก็เห็นมันเทศหัวใหญ่ที่ลูกชาย หลานชาย ต้องช่วยกันแบกมากัน 2-3 คนต่อหัวเดียว
ไหนจะฝักข้าวโพดที่อยู่ในมือของพวกผู้ชายนี่อีก ที่ใหญ่พอๆกับแขนของพวกเขาเลยอีกด้วย!!
“นี่คือ ข้าวโพดกับมันเทศของพวกเราหรือนี่??!!”ยาย
“ใช่แล้วล่ะครับยาย…”พี่รองเปาจี
“น้องหมั่นโถวน้อย ดูสิข้าวโพดกับมันเทศที่น้องปลูกมันอันใหญ่มว๊ากกกกกก…..”พี่สาวเปาจื่อ
“จ้ะพี่เปาจื่อ มันออกมาได้เยี่ยมไปเลยขนาด และน้ำหนักของข้าวโพดกับมันเทศพวกนี้ถือว่าเป็ที่น่าพอใจมาก”หมั่นโถวน้อย
ในตอนนี้แต่ละคนก็พากันวุ่นวายกับการเก็บเกี่ยวผลผลิต ข้าวโพด และมันเทศกันเต็มที่เลย
“เดี๋ยวผมกลับไปเอารถเข็นกับกระสอบมาให้เองนะครับ”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ อาสากลับไปที่โรงนาเอาอุปกรณ์มาให้กับพวกน้องชาย
“ได้ๆ รีบไปรีบมานะลูก”พ่อ
“ครับผม”พวกพี่ชาย แต่ไม่ทันที่พวกพี่ชายจะพากันออกไปก็ต้องได้ยินเสียงแปลกๆ เลยพากันหันไปทางเสียงนั้นกันหมด และสิ่งที่ได้เห็นก็……!!!
“ฮึ่บ…….ฮึ่บ…….”
“พี่เปาจื่อ ออกแรงอีก…ฮึ่บ….”หมั่นโถวน้อย
“ได้ๆน้องหมั่นโถวน้อย…ฮึ่บ……”พี่สาวเปาจื่อ
“ตุ้บ…..ตุ้บ…..”
“ว๊ายตายแล้ว….!!!”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ พากันร้องใออกมาเมื่อเห็นสองสาวน้อยของบ้านพากันหงายหลังล้มตึงกับพื้นกันไปแล้ว
“..............!!!!”ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชาย พี่ชาย
“ว๊า……..”สองสาวน้อย พากันช่วยประคองให้ลุกขึ้นและปัดเศษดินเศษใบไม้ออกจากตัว
“มันคงจะหนักเกินไปสำหรับพวกเราแล้วล่ะพี่เปาจื่อ ดูสิ ช่วยกันดึง ช่วยกันลากเ้าหัวมันเทศดื้อดึงพวกนี้ขยับได้เพียงนิดเดียวเอง”หมั่นโถวน้อย
“ก็นั่นน่ะสิ น้องหมั่นโถวน้อยเซ็งเลยเนอะพวกเราทำอะไรไม่ได้เลยน่ะ”พี่สาวเปาจื่อ
“ลองไปเก็บข้าวโพดกันไหมน้องหมั่นโถวน้อย???”พี่สาวเปาจื่อ
“ไปสิพี่เปาจื่อ”หมั่นโถวน้อย
สองสาวน้อยพากันจูงมือเดินไปประมาณ 100 เมตรได้ก็ถึงแปลงข้างๆกันที่ปลูกข้าวโพด
“ตุ้บ…..ตุ้บ…..”
สองสาวน้อยพากันะโเพื่อคว้าฝักข้าวโพดกันที่อยู่สูงกว่าพวกเธอ
“แฮ่ก….แฮ่ก……..”
“......................”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย
“โอ๊ย…พี่เปาจื่อะโต่ออีกต่อไปไม่ไหวแล้วล่ะ เหนื่อยแล้วล่ะน้องหมั่นโถวน้อย!!!”พี่สาวเปาจื่อ
“เหมือนกันล่ะพี่เปาจื่อ เฮ้อ…..ฝักข้าวโพดก็อยู่สูงเกินไปเสียอีก”หมั่นโถวน้อย
“จริง…..”พี่สาวเปาจื่อ
ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย ที่พากันมองสองสาวน้อยของบ้านที่กำลังช่วยพวกท่านเก็บเกี่ยวผลผลิตด้วยเช่นกัน แรกๆแต่ละคนก็ยุ่งๆกันอยู่เลยไม่ได้สังเกตถึงวิธีการเก็บเกี่ยวของสองสาวน้อยกัน แค่หันมองแว๊บๆให้แน่ใจว่าสองสาวน้อยไม่หายไปไหนเท่านั้นเอง
แต่พอสองสาวน้อยหันมุมเลือกมาใกล้ๆกับทุกๆคนนี่น่ะสิ เลยเห็นชัดถึงวิธีการเก็บเกี่ยวของแม่สองสาวน้อยของบ้านกันชัดเจนเลย
ยิ่งทางด้าน ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ด้วยแล้ว ที่เห็นสภาพสองสาวน้อยมอมแมมไปด้วยเศษดิน เศษใบไม้ ที่ติดยันหัวก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรกันดี!!!! แต่ว่าการทำไร่ทำนา ทำการเกษตรมันย่อมมีเปรอะเปื้อนกันบ้างเป็ธรรมดานั่นแหละ
แต่ไม่ใช่เปรอะเปื้อนแบบหมั่นโถวน้อย กับพี่สาวเปาจื่อน่ะสิ นี่มันเหมือนกับไปออกรบอย่างนั้นแหละ!!!!
“เฮ้อ…………”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกันออกมาสักคำเดียว มีแต่ได้ยินเสียงพวกท่านพากันทอดถอนหายใจออกมายาวๆอยู่หลายต่อหลายรอบแทน
************
จะช่วยครอบครัวเสียหน่อยแต่รูปร่างไม่เอื้ออำนวยกันเลยจริงๆสำหรับสองสาวน้อยของพวกเรา แต่อย่างไรเสียก็ว่าสองสาวน้อยของเราเนื้อตัวมอมแมมไม่ได้นะ!!! เพราะว่าช่วยทางบ้านทำการเกษตรแบบสุดตัวไปหน่อยเท่านั้นเอง!!!
382
