บุญตาเงยหน้ามองคาร์ลอสอยู่พักใหญ่อย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เพิ่งได้ยิน
" พะ... พี่ว่าอะไรนะคะ? " เธอถามย้ำเพราะคิดว่าตัวเองหูฝาดไป
" เราคบกันไหม " บุญตาคว้าผ้าห่มมาพันตัวแล้วเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง
" พี่กำลังล้อตาเล่นอยู่ใช่ไหม" เธอคิดเป็อื่นไม่ได้จริงๆ ก็ผู้ชายเลือกได้ที่ผู้หญิงทั้งประเทศหมายปองอย่างเขาจะมาขอคบกับเธอทำไม
" พี่พูดจริง" น้ำเสียงและแววตาที่หนักแน่นของเขาทำให้เธอยากแม้แต่จะกลืนน้ำลายลงคอ
" แต่ตาไม่ได้มีดีอะไร หน้าตาก็บ้านๆ แถมฐานะทางบ้านก็ไม่ได้ดีอะไร" ใช่เธอไม่มีอะไรคู่ควรกับเขาเลย หนุ่มหล่อไฮโซอย่างเขาจะมาจริงใจและจริงจังกับเธอแค่ไหนกัน
" พี่จริงจังนะตา ตาสวยและดีที่สุดในสายตาพี่ อย่างอื่นไม่สำคัญ" หัวใจดวงน้อยแทบจะออกมาเต้นอยู่ข้างนอก ใบหน้าเห่อร้อนจนต้องรีบก้มหน้าซ่อนมันเอาไว้
" พี่รักตาหรือคะ" คาร์ลอสยกตัวเธอให้ไปนั่งบนตักพร้อมกับกดศีรษะเธอเบาๆ แนบตรงหน้าอกข้างซ้ายของเขา
" พี่ไม่รู้..พี่รู้แค่ว่าพี่รู้สึกดีเวลาได้กอดตาและอยู่ใกล้ตา " ที่พูดแบบนี้เพราะเขาชอบเธอหรือว่าเพราะอะไร? เธอยิ่งอ่อนหัดเื่พวกนี้ด้วยสิ
" แต่เราไม่ได้รักกันจะคบกันได้หรือคะ " ประสบการณ์ก่อนหน้านี้มันทำให้เธอรู้ว่าการที่คบกันโดยที่ไม่มีใจให้กันมันไม่ยั่งยืน
" ได้สิ เราลองคบกันก่อนก็ได้ " เอายังไงดี เธอจะลองดูดีไหม แต่เธอกลัวที่จะเจ็บและถูกทอดทิ้ง
" พี่สัญญาว่าในระหว่างที่เราคบกันพี่จะมีแค่ตาคนเดียว ขอให้ตาเชื่อใจพี่ นะครับคนดี คบกับพี่นะ just say yes..please " อ้อนมาขนาดนี้มีหรือเธอจะไม่ใจอ่อน ไหนๆ มันก็เลยเถิดมาขนาดนี้แล้วลองดูสักตั้งจะเป็ไรไหมนะ
" ค่ะ" คาร์ลอสยิ้มกว้างอย่างดีใจกอดเธอไว้แน่น แล้วก้มมาจูบมาหอมเธอไม่ยอมปล่อย จนเธออดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้เพราะรู้สึกจักจี๋
" แต่ตาขออย่างได้ไหมคะ" คาร์ลอสเงยหน้าขึ้นมองเธอ ก่อนจะยกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งด้วยความสงสัย
" ตาอยากให้เราเก็บเื่ที่เราคบกันไว้ก่อน รอให้เราแน่ใจในความรู้สึกของตัวเอง แล้วเราค่อยบอกให้คนอื่นรู้" คาร์ลอสหน้าตึงเครียด จ้องมองเธออย่างไม่พอใจ
" ทำไมหรือตา ทำไมต้องปิดบังความสัมพันธ์ของเรา การที่ตาเป็เมียพี่มันน่าอายนักหรือไง...หรือว่าตายังรักไอ้อาร์ทอยู่" เฮ้อออออ...จะให้เธออธิบายยังไงเขาถึงจะเข้าใจ
" พี่ไคล์คะ ตากับพี่อาร์ทเราเลิกกันไปนานแล้ว ตาไม่เคยมีความรู้สึกใดๆ กับเขานอกจากคำว่าพี่ชาย เพราะฉะนั้นอย่าดึงคนอื่นเข้ามาร่วมด้วย ตาแค่กลัวความเจ็บกลัวความผิดหวัง ตาแค่ไม่อยากจะออกตัวแรงแล้วล้มอย่างไม่เป็ท่า อย่างน้อยๆ ตาขอแค่ให้เรามั่นใจในความรู้สึกตัวเองก่อน ถึงตอนนั้นใครจะรับรู้ตาก็ไม่แคร์ ตาผิดหวังมามาก ครอบครัวที่แตกแยกจนตาต้องอยู่ตัวคนเดียวมันทำให้ตากลัวที่จะรับใครเข้ามา...พี่ให้เวลาตาหน่อยนะคะ " เป็ครั้งแรกที่เธอบอกเล่าเกี่ยวกับตัวเธอ เธอคงพยายามอย่างมากแล้วที่จะอธิบายเพื่อให้เขาเข้าใจ เขาไม่รู้ว่าเธอเคยเจออะไรมาบ้างจนทำให้เธอไม่กล้าเปิดใจแบบนี้ แต่เขาจะพยายามทำให้เธอเปิดใจรับเขาให้ได้
" โอเคครับ พี่เข้าใจแล้ว พี่ขอแค่ตาอย่าปิดกั้นตัวเองกับพี่และเปิดใจให้พี่ก็พอ" คาร์ลอสก้มจูบหน้าผากสวยด้วยความหวงแหน ก่อนจะเริ่มจูบเล้าโลมเธออีกครั้ง เพลิงสวาทที่ก่อตัวขึ้นทำให้ยากจะดับ เขากับเธอมีอะไรกันหลายต่อหลายครั้งจนเธออ่อนแรงและหลับไปนั่นแหละเขาถึงปล่อยให้เธอพักผ่อน
เขาผ่านผู้หญิงมามากมายแต่ไม่เคยมีใครทำให้เขารู้สึกดีและ้าใครได้มากเท่านี้มาก่อน เขาไม่ชอบการผูกมัดแต่กับเธอมันไม่ใช่ เขาอยากจะผูกมัดเธอ อยากเธอ
คาร์ลอสพาบุญตาขับรถกลับในวันรุ่งขึ้น เธอกับเขาพูดคุยหัวเราะกันมาตลอดทาง แต่แล้วเธอก็ชะงักงันเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้
" พี่ไคล์ หลังจากนี้ตาอยากให้พี่..คือ เอ่อ ป้องกันเวลาเรามีอะไรกัน" เธอเอ่ยออกมาอย่างอายๆ แต่เื่อะไรเขาจะยอม
" ทำไมล่ะ..ตาไม่ต้องกลัวหรอกนะว่าจะติดโรคเพราะตาเป็คนแรกที่พี่มีอะไรด้วยโดยไม่ป้องกัน"
" แต่ตาก็ยังไม่อยากจะท้องตอนนี้ ทีครั้งแรกที่เรามีอะไรกันพี่ยังป้องกันได้เลย " คาร์ลอสขำออกมาอย่างทนไม่ได้กับความใสซื่อของเธอ
" กับตาพี่ไม่เคยป้องกัน " บุญตาอ้าปากค้างตาโตจ้องมองเขาด้วยความใ
" พี่รู้ไหมว่าทำอะไรลงไป หากตาท้องจะทำยังไง ตายิ่งไม่ได้กินยาคุมอยู่ด้วย พี่จอดร้านขายยาให้ตาเลยนะ" คาร์ลอสหันไปมองเธอตายิ้ม
" หากพี่ทำให้ตาท้องได้สงสัยเมืองไทยหิมะคงจะตก " เธอขมวดคิ้วมองหน้าเขา
" พี่หมายความว่ายังไง"
" พี่เคยเกิดอุบัติเหตุ...คุณหมอวินิจฉัยว่าพี่มีลูกไม่ได้" เธอนิ่งไปสักพัก ก่อนจะยื่นมือมาลูบแก้มเขา
" แล้วพี่อยากมีลูกไหมคะ " นี่เธอกำลังสงสารเขาอยู่รึ
" อยากมีไหม...พี่ก็ไม่รู้สิ เพราะพี่รู้มาตลอดว่ามีไม่ได้ก็เลยไม่เคยคิดเื่นี้ แล้วตาล่ะอยากมีไหม "
" ไม่รู้สิค่ะ ตาไม่เคยคิดเื่นี้... "
" กริ๊งๆๆๆ " เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นขัดการสนทนาของเธอกับเขา มือหนาหยิบหูฟังขึ้นมาใส่แล้วกดรับ
" สวัสดีครับท่านประธาน " พ่อของเขา นาย คาร์สัน อลอนโซ หรือที่เขาเรียกท่านประธาน อดีตมาเฟียอิตาลีที่หลงรักสาวไทยจนยอมถอดเขี้ยวเล็บมาอยู่กินกับแม่เขา
" แกอยู่ไหน ทำไมเพิ่งเปิดเครื่อง แล้วทำไมเมื่อวานไม่เข้าประชุม " อื้อฮือ ยิงมาหลายนัดแบบนี้แล้วเขาจะตอบอันไหนก่อนดี
" ผมไปจัดการธุระส่วนตัวมาครับ กำลังขับรถเข้ากรุงเทพ "
" ธุระสำคัญอะไรของแกถึงได้ทิ้งประชุมไปได้ วันนี้แกต้องเข้าบริษัทมาจัดการงานที่ค้างเมื่อวานด้วยล่ะ "
" ครับท่านประธาน "
" เย็นนี้กลับบ้านด้วยแม่แกบ่นถึง ฉันฟังจนหูชาแล้วนี่" ฮึ เสือสิ้นลาย แม่เขาชี้ไม้เป็ไม้ ชี้นกเป็นก พ่อเขากล้าหือซะที่ไหน
" คร๊าบบบท่าน " เขาวางสายจากท่าน ก่อนจะหันมามองคนที่นั่งอมยิ้มอยู่ข้างๆ เธอไปบ้านเขาบ่อย เลยรู้จักและคุ้นเคยกับทุกคนที่บ้าน แต่เพราะเขาไม่ได้อยู่บ้านเลยไม่ค่อยเจอกัน ถึงเจอกันเขาก็หาเื่ทะเลาะกับเธอทุกครั้งไป
" สมน้ำหน้าคนโดนดุ " เพราะใครกันล่ะถ้าไม่ใช่เพราะเธอ เขาค่อนเธอในใจ
" โถ..เมียจ๋าว่าผัวแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ " เธอแลบลิ้นใส่เขาแล้วรีบหันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่าง
" ร้ายจริงนะ" คืนนี้พ่อจะจับทำโทษไม่ให้นอนทั้งคืนเลยคอยดู
คาร์ลอสไปส่งบุญตาที่คอนโด ก่อนจะไปทำงานแล้วแวะเข้าบ้านตอนเย็น ตอนแรกเธอร้องจะกลับห้องแต่เขาไม่ยอมพร้อมกับยกเหตุผลร้อยแปดพันเก้ามาพูดจนเธอใจอ่อน เขาขอร้องให้เธอย้ายมาอยู่กับเขาแต่เธอก็ไม่ยอม เราเลยเจอกันครึ่งทางโดยให้เธอย้ายไปอยู่คอนโดอีกแห่งของเขา ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่และบริษัท อีกไม่นานเธอก็ต้องฝึกงานแล้วจะได้เดินทางสะดวก " ตาจะจ่ายค่าเช่าให้พี่ " นั่นคือคำพูดของเธอ พอเขาบอกว่าไม่เอา เธอก็จะจ่ายค่าน้ำค่าไฟให้หากเขาไม่รับเธอก็จะไม่อยู่ เขาจนใจเลยรับปากให้เธอจ่ายค่าน้ำค่าไฟให้
" สวัสดีครับคุณยาย" คาร์ลอสเข้าไปกอดท่านแล้วหอมแก้มไปทีหนึ่ง
"ไหว้พระเถอะลูก" ท่านลูบผมเขาเบาๆ
" กลับมาสักทีนะ นึกว่าจะลืมทางกลับบ้านไปแล้ว" คุณหญิงวิมลที่กำลังเดินลงบันไดมากล่าวเสียงงอน
คาร์ลอสเดินเข้าไปกอดแล้วหอมแก้มท่านไปทีหนึ่งอย่างออดอ้อน
" คุณหญิงวิมลคนสวย อย่างอนลูกเลยนะ ผมยุ่งจริงๆ "
" ฮึ ยุ่งติดสาวที่ไหนล่ะสิไม่ว่า เมื่อวานก็ไม่เข้าประชุม โตแล้วนะเรา"
" คร๊าาาบคุณหญิง"
เขานั่งคุยกับคุณยายและคุณแม่สักพัก เคทก็เดินเข้าบ้านมาด้วยสีหน้าปั้นปึง
" เป็อะไรนะยัยเคท " ผู้หญิงนี่เป็อะไรกันหมดนะ อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ
" ก็บุญตาน่ะสิค่ะ เมื่อวานก็ไม่มาเรียนวันนี้ก็ไม่มา เคทโทรหาก็ไม่รับ พี่อาร์ทบอกโทรหาตาเมื่อวาน รับสายแต่ไม่พูด พอโทรกลับไปก็ปิดโทรศัพท์ นี่เคทเพิ่งไปหาที่ห้องมาก็ไม่อยู่ " ตัวต้นเหตุอย่างเขาก็นั่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
" คงไม่เป็ไรหรอกมั้ง ไม่แน่อาจกลับบ้านที่ต่างจังหวัด " เคทมองเขาหน้างอ
" ใช่จ้ะลูก บุญตาเป็เด็กดีคงไม่ทำอะไรเหลวไหลหรอก " อยากบอกจริงๆ ว่าเขานี่แหละที่ทำให้เธอเหลวไหล
" จะกลับต่างจังหวัดได้ยังไงก็เธอไม่บ้านที่นั่นแล้ว วันจันทร์พี่ไปส่งตา..พี่ไม่ได้ทำอะไรตาใช่ไหม" ทำสิทำเยอะด้วย! คาร์ลอสตอบน้องในใจ
" พี่จะไปทำอะไรเพื่อนเธอ อย่าห่วงเลยเธอคงมีธุระของเธอที่บอกใครไม่ได้ หรือไม่ก็คงอยู่บ้านน้าเธอ " เขาโกหกหน้าตาเฉย
" เออจริงด้วย เคทก็ลืมไป "
พอทานข้าวเย็นกับทุกคนเสร็จเขาก็รีบขอตัวกลับ ถึงแม้แม่จะขอให้นอนที่บ้านเขาก็ไม่ยอม อ้างว่ามีงานต้องทำแล้วใส่เกียร์หมาวิ่งมาขึ้นรถขับกลับคอนโดทันที กลับไปนอนกอดเมียอุ่นๆ ดีกว่า คิดถึงจะแย่แล้ว
60K
