เช้านี้ก็เป็อีกเช้านึงที่ตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกสดใสแบบมากๆ ไม่รู้ดิบอกไม่ถูก แค่เมื่อวานเจอพี่ลูกัสเข้าไปก็ทำอะไรไม่ถูกแล้ว ไม่รู้ตรรกกะไหนของพี่เขาถ้ารู้จักชื่อกันแล้วจะเป็เพื่อนกันได้ สนิทกันได้เฉย อย่างงี้ถ้าผมรู้จักทุกคนในมหาลัยก็แสดงว่าผมก็สนิทกับทุกคนเลยอะดิ
"มิก เช้านี้มึงดูเหม่อๆ นะ" ไอ้เน่มันทักขึ้นหลังจากที่เห็นผมนั่งเหม่อลอยนึกถึงแต่พี่กัสเมื่อวาน
"หรอ มันดูออกขนาดนั้นเลยหรอ" ผมถามมันออกไปเพราะผมสงสัยว่าผมนั่งเหม่อจนเพื่อนทักเลยหรอ
"เื่อะไรร้อนใจหรือป่าว บอกกูได้นะ"
เนี่ยไอ้เน่เป็เพื่อนสาวของผมเอง มันเป็ทั้งคนสวย ทั้งคนเก่ง แล้วก็เป็คนที่อารมณ์ดี ขนาดเจออะไรที่ทำให้มันต้องเสียน้ำตามันยังมานั่งหัวเราะให้กับปัญหาที่มันเจอเลย มันบอกว่าเราจงเป็บ้ากับปัญหาแล้วปัญหามันก็จะหายไปใจเอง นี่ก็อีกคนไม่รู้ตรรกกะไหนของมัน น่าจะจับไปอยู่กับไอ้พี่บ้าคนนั้นนะ พูดถึงแล้วอายเหมือนกันนะ ที่ไปโต้วาทีกับคนที่เราไม่เคยรู้จัก ถ้าไม่ติดเื่เงินผมไม่ทำหรอก
"มีเื่ให้คิดนิดหน่อยว่ะ" ผมตอบไอ้เน่พลางเอามือขึ้นมากุมขมับ
"แฟนมึงหรอ หรือว่าคนอื่น"
"ป่าว ช่างมันเถอะ" ผมพูดพร้อมกับฟุบตัวลงบนโต๊ะ
"มีไรบอกมา" รู้ใจผมตลอด
"ก็......"
แล้วผมก็เล่าให้มันฟังทั้งหมด
"แล้วมึงกลัวไร" ไอ้เน่มันถามพร้อมกับเก็บหนังสือ
"กูกลัวพี่เขาจะมาหาเื่กูอะดิ ข้อหาว่ากูไปเปิดโปรงของพี่เขา" ทำหน้าจ๋อย
"แล้วยังไงวะ ก็ช่างแม่งดิ แม่งเสือกทำขี้แอ็ค อยากจะเอาชนะคนอื่นแต่เสือกเลือกวิธีสกปรก" พูดไม่พอป่าวดันแหกปากเสียงดังอีก
"มึงเบาๆ เผื่อเขาจะอยู่แถวนี้" ผมรีบเอามือปิดปากไอ้เน่อย่างไว
"ช่างแม่งดิ ว่าแต่..." มันทำหน้าสงสัย
"อะไร"
"พี่ลูกัสนี่หล่อปะ ทำไมไอ้พี่น็อตอะไรเนี่ยถึงได้อิจฉาตาร้อนเป็ไฟนรกขนาดนั้น" ทำหน้าอยากรู้ความจริง
"ก็ ......" ถ้าถามในมุมมองของผมผมก็ว่าพี่เขาก็เป็คนหล่อคนนึงเลยแหละ ทั้งหน้าตา หุ่น สีผิว แถมด้วยความสูงอีกสเป็คหญิงไทยเลย แต่ถ้ามองในมุมมองผู้ชาย ผมว่าผมหล่อกว่าเยอะ ถึงแม้ความสูงของผมจะสู้ไม่ได้ก็เหอะ
"คุยไรกันอยู่หรอจ๊ะเพื่อนเลิฟ" ส่วนเนี่ยไอ้ตรี เพื่อนผมอีกคนนึง ไอ้ตรีมันเป็คนกวนๆ ชอบกวนทุกคน มันบอกว่ามันไม่อยากเครียด เครียดไปก็แก่เร็ว
"เออ มาสักทีนะมึง" ผมตอบรับไอ้ตรีไป
"ไงมึง วันนี้มาสายนะ" ไอ้เน่ทักขึ้น
"พอดีเมื่อคืนตีกะหรี่อยู่ว่ะ เลยทำให้กูตื่นสายเลยว่ะ"
"กะหรี่ปั๊บ? " ผมถามพร้อมกับทำหน้าสงสัย
"กะหรี่ที่เป็คนอะ" ทำหน้าขำ
"ก็เหี้ยละ ที่นี่มีกะหรี่ที่ไหนล่ะ" ผมทำหน้าเบื่อหน่ายใส่มัน
"กูล้อเล่นเฉยๆมั้ย ทำเป็จริงจังไปได้"
"หรอ"
"ว่าแต่พวกมึงเหอะ คุยอะไรกันอยู่วะ"
"ป่าว ไม่มีอะไรหรอก" ไอ้เน่ตอบมันไปสั้นๆ
"เมื่อกี้ที่มึงเดินเข้ามา มึงเห็นเมลบ้างปะวะ"
"เมลอะหรอ ไม่เห็นเลยเลยว่ะ" มันตอบพร้อมกับทำหน้าสงสัย
"หรอ เห็นบอกกับกูว่าจะมาเอง กูก็เลยไม่ได้ไปรับ"
ถึงผมไปรับ ผมก็ไม่มีรถไปรับอยู่ดี เพราะผมนั่งรถเมล์ไปรับเมล เสร็จก็นั่งรถเมล์มาด้วยกัน ยางทีผมก็แอบคิดในใจเหมือนกันว่าผมอาจจะทำตัวน่าเบื่อจนเมลไม่อยากอยู่ด้วย ผมดูจนในสายตาแฟนหรือป่าว อันนี้คือความคิดของผม ในหัวของเมลผมไม่รู้ว่าเมลคิดยังไง
เมลเป็แฟนสาวของผมเอง เราคบกันมาได้สามปีแล้ว ผมเป็คนไปจีบเมลก่อนเองแหละ ตอนที่ผมไม่มีใครในวันที่เพื่อนผมไม่มา ก็คอยมีเมลที่เป็ทั้งกำลังใจ และคอยอยู่ข้างๆในเวลาที่คนอื่นพูดจาแย่ๆใส่ แต่กลับมีเมลที่มองว่าผมดีมาตลอด
มันเลยทำไห้ผมตกหลุมรักเมลั้แ่แรกเห็น ผมตามจีบหนึ่งปีเต็มๆจนได้เมลมาเป็ของตัวเอง ตั้งผมคบกับเมลมานับครั้งได้เลยเื่ที่ผมกับเมลมีอะไรกัน มันเป็ความรู้สึกที่ผมไม่เคยมีและไม่เคยรู้สึกด้วย แต่เมลจะมีอารมณ์ทุกครั้ง ผมจะให้เมลเป็คนทำเพราะผมเองไม่รู้สึก จนบางทีเมลเบื่อ ผมกลังเมลจะเลิกกับผมมากในเวลานั้น
แต่พอปรับความเข้าใจกันแล้ว เมลเองก็ดีกับผม ไม่ค่อยซีเรียสเื่พวกนี้แล้ว แต่ตัวผมเองก็รู้อะไรเกี่ยวกับเมลบางอย่าง เป็เพราะผมรักเมลผมเลยไม่อยากพูดมันออกไป เพราะผมไม่พร้อมที่จะเสียเมลไปตอนนี้
"ป่านนี้เมลไปคนอื่นแล้วมั้ง ั้แ่เช้าติดต่อไม่ได้เนี่ย" เน่พูดพร้อมกับทำหน้าเ้าเล่ห์
"สาบานว่านั่นปาก"
"ก็ปากสิครับ หรือว่าเห็นตูด" พูดก็พอเน่ หน้าไม่ต้องกวน
"ฆวย เดี๋ยวกูเอาฆวยใหญ่ๆ ตีปากเข้าให้หรอก" ผมพูดพร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบหัวมัน
"โธ่~ พ่อคนดี 49 นี่มาตรฐานชายไทยเลยฮะ อย่ามั่นเนาะ" ไอ้พูดไม่เท่าไหร่ ทำหน้านี้สิ ชักตะหยามคนอย่างไอ้มิกซะแล้ว
"ลองกับกูมั้ยล่ะ จะได้รู้ว่าสี่เก้าหรือหกสิบ" ผมพูดพร้อมกับเอนหน้าไปหามัน
"หยี ไอ้มิก พูดห่าไรเนี่ย กูจะอ้วก" ผลักผมกูซะฟูเลยนะเน่
"อ้วกอะไรหรอครับ อ้วกเขาหรืออ๊วกออก หืม" ด้วยความที่ผมเป็คนกวนตีน ผมเลยกวนตีนมันกลับไปอีก
"เดี๋ยวนะ มึงไปไกลๆ ตีนกูเลย ก่อนที่กูจะเอาเท้าแนบหน้ามึง" ไอ้เน่มันพูดพร้อมกับชี้หน้าผม
ผมแค้นหัวเราะออกมา
"มึงก็ไปแกล้งไอ้เน่มัน กลัวมึงจนวิ่งหนีไปไหนแล้วไม่รู้" ไอ้ตรีพูดพร้อมกับหัวเราะไปกับผม
"ก็มันน่าแกล้งนี่หว่า" ผมพูดจริงๆนะ
"ปะเหอะ เข้าเรียนกัน" ไอ้ตรีชวนผมขึ้นเรียนพอดี
part lukus
"ลู เมื่อวานกูไปฟังมาและไอ้เพลงที่มึงบอกเนี่ย ของด็อกเตอร์ฟูอะ จริงๆ มันเป็ของวิดไฮเปอร์เว้ย" ไอ้กายทำหน้าหงุดหงิด
"เอ้าหรอ สงสัยกูจำผิด" เกาหัวแกร่กๆ
"เออดิ แม่ง! กูนั่งหาตั้งเป็ชั่วโมงถ้ากูไม่ถามลูกเพจกูน่ะ กูคงหายันเช้า" พูดไปด้วยส่ายหน้าไปด้วย
ไอ้กายมันเป็นักสตรีมเกมส์ มีผู้ติดตามอยู่ 1.6 m มันคือคนดังคนนึงเลยแหละ แต่ที่มันสตรีม มันให้เห็นแค่่ปากของมัน ซึ่งมันไม่เคยเปิดเผยใบหน้าของมันที่แท้จริง มันให้เหตุผลว่า กลัวว่าวันนึงถ้ามันมีแฟนหรือสิ่วที่สำคัญที่สุดในชีวิตมันที่มันอยากลงในโซเชี่ยล ขึ้นมาชีวิตของมันและแฟนมันจะอยู่ยากและลำบาก
กายมันหาเงินทางสตรีมเกมส์เป็หลัก ครอบครัวของมันแต่ก่อนไม่เคยสนับสนุนมันเลยในทางนี้ ยังบอกอีกว่าไอ้แค่เกมส์แค่นี้มันจะทำไห้มึงปลดหนี้ได้ยังไงมั่นใจนักไหนทำให้ดูสิ พ่อมันลั่นวาจาใส่มันวันนั้น มันจำทุกคำพูดของพ่อมันมาตลอด
จากคนที่ไม่มีอะไรเลย ไม่มีใครเชื่อมั่นในตัวมัน คนที่โดนพ่อแม่ดูถูก มันเอาคำดูถูกของทุกคนเก็บมาไว้ในใจแล้วท่องทุกวันว่ามันจะต้องเอาชนะคำดูถูกพวกนี้ให้ได้ ตราบใดที่มันยังมีลมหายใจอยู่
เชื่อไหม จากครอบครัวที่แต่ก่อนร่ำรวย พ่อแม่มันไม่สบายทำไห้โรงงานของมันถูกปฏิเสธไปหลายรายเลย เนื่องจากบ้านมันทำเกี่ยวกับอาหารและการกิน เมื่อเ้านายป่วยลูกน้องก็ป่วยไปตามๆกัน จึงทำให้ไม่ว่าจะเป็ลูกค้ารายใหญ่หรือรายเล็กก็ไม่มีใคร้าของบริษัทพ่อมันเลย
พ่อมันถูกข้อกล่าวหาว่ามีลูกแต่ช่วยเหลือหรือพึ่งพาอะไรไม่ได้ มันเลยตั้งใจสตรีมจนได้เงินก้อนแรกมาโดยที่มันไปเข้าสังกัดของค่ายๆ นึงจน มีชื่อเสียง โดยที่มันขอลาออกแล้วมาเป็นายของตัวเอง ตอนแรกทางค่ายก็ไม่ยอมแต่พอมันเล่าเื่ทุกอย่างให้ฟัง ทางค่ายก็เลยโอเค เพราะถ้าอยู่ทางค่ายมันต้องมีหักเปอร์เซ็นต์อยู่แล้ว ถ้าเป็นายตัวเองได้มาเท่าไหร่ก็เท่านั้นไม่มีหักอะไรใดๆทั้งสิ้น
ทุกวันนี้ครอบครัวของมันมีกินทุกวันนี้ก็เพราะตัวของมันเองเลย พ่อแม่มันก็ภูมิใจและคอยสนับสนุนมันอย่างเต็มที่ ชื่อในเกมส์มันอะไม่ใช่กายหรอก ถ้าชื่อในวงการเขาจะเรียกมันกันว่า เกลือ เพราะมันเล่นเค็มมาก ใครก็เอามันไม่ลงสักคน
"กาย แล้วพ่อแม่มึงสบายดีนะ" ไอ้โอมมันถามไอ้กายหลังจากที่เงียบกันไปสักพัก
"เออ สบายดี ท่านดีกว่าแต่ก่อนเยอะแล้ว"มันตอบพร้อมกับยิ้มให้พวกผมคนละหนึ่งที
"กูว่ากูมีจ่าวด่วนว่ะ" ผมรีบพูดแย้งขึ้นมา
"ข่าวอะไรหรอลู" ไอ้กายมันถามผมขึ้น ถามดีไม่ว่าหรอก เสือกเรียกชื่อแปลกๆอีก ชื่อลูกัสแทนที่จะเรียกกัสแม่งเสือกเรียกลูเฉย
"ช่วยเรียกกูดีๆ ก่อนเลยอย่างแรก"
"เอ้า ก็มึงชื่อลูกัส กูเรียกลูผิดตรงไหน"ไม่ผิดค้าบกาย แต่มันอุบาท
"แล้วแต่มึงเหอะ กูไม่อยากเถียงกับมึงละ" ผมพูดพร้อมกับหันหน้ามาหาไอ้โอม
"แล้วมีอะไรจะเล่า" ไอ้โอมทักขึ้น
"คืองี้ มึงจำน้องเมื่อวันนั้นได้ปะ"
"คนไหนวะ" ไอ้กายถาม
"ก็คนที่มันบอกว่าของมันอลังการอะ" ผมที่กำลังอธิบายอยู่
"อ๋อ ไอ้น้องมิกอะนะ" ไอ้โอมมึงเก่งมาก
"เออใช่"
"มีไรอะ" ไอ้โอมใจเย็นกูกำลังจะเล่า
"คืองี้ กูไปรู้มาว่าไอ้น็อตมันจ้างให้น้องทำแบบนั้น แล้วก็พูดจาเหยียดกู เพื่อจะให้กูอายขายขี้หน้ามั้ง"
"น็อตไหนวะ" โหโอม เพื่อนกูจริงปะเนี่ย
"ก็ไอ้น็อต ที่บ้านมันรวย พ่อมันชื่อนวย แม่มันชื่อนี ที่ขายกล้วยตานีอยู่ที่ตลาดอะ" ไอ้กายอธิบายซะผมเห็นภาพเลย
"อ๋อ ทำไมวะ"
"มัน้าให้กูไม่มีที่ยืนในสังคมแหละ มันเลยวานจ้างน้องมิกมาพูดจาทำร้ายกู"
"แล้วทำไมน้องคนนั้นถึงทำ" สงสัยเหมือนกูแหละโอม เดี๋ยวอธิบายไห้ฟัง
"มันบอกว่ามันไม่มีตังค์ บ้านมันจน มันยังพูดอีกนะว่า พี่ไม่ใช่ผมพี่ไม่รู้หรอก มันเลือกทางเดินไม่ได้ อะไรที่เป็เงินผมทำหมดแหละ" อันนี้ผมเดาเอา
"งั้นก็แสดงว่าไอ้น็อตมันต้องรู้จักน้องมิกเป็การส่วนตัวอะดิ เพราะทำไมมันถึงจี้จุดถูกว่าต้องเป็น้องมัน" ที่ไอ้กายพูดก็มีเหตุผล
"ใช่" ไอ้โอมเห็นด้วย
"กูว่าเื่นี้มันแปลกๆ ว่ะ" ผมพึมพำกับตัวเอง
"หรือว่าไอ้น็อตมันไปสืบเกี่ยวกับน้องมาวะ"ที่มึงพูดก็ถูกไอ้กาย
"หรือที่จริงมันแค่สุ่มๆ ก็แค่นั้น"อันนี้ก็เป็ไปได้นะโอม
"แต่ยังไงก็เหอะ กูว่าไอ้น็อตไม่หยุดแค่นี้หรอก"
ทุกคนอาจจะงงว่าผมกับไอ้น็อตมีเื่อะไรกันทำไมถึงไม่ถูกกัน คืองี้ ตัวผมเองตอนอยู่ปีหนึ่งอะ ผมเองก็ไม่ใช่คนฮอตหรอกนะ ผมค่อนข้างถ่อมตัวเองเลยแหละ ไม่ค่อยจะเข้ากับไครนอกจากไอ้กายกับไอ้โอม ที่เป็เพื่อนกันมาั้แ่เด็กๆ หลายๆ คนที่ไม่รู้จักผม ก็ไปตีโพยตีพายว่าผมหยิ่งมั้งแหละ ผมฟันผู้หญิงแล้วทิ้งบ้างแหละ บางคนก็ว่าผมเป็ใบ้พูดไม่ได้ ไม่ก็เสียงผมตลกเลยไม่ค่อยจะพูดกับคนอื่น
แต่ผมก็ปล่อยผ่านมาตลอด จนมีมาอยู่วันนึงผมกับเพื่อนกำลังจะกลับบ้าน แล้วบังเอิญไปเจอกับผู้หญิงคนนึงเขานั่งร้องให้อยู่ ด้วยความที่เราเป็ลูกผู้ชายอะเนาะ เห็นผู้หญิงร้องแล้วใจสั่นไม่อยากเห็นน้ำตาของผู้หญิงก็เลยเข้าไปทักไปถามว่าเป็อะไรทำไมถึงได้มานั่งร้องให้อยู่คนเดียว
ถามไปถามมาก็ได้ความว่าเขาเป็แฟนคนที่ชื่อน็อต แต่ตอนนั้นผมไม่รู้จักมันนะ รู้แค่ว่าเขาเป็แฟนของคนชื่อน็อต พอถามเสร็จอะไรเสร็จ ผมก็พาเขากลับบ้าน หลังจากนั้นผู้หญิงคนนี้ก็พยายามที่จะเข้าหาผมมาโดยตลอด ซึ่งตัวของผมเองนั้นก็ปฏิเสธเธอตลอดเลยนะเพราะรู้อยู่แล้วว่าตัวเธอเองก็มีเ้าของอยู่แล้ว
แต่ตัวของเขาเองก็พยายามบอกว่าถ้าผมไม่พูดเพื่อนผมไม่พูด ตัวเขาเองไม่พูดไอ้น็อตก็ไม่รู้หรอก แต่เชื่อผมเถอะไอ้น็อตมันรู้เื่นี้ ทันทีที่มันรู้ มันมุงหน้าเข้ามาต่อยผมอย่างจังๆ ในขณะที่ผมกำลังเล่นบาสอยู่ โดยมันให้ข้อหาผมว่า ผมไปแย่งแฟนของมันมา ผมพยายามที่เล่าให้มันฟัง พยายามที่จะให้เหตุผลกับมันไปแล้วแต่มันไม่ฟัง มันฟังแต่แฟนของมัน ตัวผมเองไม่ได้ต่อยกลับแต่แค่ด่ามันให้มันได้สติว่าสิ่งที่มันทำอยู่คืออะไร
หลังจากนั้นมันก็เลิกกัน มันโทษผมมาโดยตลอดว่าผมเป็คนทำไห้มันเลิกกัน ไม่ว่าผมจะชอบคนไหนมันก็พยายามเข้าหาน้องคนนั้นเพื่อที่จะแย่งไปก่อนผม เอาง่ายๆ เหมือนเด็กขี้อิจฉาเลยก็ว่าได้
"วันๆ ไม่เรียนหรอ นั่งนินทาแต่คนอื่นอะ" ผมนั่งคุยกันอยู่ อยู่ๆก็มีเสียงแทรกเข้ามาระหว่างที่พวกผมคุยกัน ซึ่งจะเป็ใครไปไม่ได้เลยนอกจาก....
"ไอ้น็อต" ผมสถบเรียกชื่อมันออกไป
"ว่าไง โดนเด็กหยามไป ไปไม่เป็เลยดิ" ไม่ค้องมาทำหน้าขิงใส่กูหรอก กูรู้หมดทุกอย่างแล้ว
"หึ กูว่านะ มึงเอาเวลาที่มึงไปจ้างคนนู้นที คนนี้ทีเนี่ยเอาเวลามาหาความรู้เข้าสมองมึงจะดีกว่านะ อย่ามัวแต่ไร้สาระเลย"
"สาระที่ว่าเนี่ยสาระอะไรหรอวะเพื่อนลู" ไอ้กายมันพูดพร้อมกับทำหน้าล้อเลียนแต่เอาจริงๆ ผมจะจะเท่อยู่ละ ถ้ามันไม่เรียกผมว่าลูก่อนนะ
"ก็เอาสมองเก็บไส่ที่เดิม แต่เอ๊ะ! เดี๋ยวนี้เขามีเปิดศัลยกรรมสมองแล้วนะ เราสามารถไปหาซื้อสมองของคนที่ตายแล้วที่มีความฉลาดเนี่ยมาใส่ของตัวเองได้นะ เผื่อมคงยังไม่รู้นะน็อต" ทำหน้าขิงใส่แม่งเลย
"ไอ้กัส! " มันสถบคำพูดที่โมโหออกมา พร้อมกับจะพุ่งเข้ามาต่อยผม แต่ถูกเพื่อนมันห้ามเอาไว้ เพราะในนี้มันเขตมหาลัย
"อ๋อ อีกอย่างเลยนะ เงินสองพันที่มึงจ้างน้องอะ เศษเงินกูว่ะ จะจ้างทั้งที จ้างสองพันเองหรอวะ กระจอกว่ะ" ผมพูดพร้อมกับเบะปากให้มัน
"ไอ้กัส! ไอ้เหี้ย!" โมโหเลยกูชอบ
"กูจะบอกอะไรให้นะ กูสามารถจ้างน้องได้มากกว่ามึงอีกแต่กูไม่ทำ เพราะกูไม่ชอบเอาจุดด้อยของใครมาเล่น เพราะกรรมมันจะตามทัน อ่อ หรือถ้ามีเวลามากก็.......หัดทำตัวให้มีประโยชน์บ้างนะไม่ใช่เดินไข่โตงเตงไปวันๆ" ผมหัวเราะออกมาเบาๆ
"บราโว้ หวู เพื่อนกูเองค้าบ เพื่อนกู เผื่อใครยังไม่รู้"ไม่ต้องชมโอม กูรู้ๆ
"ทีนี้หมดเื่ยัง ถ้าหมดแล้วเชิญครับ มาทางไหนกลับทางนั้น หรือจะให้กูถีบส่งดี"
"ไม่ต้องเสือก กูฝากไว้ก่อนเถอะมึง"
"รีบมาเอาล่ะ" ผมรีบตอบมันทันที
"มึงดูสนใจน้องคนนี้นะ มึงเจอกับกูแน่" แต่ก่อนที่มันจะไป มันหันมาพูดกับผมก่อนมันพูดเสร็จแล้วมันก็เดินออกไป
"ไอ้เหี้ย" หลัวจากที่มันเดินออกไป ผมรีบสถบคำพูดออกมาเพราะตอนนี้ผมเริ่มห่วงไอ้น้องคนนั้นละ
"อะไรวะ" ไอ้โอมรีบถามขึ้น
"กูกลัวแม่งจะเล่นพิเรนๆ แล้วไปแกล้งไอ้ร้องนั่นชิบหาย"
"เอาเหอะ พ่อกูก็ใช่ว่าจะเล็กซะที่ไหนอะ"ไอ้โอมมันพูดพร้อมกับเอามือตบบ่าผม
"ทำไมอะไซต์หกสิบเลยหรอ" ไอ้กายถามขึ้น
"เปล่าหกสิบสี่ ฆวย กูหมายถึงยศและศักดิ์ศรี" ไอ้โอมด่าไอ้กายเป็ที่เรียบร้อย
"อ่อ มึงพูดไม่เคลียร์"
"มึงอะจังไรไอ้กาย"
"อะไรวะ โอมมึงดูมันพูดกำกวมอะ ใครๆ ก็ต้องคิดแบบกู"
"มึงจังไรจริงแหละกาย"
"อะไรวะ ฟ้าไม่เข้าข้างกายเลย" ทำหน้างอแง
ผมรู้เลยว่าหลังจากนี้ชีวิตของไอ้น้องคนนั้นไม่มีความสุขแน่ถ้าไอ้น็อตมันพูดแบบนี้ ผมควรทำยังไงดีล่ะ ต้องคอยปกป้องมันตลอดเลยหรอ เดี๋ยวมันก็หาว่าผมมาจีบอีก เอาวะ เื่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะผมผมเองก็ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ผมไม่ได้ทำก็ตามเหอะ
16:45 น
"เลิกเรียนสักทีเนาะ"
"ร้านพี่ไก่ปะ"
"ไม่อะ ไอ้กายหัวสมองมึงแต่เื่แบบนี้หรอวะ"
"โหไอ้โอม แค่นิดๆ เอง"
"กูไม่ว่าง กูจะไปซื้อของเข้าคอน"
"ซื้อไรวะกัส" ไอ้โอมทำหน้าสงสัย
"พวกของกินของใช้ มันหมดมาจะเป็อาทิตย์แล้ว"
"เออ งั้นแยกย้ายพรุ่งนี้เจอกัน" ไอ้โอมรีบลาทันที
"เออๆ"
หลังจากที่ผมแยกย้ายกับมันเสร็จผมก็เดินทางมาที่ห้างทันที เดินซื้อของซื้ออะไรเรียบร้อยเสร็จผมว่าจะมาดูครีมทาหน้าสักหน่อย รู้สึกว่าที่ห้องผมมันจะหมดแล้ว
ผมเดินมาถึงร้านเครื่องสำอางค์ที่มีครีมขายด้วย เดินไปเรื่อยๆ ผมก็เจอกับ......
"อ้าว น้องมิก" ผมเห็นน้องมันกำลังอยู่งงอยู่ผมเลยทักขึ้น
"ใครอะ" มันทำเป็ไม่รู้จักผม
"แหม อย่ามาทำเป็ไม่รู้จักเลย"
"อะไรของพี่เนี่ย" ทำหน้าหงุดหงิด
"มากับใครหรอ" ผมถามพร้อมกับทำหน้ากวน
"แล้วพี่ยุ่งไร"
"นี่ หาว่าพี่เสือกหรอ"
"ผมไม่ได้พูดนะ พี่พูดเอง" ทำหน้าเบะปากใส่ผมอีกนะ
"แล้วนี่มาซื้อเครื่องสำอางค์ให้แฟนหรอ"
"ไม่เสือกดิพี่"
"อันนี้มึงด่าละ"
"มิก เลือกได้ยัง" ในขณะที่ผมยืนเถียงกับมันอยู่ก็ได้ยินเสียงหญิงสาวเรียกชื่อมันขึ้น
"ยังครับ" มันรีบตอบกลับทันที
"เอ้า ใครหรอคะ" แฟนสาวมันชี้มาทางผม
"ใครไม่รู้อะครับ น่าจะทักผิดคน"
"สวัสดีครับ พี่ชื่อ ลูกัส พี่อยู่ปีสองนะ เป็รุ่นพี่ไอ้เด็กน้อยเนี่ย" ผมชี้ไปทางมัน
"นี่ใครเด็กน้อย อย่ามาเยอะ" ทำหน้างอแง
"ทำไมล่ะ หืม"เอามือไปลูบหัวมัน
"ดูสนิทกันดีนะคะ" แฟนสาวมันเริ่มทำหน้าไม่พอใจ
"อ่อครับ พอดีพี่มีเื่ที่ต้องช่วยมันนิดหน่อย เลยอาจจะสนิทกันเร็วไปหน่อย" ผมรีบชักมืออกทัน
ที
"ใครขอให้ช่วยอะไร เื่อะไร ไม่มีเลย พี่ควรไปกินยาบ้างนะ"
"โอเค พี่ไม่กวนละ งั้นขอตัวนะครับ"
"ควรไปตั้งนานละ"
"แต่เอ๊ะ แฟนสวยดีนะ" ผมรีบย้อนกลับมาแล้วมากวนตีนมันต่อ ได้แกล้งแล้วรู้สึกน่ารักดีเวลามันทำหน้าบูดแบบนั้น
"ไอ้เหี้ยพี่กัส!" มันด่าตามหลังผมมา ถ้าจะด่ากูแบบนี้นะ ทีหลังไม่ต้องมีพี่
27K
