พิชิตรักจอมอหังการ_End

    บทที่ 8 ตามงอนง้อ... 100%

            กุสุมา ตื่นขึ้นมาตั้งแต่ไก่โห่ ในใจเฝ้าจดจ่อพะว้าพะวงถึงแต่คนที่บอกว่าจะมาคุยกันให้รู้เรื่องในวันนี้ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เห็นชายหนุ่มจะโผล่มาสักที ซึ่งพอได้ยินเสียงรถยนต์วิ่งเข้ามาทีไร กุสุมา ก็จะชะเง้อคอมองไปดูทางทุกทีว่าใช่ โทมัส หรือเปล่า แต่พอไม่ใช่ก็นั่งทำหน้าตูมอยู่อย่างนั้น จนเพื่อนต่างจับสังเกตได้และต่างพากันมองหน้าอมยิ้มไปตามๆ กัน


            “เธอมองหาใครเหรอสุ?” อุษา แซวๆ เพื่อนขึ้นอย่างคิดอยากจะแกล้งคนปากแข็ง


            “เปล่าสักหน่อย ก็แค่มองดูทางเฉยๆ ก็ได้ยินเสียงรถยนต์ก็เลยมองไปอย่างนั้นแหละ” กุสุมา พลางกล่าวแก้ตัวอย่างเร็วไว


            “อ้าวเหรอ นึกว่าชะเง้อมองหาคุณโทมัส ว่าจะมาเมื่อไรกัน” อุษา แกล้งเย้าแหย่เพื่อนพร้อมกับส่งยิ้มกวนๆ ไปให้


            “ทำไมฉันจะต้องสนใจว่าเขาจะมาหรือไม่มาด้วยล่ะ เขาไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฉันแล้วนี่” ว่าแล้ว กุสุมา ก็ลุกขึ้นจากโต๊ะที่นั่งเล่นกันอยู่ที่สนามหญ้าใต้ต้นไม้หน้าคฤหาสถ์


            “ฉันรู้สึกปวดหัว ขอขึ้นไปนอนพักสักงีบนะ” กล่าวจบ กุสุมา ก็เดินจ้ำอ้าวจากตรงนั้นไปในทันที


            ซึ่งมีสายตาของเพื่อนทั้งสามคู่ มองตามหลังไปจนหลับหายเข้าไปในตัวตึกแล้วนั้นแหละ


            “ยายนี่ปากแข็งใช่ย่อยเลยนะ ตัวรักเขาอยู่เต็มอก ยังไม่ยอมพูดคุยกับเขาให้รู้เรื่อง ช่างอยากทำให้ตนเองเจ็บปวดทรมานใจจริงๆ เลยเพื่อนเรา” อรภา เปรยขึ้นพร้อมกับส่ายหน้าไปมาให้คนที่เดินลับหายไปแล้วนั้น


            “คุณโทมัสมาน่ะ บอกว่าอยากพบคุณสุ เพื่อคุยกันให้รู้เรื่อง” โอดีน ซึ่งได้เดินเข้ามาหาภรรยาตัวน้อย ก้มลงจุมพิตที่หน้าผากนูนเนียนใสหนึ่งที ก่อนจะพูดบอกให้ได้ทราบ


            “ยัยสุบอกว่าปวดหัว ขึ้นไปนอนพักอยู่ที่ห้องน่ะค่ะ ถ้ายังไงให้คุณโทมัส ขึ้นไปคุยกับยายสุที่ห้องเลยดีกว่าค่ะ ขืนไปบอกให้ยายนั้นลงมา คงจะท่ามากอิดออด เผลอๆ อาจจะไม่ยอมลงมาเลยก็เป็นได้”


            วรกานต์ กล่าวบอกกับสามีสุดที่รัก อย่างเสนอความคิดเห็นและอย่างรู้ดีว่าเพื่อนคนนี้นิสัยเป็นอย่างไร


            “ใช่ค่ะ ยัยสุน่ะผู้ร้ายปากแข็งชัดๆ ไม่ค่อยจะเชื่ออะไรใครง่ายๆ ด้วย” อุษา เสริมขึ้นอีกคน อย่างรู้นิสัยเพื่อนคนนี้เป็นอย่างดี


            “ถ้ายังงั้น ผมจะให้คนพาคุณโทมัส ขึ้นไปเจอคุณสุที่ห้องตามที่พวกคุณว่ามาก็แล้วกันนะครับ” กล่าวจบ โอดีน ก็ก้มลงจุมพิตภรรยาตัวน้อยที่หน้าผากนูนเนียนใสอีกรอบ ก่อนจะเดินห่างออกไป


            “โอ้ยๆ ฉันโดนมดกัด ดูสิมดวิ่งมาเป็นโขยงแล้วเนี้ย!” อรภา แกล้งทำเป็นตีแขนตัวเองและก็เกายิกๆ พร้อมกับแซวคนที่พึ่งแต่งงาน และอยู่ระหว่างข้าวใหม่ปลามัน พร้อมกับส่งสายตาล้อเลียนไปให้


            “บ้า! เธอก็เวอร์ไปแล้ว” วรกานต์ กล่าวพร้อมกับส่งค้อนให้ อรภา หนึ่งวง


            “เธอๆ ดูสิตาฉันกำลังลุกเป็นไฟ จนแทบจะแผดเผาออกมาได้อยู่แล้วอ่ะ คอยดูเถอะอย่าให้ฉันมีบ้างก็แล้วกัน แม่จะหวานให้ดูตลอดเวเลยคอยดู” อุษา ได้ที แซวหยอกล้อ วรกานต์ ขึ้นอีกคนอย่างสนุกสนาน


            “บ้าจริงเลย พวกเธอนี้ อะไรกันก็ไม่รู้” วรกานต์ หน้าแดงระเรื่อขึ้นมาทันตาเห็น ก่อนจะกล่าวต่อว่าเพื่อนทั้งสองอย่างอายๆ


            “เอ้าๆ จะอายทำไมยะ ดีจะตายที่เขาชอบแสดงความรักออกมาอย่างนี้น่ะ หากฉันมีแฟนฉันยังอยากจะให้แฟนของฉันทำอย่างนี้บ้างเหมือนกัน” อรภา เลิกคิ้วพร้อมกับส่งยิ้มล้อเลียน วรกานต์ และกล่าวบอกพร้อมกับทำท่าเพ้อฝันไปตามเรื่อง


            “ก็คนมันอายนี้ยะ ฉันก็ยังไม่ชินนี่นา แล้วพวกเธอก็ชอบแซวฉันด้วยนี่” วรกานต์ กล่าวต่อว่าเพื่อนอย่างไม่จริงจังนัก


            “เอาน่าเลิกอายได้แล้ว เข้าเรื่องยัยสุกันดีกว่า เรามาคอยดูผลกันดีกว่า ยัยสุกับคุณโทมัสจะคุยกันได้เรื่องไปในทางไหน” อุษา ยักคิ้วให้เพื่อนๆ แล้วทั้ง วรกานต์ อรภา และอุษา ก็ต่างพร้อมใจกันเฝ้ารอดูอย่างใจจดจ่อกันเลยทีเดียว ว่าผลจะออกหัวหรือออกก้อยล่ะงานนี้


    ๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐

    คล้ายกับเรื่องพิชิตรักจอมอหังการ_End ที่คุณอ่าน