“กวางเอ๋อร์! ความผิดครั้งนี้ของเ้า มากเกินกว่าที่พ่อควรจะปกป้องในเมื่อสกุลโหยวให้เกียรติมาสู่ขอเ้าแล้ว พ่อก็เห็นว่าเ้าต้องรับผิดชอบ”ใต้เท้าหลูหันไปทางใต้เท้าโหยว “ข้ายินดียกกวางเอ๋อร์ให้แต่งงานกับบุตรชายของท่าน”
“ท่านพ่อ!”
“เ้าไม่ต้องพูดมาก”ใต้เท้าหลูหันไปทางบุตรสาวคนรอง “ซวงเอ๋อร์เ้าพาน้องกลับเข้าไปข้างในบอกนางให้รับผิดชอบการกระทำของตนเองเสียโดยดี”
“เ้าค่ะ”
หลูฉิงกวางหันมาสบตากับโหยวอีอย่างอาฆาตแค้น
‘ร้ายนักเ้าอันธพาลโหยว! ถึงกับบังคับให้ข้าแต่งงานแทนพี่ชิงชิง เ้าแก้แค้นได้เจ็บแสบแต่อย่าหวังว่าข้าจะยอมแต่งกับเ้าโดยง่าย’
แม้หลูฉิงกวางจะฮึดฮัดขัดใจทว่าผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายกลับตกลงกันอย่างเรียบร้อยซึงฮูหยินรีบเรียกให้แม่สื่อคนเดิมเตรียมขั้นตอนสามหนังสือหกพิธีการเพื่อเร่งรัดให้ได้แต่งงานภายในสองเดือนหลูฉิงกวางได้ยินแล้วถึงกับตาขวาง
“สองเดือน! เขาตายอดตายอยากมาจากไหนกัน?จะแต่งภายในสองเดือนนี่น่ะ คราวก่อนจะแต่งพี่ชิงชิงยังต้องรอตั้งหกเดือน”
“กวางเอ๋อร์!ก็เ้าเป็ต้นเหตุทำให้เขาต้องหย่ากับชิงชิงนี่นาหากไม่มีเื่นี้ข้าว่าท่านพ่อคงจะไม่ยกเ้าให้โหยวอีเป็แน่”
“เ้าอันธพาลโหยวผู้นั้น! วางแผนใส่ร้ายข้าต่างหาก”
หลูฉิงซวงหัวเราะเมื่อได้ฟังเื่ที่โหยวอีจับนางไปบนโรงเตี๊ยมซื่อซ่ายแล้วเกิดเื่เข้าใจผิดตามมา
“แต่เื่ที่เ้าช่วยภรรยาเขาหนีเป็ความจริงนี่?จะว่าไปเ้าก็เหมาะกับพี่อีเหมือนกันนะ คงจะมีแค่เขานี่ล่ะที่จะปราบเ้าได้”
“พี่รอง!นี่ท่านก็เห็นดีเห็นงามไปกับท่านพ่อด้วยหรือ?”
“ว่าแต่...ร่างกายของเขาทั้งสูงทั้งแข็งแกร่งบึกบึนเ้าไม่รู้สึกหวั่นไหวบ้างหรือตอนที่เขากอดเ้าน่ะ”
“หึ! ตาบ้านั่นน่ะหรือ?ทำแค่กอดซะที่ไหน?”
“หา! เขาทำอย่างอื่นเ้าด้วยหรือ?ไหนเล่ามาซิ!” สายตาของหลูฉิงซวงตื่นเต้นยิ่งนักเื่รักใคร่ระหว่างชายหญิงนางได้แต่อาศัยอ่านในนิยายประโลมโลกที่ต้องใช้บ่าวไปแอบซื้อมาจากตรอกคนโฉด“พี่อีทำเหมือนที่พระเอกในนิยายของคุณชายซาลาเปาเขียนไว้หรือเปล่า?ข้านะชอบอ่านนัก หมดเงินไปกับนิยายเยอะแล้วนี่”
“พี่รองท่านก็มัวแต่เชื่อเื่ในนิยายพวกนั้นอยู่ได้ คุณชายซาลาเปาอะไรของท่านก็เหมือนกันเขียนซะพระเอกทั้งหล่อทั้งดีสมบูรณ์แบบ ข้ายังไม่เคยเห็นเลยบุรุษเช่นนั้นเจอแต่คนอย่างหลางเฉิงเจ๋อกับอันธพาลโหยวนี่ล่ะ!”
หลูฉิงซวงเดินมาตบบ่าน้องสาวเบาๆ“มา...มาเล่าให้ข้าฟังเสียดีๆ ตกลงว่าพี่อีทำอย่างไรกับเ้าบ้าง?”
สุดท้ายหลูฉิงกวางก็จำต้องเล่าเื่ที่ตนถูกโหยวอีบังคับจูบแก้มไปเสียหลายครั้งให้พี่สาวฟังฝ่ายหลังทั้งฟังทั้งยิ้มตาม
“ว้าย!พี่อีนี่เป็พระเอกแนวโหดร้ายได้เลยนะนี่!ข้าว่าเ้าเองก็น่าจะรู้สึกชอบเขาอยู่บ้างหรอกไม่เช่นนั้นเ้าคงอาละวาดบ้านแตกไปแล้วไม่ยอมให้ท่านพ่อท่านแม่ตกลงให้เ้าแต่งออกเป็แน่”
“ใช่ที่ไหนกัน?”หลูฉิงกวางเถียงทั้งๆ ที่ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าว
“แน่ะ!เ้าหน้าแดงแล้ว...เห็นทีคงจะติดใจอันธพาลโหยวเข้าให้ เมื่อไหร่หนอ?ข้าจะมีโอกาสได้พบพระเอกนิยายในชีวิตจริงบ้าง?”
“ท่านก็ฝันถึงคุณชายซาลาเปาของท่านต่อไปเถอะ!”
เหยียนถังยังคงไปขายซาลาเปาและสืบข่าวต่อจั๋วเหรินหาวตามมาคุยให้เขาฟังว่าหัวหน้าโหยววางแผนได้ดียิ่ง
“ข้ายังไม่ได้ช่วยเลยหัวหน้าโหยวก็วางแผนหาฮูหยินคนใหม่ได้เรียบร้อยแล้วคราวนี้หวังว่าเ้าสาวคงไม่คิดหนีไปอีกแล้วนะ ไม่เช่นนั้นข้าคงปวดหัวแย่”
“คนพาหนีคือคนต้องรับผิดชอบเป็เ้าสาวแทนเช่นนั้นหรือ?เื่นี้ฟังดูแล้วน่าเขียนเป็นิยายเหมือนกันนะขอรับ”
“เฮ้อ! เ้าเพ้อเจ้ออันใด?ว่าแต่วันนี้ขายหมดเร็ว เ้าออกไปเตร็ดเตร่ตรวจตราความสงบเรียบร้อยดีหรือไม่?”
“มือปราบจั๋วท่านให้ข้าเป็สายสืบนะขอรับ! ควรต้องระวังตัวมิให้ผู้ใดผิดสังเกตคืนนี้ข้าจะไปขายซาลาเปาที่ตรอกคนโฉดเพื่อสืบข่าวสักหน่อยต้องไปเตรียมของขายอย่าเพิ่งให้ข้าออกไปข้างนอกเลย”
จั๋วเหรินหาวจำใจต้องจากมาปล่อยให้พ่อค้าซาลาเปารูปหล่อผลุบหายในประตูเล็กหลังจวนใหญ่เหยียนถังเลื่อนรถเข็นเข้าไปเก็บได้ก็รีบไปยังเรือนเล็กของตนรีบเขียนเื่รักของมือปราบโหยวเอาไว้
‘ความรักของหัวหน้าโหยวคงทำเงินให้ข้าอีกโขเชียว’
เขามองนิยายที่เขียนจบแล้วเล่มหนึ่งที่จะเอาไปขายให้สำนักนกกระจิบที่ยามนี้ขยายกิจการรับคัดลอกหนังสือหลากหลายชนิดและเปิดหน้าร้านเพิ่มกลายเป็ร้านหนังสือใหญ่อีกร้านหนึ่งข้างโรงน้ำชาเมื่อได้หนังสือที่ว่าจ้างคัดลอกแล้วเหยียนถังจะแบ่งส่วนหนึ่งไปขายให้แผงหนังสือในตรอกคนโฉดด้วย
พ่อค้าซาลาเปาเข็นรถไปตั้งขายใกล้เหลาสุราเล็กๆหน้าตรอกคนโฉดที่กลายเป็ตลาดกลางคืนขนาดใหญ่ของแคว้นผู้คนมากหน้าหลายตานิยมมารับประทานอาหารและเดินเที่ยวยังถนนคนโฉดสายนี้ ส่วนตรอกคนโฉดนั้นจะอยู่เกือบสุดถนนในนั้นขายสินค้าใต้ดินและสินค้าชั่วช้าสารพัดชนิดที่ไม่อาจซื้อหาได้ตามร้านค้าทั่วไป
“เร็วเข้าพี่รองแผงที่ข้าจะไปซื้อน่ะยิ่งรีบขายรีบกลับ ทำยังกับหนีเ้าหนี้ยังไงยังงั้น”
“ข้าซื้อซาลาเปาก่อนมิได้หรือ?เ้าดมดูสิ! กลิ่นหอมน่าอร่อยเชียว”
“ท่านดูคนหน่อยเถอะ! สาวๆรุมซื้อกันขนาดนี้เพราะอะไรกันนะ?” หลูฉิงกวางใช้วิชาตัวเบาะโขึ้นสูงกว่าปกติจึงได้เห็นใบหน้าพ่อค้าหนุ่ม
************************
242
