ยามดึก เมื่อน้องๆอาบน้ำเข้านอนแล้ว เฟิ่งเทียนกลับมาคิดถึงเื่ราวของการขายผักปราณิญญาในวันนี้ เป็เพราะเสี่ยวเป่าเ้าระบบตัวดีไม่ได้บอกข้อมูลชัดเจน หากเขานำผักไปขายให้กับคนที่คดโกงแล้วคาดว่าความโลภของคนสามารถทำให้ครอบครัวของเขาเกิดอันตรายได้ แต่เท่าที่ดูคุณชายเย่เสี่ยวเฉินเ้าของเหลาอาหารก็ดูเป็คนจริงใจ แต่จะจริงใจเหมือนที่แสดงออกก็สุดจะรู้ได้
“เสี่ยวเป่า ปรับปรุงระบบเสร็จหรือยัง ถ้าเสร็จแล้วส่งเสียงหน่อย”
[ระบบอัพเกรด เวอร์ชั่น 2.0 เป็ที่เรียบร้อย โฮสต์สามารถตรวจสอบข้อมูลการใช้งานระบบได้ในแถบข้อมูล]
“โอ้ เสี่ยวเป่า หายหน้าหายตาไป 2 เดือนกลับมาไฉไลกว่าเดิม มีออฟชั่นเสริมเป็แถบข้อมูล ไหนดูซิ” เฟิ่งเทียนกดปุ่มแถบข้อมูลสีฟ้า ข้อมูลการใช้งานของระบบก็ปรากฏขึ้นมา
[วิธีการใช้งานระบบ Ver.2.0 ]
[ความสามารถ]
[สแกนพื้นที่ในระยะ 20 ลี้ ระบบจะสร้างแผนที่ครอบคลุมในระยะรัศมี20ลี้ เริ่มจากโฮสต์เป็จุดศูนย์กลาง]
[ประเมินความเป็มิตร สามระดับ ระดับมิตรสหาย สีขาว. ระดับคนทั่วไป สีเทา ระดับอันตราย สีดำ]
[เพิ่มโอกาส20%ในการเปิดกล่องสุ่ม ×2]
"โอ้ เสี่ยวเป่าอัพเดตระบบได้ยอดมาก ข้ายังกังวลใจอยู่เลยว่าจะไว้ใจคุณชายเย่เสี่ยวเฉินได้หรือไม่ อย่างนี้ต้องลองใช้ระบบประเมิน อีกอย่างข้ากำลังจะหาซื้อที่ดินอยู่พอดี มีระบบสแกนพื้นที่ก็ช่วยได้มากเลยทีเดียว ส่วนกล่องสุ่มเพิ่มเปอร์เซ็นให้มีโอกาสเปิดได้2ครั้ง ไม่เสียแรงที่หายไปปรับปรุงระบบตั้ง2เดือนแต่ว่าเสี่ยวเป่าเ้าทำไมไม่บอกข้าว่าผักที่รดด้วยน้ำทิพย์วารี์เป็ผักพลังปราณิญญาหล่ะเ้าบอกข้าแค่ว่าผักโตขึ้นคุณภาพดีขึ้นเท่านั้น แล้วคุณสมบัติของมันเป็อย่างไรทำไมเ้าของเหลาอาหารจึงให้ราคาข้าจินตั้ง 4 ตำลึงทอง ข้านี่ใมากเลยนะ"
[โฮสต์ควรศึกษาวิธีการใช้งานของน้ำทิพย์วารี์ในตำราของวิเศษ ในคลังร้านตำราในระบบเพื่อทำความเข้าใจให้มากกว่านี้]
"เ้าจะบอกว่าที่ข้าไม่รู้เื่เพราะไม่ได้อ่านตำราของวิเศษสินะ แล้วไอ้ตำรานี่มันอยู่ตรงไหนในร้านตำรา ทำไมข้าไม่เคยเห็น เ้าดึงออกมาให้ข้าดูหน่อยซิ" เฟิ่งเทียนส่ายหัวเอากับเ้าระบบนี่สิ เอาแน่เอานอนไม่เคยได้ ไหนนจะตำราของวิเศษนี่อีก ไปอยู่ซอกมุมไหนของร้านตำรา ทำไมเขาไม่เคยจะเห็น
[สมุดตำราของวิเศษ น้ำทิพย์วารี์ สรรพคุณ: รักษาพิษทุกชนิด สามารถยื้อคนใกล้ตายให้มีชีวิตรอดอีกครั้ง ,ผสมน้ำรดพืชผักพืชเ่าั้จะมีพลังปราณระดับอ่อนหากแช่เมล็ดพืชด้วยน้ำทิพย์วารี์เข้มข้นพืชที่ปลูกจะสมบูรณ์มีผลผลิตสูงและมีพลังปราณระดับสูง สรรพคุณช่วยฟื้นกำลัง โดยเฉาะผู้ฝึกยุทธ์,ผสมน้ำทิพย์วารี์ในน้ำดื่ม สามารถฟื้นกำลัง ร่างกายแข็งแรง ผิวพรรณงดงาม]
“อืม..น้ำทิพย์วารี์เหมาะกับผู้ฝึกยุทธสินะ แล้วอย่างนี้หากบรรดาผู้ฝึกยุทธทั้งหลายรู้เข้าว่าข้าสามารถปลูกพืชพลังปราณิญญาได้ ครอบครัวข้าจะไม่เป็อันตรายอย่างนั้นหรอกหรือ เสี่ยวเป่าเ้าพอจะมีวิธีแก้ไขให้ข้าแข็งแกร่งสามารถปกป้องคนในครอบครัวข้าได้หรือไม่?”
[หากโฮสต์อยากแข็งแกร่ง ระบบมีตัวช่วยแต่โฮสต์ต้องรับภารกิจเสียก่อน เมื่อทำภารกิจสำเร็จโฮสต์สามารถบรรลุเป้าหมายตามที่้า โฮสต์้ารับภารกิจหรือไม่]
“รับสิ จะรออะไร เพื่อครอบครัวของข้าจะได้ปลอดภัยข้าจะต้องแข็งแกร่งเท่านั้น ถึงจะปกป้องได้”
[ภารกิจคือ ช่วยเหลือฉางไห่และฉางเหอ สองพี่น้องจากโรงค้าทาส อดีตองครักษ์ลับของอ๋องิหลง แต่ปฏิบัติการไม่สำเร็จถูกฝ่ายตรงข้ามวางยาพิษและทำลายวรยุทธ เมื่อไร้ค่าจึงถูกนำขายให้กับโรงค้าทาส หากโฮสต์สามารถค้นหาและช่วยเหลือสองพี่น้องได้ สามารถรักษาพิษและฟื้นฟูวรยุทธ โฮสต์จะได้มีผู้คอยดูแลความปลอดภัยเพิ่มขึ้น]
"หมายความว่าหากข้าซื้อทาสสองพี่น้องแล้วนำมารักษา ข้าก็จะได้บอดี้การ์ดเพิ่มสินะ" ยามที่ข้ายังไม่แข็งแกร่งแต่มีคนคอยปกป้องน้องๆข้าถึงจะวางใจ เอาหล่ะ วันพรุ่งนี้ข้าจะไปตามหาสองพี่น้องในโรงค้าทาส ตามภารกิจที่เ้าให้มาก็แล้วกัน " เฟิ่งเทียนปิดระบบ พร้อมวางแผนที่จะไปโรงค้าทาสในวันพรุ่งนี้
รุ่งเช้าเฟิ่งเทียนออกกำลังกายยามเช้าโดยมีน้องๆตื่นมาออกกำลังกายกับพี่ชายของตนนอกจากการบำรุงอาหารเลิศรส เฟิ่งเทียนยังให้น้องๆดื่มน้ำที่ผสมน้ำทิพย์วารี์ ทำให้ตอนนี้น้องๆของเขามีเนื้อหนังเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะแก้มกับพุงน้อยๆที่เริ่มยื่นออกมา ผิวพรรณก็ขาวผ่องสุขภาพดี หากใครมาพบเจอสามพี่น้องบ้านหวังคงต้องแปลกใจเป็แน่
หลังจากออกกำลังกายทุกคนในบ้านต่างแยกย้ายทำหน้าที่ของตนเช้านี้เฟิ่งเทียนทำข้าวต้มปลาหม้อใหญ่ ที่เขาได้วางกับดักปลาโดยมีเหยื่อล่อเป็ไส้เดือนที่เฟิ่งเทียนได้ทดลองหยดน้ำทิพย์วารีผสมเข้าไปด้วย ปรากฏว่าปลาในลำธารต่างยื้อแย่งที่จะเข้าไปในกับดักปลาที่เขาได้วางไว้ เช้านี้เฟิ่งเทียนจึงได้ปลามาเป็จำนวนมาก เขาจึงจับมาขังไว้อ่างไม้บางส่วน และที่เหลือเขานำใส่อ่างไม้อีกอ่างเพื่อนำไปเสนอขายให้กับเหลาอาหารฟ้าไฉ
“น้องรอง น้องสาม วันนี้พี่ใหญ่จะเข้าอำเภอไปขายปลา แล้วจะไปซื้อทาส และไปติดต่อซื้อที่ดิน หากพี่ใหญ่กลับบ้านช้า น้องๆไม่ต้องเป็ห่วง อาหารเที่ยงพี่ใหญ่ทำให้แล้วพวกเ้ากินกันได้เลย”
“ซื้อทาส / ซื้อที่ดิน หรือขอรับ!! X2 ” ทั้งเฟิ่งหลงและเฟิ่งจินที่ตอนนี้กำลังอุ้มลูกหมาป่าอสูร ร้องออกมาอย่างใ
“แต่ว่า พี่ใหญ่บ้านเรามีเงินเยอะถึงขนาดที่จะซื้อทาสกับที่ดินได้เลยหรือขอรับ” เฟิ่งหลง
“ใช่ๆ พี่ใหญ่จะไปเอาเงินมาจากไหนขอรับ บ้านเราจนนะขอรับ” เฟิ่งจิน
“ฮ่าๆ น้องๆที่น่ารักของพี่ เอาหล่ะพี่จะบอกว่าผักที่พี่นำไปขายได้ราคาสูงมากเพราะเพิ่งหมดฤดูหนาว ชาวบ้านคนอื่นยังปลูกผักได้ไม่โตเต็มที่ แต่บ้านเรามีผักอวบๆสวยๆไปขายแล้ว จึงเป็ที่้าของผู้คนในอำเภอ โดยเฉพาะเหลาอาหารกับผู้คนในจวนใหญ่ๆ พี่ใหญ่จึงได้ขายผักได้ในราคาสูงมาก ตอนนี้ก็มีเงินจำนวนหนึ่งเพียงพอที่จะซื้อทาสและซื้อที่ไว้ให้พวกเราปลูกผัก และมีที่ไว้ให้ครอบครัวของเสี่ยวเฉิงวิ่งเล่นได้อย่างไรหล่ะ จริงๆพี่ใหญ่ต้องขอบใจน้องๆมากๆเลยนะที่ช่วยกันดูแลพืชผักบ้านเราให้เติบโต ไม่อย่างนั้นเราคงไม่มีเงินมากขนาดนี้แน่ๆ”
“จริงหรือขอรับ ข้าดีใจมากเลยขอรับ” เฟิ่งจิน
“แล้วเราจะให้ทาสไปอยู่ที่ไหนหล่ะขอรับ” เฟิ่งหลง น้องร้องถามด้วยความสงสัย
“อ่า นั่นสินะ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน พี่ฝากน้องๆช่วยเก็บกวาดห้องนอนอีกสองห้องไว้ก่อนนะ พี่จะให้พวกเขาอยู่ชั่วคราวไปก่อน เอาไว้เราซื้อที่ได้ เราค่อยปลูกบ้านให้ทาสช่วยดูแลสวนของพวกเราก็แล้วกัน พี่ใหญ่ฝากน้องๆได้ใช่หรือไม่”
“ได้ขอรับ พี่ใหญ่ไม่ต้องกังวล เดี๋ยวข้ากับน้องเล็กจะช่วยจัดห้องให้ขอรับ” เฟิ่งหลง
“ขอบใจมากนะ น้องรอง น้องสาม พี่ใหญ่จะไปหาซื้อทาสกับไปติดต่อซื้อที่ดินก่อนนะ เสี่ยวไฉ่ฝากดูน้องๆด้วยหล่ะ”
“เ้าค่ะนายท่าน”
เมื่อเฟิ่งเทียนบังคับเกวียนลาเข้าไปในตัวอำเภอ พร้อมกับเสี่ยวเฉิงองครักษ์ประจำตัว เฟิ่งเทียนมุ่งหน้าไปที่เหลาอาหารฟ้าไฉเป็ที่แรก เพื่อพบกับนายน้อยแห่งเหลาอาหารฟ้าไฉ
“สวัสดีขอรับท่านอาเหมา วันนี้ข้านำปลามาขายขอรับ”
“โอ้ หนุ่มน้อยเ้ามาแล้ว เข้ามาก่อน เดี๋ยวข้าจะไปตามผู้ดูแลมา” อาเหมาเสี่ยวเอ้อรีบวิ่งเข้าไปตามผู้ดูแลร้าน เพราะเขาได้รับคำสั่งว่าหากเด็กหนุ่มคนนี้มาที่เหลาอาหารให้มาตามผู้ดูแลร้านทันที
“คารวะขอรับผู้าุโเว่ย วันนี้ข้านำปลามาขาย และจะมาปรึกษาคุณชายเย่เื่ซื้อที่ดินขอรับ”
“โอ้ หนุ่มน้อย เชิญๆเข้ามาพูดคุยกันก่อน เ้านั่งรอสักครู่เดี๋ยวข้าจะให้คนไปเรียนนายน้อยให้ว่าเ้ามาหา”
เมื่อเย่เสี่ยวเฉินและหยางไห่หยาน เดินทางมาถึงเหลาอาหารฟ้าไฉ เฟิ่งเทียนจึงถูกทั้งสองเชิญขึ้นไปสนทนาพูดคุยกันที่ห้องรับรองของเหลาอาหาร
“น้องชายเฟิ่งเทียน เ้าจะให้พวกข้าช่วยออกหน้าในการซื้อที่ใช่หรือไม่”
เฟิ่งเทียนให้ระบบเปิดฟังชันประเมินความเป็มิตร พบว่าทั้งเย่เสี่ยวเฉินและหยางไห่หยาน นั้นอยู่ในระดับสีขาว นั่นย่อมหมายความว่าอยู่ในระดับเป็มิตร สามารถไว้วางใจได้
“ขอรับคุณชายเย่ ข้าอยากได้ที่ดินริมน้ำที่อยู่ติดบ้านของข้าในหมู่บ้านป่าหมอกขอรับ แต่ข้าอยากให้ท่านออกหน้าว่าท่านเป็คนซื้อที่ แล้วให้ข้ากับน้องๆเป็ผู้ช่วยในการดูแลไร่ให้ เนื่องจากตอนนี้ข้ากับน้องๆยังไม่มีกำลังพอที่จะตอบโต้ผู้ที่หวังประโยชน์จากข้าขอรับ”
“เอ้ออ นั่นสินะน้องชายเฟิ่งเทียน เ้าไว้ใจพวกข้าได้พวกเราไม่เอาเปรียบหรือผลประโยชน์จากเ้าอยู่แล้ว เดี๋ยวพวกข้าจะพาเ้าไปติดต่อที่ว่าการของอำเภอ เดินเื่ซื้อที่ที่นั่นได้เลย เ้าหน้าที่จะออกโฉนดที่ดินให้กับเ้าเลย แล้วข้าจะให้สหายของข้าให้คนนำเื่ไปแจ้งหัวหน้าหมู่บ้านว่าที่แห่งนั้นมีผู้ซื้อแล้วเ้าสบายใจได้”
“ข้าขอบคุณคุณชายมากขอรับ ส่วนเื่ปลูกผักปราณส่งให้ท่านข้าคงต้องขอเลื่อนไปก่อนได้ไหมขอรับ เพราะข้าต้องล้อมรั้ัว และสร้างบ้านสำหรับคนงานของข้า จากนั้นข้าถึงจะทำการปรับหน้าดินและเริ่มเพาะปลูก แต่ในสัญญาการค้าข้าจะส่งผักปราณให้กับท่านแต่เพียงผู้เดียวในระยะเวลา 5 ปี ข้าจะส่งผักปราณสัปดาห์ละครั้ง ครั้งละ20ตะกร้าและขึ้นอยู่กับชนิดของผักที่ข้าปลูกในแต่ละรอบ แต่ผักทั่วไปที่ไม่มีพลังปราณข้าจะขายให้กับผู้คนทั่วไปได้จะไม่เกี่ยวข้องในสัญญานี้ ไม่ทราบว่าท่านพอใจหรือไม่”
“อืม…ได้ข้าตกลง ถ้าอย่างนั้นอีก2เดือนเราค่อยมาเขียนสัญญากัน รอเ้าปรับพื้นที่และเริ่มเพาะปลูกก็ไม่มีปัญหาอะไร น้องชายเฟิ่งเทียนเมื่อเ้าได้ซื้อที่ดินแล้วให้ข้าช่วยหานายช่างไปล้อมรั้วให้กับเ้าดีหรือไม่ หากข้าออกหน้าให้เ้าก็ไม่ต้องจ่ายเงินมาก อาจจะมีส่วนลดด้วยก็ได้” เย่เสี่ยวเฉินรีบรับปากพร้อมเสนอช่วยเหลือในการผูกมิตรกับเฟิ่งเทียน
“ขอบคุณคุณชายเย่มากขอรับ ถ้าอย่างนั้นข้าขอรบกวนด้วยขอรับ”
“ดี ดี ดี ป่ะน้องชาย ถ้าอย่างนั้นเราไปที่ที่ว่าการของอำเภอ เดี๋ยวข้าให้หยางไห่สหายของข้าช่วยออกหน้าจัดการให้กับเ้า งั้นเราไปกันเถอะ” เย่เสี่ยวเฉินผู้ร่าเริงชักชวน หยางไห่หยานผู้นั่งขรึมจิบชานั่งฟังบทสนทนา กับเฟิ่งเทียนให้ไปด้วยกัน
เมื่อทั้งหมดถึงที่ว่าการอำเภอ หยางไห่หยานเดินเื่ซื้อที่ดินริมนำ้ติดกับบ้านของเฟิ่งเทียนได้จำนวน 50 หมู่ ตกราคาหมู่ละ 2 ตำลึงทอง รวมราคาทั้งสิ้น 100 ตำลึงทอง จากนั้นทั้งสามจึงไปที่ร้านก่อสร้างของเถ้าแก่ฮัวเพื่อติดต่อสร้างกำแพงล้อมรั้ว เฟิ่งเทียนจ่ายราคาค่าล้อมรั้วในราคา 10ตำลึงทอง
“ข้าต้องขอบคุณคุณชายเย่และท่านรองแม่ทัพมากเลยนะขอรับที่ช่วยเป็ธุระให้กับข้าในวันนี้”เฟิ่งเทียนกล่าวขอบคุณทั้งสองที่มีน้ำใจช่วยเหลือตน
“น้องชายเฟิ่งเทียน เรียกข้าว่าพี่เสี่ยวเฉินก็ได้ ส่วนเ้าหน้านิ่งที่ยืนอยู่ตรงนี้เรียกพี่ไห่หยานก็ได้ เราจะได้สนิทกันมากขึ้นอย่างไรหล่ะ ดีไหมไห่หยาน”
“อืม” หยางไห่หยานขานรับในลำคอ
"พี่ชายเฉิน พี่ชายไห่หยานขอรับ ข้าคงต้องขอตัวไปก่อนนะขอรับ พอดีข้ามีธุระที่จะต้องไปอีกที่ขอรับ ถ้าอย่างนั้นเราแยกกันตรงนี้ดีกว่านะขอรับ" เฟิ่งเทียนที่จูงเสี่ยวเฉิงพ่อหมาป่ามาด้วย
“น้องชายเสี่ยวเทียนเ้าจะไปที่ใดต่อรึ พอดีพวกข้าว่างมากข้าไปกับเ้าได้หรือไม่” เย่เสี่ยวเฉินผู้ว่างงานไม่ยอมปล่อยให้เฟิ่งเทียนไปง่ายๆ เขาแค่อยากผูกมิตรกับเฟิ่งเทียนเพื่อที่จะได้สนิทกันมากขึ้น
“คือพอดีว่าข้าต้องไปซื้อทาสเข้าบ้านขอรับ ข้าก็เลยว่าจะไปโรงค้าทาสขอรับ”
“โอ้น้องชาย เ้าไปโรงค้าทาสคนเดียวเ้าคงต้องถูกโก่งราคาทาสแน่ๆ เพราะพวกพ่อค้าทาสจะฉวยโอกาสหากเห็นเด็กหนุ่มเดินเข้าไปหาซื้อทาสตามลำพัง เอาอย่างนี้เ้าให้พี่ชายกับเ้าหน้านิ่งคนนี้ไปกับเ้าดีกว่า รับรองว่าน้องชายจะไม่ถูกคดโกงแน่ เ้าว่าอย่างไรน้องชาย ” เย่เสี่ยวเฉินรีบเสนอตนเองกับสหายสนิทให้กับเฟิ่งเทียน
“เอ่อ ข้าจะไม่รบกวนพวกท่านใช่หรือไม่ขอรับ” เฟิ่งเทียนถามด้วยความเกรงใจ
“ไม่เลยน้องชายสบายใจได้ ใช่ไหมไห่หยาน” เย่เสี่ยวเฉินหันไปสะกิดหยางไห่หยายที่ยืนนิ่งกอดอกอยู่ด้านข้าง
“อืม ไม่รบกวน เดี๋ยวเ้าอยากซื้อทาสคนใดข้าจะช่วยดูให้”
“ขอบคุณขอรับ”
“ป่ะ เราไปโรงค้าทาสกันเถอะ ข้าก็ไม่ได้ไปที่โรงค้าทาสมาหลายปี”
“ขอรับ^^"
"อืม”
***************