ตอนที่ 1 ลูกสาวเพื่อน
หลังจากที่เหล่าเพื่อนมัธยมที่ไม่เจอกันกว่า 20 ปี วันนี้พวกเขาได้นัดเจอกันอีกครั้งในงานเลี้ยงรุ่นครั้งที่ 3 ที่ในตอนนี้เด็กผู้ชายเ่าั้ เติบโตเป็ชายวัยกลางคนอายุเกือบขึ้นเลขสี่กันหมดแล้ว
“สวัสดีครับคุณผู้บริหารใหญ่”
“สวัสดีครับท่านนายพลหมู”
“ฮ่าฮ่าฮ่า พูดแล้วก็จั๊กจี้วะ ใครจะรู้ว่ะ ว่าคนที่ลอกการบ้านเพื่อนโตมาได้ดีขนาดนี้”
“เอ่อ โชคดีมั้ง นั้นไอกล้ามาแล้ว หวัดดีครับเพื่อน”
“สวัสดีๆ”
“มาช้านะมึง เมียให้ออกจากบ้านช้าหรอวะ”
“เมียเมออะไรกูโสดครับเพื่อน”
“มึงนี้นะโสด?” การที่กล้าพูดสถานะโสดไปแบบนั้น ทำเพื่อนร่วมรุ่นทั้งโต๊ะถึงกลับหันมามองเขาเป็ตาเดียว เพราะย้อนกลับไปในสมัยเรียน กล้าถือว่าเป็หนุ่มฮอตประจำโรงเรียนเลย เรียกได้ว่าไม่ต้องมีใครมาจีบใครให้เหนื่อย อยู่เฉยๆ สาวก็เข้าหา จนเพื่อนๆ ต่างทายกันว่าคนที่จะมีครอบครัวก่อนเป็คนแรกนั้นก็คือกล้า
“เอ่อแปลกหรอวะ”
“โคตรจะแปลกเลย”
“ไม่เหงาหรอ มึงไม่เอาเด็กมาเลี้ยงสักคนวะ รวยๆ แบบมึงเด็กๆ ชอบ”
“ไม่อะ กูเบื่อเด็กวะ”
กริ้งงงงงง
“ลูกกูโทรมาแบบมึง” ตรีหนึ่งในเพื่อนที่นั่งร่วมโต๊ะพูดขึ้นหลังมีสายสำคัญโทรเข้า ทำให้เพื่อนๆ ที่กำลังคุยกันอย่าสนุกเงียบเสียงลง
“ครับๆ ลูก ครับๆ ได้ครับ โอเคๆ ครับ”
ตึ๊ด
“ไอตรีนี่ลูกหรือเมียว่ะ ทำไมกลัวขนาดนั้น” กล้าแซวเพื่อนที่ดูเรียบร้อยกว่าปกติ เมื่อรับสายโทรศัพท์
“ลูกดิวะ เกรงใจยิ่งกว่าเมียอีก ไว้มึงมีสักคนแล้วจะรู้”
“อ่อนว่ะ”
“นั้นลูกกูมาแล้ว” ตรีตัดบทเมื่อลูกสาวสุดที่รักเพียงคนเดียวที่กำลังเดินเข้ามาในร้านอาหาร ที่วันนี้เธอมาหาเขาเพราะรถเธอเสียกะทันหันวันนี้เลยจะติดรถพ่อกลับบ้าน เขาจึงนัดลูกที่นี่เพื่อจะได้กลับไปพร้อมกัน
“สวัสดีอาๆ เขาสิลูก”
“สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับ”
“พ่องั้นหนูไปห้องน้ำก่อนนะ”
“ได้ลูก ตรงไปทางซ้ายนั้น”
ครืดดดด
“แล้วนั้นมึงจะไปไหนไอกล้า อย่าบอกนะว่ากลับเลย” กล้าอยู่ๆ ก็ลุกขึ้น
“คุยงาน”
7K
