5:30น.
วิปครีม:
แม่ฉันยังไม่หายไข้ดีเท่าไหร่ ทำให้เช้านี้ฉันต้องลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าให้คุณนายผู้หญิงและดีเอ็ม ส่วนคุณผู้ชายบินไปหาลูกสาวอีกแล้ว..เมนูวันนี้คือ ข้าวผัดไส้กรอก และมีกาแฟ ของคุณผู้หญิง ฉันรีบลงมือทำอย่างเร็ว เพราะใกล้ถึงเวลาจัดเตรียมโต๊ะอาหารแล้ว
6:20 น.
วิปครีม: คุณผู้หญิงคะ โต๊ะอาหารจัดเรียบร้อยแล้วค่ะ
คุณลดา: แม่เธอล่ะ
วิปครีม: แม่หนูไม่สบายค่ะ พรุ่งนี้คงกลับมาทำงานได้แล้วค่ะ
คุณลดา: เธอช่วยเอาข้าวผัดไส้กรอกใส่จาน ขึ้นไปให้ลูกชายฉันที เห็นบอกว่าเป็หวัด
วิปครีม: ตอนนี้เลยเหรอคะ
คุณลดา: ใช่จ้ะ อีกอย่างวันนี้อยู่ดูแลเขาหน่อยนะลูกชายฉันโดนฝนนิดหน่อยก็ป่วยแล้ว
วิปครีม : ค่ะ
คุณลดา: เ้าหนู เธอควรลองไปทำงานที่บริษัทฉันนะ ฉันกำลังหาคนไปถ่ายรูปสินค้าจำลองพอดี เอาตุ๊กตาหมีเธอไปตกแต่งก็ได้นะให้มีสีสัน
วิปครีม: หนูไม่ได้เก่งขนาดนั้นนะคะ
คุณลดา: ลองไปดูนะจ๊ะ ถ้าไม่ชอบจริงก็บอกกันได้ อันนี้คิดซะว่าเป็งานเสริมของเธอก็ได้ เพราะไม่ได้มีงานตลอดนะ ...
วิปครีม : ไว้หนูจะมาให้คำตอบนะคะ งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ
...
ฉันเดินถือถาดที่มี ข้าวผัดไส้กรอก น้ำซุปกระดูกหมู ยา และน้ำเปล่า , นม หรือกาแฟ เอาไปเผื่อเขาไม่กินนม เดินขึ้นบันได้มาชั้นสาม...แฮ่ๆ เหนื่อยจัง
ก๊อก ก๊อก..ฉันเข้าไปได้ไหม
ดีเอ็ม: เข้ามาเลย (เสียงแหบ)
วิปครีม: ฉันเอาข้าว น้ำ ยา มาให้นาย แล้วอย่าลืมกินยานะ
ดีเอ็ม: นมของเธอ ...กาแฟของฉัน
วิปครีม: เดี๋ยวฉันเอาลงไปดื่มข้างล่างนะ
ดีเอ็ม: อยู่กินด้วยกันเนี่ยแหละ
วิปครีม: ฉันต้องรีบลงไป เดี๋ยวเผื่อคุณลดา เรียกใช้งานฉัน
ดีเอ็ม: นี่เธอๆไม่ใช่แม่บ้านที่นี่ ที่สำคัญข้างล่างมีแม่บ้านต้องสองคน เธอแค่มาช่วยแม่เธอ เพราะฉะนั้นดื่มนมไปซะ จะได้โตเร็วๆ
วิปครีม : นี่นาย ฉันอายุ 21 แล้วไม่ใช่เด็กน้อยซะหน่อย
ดีเอ็ม: เธอไม่เด็ก แต่เธอเป็ยัยเพี้ยน
วิปครีม: ฉันแค่ไม่เหมือนคนอื่นต่างหากล่ะ ว่าแต่เ้าโดม เหมาะอยู่ตรงนั้นจังเลย ...ดีเอ็มเขาเอาตุ๊กตาหมีของฉันไปนั่งดู วงดนตรี (เป็ของเล่นจิ๊ว) ที่เขาวางไว้บนโต๊ะหน้าทีวี
ดีเอ็ม: ทำไม เธอจะมาทวงเ้าเบิ้มคืนเหรอ
วิปครีม: เขาชื่อ โดม รบกวนนายเรียกชื่อให้ถูกด้วย
ก๊อก ก๊อก
ดีเอ็ม : เข้ามาได้เลยครับ
คุณลดา เปิดประตูเข้ามาในห้อง ทำให้ฉันใกลัวว่าคุณวาลดาจะมาดุฉันเื่เข้ามานั่งคุยกับลูกชายเขานานเกินไป
วิปครีม: หนูขอโทษค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ
คุณลดา: อ้าวจะไปไหนล่ะ อยู่คุยกับดีเอ็มไปเถอะ ฉันแค่มาดูว่าลูกชายฉันเป็ยังไงบ้าง
วิปครีม: หนูขอตัวไปเตรียมยาให้แม่ก่อนนะคะ
ดีเอ็ม: ยัยเพี้ยน ฝากเอาจานไปเก็บด้วย ขอบใจ
วิปครีม: ค่ะ
....
ดีเอ็ม :
ยัยเพี้ยน ทำตัวเป็แม่บ้านเข้าไปทุกที ผมเห็นแล้วขัดใจจริงๆ ถ้าผมได้รู้จักหรือใกล้เธอมากกว่านี้ผมคงต้องมีความสุขมากแน่ๆ ผมแค่มองเธอเวลาเธอ เล่นตุ๊กตาหรือคุยกับตุ๊กตาหมี เธอดูเป็ธรรมชาติมาก ไม่เหมือนกับผู้หญิงที่ผมเคยเจอมา
.
.
.
13:00 น.
ฉันออกมาหาเพื่อน วันนี้เราจะไปเดินสำเพ็งกัน ฉันจะไปดูของเล่นซะหน่อย ว่ามีอะไรที่สามารถนำมาเป็พร็อพถ่ายรูปได้อีก จริงด้วยสิ ซื้อชุด บ้าน ไปดีกว่า มีที่นอนด้วย ..ป้าคะ หนูรับชุดบ้านกล่องนี้ค่ะ
ป้า: 390 บาทค่ะ
ฉัน: นี่ค่ะป้า
และฉันก็หันไปเห็นโมเดล รถบิ๊กไบค์ คันนี้คล้ายของดีเอ็มมากเลย ซื้อไปฝากเขาดีกว่า เผื่อจะได้ขอมาถ่ายรูปในธีมช่างซ่อมรถ.. เพราะฉันมีตุ๊กตาหมีตัวผู้ชาย อีกต้อง 6 ตัวแหน่ะ อิอิ ฉันสั่งตุ๊กตาหมีมาเพิ่ม เพิ่งได้รับมาเมื่อเช้า แม่รับของไว้ให้
...
จุ๊บแจง: วิป เลือกเสร็จยัง
วิปครีม: เสร็จแล้ว ฝนตกแล้วด้วย
จุ๊บแจง: กลับกันเถอะ
วิปครีม: เธอได้อะไรบ้าง
จุ๊บแจง : สติ๊กเกอร์ และพวงกุญแจ แล้วของกิ๊บช้อป
วิปครีม: ฉันได้แต่ของเล่น
วิปครีม: ว๊ายๆ ฝนตกหนักมาก ทำให้ฉันกับจุ๊บแจงตัวเปียกไปทั้งตัวเลย ที่หลบฝนก็มีนะ แต่คนมันเยอะทำให้เราสองคนแทรกเข้าไปหลบด้วยไม่ได้
...
ณ.บ้านคนรวย
แม่พาย: ครีม ทำไมหนูตัวเปียกมาแบบนี้ล่ะลูก
วิปครีม: ฝนตกหนักค่ะ หนูหลบฝนไม่ทัน(ฮะชิ่ว)
แม่พาย: รีบไปอาบน้ำแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย ร่มก็มี แต่ลูกก็ไม่เคยคิดจะพกมันเลย
วิปครีม : (ฮะซิ่ว) แม่คะ เดี๋ยวหนูมานะคะ
แม่พาย: ไปไหนล่ะ ครีม ไม่หายากินก่อนมั้ยลูก
วิปครีม: ฉันรีบขึ้นมาชั้นสาม ห้องนายดีเอ็ม เพื่อเอาโมเดลรถมาให้เขา คันนี้ราคา 590 บาทแน่ะ
ก๊อก ก๊อก
ดีเอ็ม : เข้ามา
วิปครีม: ฉันซื้อ (ฮะซิ่ว) โมเดลรถมาฝากนาย
ดีเอ็ม: ทำไมเธอจมูกแดงแบบนั้นล่ะ
ดีเอ็ม: โอ๊ะ โมเดลคล้ายรถฉันเลย
วิปครีม: ใช่ .. ห้องนายนี่หนาวดีจัง ฉันไปก่อนนะ
ดีเอ็ม: ยัยเพี้ยน เธอไปไหนมา
วิปครีม: ฉันไปเดินสำเพ็งกับเพื่อนมาแล้วฝนตก
ดีเอ็ม: คิดว่าเธอติดหวัดจากฉันซะอีก
วิปครีม: ถ้าฉันจะติดหวัดก็ต้องติดจากแม่ก่อนอยู่ดี..ฉันไปแล้วนะ หนาว..ไม่ไหวแล้ว
ดีเอ็ม: ยัยเพี้ยน หายากินด้วย
...