เรือรบกว่า200 ลำ บนน่านน้ำหมู่เกาะหัวกะโหลก กำลังแปรกระบวนภายใต้การให้สัญญาณโบกธงสีต่าง ๆจากเรือแม่ที่มีจางไห่จูบัญชาการอยู่บนห้องกัปตัน
“เราต้องซ้อมรบให้มีความพร้อมเพรียงอยู่เสมอการออกคำสั่งเคลื่อนไปซ้ายขวา รุดหน้า ถอยหลัง ให้เหมือนเป็องคาพยพเดียวกัน”ขุนโจรมุกทะเลกล่าวกับบังเลาะ และอาเฉิน ผู้เป็เสมือนแขนซ้ายขวา
ลูกเรือคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องกัปตันทำความเคารพนางโจรสาวก่อนจะรายงานว่า
“เรียนนายท่าน ขณะนี้สายของเราในเมืองทวายมะริด ตะนาวศรี รัฐมอญ ประเทศพม่าและเมืองมะกอง ประเทศโซวันน่า แจ้งข่าวมาว่าพวกกลุ่มโจร7 พี่น้องหรือซับบาตมูลุก นำโดยรออีตกับอิสมัท น้องรองและน้องหกของไฟซอลหัวหน้าโจรพากันขี่ม้าออกปล้นชาวบ้านแถบเมืองชายทะเลและเกาะต่าง ๆ ชิงทรัพย์ ฆ่าคน ข่มขืนโดยไม่หวั่นเกรงอำนาจของตำรวจทหารประเทศนั้น ๆ เลยขอรับ”
“ตอนนี้เป็เดือนมุฮัรรอมไม่ใช่เหรอเป็ 1 ใน 4 เดือนที่อิสลามเขาห้ามทำา แต่พวกมันไม่เกรงกลัวบาปต่ออัลลอฮ์หรืออย่างไร
ฉันมีความแค้นกับพวกโจรกลุ่มนี้ที่มาฆ่าบังฮาซันกับพี่น้องชาวเรือตายอย่างอนาจ ถ้าปล่อยให้พวกมันเหินเกริมจะมีประชาชนในหลายเมืองต้องเดือดร้อนแสนสาหัสไม่รู้จบสิ้น พวกเราต้องไปกำจัดมันให้สิ้นซาก
ถ่ายทอดคำสั่งไป ยกขบวนเรือเป็รูปตัวV โอบล้อมโจมตีมัน โดยยิงถล่มจากแถวนอกสุดของขบวนเรือของมันก่อนแล้วไล่ยิงแถวในเข้าไปเรื่อย ๆ ออกเรือได้”
ขบวนเรือของจางไห่จูที่มีรูปปลากระเบนสีแดงอยู่กลางใบเรือยกออกไปเผชิญหน้ากับทัพเรือของกองโจรซับบาตมูลุกกว่า 500 ลำที่ใช้สัญลักษณ์รูปปลาฉลามสีดำใกล้กับหมู่เกาะGreatWestern Torres เขตเมืองตะนาวศรีโดยกลุ่มโจร 7 พี่น้องตั้งขบวนเรือเป็ทิวแถวแนวยาวเรียงกัน 10 แถว (คล้ายรูปยันต์5 แถวของไทย)
“เรือแถวนอกสุดซ้ายขวาของกองเรือมันใช้เป็เรือปืนสำหรับยิงถล่มเรือของเหยื่อ แต่เรือแถวในเป็เรือล่อะุใช้ปิดล้อมเป็รูปวงกลมซ้อนกันหลายชั้น เพื่อล่อให้เหยื่อยิงจนะุหมดแล้วแถวนอกจึงจะระดมยิงปืนใหญ่ ฉะนั้นเราต้องทำลายจากแถวนอกสุดก่อน”
จางไห่จูอธิบายให้บังเลาะและอาเฉินฟังจากประสบการณ์ที่เรือของฮาซันเคยพบจุดจบจากกระบวนจัดทัพเรือของโจรซับบาต
“เตรียมตัว ยิงได้” เสียงกัปตันฝรั่งสั่งการ
เรือรบฝรั่งที่อยู่ปลายสุดของสองปีกในขบวนเรือระดมยิงใส่เรือปืนของกลุ่มโจร7 พี่น้อง ทางฝ่ายผู้ถูกยิงก็ตอบโต้ด้วยการยิงปืนใหญ่เช่นกันแต่เรือฝรั่งที่จางไห่จูปล้นมาจากกองทัพบริติชราชมีปืนใหญ่หลายกระบอก สามารถยิงพร้อมกันได้ครั้งละนับร้อยนัดขณะที่เรือโจรยิงได้ครั้งละ 4 กระบอกต่อลำ อีกทั้งระยะในการยิงก็ไม่ไกลเท่าเรือฝรั่ง
เสียงตูมตาม ดังสนั่นไปทั่วน่านน้ำอันดามันเปลวเพลิงลุกไหม้เรือของโจรสลัดหลายลำ จนคนบนเรือโจรต่างโกลาหลวิ่งกันวุ่นวาย
บิลเลาะห์ น้องสามของกลุ่มโจรซับบาตเร่งลูกเรือให้บรรจุะุปืนใหญ่ยิงตอบโต้ขบวนเรือของจางไห่จูที่เคลื่อนเข้าใกล้เรื่อย ๆ
ยิ่งโอบล้อมเข้าหากองเรือของซับบาตเพียงไรเรือของกลุ่มโจรก็ยิ่งเสียหายมากขึ้น ทั้งเรือปืนและเรือล่อ จนหัวหน้าโจรนามไฟซอลนั่งไม่ติดเรียกระดมทีมพี่น้องประชุมแก้ไขสถานการณ์
“ซูฟีร์ น้องห้าที่รักของข้าเ้าจงนำกองกำลังจู่โจมใต้น้ำลงเรือเร็วไปลอบเจาะใต้ท้องเรือของพวกมันให้รั่วแล้วปีนขึ้นไปยิงสังหารคนบนเรือให้ได้มากที่สุด จงเร่งไปเดี๋ยวนี้”
น้องห้าของหัวหน้าโจรรับคำสั่งแล้วออกไปปฏิบัติการดำน้ำเจาะใต้ท้องเรือให้รั่ว แล้วโยนเชือกปีนขึ้นไปจู่โจมกองเรือของจางไห่จู
“แย่แล้ว พวกมันส่งคนมาแอบเจาะใต้ท้องเรือของเราเรือเราล่มไปหลายลำแล้วครับ แถมยังส่งมือสังหารปีนขึ้นเรือของเราด้วย”
“ให้คนยิงสกัดพวกมันไว้ส่วนนักดำน้ำตามฉันมา ฉันจะลุยจัดการกับพวกมันใต้น้ำ” นางโจรมุกทะเล ใช้ประสบการณ์ที่เคยเรียนดำน้ำกับฮาซันและเคยใช้คาถาอยู่ใต้น้ำที่ได้จากเ้าหญิงเงือกให้เป็ประโยชน์นำทีมประดาน้ำโดดลงไปใต้ทะเล ใช้ปืนฉมวกยิงใส่พวกของซูฟีร์ แต่เหมือนมีอำนาจลึกลับคอยปัดป้องให้ลูกฉมวกเฉไฉออกไปทุกดอกจางไห่จูจึงดุอาห์หรืออธิษฐานต่ออัลลอฮ์แล้วใช้พลังฝ่ามือกระเบนพรากิญญาถ่ายทอดผ่านกระแสน้ำไปสังหารซูฟีร์กับลูกน้องร่างะเิเหลวแหลกเป็อาหารของปลาใต้ทะเลนั่นเอง
กองเรือของไฟซอลถูกยิงถล่มเสียหายไปกว่าครึ่งลูกสมุนก็มารายงานว่า
“นายครับ ท่านซูฟีร์และพวกโดนนางโจรฆ่าตายหมดแล้วครับ”
“อะไรนะ โธ่ น้องรักของพี่”ขุนโจรฉลามดำทั้งแค้นทั้งเสียใจ จึงหันไปพูดกับชายตัวเล็กที่ยืนข้าง ๆ ว่า
“กอเซ็ม น้องสี่ของพี่ เ้าจงใช้เวทย์มนต์เรียกกองทัพญินมาช่วยเราเถิดจะได้แก้แค้นแทนน้องห้าของเ้า”
แล้วกอเซ็มก็จุดเทียนทำพิธีเรียกญินเป็ภาษาอาหรับ
“โอ้ ฮารุต และมารุต ชายฝาแฝดผู้ขายิญญาให้ซัยฏอนจงมานำกองทัพญินไปเข้าสิงร่างของพวกกองเรือจางไห่จูศัตรูของเรา จงทำให้มันปั่นป่วน ฆ่าฟันกันเอง วิงวอนท่านจงรับคำร้องขอของข้าเถิด”
ครั้นแล้ว บรรดาลูกเรือของนางโจรมุกทะเลก็มีอาการเหมือนผีเข้าทั้งสีหน้าและน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป พากันไล่ฆ่าฟันไล่ยิงเพื่อนฝูงในเรือลำเดียวกัน เว้นแต่บางคนที่จิตใจเข้มแข็ง ไม่ถูกญินเข้าสิงก็พากันป้องกันตัว ทั้งยิงตอบโต้ ทั้งปัดป้อง หรือะโหนีลงน้ำ
บางพวกที่ญินเข้าสิงก็ไปควบคุมปืนใหญ่บนเรือหันไปยิงใส่เรือของจางไห่จูและผู้นำกองเรือจนเสียหาย
“นี่มันอะไรกันนี่ พวกมันเป็อะไรจึงมายิงพวกเดียวกัน”
“นายครับ พวกเราเหมือนผีเข้า จู่ ๆ ก็หันมาไล่ฆ่าพวกเดียวกัน พวกผมไม่โดนสิงก็เลยหนีมาบอกนี่แหละครับ”
“สงสัยโดนญินเข้าสิง พวกมันใช้วิชาของแขก ต้องตอบโต้ด้วยการสวดอะษานผ่านลำโพงไปให้ได้ยินทุกลำเรือ”บังเลาะห์แนะนำ
“ถ้ายังงั้นก็จัดการเลยบัง”นางโจรกล่าวขณะที่เสียงปืนรอบลำเรือยังดังระงมไปทั่วท้องทะเล
เสียงภาวนาถึงอัลลอฮ์ดังก้องไปทั่วท้องน้ำ บรรดาคนที่ถูกญินเข้าสิงก็ค่อยๆ ทยอยกันได้สติจนหมดทุกลำเรือ แล้วหันไปยิงปืนใส่กองเรือของไฟซอลดังเดิม
เมื่อเห็นว่าแผนการใช้ญินไม่ได้ผล จอมโจรซับบาตก็กล่าวกับน้องชายผู้เรืองเวทย์ว่า
“เห็นทีเรายังสู้มันไม่ได้ จำต้องล่าถอยไปตั้งหลักใหม่น้องรักเ้าจงสร้างหมอกควันปกคลุมบดบังน่านน้ำไว้ แล้วพากองเรือล่าถอยไปเถิด”
กอเซ็มรับคำสั่งพี่ชายแล้วร่ายเวทย์มนต์ของอาหรับก็พลันเกิดหมอกหนาปกคลุมท้องฟ้าและทะเลจนพวกจางไห่จูมองไม่เห็น
“พวกมันหนีไปแล้ว” อาเฉินรายงานต่อขุนโจรกระเบนแดง
“เจ็บใจนัก ที่ปล่อยมันหนีไปได้ เสียดายไม่ได้สังหารพวกมัน 7พี่น้องให้หมด ต้องมีสักวันที่ฉันล้างแค้นให้บังซันสำเร็จ” นางโจรกำหมัดแน่น
“แต่มันก็สูญเสียน้องชายไปคนหนึ่งคือซูฟีร์ผู้เชี่ยวชาญการรบจู่โจมใต้น้ำตอนนี้พวกมันก็เหลือแค่ 6 คน เราต้องเจอกับมันอีกแน่นอน” บังเลาะห์แสดงความคิดเห็น
“อาเฉินสำรวจความเสียหายของกองเรือเรานะจัดเงินทองเยียวยาครอบครัวของผู้สูญเสียด้วย จัดพิธีศพให้อย่างสมเกียรติ”
“ครับผม”
“พวกเรากลับไปพักรักษาตัวที่หมู่เกาะหัวกระโหลกของเราก่อนเถิดสัปดาห์หน้าเราจะไปค้าขายที่เกาะชวา”
สัปดาห์ต่อมา ณ เมืองชิเรบอนเมืองท่าสำคัญของเกาะชวา
เรือสินค้าของจางไห่จูกำลังจะออกจากท่า
“เรานำดีบุกจากระนองมาขายคราวนี้ได้กำไรดีมาก ฉันซื้อผลิตผลกาแฟกับอ้อยทำน้ำตาลบรรทุกลงเรือกลับไปขายที่พม่าด้วย”
อาจูกล่าวกับเพื่อนพ่อค้าที่นำเรือสินค้ามาจอดใกล้กัน
“โชคดีนะ แล้วเจอกันใหม่คราวหน้า กู้ดบาย” ฝรั่งแต่งกายแบบชาวฮอลันดาโบกมือลาแม่โจรสาว
เมื่อเรือของจางไห่จูแล่นมาถึงช่องแคบซุนดาระหว่างเกาะชวากับเกาะสุมาตรา ก็บังเกิดแผ่นดินไหวใต้น้ำส่งผลให้มีคลื่นทะเลขนาดั์พัดเข้าชายฝั่ง เบื้องต้นน้ำทะเลลดลงอย่างรวดเร็วจากนั้นเพียงอึดใจ คลื่นสูงขนาด 25 เมตรก็ถาโถมเข้าแผ่นดิน กวาดเอากองเรือของอาจูขึ้นไปเกยตื้นบนชายหาดของเกาะแห่งหนึ่ง
“มีใคราเ็บ้างไหม ช่วยกันดูแล้วรีบช่วยเหลือนะ ฉันจะทำแผลให้พาคนเจ็บมาทางนี้” นางโจรกล่าวขณะที่พาลูกเรือออกจากเรือมานั่งพักบนชายหาด
“นายครับ ทางโน้นเราเจอถังไม้ใบใหญ่มีเสียงผู้หญิงร้องออกมาจากในถังด้วยครับ”
“อะไรนะ ไปดูกันซิ”
จางไห่จูกับลูกน้องสี่ห้าคนก็วิ่งไปตามเสียงร้อง
“ช่วยด้วยค่ะ ช่วยฉันด้วยค่ะ ช่วยด้วย มีใครอยู่ข้างนอกบ้าง”เสียงสาวน้อยเล็กแหลมดังมาจากถังไม้ใบใหญ่ที่เกยตื้นอยู่ริมหาด
“งัดฝาถังขึ้นซิ น้องที่อยู่ข้างในระวังนะ เรากำลังเปิดถังช่วยเธอ”เสียงนางโจรสั่งลูกน้อง
เมื่อฝาถังไม้ถูกเปิดออก บรรดาผู้ไปช่วยก็ถึงกับผงะกับสภาพที่ได้เห็นภายในเป็สาวน้อยนางหนึ่ง แต่ผิวพรรณกลับเต็มไปด้วยเกล็ดคล้ายปลาแถมยังมีกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง คล้ายคนเป็โรคิัหรือที่ชาวบ้านเรียกว่าโรคเรื้อน”
“ออกมานี่สิ” นางโจรเอื้อมมือให้เด็กสาว เบื้องแรกคนในถังยังลังเลที่จะส่งมือให้แต่เมื่อเห็นสายตาที่จริงใจของอาจู ก็จับมือตอบก่อนจะก้าวออกมายืนบนผืนทราย
“หนูเป็ใคร มาจากไหน ทำไมอยู่ในสภาพนี้ หนูป่วยเหรอ”
“หนูชื่อโรดิต้า ( Rodita ) พี่ๆ จะเชื่อหนูมั๊ย หนูเป็เผ่าพันธุ์รากษสบ้านหนูอยู่ทีู่เาไฟใต้ทะเลชื่อเมืองจาจารังพ่อของหนูเป็กษัตริย์ปกครอง เดิมหนูก็เป็เ้าหญิงน่ะแหละ แต่แม่เลี้ยงใจร้ายชื่อนางกันเจง ใช้ให้หมอผีสาปหนูให้เป็แบบนี้ แล้วจับใส่ถังลอยน้ำมาอย่างที่เห็น”
“อ่อ แล้วทำยังไงหนูถึงจะพ้นคำสาปได้ล่ะ”
“หมอผีบอกว่าต้องหาคนจริงใจมาเลียตัวหนูให้ทั่วถึงจะพ้นคำสาปแต่หนูมีเกล็ดปลาทั่วตัว ทั้งคันทั้งเหม็นแบบนี้ ใครจะกล้ามาเลียล่ะจริงไหมหนูคงต้องทรมานแบบนี้ไปจนตาย พี่ฆ่าหนูเสียเถิด ฮือ ๆ ๆ” เด็กสาวก้มหน้าร้องไห้อย่างน่าเวทนาจางไห่จูจึงว่า
“ลุกขึ้นเถิด เราเข้าไปในกระท่อมนั้นด้วยกัน ฉันจะช่วยหนูเอง ส่วนอื่นรออยู่ที่นี่”แล้วนางโจรก็จูงมือโรดิต้าเข้าไปในกระท่อมชาวประมงใกล้ชายหาดแห่งนั้น
ภายในกระท่อมร้าง มีเพียงอาจูและเ้าหญิงตกยากเพียงลำพัง
“ถอดเสื้อผ้าออกสิ” นางโจรช่วยปลดอาภรณ์อันขาดรุ่งริ่งของโรดิต้าออกก่อนจะใช้ลิ้นเลียไปตามร่างกายของเด็กสาวโดยไม่รังเกียจต่อสภาพอันน่าขยะแขยงแม้แต่น้อยจากใบหน้า ใบหู สองแก้ม ซอกคอ หัวไหล่ ปทุมทั้งสองข้าง แผ่นหลัง เอวอันคอดกิ่ว สะโพกอันกลมกลึงสองขาที่เรียวงาม จนเมื่อน้ำลายของอาจูเปียกปอนไปทั่วเนื้อตัวของโรดิต้าแล้ว อัศจรรย์พลันบังเกิดขึ้น
“หนูหายแล้ว คำสาปหมดไปแล้ว หนูสวยมากรู้มั๊ยเอ้าใส่เสื้อผ้าแล้วตามฉันออกไป”
เมื่อนางโจรมุกทะเลจูงมือเ้าหญิงรากษสออกมาจากกระท่อมทุกคนที่รอภายนอกก็ต้องตกตะลึง เพราะสิ่งที่เขาเห็นคือเด็กสาวที่สวยราวกับเทพธิดาจากในนิยายผิวพรรณขาวผุดผาด เรือนผมสีแดงเพลิง ั์ตาสีเขียวมรกตยามเธอยิ้มแย้มเห็นไรฟันที่เรียงงามเหมือนเมล็ดข้าวโพดสีมุก
สาวน้อยคุกเข่าลงแล้วจับมือของจางไห่จูไปััที่กลางกระหม่อมของหล่อนก่อนจะกล่าวว่า
“หนูซาบซึ้งในพระคุณของพี่มาก ที่ให้ชีวิตใหม่แก่หนู ถือว่าหนูเป็ทาสคนหนึ่งของพี่แต่หนูไม่สามารถกลับไปบ้านเมืองได้ ถ้าแม่เลี้ยงกับหมอผีนั่นยังอยู่ ไม่ทราบหนูจะไปอยู่ที่ใดแล้ว”
“ไม่ต้องคิดเื่บุญคุณอะไรหรอก ว่าแต่หนูจะพาฉันไปเมืองของหนูได้ไหมแต่ฉันเป็คนจะเข้าไปอย่างไร”
“เื่นั้นไม่ต้องห่วง หนูมีมนต์ให้พี่ปลอดภัยจากความร้อนของูเาไฟแต่ใครจะลงไปกับหนูบ้างล่ะ” โรดิต้าหันไปมองรอบ ๆ ส่วนใหญ่ก็มีแต่คนส่ายหน้า จางไห่จูจึงว่า
“ไม่เป็ไร ฉันจะลงไปกับเธอเอง คนอื่นรออยู่ตรงนี้นะ”
ว่าแล้วโรดิต้าก็พาอาจูดำลงไปใต้ทะเล เมื่อถึงปล่องูเาไฟใต้น้ำก็มุดลงไปทางปล่องนั้นจนไปถึงเมืองใต้ดินอันใหญ่โต
“เอ๊ะ นั่นเ้าหญิง มาได้ยังไง ท่านโดนเนรเทศไปแล้วนี่ เข้าไปไม่ได้นะถ้าเหนือหัวรู้ เราต้องโดนลงโทษ กลับออกไปเถิด” บรรดาทหารรักษาเมืองกล่าวก่อนจะยืนขวางโดยมีอาวุธเต็มมือ
“พวกเ้าน่ะแหละถอยไป เราจะไปจัดการกับหมอผีนั่น พี่อาจูจัดการเลย”
จางไห่จูก็ใช้วิชากระเบนพรากิญญาโบกมือทีเดียวเหล่าทหารนั้นก็กระเด็นไปฟาดกับผนังถ้ำม้วยมรณากันหมด
แล้วขุนโจรสาวกับเ้าหญิงก็บุกเข้าไปถึงห้องทำพิธีของหมอผี
“เ้าหญิง ยังไม่ตายอีกเหรอ” นางหมอผีตกตะลึงก่อนจะร่ายมนต์เรียกผีให้ออกมาขัดขวางพวกจางไห่จู นางโจรจึงชักกฤชที่ฮาซันให้ออกจากฝักที่เหน็บเอวกวัดแกว่งสองสามที พวกผีก็หนีหายไป
“คราวนี้ถึงทีแกต้องตายแล้ว นางหมอผีชั่ว” อาจูวิ่งเข้าหาขณะที่หมอผีก็หันหลังวิ่งหนี แต่ยังไม่ทันพ้นประตูห้อง ก็โดนกฤชอันแหลมคมในมือของอาจูแทงเข้ากลางหลังปลิดชีพหญิงเฒ่าที่สาบโรดิต้าลงเสีย
เมื่อมนต์ของหมอผีคลายลงหลังการตาย ทำให้ใบหน้าอันสวยงามของกันเจงแม่เลี้ยงของโรดิต้าเปลี่ยนไปเป็ใบหน้าของปีศาจ พระาาเห็นดังนั้นก็ใคว้ากฤชแทงใส่ร่างมเหสีคนโปรดจนแดดิ้นตรงนั้น ท่ามกลางสายตาของเ้าหญิงและอาจูที่เพิ่งก้าวเข้าไปเห็น
“ที่แท้พ่อก็เลี้ยงปีศาจไว้ ทำให้ลูกต้องทุกข์ทรมานจากคำสาปอภัยให้พ่อด้วยนะลูก” พระาากล่าวทั้งน้ำตา
“อย่าโทษตัวเองเลยค่ะเสด็จพ่อแม่เลี้ยงกับหมอผีสมคบกันถึงได้เกิดเื่แบบนี้ พวกเขาก็ได้รับผลกรรมของเขาแล้ว”
“ดีแล้วลูก ต่อไปนี้เราจะกลับมาใช้ชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุขนะเราขอบใจท่านมากนะ ที่ช่วยลูกของเรา” าาลูบศีรษะองค์หญิงแล้วหันไปกล่าวกับอาจู
“มิบังอาจค่ะฝ่าา หนูทนเห็นคนทุกข์ทรมานไม่ได้จึงช่วยไปตามนิสัยของตัวเองแค่นั้นค่ะ”
“นี่คือหน้ากากวิเศษ หนูขอมอบให้พี่ติดตัวไว้ เวลาปกติจะเป็จี้ห้อยคอแต่เวลานำขึ้นมาสวมใบหน้า มันจะกลายเป็หน้ากาก เมื่อพี่สวมมันพวกหนูจะส่งกองกำลังรากษสไปช่วยพี่ ไม่ว่าพี่จะไปที่ไหน”
เ้าหญิงมอบหน้ากากมีลวดลายแบบงิ้วจีนที่ติดกับสายสร้อยให้จางไห่จูนางโจรรับแล้วทดลองสวมกับใบหน้า ก่อนจะปลดลงมาห้อยกับคอ แล้วถอนสายบัวแสดงความคารวะ
“ขอบพระทัยองค์หญิงเพคะ”
“ไม่ต้องใช้าาศัพท์ก็ได้นะพี่อาจู หนูเคารพรักพี่เหมือนแม่แท้ ๆของหนูเอง ขอบคุณพี่มากนะ” เ้าหญิงกล่าวแล้วสวดกอดนางโจร ทั้งคู่ต่างก็ร้องไห้ด้วยความซาบซึ้งใจโดยมีพระาาที่นั่งตื้นตันอยู่บนบัลลังก์
เมื่อกลับมาถึงชายฝั่ง โรดิต้ากล่าวกับจางไห่จูว่า
“หนูจัดการให้คนซ่อมแซมเรือของพี่แล้ว ขอให้ออกเดินทางด้วยความปลอดภัยถ้ามีโอกาสเราคงได้พบกันอีก โชคดีค่ะ”
“แล้วพบกันค่ะ” นางโจรจับมือแล้วกอดองค์หญิง
เมื่อเรือของจางไห่จูแล่นมาถึงเมืองอาเจะห์ ตอนเหนือสุดของเกาะสุมาตรานางแวะพักเพื่อซื้อเครื่องเทศจำนวนหนึ่งสำหรับนำไปขาย
ขณะที่กำลังเดินซื้อของในตลาดนั้นเอง ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งวิ่งหนีคนร้ายที่วิ่งไล่ตามมาเป็กลุ่ม
“ช่วยด้วยค่ะช่วยด้วย มันจะจับหนูไปขายซ่อง”
จางไห่จูจึงเข้าขัดขวาง แล้วโบกมือส่งพลังจนคนร้ายกระเด็นหงายหลังไปกระแทกกับแผงขายของข้างทางสลบเหมือด
"หนูมาจากไหน พวกมันเป็ใคร”
“หนูมาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ ในเกาะสุมาตรานี่แหละค่ะมันเป็พวกนายทุนเงินกู้ พ่อแม่หนูไปกู้พวกมันแล้วไม่มีจ่าย มันเลยจับมาแทนหนี้แล้วจะเอาหนูไปขายซ่องที่สิงคโปร์ พอมันเผลอหนูก็หนีมันมาก่อนลงเรือ”
“อ่อ ถ้ายังงั้นหนูตามฉันไปอยู่ด้วยกันเถิดขืนกลับไปบ้านคงจะโดนพ่อแม่ขายมาอีกแน่ ไปกับฉันนะ”
“จริงหรือคะ คุณช่างใจดีเหลือเกิน” เด็กสาวจับมือจางไห่จูแน่น
“แล้วหนูชื่อะไร ฉันชื่ออาจู
“หนูชื่อเมญ่าค่ะ”
จากนั้นเมญ่าก็ตามติดกองเรือจางไห่จูไปยังหมู่เกาะหัวกะโหลก เด็กสาวก็ขยันขันแข็งช่วยทำงานบนเกาะอย่างไม่เห็นแก่เหน็ดเหนื่อยทั้งหุงข้าว ผ่าฟืน ตักน้ำ เย็บปักถักร้อย ทำกับข้าว ให้อาหารไก่ ช่วยคนบนเกาะยกของช่วยอุ้มเด็กขณะแม่ทำธุระ จนทุกคนบนเกาะรักใคร่เมตตา
กระทั่งวันหนึ่ง ลูกน้องวิ่งกระหืดกระหอบมาหาจางไห่จูแล้วกล่าวว่า
“แย่แล้วนายท่าน คนบนเกาะเราหลายคนเหมือนโดนผีเข้า บางคนไล่ฆ่าคนบางคนก็นอนป่วย ดิ้นทุรนทุราย บางคนไปโดดหน้าผาตาย บางคนอาเจียนจนตาย ไม่รู้เกิดจากอะไรครับ”
“เอ๊ะ หรือว่าจะโดนญินเข้าสิงเหมือนคราวนั้น ไปตามบังเลาะห์ อาเฉินมาซิ”
“ครับนายท่าน”
เมื่อสองคนสนิทมาถึง จางไห่จูก็บอกว่า
“ทำตามแผนการที่ฉันจะบอกต่อไปนี้นะ”
จางไห่จู บังเลาะห์ และอาเฉิน ต่างก็แสดงอาการเกรี้ยวกราด ไล่ตีคนทำลายข้าวของไปทั่วถ้ำในเกาะใหญ่นั้น เมญ่าสาวน้อยคนขยันต้องคอยห้าม คอยปลอบให้ทั้งสามคนสงบลงแต่เมื่อเห็นว่าอาการไม่มีทางหาย ท่าทีของเด็กใหม่จากสุมาตราก็เปลี่ยนไป
“ฮ่าฮ่าฮ่า ในที่สุดพวกแกก็โดนยาสั่งของฉันหมดทั้งเกาะแล้ว อีกไม่นานแกต้องอาเจียนออกมาเป็เืตับไตไส้พุงจะไหลออกจากปากจนตายหมด แล้วไฟซอลพี่ชายใหญ่ของฉันจะได้เป็าาโจรสลัดแห่งอันดามันตลอดไป”
“อย่างนั้นเหรอ แกนั่นแหละ ต้องเป็อาหารให้ฉลามในทะเล นังโง่เอ้ย แกหลงกลของฉันแล้ว”ว่าแล้วจางไห่จูกับคนสนิทซ้ายขวาก็กลับคืนอาการปกติ ก่อนจะยืนล้อมเมญ่าไว้
“แกเป็ใคร ใน 7 พี่น้องนั่น บอกมานะ” อาจูถาม
“ฉันคือยาซิม น้องชายคนสุดท้องของไฟซอลไงล่ะ ดูไม่ออกเลยใช่มั๊ยเวลาฉันแปลงเป็สาวสวยแบบนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า”
“จับตัวมันไว้” อาจูสั่ง แต่ยาซิมเปลี่ยนร่างเป็ชายแล้ว มีกำลังมหาศาลวิ่งหนีการจับกุมของพวกอาเฉินออกไปจากถ้ำ แล้วไปโดดลงหน้าผาริมทะเล จบชีวิตโจรสลัดลงเพียงนั้น
จางไห่จูกับพวกตามมาถึงตอนยาซิมโดดลงไปแล้ว เมื่อเห็นศพโจรน้อยก็สั่งกับลูกน้องว่า
“ให้คนไปจัดการเอาศพของมันลอยแพ จุดไฟให้ไหม้ไปกลาง ทะเล อย่าให้มาแปดเปื้อนเกาะของเราให้เป็เสนียด”
“บังเลาะห์สวดอัลบากอเราะห์และทำน้ำมนต์แช่ใบพุทราให้คนทั้งเกาะดื่มนะให้กินผลพุทราด้วย จะได้แก้อาถรรพ์ของแขก”
“ครับผม”
เมื่อคนทุกคนทั่วหมู่เกาะหัวกะโหลกหายจากอาการญินเข้าสิงแล้ว จางไห่จูก็สั่งบังเลาะห์ว่า
“ต่อไปลูกเรือของเราที่เป็มุสลิม ให้ทำการละหมาดตามเวลาอย่างเคร่งครัดยกเว้นเจ็บป่วย ส่วนคนศาสนาอื่นก็ให้สวดมนต์ตามที่ตนเชื่อถือนะ จะได้ป้องกันญินมาเข้าสิงอีก”
ผ่านไปอีกร่วมเดือน จางไห่จูก็ได้รับรายงานว่า
“นายท่านครับ สายของเราแจ้งว่า กองโจรซับบาตยกมาทางน่านน้ำใกล้หมู่เกาะของเราแล้วครับ”
“อืม ไฟซอลมันคงคิดจะแก้แค้นให้น้องชายของมัน ถ่ายทอดคำสั่งออกไป จัดกระบวนเรือตามที่ฝึกซ้อมไว้”
“ครับนายท่าน”
คราวนี้จางไห่จูให้จัดผังทัพเรือเป็รูปตัว U โดยหันปลายเปิดเข้าโอบล้อมทัพเรือของไฟซอลไว้ในขณะที่ขุนโจรซับบาตจัดทัพเป็รูปก้างปลา โดยมีส่วนหัวปลาพุ่งเข้าหากลางขบวนเรือนางโจรมุกทะเล
เรือปืนฝรั่งของจางไห่จูระดมยิงใส่กองเรือของไฟซอลที่โดนโอบล้อมทั้งสองข้างแต่บิลเลาะห์ยังยืนหยัดยิงตอบโต้อย่างแข็งขัน อีกทั้งกอเซ็มยังส่งกองทัพญินมาก่อกวนขบวนเรือของอาจูบรรดาลูกเรือที่จิตอ่อนก็โดนญินเข้าสิง ทำให้กองเรือมุกทะเลเริ่มระส่ำระสายเพราะไล่ยิงกันเอง
จางไห่จูตัดสินใจเป่านกหวีดเรียกกองทัพพญาครุฑและสั่นกระดิ่งที่ข้างเรือเรียกกองทัพเงือก และหยิบจี้ห้อยคอขึ้นสวมเป็หน้ากากเพื่อระดมกองทัพรากษส
เรือปืนของไฟซอลยังยิงถล่มกองเรือของนางโจรมุกทะเลอย่างต่อเนื่องและส่งเรือเร็วมายิงปืนกลใส่เรือเล็กที่แล่นขนาบเรือใหญ่ของอาจู และขุนโจรฉลามดำยังส่งเรือดำน้ำติดอาวุธปืนยิงตอปิโดที่ยืมจากเพื่อนมาทำลายกองเรือของนางกระเบนแดงล่มไปอีกหลายลำ
ขณะที่ทัพของนางโจรกำลังคับขัน จากเรือ 200 กว่าลำ เหลือเพียง 50 ลำ ใกล้จะเป็ฝ่ายปราชัยนั่นเอง
จาฮายาาแดนครุฑก็พากองทัพคนมีปีกบินมาหย่อนะเิใส่กองเรือปืนของไฟซอลจนไฟลุกควันดำคลุ้งไปทั้งท้องน้ำบิลเลาะห์ รออิด อิสมัต ตายด้วยแรงะเิไปพร้อมกับเรือ
“เรามาช่วยตามสัญญาแล้วนะ” จาฮายบินโฉบลงมาทักทายจางไห่จูบนดาดฟ้าเรือ
“หนูก็มาช่วยเหมือนกัน” ราชินีมูเทียร่านั่งมาบนปากฉลามวาฬตัวใหญ่ที่โผล่ส่วนหัวขึ้นมาข้างกราบเรือก่อนจะดำดิ่งนำพากองทัพเงือกลากเอาทุ่นะเิไปใต้กองเรือไฟซอล เมื่อได้ระยะแล้วก็ว่ายน้ำหนีห่างไปในโซนปลอดภัยแล้วจึงกดสัญญาณให้ะเิทำงาน
“บึ้ม” เสียงะเิพร้อมกับเรือของโจรฉลามดำลอยขึ้นจากน้ำนับร้อยลำสร้างความพินาศในพริบตาให้กับไฟซอล
“ฉันก็มาแล้วนะ พี่อาจูคนสวย” เ้าหญิงโรดิต้าขี่หลังั์รากษสเหาะมาในอากาศแล้วพากองทัพเมืองูเาไฟไปถล่มกองทัพญินจนเกิดประกายแสงแปลกประหลาดไปทั่วท้องทะเล พวกญินสู้ไม่ได้พากันหลบหนีไปหมดคนที่โดนญินเข้าสิงก็กลับคืนสติ
ไฟซอลเหลือเรือของตนเองอยู่ลำเดียวกับลูกน้องสองสามคน กำลังยืนช็อคกับเหตุการณ์ที่กลับตาลปัตร
จางไห่จูลงเรือเร็วไปโดดขึ้นเรือของฉลามดำก่อนจะย่างสามขุมเข้าไปหาขุนโจร นางอยู่ในชุดรัดรูปเสื้อกางเกงสีดำ ผ้าคลุมสีแดง เหน็บกริชของฮาซันไว้ที่เอวสวมหน้ากากงิ้วบนใบหน้า
“ถึงเวลาแล้วที่แกต้องชดใช้ให้พี่ฮาซัน แกทำลายชีวิตครอบครัวของฉันและของอีกหลาย ๆ คนให้เหมือนตายทั้งเป็ แม้นรกยังสะอาดเกินไปที่จะรองรับคนอย่างแกฉันขอเป็ตัวแทนของอัลเลาะห์ลงทัณฑ์แกเดี๋ยวนี้” ว่าแล้วนางโจรก็เตรียมจะใช้พลังกระเบนพรากิญญา
แต่ขุนโจรไฟซอลใช้กริชที่กำอยู่ในมือ แทงเข้าที่ใต้ราวนมปลิดชีพตัวเองบนดาดฟ้าเรือนั่นเอง
“ฉันไม่ยอมตายในน้ำมือของผู้หญิงหรอก”
ฉลามดำกล่าวก่อนจะขาดใจตาย
ปิดฉากจอมโจร 7 พี่น้อง ซับบาตมูลุกไว้เพียงเท่านี้
“อาเฉิน เอาะเิเผามันไปพร้อมกับเรือลำนี้ให้เหมือนที่มันทำกับพี่ฮาซัน อย่าให้มันมีกุโบฝังร่างได้” จางไห่จูสั่งด้วยน้ำตานองหน้าเพราะดีใจที่แก้แค้นให้ฮาซันได้สำเร็จ
บนดาดฟ้าเรือรบลำใหญ่กลางทะเลอันดามัน
จางไห่จูยืนคุยกับจาฮาย และโรดิต้า
“ขอบคุณทุกท่านมากนะ ที่มาช่วยฉันรบ”
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก พวกเรามาเพื่อตอบแทนความดีของพี่อาจูเท่านั้นพวกเรายินดีมาก” มูเทียร่าเป็ตัวแทนเพื่อนกล่าวตอบขณะที่นั่งบนหัวปลาวาฬ
“พวกเราขอตัวกลับก่อน ถ้ามีโอกาสจะมาเยี่ยมใหม่นะ ไปหละ” จาฮายกล่าวก่อนจะนำกองทัพครุฑบินกลับไป
“หนูก็ลากลับก่อนนะคะ” โรดิต้าขี่ั์เหาะกลับไปเช่นกัน
“หนูก็ลาก่อนนะจ๊ะ ถ้าผ่านไปทางอินเดียก็แวะไปหาบ้างนะ”
มูเทียร่าร่ำลาก่อนจะขี่หลังปลาวาฬนำกองทัพเงือกกลับไป
ขุนโจรมุกทะเลหันไปมองดูท้องทะเลที่เต็มไปด้วยเรืออันมีเพลิงลุกไหม้ของกองโจรไฟซอลซึ่งค่อย ๆ จมลงมหาสมุทรไปทีละลำ
หลายวันต่อมา บนถ้ำทอง หมู่เกาะหัวกะโหลก
“แย่แล้วนายท่าน” ลูกน้องวิ่งกระหืดกระหอบมาอีก
“เื่อะไร” นางโจรกล่าวขณะกำลังถือสำลีชุบยาใส่แผลให้ลูกน้องที่าเ็
“กองเรือของเราหลายลำถูกทหารของกองทัพไดเกียวยึดไปพร้อมลูกเรือตอนนี้มันเอาไปขังไว้ในค่ายเชลยบนเกาะนิโคบาครับ”
“เมื่อก่อนเราไม่เคยไปมีเื่กับมัน ทำไมมันต้องจับคนของเราไปด้วยนะ”
“ได้ยินว่ามันกำลังจะสร้างทางรถไฟข้ามทะเลจากเมืองทวายประเทศพม่าไปยังเมืองเจนไนประเทศอินเดีย เพื่อจะไปกับกองทัพนาซีเยอรมันเพื่อยึดครองโลกครับ”อาเฉินแสดงความเห็น
“งานนี้กองทัพของเราคงจะเล็กเกินกว่าจะต่อกรกับมัน จำเป็ต้องใช้กลอุบายเข้าทำศึกเสียแล้ว”นางโจรกล่าวก่อนจะโยนก้านสำลีลงถังขยะ
จบตอนที่ 13
โปรดติดตามตอนที่ 14ความลับที่เปิดเผย (ตอนจบ)
3K
