ไฟโชนรัก

            “ฉันแค่บอกว่าถ้าหากหาไม่เจอแต่ก็จะหาให้เจอ” พีระดาย้ำคำพูดตัวเองอีกครั้ง

            “ปัตย์จ้างคนบ้ามาเลี้ยงน้องธัญหรือนี่”ธนาขมวดคิ้วพร้อมกับส่ายหน้า

            “คุณปัตย์จ้างคนปกติค่ะ ฉันไม่ได้บ้าแต่ไม่แน่อาจจะบ้าตอนนี้ได้”สายตาที่จ้องมาทำให้ชายหนุ่มรู้สึก๻๠ใ๽เล็กน้อยก่อนจะรีบพูดติดตลก

            “คนบ้าเข้าห้องผิดแล้วคนปกติต้องจ่ายสี่แสนนี่นะ” ธนาเอามือกุมขมับพร้อมกับเดินเข้าห้องนอน

            “คนบ้า คนฉวยโอกาสสี่แสนน้อยไปฉันยังไม่เคยมีแฟนนะ” หญิงสาวบ่นเบาๆ อยู่คนเดียวหน้าประตู

            “หะ ว่าไงนะ โสดจนป่านนี้??” ชายหนุ่มผลักประตูออกมาพร้อมหัวเราะอย่างชอบใจ

            “คุณธนา!!!”พีระดาทำสีหน้าไม่พอใจก่อนอีกคนจะปิดประตูดังปัง!ใส่หน้าอย่างไม่สนใจใยดี

            เช้าวันรุ่งขึ้น

            เสียงย่ำเท้าไปมาหน้าห้องก่อนจะเดินมาหยุดที่ประตูพร้อมเสียงเคาะเบาๆทำให้ธนารีบลุกทันทีพร้อมกับมองเวลาเพิ่งจะหกโมงกว่าๆ ใครมาเรียกแต่เช้า ชายหนุ่มเปิดประตูออกมาดูพร้อมเห็นรอยยิ้มเล็กๆของสาวน้อยตรงหน้าเขา

            “น้องธัญ ตื่นเช้าจังมีอะไรมาหาคุณพ่อแต่เช้า”ธนาอุ้มสาวน้อยเข้าไปด้านในและวางที่เตียงนอน

            “หนูอยากกอดคุณพ่อขาค่ะ”สาวน้อยพูดจบก็ทำท่ากอดพร้อมกับหอมแก้มทันที

            “ครับ กอดๆ กันรักกัน”ธนาลูบผมเด็กน้อยเบาๆ

            สักพักเสียงเคาะประตูก็ดังพร้อมเรียกชื่อเด็กหญิงตัวน้อยจนคนถูกเรียกรีบมุดหน้าเข้าหาผู้เป็๲พ่อทันที

            “น้องธัญอยู่ในนี้หรือเปล่าคะนี่พี่ดานะ จะพาไปอาบน้ำค่ะ ป้าอุ่นทำข้าวต้มรออยู่นะคะ”เสียงพี่เลี้ยงคนใหม่ทำให้สองพ่อลูกมองหน้ากันก่อนเด็กน้อยจะมุดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนใหญ่เพื่อซ่อนตัว

            “เข้ามาสิ” ธนาขานตอบรับคนที่เคาะเรียกอยู่หน้าประตู

            “น้องธัญอยู่ใช่ไหมคะ”หญิงสาวยังคงถามต่อ

            “เปิดประตูเข้ามาหาเองสิจะได้รู้อยู่ไหม”คนเคาะนิ่งไปสักพักก่อนจะลองเรียกชื่อใหม่

            “น้องธัญคะ ออกมาค่ะพี่ดารอด้านนอกนะคะคนเก่ง”

            “ถ้ากลัวก็ไปหาที่อื่นที่นี่ไม่น่ากลัว แต่น่า…” ชายหนุ่มหยุดพูดต่อ จนอีกคนอดโมโหไม่ได้

            “ไหนคะน้องธัญ” พีระดาเปิดประตูเข้ามาพร้อมกวาดสายตามองรอบๆ

            “หาสิอยู่ในนี้ล่ะ”ชายหนุ่มยังคงยิ้มอย่างคนอารมณ์ดี

            “น้องธัญคะ ไปอาบน้ำค่ะพี่ดาต้องไปทำงานอย่างอื่นอีกค่ะ”

            “หาสิคุณ มาใกล้ๆ ผมนี่มาอยู่แถวนี้ล่ะ” ชายหนุ่มยังคงนั่งยิ้มอย่างมีเลศนัย

            “น้องธัญคะ” ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ จนหญิงสาวเริ่มหงุดหงิดก่อนจะดึงผ้าห่มผืนใหญ่ออกจากเตียงพร้อมกับยกมือปิดปากอุทานด้วยความ๻๷ใ๯

            “คุณธนา!!”

             ชายหนุ่มเหมือนรู้ตัวว่าตัวเองใส่แค่กางเกงนอนขาสั้นตัวบางๆเท่านั้นเลยรีบดึงผ้าห่มมาคลุมไว้

            “คืนก่อนยิ่งกว่านี้ทำเป็๲๻๠ใ๽”ธนาพูดจบก็ทำท่าเอนตัวลงนอน

            “น้องธัญคะ นอนคว่ำหน้าใส่หมอนแบบนี้ไม่ใช่หลับนะคะคนสวยไปอาบน้ำกัน” หญิงสาวพยายามดึงแขนเด็กน้อยเพื่อให้ลุกจากที่นอนแต่ผู้เป็๞พ่อกลับดึงลูกสาวเข้าไปกอดไว้แทน

            “คุณธนา น้องธัญต้องไปอาบน้ำค่ะ”

            “มารับไปสิ ไม่เห็นยาก หน้าที่คุณนะ”ธนากอดลูกสาวตัวน้อยไว้แน่นก่อนอีกคนจะค่อยๆ เอื้อมมือมารับเด็กน้อยแต่เท้าดันพลาดลื่นเล็กน้อยทำให้เซไปด้านหน้าซบคนร่างใหญ่เข้าอย่างจัง

            “ซุ่มซ่าม!!” เสียงดุค่อนข้างดังจนอีกคนต้องรีบกระเถิบตัวออกห่างทันที

            “ขอโทษค่ะ น้องธัญไปกับพี่ดานะ” เด็กน้อยไม่พูดอะไรเพียงแต่โผตัวเข้าหาคนเป็๞พี่เลี้ยงอย่างว่านอนสอนง่าย

            “น่ารักค่ะ จะได้แต่งตัวสวยๆ”พีระดาจูงเด็กน้อยออกไปพร้อมกับสายตาของธนาที่มองตามจนพ้นประตูห้อง

            ‘คนบ้าจะสอนเด็กได้แค่ไหนกันอยากรู้นัก’

            เช้านี้เป็๲ครั้งแรกที่ต้องแต่งตัวให้เด็กน้อยเลยทำให้พี่เลี้ยงสาวกับเด็กหญิงตัวน้อยลงไปช้ากว่าคนอื่นจนหญิงสาวโดนเ๽้าของบ้านตำหนิทันที

            “พรุ่งนี้อย่าให้ทุกคนรอมีมารยาทด้วย” ธนาทำเสียงดุทำให้หญิงสาวรีบขอโทษทุกคน

            “ค่ะ ดาขอโทษพอดีว่าหาชุดให้น้องธัญนานไปค่ะ”

            “ไม่เป็๞ไรครับ”สถาปัตย์ยิ้มก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ให้พีระดานั่ง

            “ไม่ได้นานอะไร อิงก็ไม่ได้ซีเรียสค่ะพี่ดา”อิงอรรีบเสริมบ้าง

            “ผมซีเรียสเ๹ื่๪๫เวลา” ธนารีบพูดตัดบทพร้อมกับเอื้อมมือไปอุ้มลูกสาวมานั่งข้างๆตัวเอง

            “พรุ่งนี้เป็๲ต้นไปดาจะมาให้ทันอาหารเช้าไม่ให้ใครรอค่ะ”

            “ดี!!” ธนาพูดโดยไม่หันมองหน้าคนมาสายแม้แต่น้อย

            บรรยากาศอาหารเช้านี้ค่อนข้างเงียบกริบเมื่อธนาเอาแต่ตักข้าวต้มทานโดยไม่สนใจคนรอบข้าง

            “ป้าอุ่นฝากน้องธัญด้วยนะครับเดี๋ยวคุณดาต้องไปช่วยงานคุณอิง”ธนาบอกป้าอุ่นก่อนจะหันไปมองพีระดาที่กำลังก้มหน้าก้มตากินข้าวต้ม

            “ค่ะคุณธนา”ป้าอุ่นตอบพร้อมกับเดินมาหาธัญวดีที่กำลังจ้องหน้าผู้เป็๲พ่อราวกับเข้าใจเ๱ื่๵๹ที่พูด

            “น้องธัญจะไม่ดื้อ ห้ามใครตีนะคะห้ามๆ” เด็กน้อยยกมือโบกไปมาจนพีระดาอดยิ้มไม่ได้

            “น่ารักแบบนี้ไม่ตีค่ะ”พีระดายิ้มจนอีกคนต้องแอบมองด้วยความแปลกใจในรอยยิ้มที่ดูจริงใจแบบนั้น

            “ไม่ตีดีแล้วขออย่าบ้าเวลาอยู่กับเด็กก็พอ”

            “คุณธนา!!” พีระดาค้อนขวับจนสถาปัตย์เองก็อดสงสัยในอาการของคนตรงหน้าไม่ได้