มิปรารถนาเป็นเซียน ไยเป็นเซียนแล้วต้องขี้หึงทุกวันเล่า (BL) (จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เล่มที่ 4 บทที่ 106 ศพที่ถูกทอดทิ้งในที่ร้าง

รั่วอวี่ขมวดคิ้ว สุดท้ายแล้วไม่โต้แย้ง กระซิบกับทั้งสองคนข้างกาย “เร็วเข้า พวกเรารีบไปตามหาเฉิงเยว่กัน” ศิษย์ร่วมสำนักสองคนของเขาตอบ “ตกลง” ขณะที่ทั้งสามยังคงค้นหาต่อไป เฉินเจาฮุยและพรรคพวกไม่ได้อยู่เฉย ศิษย์ตระกูลเจียงคนใดที...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

ปลดล็อคตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ

เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ

ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

ตอนก่อนหน้า เล่มที่ 4 บทที่ 107 ความคิดแน่วแน่ อ่านต่อ