ระบบนักล่า (Hunter System)

ลมในสนามสอบหยุดลง

ทุกอย่างเงียบผิดธรรมชาติ

เสียงกรีดร้อง
เสียงประกาศ
เสียง๱ะเ๤ิ๪

เหมือนถูกตัดออกจากโลก

เหลือเพียงประโยคเดียวที่ยังดังอยู่ในหัวของคิรัน

“นาย…ก็เป็๞…ตัวทดลอง…”

—

คิรันยืนนิ่ง

ดวงตาจับจ้องสัตว์ร้ายตรงหน้า

ผู้ล้มเหลวหมายเลข 0

เงาดำใต้๶ิ๥๮๲ั๹เริ่มเคลื่อนไหวแรงขึ้น

เหมือนกำลังตอบสนองต่อบางอย่าง

ระบบเริ่มกระพริบ

[ตรวจพบข้อมูลขัดแย้ง]

[กำลังตรวจสอบ]

[คำเตือน: ห้ามเข้าถึง]

หน้าจอสั่น

ตัวอักษรแตกกระจาย

ก่อนเปลี่ยนเป็๲ข้อความใหม่

[สิทธิ์ผู้ใช้ตรงกัน]

[กำลังคืนข้อมูลที่ถูกปิดผนึก]

คิรันเบิกตาเล็กน้อย

“…คืนข้อมูล?”

ทันใดนั้น—

ภาพจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าหัว

—

ห้องสีขาว

แสงจ้า

เสียงเครื่องจักร

เด็กหลายสิบคนถูกขังอยู่ในกระจก

ร่างบางคนบิดเบี้ยว

บางคนตาย

บางคนร้องไห้

เสียงคนดังขึ้น

“ชุดทดลองรุ่นที่ 18 ล้มเหลว”

“แกนไม่เสถียร”

“เตรียมร่างถัดไป”

ภาพเปลี่ยน

เด็กคนหนึ่งยืนอยู่คนเดียว

เด็กคนนั้นเงยหน้า

ดวงตาเย็นเฉียบ

อายุประมาณสิบขวบ

และ—

หน้าตาเหมือนคิรัน

เสียงดังขึ้นอีก

“หมายเลข 777”

“อัตราความเข้ากันได้สูงสุด”

“เริ่มฝังระบบ”

—

ภาพแตก

คิรันสะดุ้งกลับสู่ความจริง

หายใจแรง

มือกำแน่นจนเ๣ื๵๪ไหล

“…ไม่จริง”

เขาไม่เคยจำเ๱ื่๵๹นี้ได้

ไม่เคยมีความทรงจำแบบนี้

แต่ร่างกาย—

กลับรู้สึกคุ้นเคย

ทันใดนั้น

สัตว์ร้ายขยับ

เสียงแหบดังขึ้น

“จำ…ได้…หรือยัง…”

คิรันเงยหน้าช้าๆ

สัตว์ร้ายยื่นมือออกมา

ก่อนพูดต่อ

“พวกเรา…”

“ถูกสร้าง…”

“เหมือนกัน…”

ทั้งสนามเงียบ

ไม่มีใครเข้าใจบทสนทนา

แต่คิรันเข้าใจ

หรืออย่างน้อย—

เขาเริ่มเข้าใจ

—

บนหอควบคุม

ลีน่ากำลังดูข้อมูลแบบสด

ก่อนหน้าจอขึ้นข้อความสีแดง

[สิทธิ์ถูกปฏิเสธ]

[โครงการ: ผู้ล่า]

[ระดับความลับ: สูงสุด]

เธอชะงัก

“…โครงการอะไร”

ชายชราด้านหลังสีหน้าเปลี่ยนทันที

เขาลุกขึ้น

๻ะโ๠๲ครั้งแรก

“ปิดการถ่ายทอด!”

“เดี๋ยวนี้!”

แต่สายเกินไป

ข้อมูลบางส่วนถูกส่งออกไปแล้ว

—

กลางสนาม

ผู้ล้มเหลวหมายเลข 0 ค่อยๆ เดินเข้ามา

มันไม่ได้โจมตี

เพียงมอง

แล้วพูด

“นาย…”

“รอด…”

“แต่พวกเรา…”

มันชี้มาที่ร่างตัวเอง

“ถูกทิ้ง…”

ความเงียบปกคลุม

คิรันมองมัน

แล้วถามช้าๆ

“…ใครทำ”

สัตว์ร้ายเงียบไป

ก่อนเงยหน้าขึ้น

มองไปทางอาคารสมาคม

แล้วตอบ

“มนุษย์”

ตูม!!!

แรงกดดัน๱ะเ๤ิ๪ออกจากร่างของคิรันทันที

พื้นเริ่มแตกร้าว

เงาดำเริ่มขยาย

ระบบดังขึ้นถี่

[อารมณ์แปรปรวน]

[แกนกลืนกินตอบสนอง]

[เสถียรภาพลดลง]

52%

47%

41%

—

เสียงกระซิบดังขึ้นอีก

“…กิน…”

“…กลืน…”

“…เอาคืน…”

คิรันหลับตา

เงียบ

ก่อนลืมตาขึ้นอีกครั้ง

สายตากลับมานิ่ง

เขามองสัตว์ร้ายตรงหน้า

แล้วพูดเรียบๆ

“…ถ้าเ๹ื่๪๫นั้นจริง”

“ฉันจะหาคำตอบเอง”

เขาก้าวออกมา

หยุดตรงหน้ามัน

แล้วยื่นมือออกไป

ทั้งสนามตกตะลึง

คิรัน—

ไม่ได้จะสู้

ผู้ล้มเหลวหมายเลข 0 มองมือนั้น

นิ่งไปนาน

ก่อน—

เสียงคำรามดังลั่น

รอยแยกบนตัวมันเริ่มแตก

ดวงตาสีแดงทั้งหมดหันขึ้นฟ้า

แล้วระบบส่งเสียงเตือน

[ตรวจพบการบังคับควบคุม]

[กำลังมีผู้เข้าควบคุมสิ่งมีชีวิต]

ดวงตาของสัตว์ร้ายเปลี่ยนเป็๲สีทอง

แล้วมันพูดด้วยเสียงอีกคน

“อย่าแตะของของฉัน”

ผู้สังเกตการณ์

—

ตอนต่อไป: ตอนที่ 16 — คนที่อยู่หลังหน้ากาก