วันรุ่งขึ้นหลังจากมู่เยว่ชิงตื่นขึ้นมา นางทำทุกอย่างตามกิจวัตรประจำวันตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่นางรู้ว่ามันเปลี่ยนไปแล้ว ปู่ของนางจากไปแล้ว อีกทั้งยังมีแหวนเงินนี่อีก หลังจากทำทุกอย่างเสร็จแล้ว มูเยว่ชิงทำการล็อคห้องนอนแล้วเข้าไปในมิติอีกครั้ง ทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้านางนั้นเหมือนเมื่อวาน ถ้าไม่เป็เช่นนั้นนางคงจะคิดว่าเื่เมื่อวานนางแค่ฝันไป นางมองไปรอบๆ ไขมันน้อยไปไหน ? ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ
"เจ้านาย ข้าอยู่นี่" เสียงมาจากทางต้นไม้ใหญ่ที่ตั้งอยู่ตรงกลางที่ดินเพาะปลูก
หันไปมองทางต้นไม้ นางเดินเข้าไปใกล้ต้นไม้ แล้วยกมือแตะ
"ไขมันน้อยนั่นเจ้า?" ผิวสัมผัสต้นไม้อ่อนนุ่มไม่เหมือนต้นไม้ที่นางเคยจับมาก่อน
"ใช่แล้วเจ้านายนี่ข้าเอง" มู่เยว่ชิงแปลกใจอีกครั้ง ไขมันน้อยไม่ใช้แหวนเงินใช่ไหม?
จริงๆแล้วไขมันน้อยเป็นเผ่าพันธุ์ปีศาจ ตระกูลพืช ลำต้นหนาแต่ผิวสัมผัสเนียนนุ่ม กิ่งก้านไม่ใหญ่ ทว่ามีความแข็งแรงและทนทาน ใบเรียวแหลมคม นี่คือหนึ่งในลักษณะของตระกูลพืชปีศาจ
"ไขมันน้อยเจ้าไม่ใช่แหวนเงินงั้นหรอ?" ด้วยความสงสัยนางจึงถามออกไป
"มันทั้งใช่และไม่ใช่เจ้านาย ส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณข้านั่นสถิตอยู่ในแหวนสีเงินซึ่งสามารถทำให้ข้าจัดการอะไรต่างๆภายในแหวนได้ แต่ส่วนหลักของข้าจริงๆนั้นคือต้นไม้ เนื่องจากบรรพบุรุษของท่านไม่แน่ใจว่าจะเป็นลูกหลานรุ่นไหนที่สามารถเปิดใช่งานแหวนนี้ได้ ท่านจึงปลูกข้าไว้แล้วให้ส่วนหนึ่งของข้าผูกพันกับแหวน เพราะถ้ารอให้แหวนกำเนิดจิตวิญญาณของมันเองก็จะใช้เวลานานมาก ซึ่งมันจะทำให้ไม่สะดวกสำหรับผู้ใช้" พูดจบไขมันน้อยเวอร์ชั่นมนุษย์เดินออกมาจากหลังต้นไม้
มองไปที่เจ้านายของมันซึ่งกำลังทำความเข้าใจอยู่ ไม่รีบร้อนไขมันน้อยเดินไปจูงมือมู่เยว่ชิงไปทางกระท่อมไม้ "เจ้านาย เข้าไปกัน" หันหลังกับไปมองนางอีกครั้งแล้วพลักประตูไม้เข้าไป
ภายในกระท่อมไม้ นอกจากมุมห้องที่มีเพียงเตียงไม้เก่าๆ โต๊ะที่กลางห้องมีกล่องหยกขนาดเล็กตั้งอยู่ และเก้าอี้ 2 ตัวแล้ว ทางซ้ายมือของนางยังมีชั้นวางหนังสือเรียงกันประมาณ 3-4 ชั้นตั้งอยู่ มองไปที่ไขมันน้อยที่เดินเข้าไปในห้อง แล้วเอื้อมมือยกกล่องหยกกลับมาให้นาง
"เจ้านาย นี่คือยาที่บรรพบุรุษของท่านเตรียมไว้ให้ สำหรับก่อนเริ่มการเพาะปลูก" มองไปที่กล่องหยกในมือไขมันน้อยนางไม่มีความคิดว่าภายในมันคืออะไร ยกมือขึ้นจับกล่องและเปิดดู ภายในมีขวดใสซึ่งเก็บยาเม็ดหลายอย่างไว้ นางไม่รู้ว่าวัสดุขวดทำมาจากอะไร แต่มันสวยงามมากอีกทั้งยังมีแผ่นหยกประมาณ 5 แผ่น วางอยู่ข้างๆขวดยา เอื้อมมือหยิบแผ่นหยก ทันใดนั้นข้อมูลต่างๆก็วิ่งเข้าไปในหัวของนาง เนื่องจากข้อมูลมันเยอะเกินไปทำให้นางรู้สึกปวดหัวจนนางต้องคุกเข่าหลับตาแล้วครางด้วยความเจ็บปวด
หลังจากผ่านไปสักพักนึง มู่เยว่ชิงลืมตาขึ้น ไม่เหมือนครั้งที่แล้วนางหยิบแผ่นหยกที่เหลืออีก 4 อัน เหมือนครั้งแรกข้อมูลต่างๆท่วมเข้ามาในสมองของนางแต่รอบนี้นางเตรียมตัวไว้แล้ว จึงมีเพียงแค่เสียงกัดฟันและเสียงอู้อี้ในลำคอเท่านั้น
มองไปที่เจ้านายของมันซึ่งเจ็บปวดไขมันน้อยแสดงอาการกระวนกระวายแต่มันก็รู้ว่ามันไม่อาจจะทำอะไรได้ตอนนี้เจ้านายของมันกำลังรับความรู้ต่างๆที่บรรพบุรุษทิ้งเอาไว้ให้ การไปยุ่งมีแต่จะทำให้มันแย่ลง เพราะการขัดขวางกระบวนการจะทำให้คนรับข้อมูลเจ็บปวดมากขึ้นกว่าเดิม
หลังจากที่มู่เยว่ชิงรับของมูลในใบหยกเสร็จแล้วตอนนี่นางไม่ใช้คนที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกแห่งการเพาะปลูกอีกแล้ว ข้อมูลพื้นฐานต่างๆที่จำเป็นต้องรู้ตอนนี้นางก็รู้หมดแล้ว ที่สำคัญกว่านั้น ในแผ่นหยกนี่มีวิธีการเพาะปลูกสำคัญที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้นางด้วย หนึ่งในนั้นคือวิธีการกลั่นร่างกาย ก่อนที่จะเพาะปลูก ผู้ฝึกตนต้องมีร่างกายที่แข็งแกร่งซึ่งจะสามารถรองรับลมปราณได้มากขึ้นยิ่งร่างกายแข็งแกร่งเท่าไหร่การขยายเส้นลมปราณต่างๆ ก็จะขยายได้มากขึ้น ซึ่งหลังๆจะแตกแขนงออกมาเป็นผู้ฝึกตนร่างกาย แต่เรื่องนั้นยังอยู่ห่างไกลจากนาง นางจึงไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่
"ไขมันน้อยเอาแผ่นวัดความบริสุทธิ์ของรากมาหน่อย" นี่คืออีกสิ่งนึงที่มีบอกอยู่ในแผ่นหยก นอกจากการวัดว่ามีกี่รากและธาตุแล้วยังมีการวัดความบริสุทธิ์ของรากด้วย ยิ่งรากจิตวิญญาณบริสุทธิ์มากเท่าไหร่ เวลาฝึกก็จะยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น
ได้ยินเจ้านายของมันเรียก ไขมันน้อยยื่นแผ่นหยกที่โพล่ออกมาจากอากาศบาง
หลังจากรับแผ่นหยกมาคราวนี้ไม่ใช้มีแค่สี 5 สีเท่านั้น บนแผ่นนั้นมีตัวเลขโพล่ขึ้นมาด้วย ตัวเลขที่อยู่ตรงหน้านางวิ่งจาก 1 ไปถึง 91 และหลังจากนั้นมันก็ขึ้นช้าๆไปเรื่อยๆ 94 98 99 แล้วหยุดที่ 100 ไขมันน้อยที่เห็นเช่นนั้นก็ไม่สามารถหยุดความตื่นเต้นของมันได้
:"เจ้านาย รากบริสุทธิ์ 100 เปอร์เซ็น!" มองไปที่ไขมันน้อยที่ตื่นเต้น มู่เยว่ชิงเพียงแค่ยิ้มเท่านั้น แต่ในใจของนางตะโกนกรีดร้องดีใจแทบตาย
ส่งใบหยกกลับไปนางเดินออกจากกระท่อมและเดินไปที่ริมทะเลสาบโดยมีไขมันน้อยตามมา ที่อยู่ตรงหน้านางนั่นถ้าคนอื่นเห็นก็คงจะคิดว่าเป็นน้ำธรรมดา แต่สำหรับนางที่ได้อ่านแผ่นหยกแล้วก็รู้ว่ามันไม่ใช้แค่นั้น ทะเลสาบที่อยู่ตรงหน้าเธอคือน้ำหลิงชวนซึ่งมีฤทธิ์ทำความสะอาดไขกระดูก เพียงแค่อาบหรือกินก็จะสามารถล้างสิ่งสกปรกต่างๆที่ฝังอยู่ภายในร่างกายได้ ก่อนเริ่มการเพาะปลูกใบหยกแนะนำให้อาบน้ำนี้ก่อน
นางออกไปจากมิติ และเดินออกจากห้องไปหลังบ้าน ด้านหลังบ้านมีอ่างไม้วางอยู่เธอทำการลากอ่างไม้เข้าไปในห้องและทำการล็อคห้องอีกครั้ง หลังจากปาดเหงื่อแล้วด้วยความคิดของนาง นางนำน้ำหลิงชวนที่อยู่ภายในมิติเทออกใส่อ่างไม้ น้ำไหลออกมาจากอากาศลงไปในอ่างไม้ เมื่อเห็นว่าอ่างเต็มแล้ว นางค่อยๆถอดเสื้อผ้าออก
จากนั้นค่อยๆแหย่ขาลงไปในน้ำ ทันทีที่ขาไปแตะความเจ็บปวดมหาศาลแล่นมาจากขาเข้าสู่สมองของนาง ทำเอามู่เยว่ชิงกัดฟันโดยไม่รู้ตัว เพื่อที่จะล้างร่างกายนางกัดฟันแล้วค่อยๆหย่อนขาลงไปทั้งหมด ขั้นตอนนี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแต่เธอก็อดทน จากนั้นขาอีกข้างแล้วก็ค่อยๆลงไปทั้งตัว จนกระทั้งเหลือแต่คอ มู่เยว่ชิงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
"เจ้านาย!? อดทนไว้ถ้าท่านล้างไขกระดูกสำเร็จแล้วก็เท่ากับปูเส้นทางที่ง่ายขึ้นในการปฎิบัติ"ไขมันน้อยกลัวเจ้านายของมันทนไม่ไหวแล้วเลิกทำ จึงพูดโน้มน้าวให้นายของมัน
มู่เยว่ชิงไม่แปลกใจ หลังจากอ่านใบหยกนางรู้ถึงสิ่งต่างๆที่ไขมันน้อยสามารถทำมันได้ ไขมันน้อยสามารถมองเห็นรอบๆตัวนางจากภายในแหวนได้อีกทั้งยังสามารถสื่อสารผ่านทางจิตกับนางได้
อีกอย่างมู่เยว่ชิงรู้อยู่แล้วถึงไขมันน้อยไม่บอกนาง นางก็ไม่ได้ตั้งใจจะออกจากสระอยู่แล้ว ในแผ่นหยกหากร่างกายปราศจากสิ่งสกปรกตั้งแต่ต้นการปฎิบัติก็จะง่ายขึ้นหลายๆเท่า
หยุดกรีดร้องและกัดฟันก้มหัวลงไปในน้ำ ความเจ็บปวดทั่วทั้งตัวเหมือนร่างกายจะฉีกขาด ภายในน้ำหลิงชวนนี้สามารถหายใจได้ เมื่อนางหายใจเข้าน้ำก็จะเข้าไปทำความสะอาดปอดซึ่งทำให้เจ็บปวดเข้าไปอีก รวมทั้งนางยังฝืนกินเข้าไปทีละนิดๆ จนกระทั้งเป็นอึกใหญ่
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่มีใครทราบ ความเจ็บปวดของมู่เซว่หยิงค่อยๆบรรเทาลง น้อยลง เรื่อยๆ จนใน ที่สุดก็ไม่เจ็บปวด และเปลี่ยนเป็นความสบาย มู่เยว่ชิงลืมตาขึ้นมา สิ่งแรกที่นางเห็นคือ มือ และแขนของนาง ที่เต็มไปด้วยคราบสกปรกต่างๆ ส่งกลิ่นเหม็นมาก พอสำรวจไปรอบๆไม่ใช้แค่มือและแขนของนางเท่านั้นแต่ทั้งตัวเธอเต็มไปด้วยคราบสกปรก!
นางรีบวิ่งไปหลังบ้าน เอาน้ำที่นางตักสำรองไว้ใช้นำมาล้างตัวจนสะอาด คราบสีดำที่นางเห็นนั่นเป็นเปลือกที่สามารถลอกออกง่ายๆ ใต้เปลือกดำเป็นเลือดเสียดูน่ากลัว หลังจากล้างสิ่งต่างๆออกหมดแล้ว ผิวของนางซึ่งเคยขาวอยู่แล้วดูขาวอมชมพู ผิวเดิมที่หยาบ ดูเนื้อละเอียดมากยิ่งขึ้น ผมสีดำเงางามมากขึ้น นางกำหมัดสามารถรู้สึกถึงความแข็งแรงที่เพิ่มขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช้แค่นั้นความคล่องตัวก็ต่างจากเมื่อก่อนอีกด้วย เมื่อมองดีๆดูเหมือนจะสูงขึ้นมานิดหน่อย หากมองจากคนภายนอก ตอนนี้มู่เยว่ชิงเหมือนตุ๊กตาน้อยน่ารัก ซึ่งน่ากอดมาก
ใส่เสื้อผ้าและทำความสะอาดสิ่งต่างๆ เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วนางจึงเดินกลับเข้าไปในห้องและเข้าไปในแหวนมิติอีกครั้ง
489
![[จบ] ทะลุมิติชาตินี้ ฉันขอใช้ชีวิตในชนบทอย่างสุขสำราญยุค 70 by ไหหม่า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1718784120_32759598.webp)
